Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Lief Valentijnsgedicht

hartenkreet
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Zoals de wind koralen weeft door de gewelven van de nacht Blauwbloesems zacht sluimeren in de boezem van het woud Zoals het leven weer ontwaakt in de zomer van de wereld De gloed van schoonheid straalt in de spiegel van heldere ogen Zo verlangt mijn zijn naar jou als naar een glimlach broos en teder een warme zonnestraal boven een…
troebadoer7 februari 2008Lees meer >

Jouw zachte delen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Zonder jou, kan ik niet men kan er evengoed voor pleiten dat ik mezelf in vier moet splijten als kwartslacht van mijn liefdeslied Ik schenk, te krassen door de kraaien warme kassen waar wouden planten gelukkig wormen door mijn restanten een tierig bos, dus laat maar maaien Slink, stink, rot mij onherkenbaar zwam en schimmel, kom bot welen…
WOLF13 juni 2004Lees meer >

De stem van een cello

gedicht
3.5 met 78 stemmen aantal keer bekeken 35.258
cello doet denken de cellist Widlund vertelde me dat er in dit instrument iets huist - een stem een al heel oude stem waarnaar je zoekt als je speelt en die je herkent als je haar vindt misschien is het dat waarom ik moet denken aan de oudste geluiden die ik ken, zoals neuriën, zingen, kreunen, huilen en ook aan de kleuren van een woud…
Rutger Kopland21 september 2022Lees meer >

Na de Bosbrand (landengte van Kra)

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Geblakerde wouden en strakblauwe stranden. Eén eenzaam huiverende palm. Afgestompt grijnzen bomen hun zwarte tanden bloot. De gele zee draagt een kleurrijke mantel uit visselijven. Het exotische krijsen der orchideën overstemt, zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.…

hier knispert beschaving

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle…

Herfst

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.576
Ik ging op het terras uitzien op de wouden, Trachtte mij te troosten met de allerteerste Bloemen en de allerbedwelmendste geur. Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude Bergwind trok dampen over de dalen, Grijs werd alle kleur.…

DE LENTE AARZELT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Een woud van krentenboompjes of late sneeuwbui? Op het tuinschuurtje rimpelt water tussen grind onder seringen. Bij dichte hondsdraf en verstrooid paardenbloemzaad glanst nòg laat speenkruid.…
HAN MESSIE5 februari 2010Lees meer >

Pijn

hartenkreet
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.866
gedachtes kunnen niet wegblijven Mijn hart zit op rust te wachten Deze bangheid is door geen mens te beschrijven De moeilijkheden roepen naar mijn leven Het verdriet is niet te dragen De vrijheid wordt mij niet gegeven De wanhoop komt alle dagen Mijn hart is door de ader geraakt Dit lichaam zal nooit zijn hoe we wouden…

geen titel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ja, ik loop graag door een woud en respecteer hen, wijze wezens zie mij als een Ent, wat een verantwoording!…
enrico20 december 2011Lees meer >

Licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De wind ruist zachtjes door het woud hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw. Een witte duif vliegt rond tussen de bomen hij brengt ons een boodschap. Van hoop en samenhorigheid voor alle mensen in deze donkere winterdagen.…

Huis en tuin

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 11.569
Uit hun rompen rijst een woud. En het huis wordt niet herbouwd. MORAAL Ach wat groeit het leven goed als het niet van mensen moet. --------------------------------------- uit: ' Alle malen zal ik wenen', 2007.…

doorschijnend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
de wereld is hard hij vergaart ijs in bonte vormen groengepluimde bomen en een woud vol gevaar waar ben ik dan?…
switi lobi8 februari 2013Lees meer >

SNEEUWWITTE VOGEL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Hoe hij vloog met krachtige vleugels over wilde zeeën en door ondoordringbare wouden voor de allerzwakste wezens de sneeuwwitte vogel voor niets terugdeinzend voor niemand wijkend maar altijd ijzersterk op weg naar zijn doel hoe kon hij weten van de zwarte kraaien die hem op de rug met valse kraalogen al zo lang beloerden op één…

Onveranderlijk Woord

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
kijk daar staan de oude vaten de beste wijn rondom splinters en granaten in ‘t ochtendlicht in nieuwe vaten dat hunner tongen doen ontwaken het schoonste lied van hemelse tinctuur rondom het wilde woud het dorre hout de blijde klank van de gitaren o wonderschone zilverblauwen snaren wie kan uw klanken evenaren…

Aan de Ame

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 306
De grond bewaarde tekens van duizenden jaren oud leven op deze plaats - later, in het jaar duizend, een moerassig gebied met een terp aan de Ame, de Aemestelle zoals overal in Europa vanuit een abdij opgeworpen om het land te ontginnen Er werden huizen gebouwd op huijen, een woud van dunne heipalen als ankers in het veen, en als…
Zywa24 januari 2026Lees meer >

Pan Demonium

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 132
Gij hebt uw gram in onnavolgbaar voortijlende labyrinthische tijgersluipgang in de krochten van uw diabolische brein  in midzomernachtsdroom door een volle maan getoucheerd op waarlijk onbedaarlijke wijze ongekend laten laaien  in de contreien van Cervantes' Man van La Mancha waar een woedende brand alom in de wouden…

