3262 resultaten.
Reizende komeet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
453 Op jouw levenspad obstakels en hindernissen
overwinnen zodat alle dromen werkelijkheid worden
Van elkaar leren, elkander inspireren door ontmoetingen
en mooie dingen delen met heel veel liefde tot de absolute liefde.…
Daar is nu de lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Hoe prachtig het is om dit alles van dichtbij mee te
maken waarbij een leuke en spannende tijd aanbreekt, menige
dromen en wensen, ambities en plannen kunnen nu werkelijkheid worden
terwijl mijn gevoelens baden in lentekriebels én verliefdheidsprikkels; dat is toch heerlijk!…
Blikvanger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 zou ik nog het
Sydney Opera House
willen beleven
bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera
Die ziekte
die Polycythemia Vera
draag 'k reeds ruim drie decennia
met mij mee
Ongeneeslijk, ongeneeslijk
hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken
Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele banen in de zorg
maar een werkelijk…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Verwelkomd door open harten, het doet me
denken aan de creaties van Brel en Gauguin die met veel
gevoel hun indrukken op de een of andere manier hebben vastgelegd
Geheel onverwacht word ik wakker, wordt deze ongeziene pracht ooit werkelijkheid.…
Maanbeleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 Hoe dan ook door haar aanwezigheid kan ik
grenzen verleggen tot reizen in uitdagingen en vooruitzichten
van waar einde nog niet is geschreven of gesproken terwijl droom en wens
uitkomen in een werkelijkheid waarin ik geniet van onverwacht en plots; een intens nabij.…
De maan en haar mystiek
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
532 Dat haar ongekende kracht helend is
kan ik helemaal niet ontkennen daar ze me ook nog
eens prikkelt om door te gaan met intens te dromen voor een nieuwe
werkelijkheid terwijl bewondering voor haar eenvoud en onvolmaaktheid voortduurt.…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Al met al vind ik het heerlijk om elke keer
weer onderweg te zijn, ongekende tocht vol avontuur en
ontdekkingen, van bijzondere mensen tot unieke natuur, waarbij dromen
en wensen eigen werkelijkheid worden van waar einde nog niet is geschreven of gesproken…
Traagheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Niet het lichaam dat rust, is haar prooi —
maar de ziel die zich stil laat verleiden,
die wegkijkt van wat werkelijk schuurt
en zich nestelt in lege bezigheden.
Je weet wat je moet doen, je weet het al lang,
maar je ogen dwalen naar schermen, naar spel.…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 vlinders
een pretpark waar je de bijtjes ziet
in hun natuurlijke habitat
zonder opgedirkte muurbloempjes
of andere stadse fratsen
waar mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur
die kiezen voor het werkelijke…
De leegte in haar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 Soms is een schimmering harder dan de werkelijkheid,
wanneer elke gedachte aan jou mij verblijdt.
Het stille weten, wat niet is,
wordt dan ook nooit een gemis.
Wanneer je weet wat altijd zal zijn,
is jouw leegte nooit meer mijn pijn.
Het zal volstaan in jouw wereld van bedrog,
de liefde waarin jij je uitweg zocht.…
De leegte in haar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Soms is een schimmering harder dan de werkelijkheid,
wanneer elke gedachte aan jou mij verblijdt.
Het stille weten, wat niet is,
wordt dan ook nooit een gemis.
Wanneer je weet wat altijd zal zijn,
is jouw leegte nooit meer mijn pijn.
Het zal volstaan in jouw wereld van bedrog,
de liefde waarin jij je uitweg zocht.…
de kop boven ’t krachtenveld
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
381 zie mij als die ene tandeloze tijdmachine
vertragend in de zon staren naar ‘n bij
knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid
om te schrijven met ’n levensbrede hand
zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen
om ze bewoonbaar te maken voor derden
zonder ayatollige bouwvoorschriften, door
ze over de kaders van voorvaders te liften
zie mij…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Want iedere wond verlangt naar licht,
naar een werkelijk aanwezig gezicht.
Niet om schuld, niet om gelijk,
maar om een oog dat niet ontwijkt.
Het wegkijken kent een diepe kracht,
een schaduw zwijgend zacht.
Geen deur die sluit met hoorbaar geluid,
maar een mens die langzaam uit beeld verdwijnt.…
Sinecure
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
202 je draagt jezelf zolang mee
dat je op een dag denkt een bestemming te zien,
terwijl je in werkelijkheid
slechts bent gearriveerd
in de boom die al die tijd
onhoorbaar in je heeft staan
groeien.…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Slechts in wezen is hij veranderd door de tijd,
wijzer geworden misschien, en rijker aan ervaring —
zoals een reiziger die eindelijk begrijpt
wat de verre reis hem werkelijk heeft gebracht.…
Sacre Charlemagne!
