4624 resultaten.
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 Zijn hart is vervormd tot een doffe diamant
als hij nerveus de sleutel in het slot steekt
hij woelt door zijn haar met een trillende hand
een vreselijk gemengd gevoel wat spreekt
Binnen wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
Val en tijn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
922 hoe de tijd vliegt
is het alweer
februari als
mijn kalender
niet liegt
ik heb allang
kaarten in huis
die ééne voor Val
en d'ander voor Tijn
kijk hier naar uit
al maandenlang
Val houdt van muziek
daar kunnen wij
intens van genieten
samen stijldansen
zo klassiek
Tijn spreekt een andere taal
die van de blues en rock
in rokerige…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje, dan een frase,
Weergave van jouw gedachten.…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 dat was in de wonderbaarlijke maand
van bloesemingen en overvloed
toen mijn borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat…
Engels
gedicht
3.4 met 39 stemmen
19.597 Er werd door 't eilandvolk een taal bedacht
(Op 't oog coulant: haast geen grammatica)
Waarin de vreemdeling zich zou verslikken
'Advisable maar admirable!' 'Ja!'
'Recite maar recipe!' 'Ze zullen schrikken!
Wat dacht je van trough, plough, through, rough en though?…
Geen ridder
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Een ridder reed eens door een woud
Hij was moe en had het koud
Er spookten lijken door zijn hoofd
Wier leven hij eens had beroofd
Verbijsterd bleef hij stokstijf staan
Door schoonheid zichtbaar aangedaan
Want hoor, daar zong een nachtegaal
een herinnering… een vergeten taal
Het oude lijf werd prompt vergeten
De spoken floeps uiteengereten…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Ik zwijg in alle talen.
Mijn schaamte is een schild een pantserplaat
impasse.
Eindelijk verschijnt het licht
in zevenvoud
subliem.
donderdag 7 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 69…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender aan te reiken
achtte zij zich een hele pief
maar och, ze kon niet dieper kijken
dus namen schrijvers t voor lief
de moeite niet naar haar te talen…
Wat drijft ons toch naar onbekende verten?
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
802 Wat jaagt ons voort naar telkens andere dingen,
naar talen die we eigenlijk toch niet verstaan?
Waar kan ons hart ooit echte stilte vinden,
of denken we dat die wel nergens is?
We zijn zo haastig, vol van zorgen
en weten niet de weg naar de geheimenis.…
hoor en wederhoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
658 staat nooit
helemaal alleen
de gedachte uitgedrukt
zwart op wit is soms
mistig, ook wel
te rauw om te verteren
maar altijd onuitwisbaar
in het geheugen gegrift
wis en waarachtig
onuitwisbaar dus
niet altijd vergeetbaar
dus soms niet vergeefbaar
door de leesbarbaar
ja, hij vergeeft maar zelden
de boude andere auteur
hij die zulke taal…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich weer neer vleien in nog te raden poëzie
wat overbleef zal kortgeschoren zijn ontdaan van alle plebs
mijn weinige taal…
Het verleden sleet
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
1.671 Het verleden sleet
Weet je.....moet je horen
zo begon steevast zijn verhaal
dan wist ik wat er komen zou
't vertellen in ons eigen taal
Hij had zijn eigen wijze van vertellen
over alles wat hij had meegemaakt
over de oorlog, het boerenleven
en elk verhaal heeft mij geraakt
Zelfs toen hij aan het dementeren was
kwam vroeger voor…
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 wij nemen de bekende weg
belanden in een fris seizoen
met verse akkers tot de kim
en klare taal tussen de velden
intussen heeft de landman
voren nagelaten
door dieper ploegen
komen oude resten weer omhoog
als weggezonken tegenslagen
is het de straffe wind
of toch het lage licht
dat mijn verdriet na al die tijd
nu zienderogen stromen…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.
Jullie massale fluisteren in stilte zal ik missen
achter het diep groene.
Wie legt de rust wel eens op jullie blaadjes.
Is hij het wanneer hij even geen naam heeft.…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 kleurpotloodjes
kleuren de lege vlakken
vol jolige kleuren
in roemrijke taal.
En de boer
hij boerde voort
na de maaltijd.
Dat het bekomen mag!…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 Kaal tot aan het naakt
is deze nacht zonder stem
en ik mag slechts hopen
dat de sterren komen kruien
gelang het getijde dat zonder
voorwendsels gelegen is
tot zeer diep en aan het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet…
Auto - mutilatie
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 rijvak was gebleven
Mijn auto is mijn vrijheid, is mijn leven
En bovendien werd ik dit jaar niet eens beboet
Vaak twijfel ik of ik in de remmen moet of gas zou geven
Maar zeg nu zelf: Er zijn belangrijker dingen in het leven
----------------------------------------------------------
In België veroorzaakten tachtig-plussers de laatste week tal…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 We wonen in een schaduwland
waarvoor geen taal of tint bestaat
het witbleke zuigt er hartstochtelijk
de kleuren van kindergezichten
terwijl een molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm…
ALICE NAHON
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 publiek een engeltje
Zo zuiver en zo dicht bij God
Hoe schikte zij zich in haar lot
Niemand wist van het bengeltje
Dat zich buiten het hospitaal
Te goed deed aan het mannenvlees
Flemende bedelbrieven stuurde
Haar alter ego was van staal
Het reisde, robbedoesde, rees
Buiten de tijden dat ze kuurde
Een oplage van kwart miljoen
Haar taal…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 door het oppervlaktewater
komt zij omhoog
nehalennia
open mond
een regenboog
het water danst sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend verhaal
zuivert een atmosfeer van oud zweet
ontsluit mijn ziel opnieuw voor spiegelende taal…
twitteren,sms'en en pingen
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.777 In de gecommuniceerde wereld waar de
Taal allang geen punt meer is voor de jeugd
En waar pingen, sms’en en twitteren De
nieuwste communicaties zijn van de wereld.…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 een ontstaan uit Liefde
wordt als schild van verwijt
misbruikt
de ruimte welke gevuld was
met de beweging der seizoenen
raakt in verwarring
en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de…
Fietstocht
gedicht
2.7 met 23 stemmen
13.862 Niet om de luchtpostzegels of de taal
Van overzeese stempels – nee, het deed
Op tweehoog ’s middags dienst als jeugdleeszaal.
Tweemaal, op dinsdag en donderdag,
Verdween ik in het ruime trapportaal
En kwam weer buiten met een brede lach.
Ik had mijn voorraad boeken andermaal.…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…