7277 resultaten.
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 voor altijd nu
het stof
het puin
de scherven
van wat eens
ons zonnig zeehuis was
de zon zinkt zelfverzekerd
zeker van haar opgang
weg in zee…
zeeondergang
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 een vrouw
een man
oud en oud
zaten op een bank
en keken naar de zee
en hij zag
en zij zag
dat
hun zee
weer
de zee
geworden was…
Als de zee spreekt
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
512 Al met al ben je zowel open en verleidelijk als een
plekje in ontwikkeling en vernieuwing waar ik me thuis voel voor
menig stukje creativiteit of inspiratie terwijl mijn batterijen worden opgeladen
O Zee of zilte nat, waar je ook bent, ik geniet van al je kracht en pracht; een onsterfelijk nabij.…
De zee om ons heen
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
575 Een plotse zeewind
dromerig en verfrissend
zin om te reizen
Zee, zo mooi om te zien dat je golven
breken op het strand maar je hebt ook duister geheim
de dood loert in je diepe wateren terwijl lieden jouw krachten trotseren
Wild of niet, je neemt ieder van ons genadeloos in de maling die jou durft uit te dagen..…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Dichter bij de zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 dicht bij de zee
de wind in je gezicht
in je haren
het zout op je lippen
een zilveren licht
strijkt over het water
strijkt over je gezicht
brengt je gedachten
tot bedaren
niet uit te leggen
wat je niet kan zeggen
niet wilt zeggen wellicht
de ruimte, de wind
dicht bij de zee
maakt je licht
geeft ruimte daar
waar je hoofd te vol…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Een zeilboot glijdt
op zee, voortgestuwd door de wind
een met het water
Het is eindeloos fascinerend hoe in
de vroegte van de morgen de prille zon glinstert
in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken
zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren.…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 Meeuwen krijsen,
De branding breekt de golven,
Vloed komt, eb gaat,
De zee deint in eeuwigheid.
De zon verdrinkt,
De horizon vliedt heen,
Hij wacht op haar,
Die verdween
In de zwarte hemelnacht,
De sterren straalden hun licht,
In de nacht zij verdween uit zicht,
Van hem die op haar wacht.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
Langs de zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Als ik met jou
langs de zee wandelde,
klaarden mijn gedachten op:
over het leven,
trekvogels
en de liefde.
Maar nu
denk ik aan jou;
aan een seizoen
waarin water, aarde,
wind en vuur
met jou versmelten.
Zelfs de dode
die ooit jouw dromen vermoordde.
Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Staand in de branding,
Zie ik in d’oneindigheid van de zee,
Waar golven onafgebroken rollen,
De hemel in de zee verdwijnt.
De zon verdwijnt mee,
Als d’nacht de dag overschaduwt.
Dan bij de wederopstanding
Doven maan en sterren
In ’t verschiet.…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 , de zee
de volle lege zee…
Vaderdag
snelsonnet
2.4 met 16 stemmen
2.538 De thee op bed is letterlijk gelukt
Daarna een luchtje, net als vorig jaar
Een tekening, de oude hangt nog daar
En dan naar zee, kom kinders, ingerukt
De file was, net als vandaag, heel lang
Alleen nu is het leuker, ben ik bang…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb dan met mijn stramme voet,
Eindlijk uit d’onstuime vloed,
Hollands vaste wal betreden!
'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal
ligt verscholen in
mooie natuur
De honger van alles
en iedereen
die wil leven en moet zorgen
Einzelgänger, solist
slechts voor zichzelf
slachtoffer van eigen en dom
brein dat de zee…
[ Wij zijn als het strand ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Wij zijn als het strand
en de zee: jij gaat nooit weg –
en ik kom terug.…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 een lied
blijven woorden als op golven drijven
en verdwijnen onder koppen schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land
neemt daarna zorgen en verdriet
mee naar zee…
No-fight zone
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
478 Lezgiërs temidden van Tsjetsjenen
De vechtersbazen van de Kaukasus
Het valt niet mee daar voor een doorsnee Rus
Te zingen lachen huilen werken samen
Met Taten en Azeri's en Tsjetsjenen
Lees Tommy Wieringa's 'Dit zijn de namen'
Geschiedenis...maar wat gebeurt vandaag
Ten noorden van de kust van de Euxeinos,
De Krim, Odessa, Cherson, Zee…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 Zwierend aan zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Mensen worden ongevraagd geboren,
zoals druppels ontstaan,
middenin een zee van tijd.
Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Hot in Holland
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
887 Wie krijgt haar boer en vindt de boer zijn vrouw
Zal Linda ooit nog in maat 40 passen
Gaat Paay nu zelf ook iemand onder plassen
En wat moet Jinek verder zonder Pauw
Is Rokjesdag al officieel begonnen
En heeft Humberto echt iets met Dionne?…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft hij vrouw en kind
en het wordt tijd dat hij
aan wal een rustplaats vindt
oude mannen zeggen als de zee…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Jij bent de zee, zo weids, zo mooi, zo eindeloos vol van leven
De zee, die omarmt, aan mij trekt, mij over haar golven laat scheren
De zee, soms grillig en onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden…
zonder titel
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Zat van zee
zat hij zat
aan de zee.
Alleen
de zee
zat er niet mee.…
Levensbron
gedicht
1.0 met 3 stemmen
2.438 De zee is de zee, een geweldig vat
waarin dood en verderf regeren.
Ik neem op zijn tijd een verfrissend bad,
maar leer toch de dood niet waarderen.
De zee is als zee ook een levensbron,
dat kun je bij iedereen lezen.
En toch zit ik liever terzij in de zon
een beetje mijzelf te wezen.…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk, de duinen en de zee,
rustig deinend water,
kabbelend in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
aan de horizon een schip,
silhouet in avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Moeders hangen als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
311 Moeders hangen als
bloembakken aan het balkon:
/Het eten is klaar!/…