Evolutietheorie

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.787
Ze steeg op uit de akkers, Steeg op uit de wouden, Dreef op de zeeën. Een hond in de Donkerstraat Spitste zijn langwerpige oren En slaakte een zucht die versmolt Met de zucht van een vliegje Dat van de Koepoortbrug kwam.…
Arjen Duinker17 augustus 2023Lees meer >

De oude man

poëzie
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Hij waant zijn knoestig wezen als een hechte Boom, heersend over 't aangeplante woud. Maar zij heradmen, horend hoe de spechten Hun nesten hakken in zijn krachtloos hout.…

De berg is hier een vuist

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.251
En de dalen zijn vol ijs, bedekt woud. Waar ik vandaan kom is de nacht een zee van sterren en stenen mee. Als de maan tussen de wolken is gekomen en de takken van de bomen in een zilver licht liggen, dan is alles stil.…
illusie-5 september 2002Lees meer >

Omdat daar toch niemand zat

gedicht
3.2 met 70 stemmen aantal keer bekeken 25.863
Omdat daar toch niemand zat, en omdat het niet dicht zit, is het weer tijd voor een wandeling langs de oevers van het strand, daar waar het woud zich plotseling inhield, of zich gaandeweg heeft verwijderd.…
Hans Faverey29 november 2004Lees meer >

Borneo neushoorn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 874
Bloedzuigers zitten vast in zijn huid de koppen hebben zich diep ingevreten totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten Stel dat er nog twintig mensen waren zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan of zou met dat aantal juist het uitsterven beginnen onhandig en angstig in een groot woud waar het kleine welig tiert en luid Ben geen man…

zwijg maar

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zwijg maar de woorden die pijnigen in het woud van mijn overladen gedachten waar ook jouw blikken oeverloos eindigen en geen bladeren zijn om verval te verzachten gevallen bladeren dichtgeslibde aderen zelfs het binnenvallende licht kent dode vlekken het is dan wel op mij gericht maar kan wat gebroken is niet bedekken dode vlekken…

Ambachtelijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Het stille woud kent een vreemde vloer er heerst een zonderlinge gewichtloosheid alle seizoenen worden samengeperst in die sobere kleur van vergankelijkheid Voordat het licht verspringt naar de tint van de oorsprong vloeit alles bijeen de doden hebben hun mantels breed uitgespreid de snit verwijst nog naar de drager oogappels…

Waldseligkeit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
middagzon schemert reeds aan de kim verzuchten bomen prille tere kracht mijn kielzog haalt hen dichterbij oude wijze bekenden laat mij jullie teer beminnen indringende wortels laat ik mij graag de stromen overnemen wij zijn één sappig lustvol groen loof en verhoute jaren ik ring eeuwig mee neem mij op in jullie zingende woud…
enrico26 maart 2012Lees meer >

code rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Door het achterste half open raam valt ze op zacht verzonnen mos en ruikt de dennengeur van het bedachte woud uit zicht onttrokken verstopt in een mistig gedicht gedacht in flarden. Als een kaars flikkert. Als de pan nog niet aanbrandt.…
Imiza6 december 2013Lees meer >

Verstopt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Maar ik vind je meteen, zodra de voorjaarszon het woud verwarmt. We fietsen samen. Luisteren naar de vogels. Praten met de bomen. Je verandert niet. En als de herfstbladeren de koude grond versieren,dek ik je toe met zachte mos. Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets. En wacht geduldig.... Op de volgende zomer.…
Betty Veerman24 februari 2015Lees meer >

Een stralend overleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
jij hebt het magische bos ontsloten met een wenk en het schikken van je gouden lok boven gevoelige ogen jij danst en ik loop op de mysterieuze muziek van het eeuwenoude woud waarin tijd zich samenvouwt jij laat mij de bronnen zien van jarenlang verdriet en pijn omdat herinneringen aan jouw trauma’s nog niet verwerkt zijn toch zwier…

Hou van mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
schrijf haar jouw allermooiste verzen met goud zonlicht oh zo puur dwalend door onontgonnen wouden samen opgaan in moeder natuur laat verbanden nimmer smoren opdat jullie schakel haar immer zal bekoren voedt haar met licht beschilderde in muziek gedoopte novellen blijf haar ieder jaargetij vertellen middels wolken, regen, een…
LadyLove10 april 2016Lees meer >

Bronst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
De zon draalt laag stralen breken in het loof tot gouden twinkelingen dansend op een vleugje wind namiddag leunt zwoel tegen de avond glooiend rust de heide in haar purperen pracht tot onverwacht de stilte scheurt door ‘t burlen van een edelhert de lokroep troont bronstige hinden voor de toekomst naderbij en als het woud in mijmer zwijgt…
sacrajewa27 september 2016Lees meer >

Cernunnos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Cernunnos, Gehoornde heer van het Woud, Brenger van Overvloed en Vruchtbaarheid, Duistere God van Leven, Dood en Wedergeboorte, Ik roep u aan: U bent de balans tussen torc en slang, dag en nacht, hier en daar. U bent de vrede van het midden, de stilte van de innerlijke stem.…
Jack Stoop1 februari 2021Lees meer >