Alle inzendingen over zonder doornen

885 resultaten.

Sorteren op:

ruimte en vertrouwen

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 697
in de schaduw van het licht verscheen een vaag gezicht gevangen door bramen en doornen onduidelijk daar doorheen te komen er was geen ruimte, geen plaats enkel wat zwak maanlicht weerkaatste die enge beelden geheel onverwacht in het diepst van een zwarte nacht zo speelden weerwolven en demonen een kat-en- muisspel met mijn dromen ik was…

EEN PAARSE BLOEMENKRANS

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid uit tranen van verdriet veelvuldig gerooid als doornen staken zij door haar frêle hoofd toen alle hemellichten werden uitgedoofd. Zij droeg paarse bloemen als een krans hun namen werden op een dag verschanst in het nieuwe morgenlicht heel diep begraven… mocht zij voortaan nog lentebloemen garen!…

Rose

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Zelfs om je doornen word je benijd, want na kleine ruzies komt het zoete vergeven, en voel je je bevrijd, al is het maar voor heel even. Wat zou men moeten zonder jou in het leven, je kleuren niet kunnen delen, je odeur niet in de lucht kan zweven, je niet kunnen strelen.…
J van Dijck6 december 2022Lees meer >

Novemberroos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen, dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen, om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Cees Sleven28 oktober 2023Lees meer >

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Tussen dichte doornen krijgt menig dier hecht tehuis, beschermd aan elke kant, verlaat de strenge struik, speurt over drijfzand, vindt in open galerijoerwoud vertier. Een vinger van rivier Aa of Weerijs drenkt met ruime kronkels drassig, ruig veld, stroomt traag vol verkwikkend, helend bruingrijs.…

Luctor non emergo

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 199
Het toenemende aantal Zwembaden verslinden water, Die gezien de verwachte tekorten Een doorn zijn in het oog Van de drinkwaterbedrijven, Terwijl het open water in ons land, Zo vervuild is door industrie En boerenbedrijven, dat daar Zwemmen suïcidaal is te noemen.…

Bulls Eye

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Maar pas op voor de doorns: ze blijven tot bloedens toe steken, venijnig op de stengel staan, tot de roos reeds lang verwelkt is en het schip vergaan.…
Jack Stoop4 februari 2020Lees meer >

Drijfzand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 194
Er is een plek waar de grond niet draagt, waar elke beweging dieper maakt wat al niet meer vast was. Iemand stond daar ooit. Niet roepend. Niet zwaaiend. Alleen langzaam lager aan de horizon. Ik kende de diepte van die ogen, hoe gevoelens konden zinken tot op de bodem van zichzelf. Ik leerde dat drijfzand niet verslindt uit honger.…
zonder22 juni 2026Lees meer >

Westerschelde

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.811
en dreven koopvaardijen het diepere binnenland in vroegmiddeleeuwse stormen verbonden Hont en ham het nauwe veenriviertje promoveerde tot zeearm werkloze Brugse reders voeren voor Hollands loon Brabo bevrijdde de Schelde van de tollenaar Antigoon het riviertje zwol tot stroom tot ader Vlaand'rens welvaart maar prikte met zijn doorn…

Bij een boeket

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 12.287
Hun blikken doornen doen de vingers snikken tot naar behoren op mijn werkstuk is geplengd. Kunst als bedrog eist list - o grijze ogen die, zelf zo vaak bedriegers, het bedrog ontwend zijn en niet zien, wat ik hier heb herkend in grijze rozen, kuis en decadent. ---------------------------- uit: 'Gillette', 1998.…

Hades aan Demeter

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Doornen scheuren hun tanden stuk op steen schuren als betonnen zon rinkelt op bepoederd ijs. Zoete herinneringen zijn een verleden op zich. Huil niet madame, het leed is nog niet lang en nog lang niet geleden. Zinloos is het nu al troost te zoeken, nog voor de eeuwigheid ben ik terug op weg naar u.…

Liefst nog vandaag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 841
Onheilspellend laag hangt de humane zon boven de graven aan een getergde en verre horizon, regeltjes tooien hun scherpe doornen over mensen die de hoop al hebben verloren, het lijkt een kleine daad, misschien wel een druppel op de aardse gloeiende plaat, geboren uit de wanhoop van verwachting in het licht van een uitgestoken hand mag…
pama15 januari 2011Lees meer >

Jij kende mij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
(voor Hanneke Majoor) Jij kende mij als jonge dichter, toen ik met zwartgelakte nagels en zwarte oogstrepen doelloos over de straten zwierf, doorn in het oog van de braverikken, doelwit van valse roddelaars.…

Op het netvlies van de wereld

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 565
Het kruis brandt op mijn ziel als kindervuistjes rammen, op trommels van verlangen op het netvlies van de wereld van een hunkerende God Dit licht waarvoor ik kniel om schaduw in te dammen en normen op te hangen aan de doornen van de mensheid in haar onomkeerbaar lot verzoent zich met het offer, wat genageld aan het hart de hemel waar moet…

Zoom aan de overkant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
bloeit een bloedende doorn als tranen in het oog van het labyrint waarin mijn tocht zich zal herhalen, symbool van een gestreden strijd. en het zoete vlees zal sterven, zullen de witte vlinders lijden waarmee ik een tijdloze droom omhul aan de zoom van de overkant.…
Pama31 mei 2013Lees meer >