snelsonnet
4.2 met 14 stemmen
838 Die Karel “de Grote”, kerel en vent,
misschien meer dan veertien vrouwen in bed
hij schonk hen liefde, ook hij had veel pret,
zijn nakomelingen nog immer present
het Roelantslied echter gaat over strijd
heel stellig was Karel kind van zijn tijd…
Schimmelruiter
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
960 In antwoord op Kamervragen over het wel en wee van de deus ex machina uit zuidelijke oorden
op zijn schreden kerend vanuit Santiago de Compostella via de camino naar het hoger gelegen noorden
waar de golfstroom zich steeds meer laat gelden, weiden onderlopen en elf friese steden dreigen te verdwijnen in de anonimiteit der historie
waar zelfs…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 zacht
ik heb 'n klein verhaal
Ik kom net van boven
héél hoog daar in de lucht
zie je daar die vogels
daartussen vloog ik...zucht
Zij floten naar elkander
'n heel mooi, maar droevig lied
ik luisterde heel intens
en voelde het verdriet
Het ging over jullie, mensen
beneden op de grond
ze vonden het 'n raar volkje
dat buiten de werkelijkheid…
Denkend aan Leiden
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.306 studentenbestaan
Studeren doe je, om punten te halen
Een titel, mooie toekomst in ’t verschiet
Een tentamen verpest, is soms wat balen
Maar ’s avonds sociëteit, weg tijd’lijk verdriet
Afgestudeerd, een baan moet er komen
Maar economische teruggang blijkt dan een feit
Studentencontacten, maken je dromen
In tijden van recessie toch werkelijkheid…
wie ben ik?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.308 ze zeggen mij ook
dat ik de dagen van ongeluk bracht
gelijkmoedig, glimlachend, trots
als iemand, gewend te winnen
ben ik werkelijk
wat andere mij zeggen
of ben ik slechts
wat ik weet van mijzelf
onrustig, verlangend, ziek,
als een vogel in een kooi
smachtend naar levensadem
als of iemand mijn keel wurgt
hangerend naar kleuren, bloemen…
vincent
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.314 Je schilderde in blauw en geel de wereld aan je voeten
Je wanhoop voor het leven versmolt met je eenzaamheid
op de grens waar waan en werkelijkheid elkaar ontmoeten
Je keek naar de sterren en de tranen bevroren op je ziel
O wereld, bad je; heb erbarmen met mij, Vincent
die al zwervend uit Gods handen viel
Je korte leven werd een hel van niet…
Schattenberg
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.441 Bij 't hoge hek ben ik
weer werkelijkheid geworden
de grote stilte om ons heen
een traan die op het
asfalt klettert.
Als we daarna de weg terug
aanvaarden
doen we lacherig om niks
wel raken onze handen.…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten kragen
die langs de oever van mijn bewustzijn rieten
waartussen hoorbare legers muskieten schieten
die me stuk voor stuk lijken te vragen
wiens donker net door `t streepje sloop
Aan`t knijpen van mijn angst voel ik het verlies
van de werkelijkheid…
Ons Nederland...
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.166 Een doodsklap omdat diegene zijn mond open deed
"Vrede op aarde"
We zingen het uit volle borst rond de kerst
Ach, een schril contrast met de werkelijkheid
Nederland…waar neem je ons mee naar toe?
Wanneer zal je rood wit blauw weer schijnen
Vertel mij weer je prachtige oorsprong
daar waar het ooit allemaal eens begon……
Mijn Vlinder
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.585 Is dit waar ik werkelijk naar verlang?
Ik open mijn ogen en luister naar mijn hart
Je bent mijn vlinder o zo mooi.
Maar vlieg weg, neem de tijd en leer
En kom dan weer.
Ik zal je in mijn handen nemen en je beschermen
Mijn handen zijn dat holletje voor jou
Je bent zo klein, maar o zo dapper.
Oh, wat hou ik toch van jou.…
Held, Macho en harde handen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.273 Zou je dat op je geweten willen leggen
Zou je dan nog trachten aan geld te komen
Zou je werkelijk kunnen zeggen
Dat ’t niet voorkwam in je dromen
De oudjes die de wereld maakten
En genieten van hun oude dag
Maar met jouw vuisten maakten
En nu zijn die mensen wel zó van slag
Dus kom op nou meneer met de harde handen
Met vuisten als mokers…
jij maakt mij man
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
4.868 boeit
mijn hart zich legt op ‘t jouwe
en wij aaneen gesmeed, geklonken
ontwapen mij voorbij de schaamte
en neem me vaster in je arm
laat ieder woord teveel in lucht verstillen
te lang hield tijd ons in een ban
vergaten wij elkaar, onszelf
nu wil ‘k nog enkel minnen
beneveld, gekneveld, vervoerd en geroerd
ontvluchtend nuchtere werkelijkheid…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 bij wat eens was
pas geweest, maar toch, die korrels stof
glijden heel snel naar het vergeten
Hart-ver-scheurend of zelfs tergend langzaam
geen moment is van de doorgang ontbonden
verslonden in of door, het overkomt iedereen
`t raam rond het beeld is noch wit, noch zwart
IJzers vertellen hoe laat het is in ‘t leven
maar is dat ook werkelijk…
Mobiele meid
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.480 Haar lichtend grijze ogen,
kohlzwart omrande bogen,
kijken me nijdig even aan,
zien me niet werkelijk staan.
Dan lacht het mondje breed,
schatert opzettelijk wreed:
"Laat ook maar, deze meneer,
hier, daarin zie ik nu meer".
Haar knipoog is wat vettig.
Dat mondje, wel weer prettig,
richt zich nu tot mij en zegt:
"Isterzo.…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.821 Geen droom maar de keiharde werkelijkheid,
mijn schatje ben ik nog enkele weken kwijt.
Ik vond het alleen zijn toch altijd zo fijn?
En nu? Nu alleen maar pijn.
Ik zit nu naar dat rottige beeldscherm te staren,
ik moet het maar gewoon aanvaarden.
Zonder jou leven kan ik niet,
dus ligt er een mooie toekomst in het verschiet.…