806 resultaten.
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.258 cello doet denken
de cellist Widlund vertelde me dat
er in dit instrument iets huist - een stem
een al heel oude stem waarnaar je zoekt
als je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook aan de kleuren van een woud…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Geblakerde wouden en strakblauwe stranden.
Eén eenzaam huiverende palm.
Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.576 Ik ging op het terras uitzien op de wouden,
Trachtte mij te troosten met de allerteerste
Bloemen en de allerbedwelmendste geur.
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.…
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?
Op het tuinschuurtje
rimpelt water tussen grind
onder seringen.
Bij dichte hondsdraf
en verstrooid paardenbloemzaad
glanst nòg laat speenkruid.…
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 gedachtes
kunnen niet wegblijven
Mijn hart
zit op rust te wachten
Deze bangheid
is door geen mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader geraakt
Dit lichaam
zal nooit zijn hoe we wouden…
geen titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 ja, ik loop graag door een woud
en respecteer hen, wijze wezens
zie mij als een Ent,
wat een verantwoording!…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 De wind ruist zachtjes door het woud
hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw.
Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.
MORAAL
Ach wat groeit het leven goed
als het niet van mensen moet.
---------------------------------------
uit: ' Alle malen zal ik wenen', 2007.…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 de wereld is hard
hij vergaart ijs in bonte vormen
groengepluimde bomen en een woud
vol gevaar
waar ben ik dan?…
SNEEUWWITTE VOGEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Hoe hij vloog
met krachtige vleugels
over wilde zeeën en door
ondoordringbare wouden
voor de allerzwakste wezens
de sneeuwwitte vogel
voor niets terugdeinzend
voor niemand wijkend
maar altijd ijzersterk
op weg naar zijn doel
hoe kon hij weten
van de zwarte kraaien
die hem op de rug met valse
kraalogen al zo lang beloerden
op één…
Onveranderlijk Woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 kijk daar staan
de oude vaten
de beste wijn
rondom splinters en granaten
in ‘t ochtendlicht
in nieuwe vaten
dat hunner tongen
doen ontwaken
het schoonste lied
van hemelse tinctuur
rondom
het wilde
woud het dorre hout
de blijde klank van
de gitaren
o wonderschone
zilverblauwen snaren
wie kan uw klanken evenaren…
Aan de Ame
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
306 De grond bewaarde tekens
van duizenden jaren oud
leven op deze plaats -
later, in het jaar duizend, een
moerassig gebied met een terp
aan de Ame, de Aemestelle
zoals overal in Europa
vanuit een abdij opgeworpen
om het land te ontginnen
Er werden huizen gebouwd
op huijen, een woud
van dunne heipalen
als ankers in het veen, en
als…
Pan Demonium
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
132 Gij hebt uw gram
in onnavolgbaar
voortijlende
labyrinthische
tijgersluipgang
in de krochten
van uw diabolische
brein
in midzomernachtsdroom
door een volle maan
getoucheerd op waarlijk
onbedaarlijke wijze
ongekend laten laaien
in de contreien
van Cervantes'
Man van La Mancha
waar een woedende brand
alom in de wouden…
Evolutietheorie
gedicht
3.5 met 26 stemmen
8.787 Ze steeg op uit de akkers,
Steeg op uit de wouden,
Dreef op de zeeën.
Een hond in de Donkerstraat
Spitste zijn langwerpige oren
En slaakte een zucht die versmolt
Met de zucht van een vliegje
Dat van de Koepoortbrug kwam.…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij waant zijn knoestig wezen als een hechte
Boom, heersend over 't aangeplante woud.
Maar zij heradmen, horend hoe de spechten
Hun nesten hakken in zijn krachtloos hout.…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.
Waar ik vandaan kom
is de nacht een zee
van sterren
en stenen mee.
Als de maan tussen
de wolken is gekomen
en de takken van de bomen
in een zilver licht
liggen,
dan is alles stil.…
Omdat daar toch niemand zat
gedicht
3.2 met 70 stemmen
25.863 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.…
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
zwijg maar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 zwijg maar de woorden die pijnigen
in het woud van mijn overladen gedachten
waar ook jouw blikken oeverloos eindigen
en geen bladeren zijn om verval te verzachten
gevallen bladeren
dichtgeslibde aderen
zelfs het binnenvallende licht
kent dode vlekken
het is dan wel op mij gericht
maar kan wat gebroken is niet bedekken
dode vlekken…
Ambachtelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 Het stille woud kent
een vreemde vloer
er heerst een zonderlinge gewichtloosheid
alle seizoenen worden samengeperst
in die sobere kleur
van vergankelijkheid
Voordat het licht verspringt
naar de tint van de oorsprong
vloeit alles bijeen
de doden hebben hun mantels
breed uitgespreid
de snit verwijst nog naar de drager
oogappels…
Waldseligkeit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 middagzon schemert reeds
aan de kim verzuchten bomen
prille tere kracht
mijn kielzog haalt hen dichterbij
oude wijze bekenden
laat mij jullie teer beminnen
indringende wortels
laat ik mij graag
de stromen overnemen
wij zijn één
sappig lustvol groen loof
en verhoute jaren
ik ring eeuwig mee
neem mij op
in jullie zingende woud…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Door het achterste half open raam
valt ze op zacht verzonnen mos
en ruikt de dennengeur
van het bedachte woud
uit zicht onttrokken
verstopt
in een mistig gedicht
gedacht in flarden.
Als een kaars flikkert.
Als de pan nog niet aanbrandt.…
Verstopt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Maar ik vind je meteen, zodra de
voorjaarszon het woud verwarmt.
We fietsen samen.
Luisteren naar de vogels.
Praten met de bomen.
Je verandert niet.
En als de herfstbladeren de koude
grond versieren,dek ik je toe met
zachte mos.
Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets.
En wacht geduldig....
Op de volgende zomer.…
Een stralend overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 jij hebt het magische bos
ontsloten met een wenk en
het schikken van je gouden lok
boven gevoelige ogen
jij danst en ik loop
op de mysterieuze muziek
van het eeuwenoude woud
waarin tijd zich samenvouwt
jij laat mij de bronnen zien
van jarenlang verdriet en pijn
omdat herinneringen aan jouw
trauma’s nog niet verwerkt zijn
toch zwier…
Hou van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 schrijf haar jouw
allermooiste verzen
met goud zonlicht
oh zo puur
dwalend door
onontgonnen wouden
samen opgaan in
moeder natuur
laat verbanden
nimmer smoren
opdat jullie schakel
haar immer zal bekoren
voedt haar met
licht beschilderde
in muziek gedoopte novellen
blijf haar ieder jaargetij
vertellen
middels wolken, regen,
een…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
Gehoornde heer van het Woud,
Brenger van Overvloed en Vruchtbaarheid,
Duistere God van Leven, Dood en Wedergeboorte,
Ik roep u aan:
U bent de balans
tussen torc en slang,
dag en nacht, hier en daar.
U bent de vrede
van het midden, de stilte
van de innerlijke stem.…