MIJN MOEDER

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
En toch, gij wist nog niet half wat ze deed uit verborgen zorgen; hoe hard zij streed in de nederigheid van haar weduwsmart, met een roos op 't gelaat en een doorn in het hart! Haar kinderen schonk zij het brood uit haar mond, tot het laatste bloed uit haar warme wond.... Mijn moeder!...…

Roos der rozen

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
Mijn mooie Baccara roos, je doornen, mijn pijniging, ootmoedig beken ik, ik heb je toch zo innig lief. Druppels bloed in helder water, jij blijft me de baas, jij alleen nu, schittert, mijn onvergetelijke troefaas.…

Éénrichtingsverkeer

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 959
De weg naar jouw hart is lang Ik arriveer nooit, ben ik bang Maar ik blijf op het beste hopen Ik zal over deze met doornen bezaaide weg lopen Met vallen en opstaan kom ik eraan Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan Angstig kijk ik een keer om me heen Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen …En de nacht is koud en zwart…
Tulay27 september 2002Lees meer >

Mijn moeder

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.601
En toch, gij wist nog niet half wat ze deed Uit verborgen zorgen: hoe hard zij streed In de narigheid van haar weduwsmart, Met een roos op 't gelaat en een doorn in 't hart! Haar kinderen schonk zij het brood uit haar mond, Tot het laatste bloed uit haar warme wond... Mijn moeder!...…

Veertjes

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Rozengeur zuiver zoet douw druppeltjes zo klein Haar doornen messcherp kleuren die prachtig zijn Water blauw water blauw golven deinen er gedwee Helder fris geheimzinnig schitterende woeste zee Wolkenlucht kleurenspel zomaar in beweging gezet Welige vormen welke ogen als een zacht donzen dekbed Hoor die prachtige vogels zwevend spelend…
car31 mei 2008Lees meer >

GOEDE VRIJDAG

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.498
Ik zag Hem op zijn kruis, gelaten en verduldig, Met nagelen door zijn hand, en doornen in zijn hoofd; Bloed stroomde langs zijn oog gebroken en verdoofd; Hij stierf voor uwe schuld, en voor de mijne, onschuldig! Ik heb opnieuw bemind, daar 'k weder heb geloofd!…

Liefde, is er geen ander pad?...

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.654
Ai, de rode wonden uwer doornen Hebt ge, een kroon van rozen, om mijn hoofd gedaan. Zie dan mij: ik wil uw licht In mijn sidderende handen dragen. Gun mijn hart uw gloed dan alle dagen, Maar geef mij het masker van een blij gezicht.…

Het pad van misschien

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 489
de zon wentelt haar golvenlied verlangend in sneeuwwit dragen (ergens verder ligt een dorp) waar ik mijn dromen heb neergevlijd die strekkend wiegt in een bepaald ritme (op de vierkante meter hoog gericht en laag, rechts en links) elk draagt haar kleurenpallet min of meer transparant uniek zoals een roos aan roos zonder doornen…
Quicksilver25 januari 2010Lees meer >

Morellen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 830
zullen dragen, de kleine danseressen op de spitzen, stelen dansend madelieven uit gemaaide gras, delen speelsheid met libellen naar believen op een aards gazon,opgedragen op glazen vleugels, vertellen de intiemste geheimen in het struikgewas, waarmee de zijden kousen in eerbaarheid zijn belast, benen met schrammen door scherpe doornen…
pama19 juni 2010Lees meer >

DOLERSVERBEELDING

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
Een zesjarige bosliefhebber draaft tussen de oude eiken van het wijde verlaten landgoed gaat zitten naast de wilde rododendronhof doorweven met ruige wingerds en manshoge braamstruiken tuurt peinzend: "achter die paarsroze bloemen is wellicht een klein kasteel door vlijmscherpe doorns beschermd waarin een mooi meisje rust de onheilspellende…
Han Messie20 oktober 2010Lees meer >

Slapend kind

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen, Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen En, bitter wenend, op uw leger woelen.…

Druiven aan de horizon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
Lokroep van late vlinders uit het aardse heem, op transparante vleugels van glas , vertellen hun intiemste verhalen aan de moerassen van de waterplas, door ervaring moe gestreden door de doornen van de tijd.…
Pama19 september 2013Lees meer >

Zeven ?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
op jouw lippen, zoek de vreemdeling voor een gesloten poort, er vloeit water waar licht uit gloort, in zeven uren waarin je niet kon wachten op zeven warme harten, die bruisend ontsponnen om zeven dromen te behagen even zovele tranen verwelkt van zeven rozen, één voor elke eenzame nacht gekozen, zoektocht langs de zeven doornen…
Pama5 augustus 2020Lees meer >

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
Een rode roos ontluikt, rijk aan vergeten beloften – haar scherpe doornen delen de diepe prijs van passie. Bijen brommen traag hun blijvend, oud refrein terwijl dauwdruppels dansen delicaat op teer, groen blad. Hier heerst geen haast, geen harde stem die stoort – slechts zacht gefluister van de slapende aarde.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 314
De knoppen niet uit te zien rollen, opkomende bollen niet laten knakken onder volle billen, knokige knieën diep in de grond gedrukt; tenen niet in vechtstand gestoken, geen harkende vingers in ’t frisse groen van stikstof minnende planten met doorns die de vroeg ontluikende lust verstikken in bloed dat druipen en kruipen zal langs…
Sjors Boesch12 februari 2026Lees meer >