4717 resultaten.
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 gedachten draaien kolken
maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf
mijn lichaam jankt en roept en reikt
onbeweeglijk snijdt het niet bewegen…
En leefde er
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.350 Dadelijk hield ik je vast
tot je, precies, gedegen,
dood tot vertrek zou bewegen.
Ik veeg mijn natte vel droog,
kijk langs de spiegels omhoog
tot waar zij de zoldering raken,
sta op en verlaat de zaak.
---------------------------------------
uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Stap je ze tegemoet
en vergezel je haar
drie maanden lang
door bedwelmende geuren
en kleuren en bewegingen
vol energie en belofte?
Zoals de vrouw van je dromen
naast je wandelt
in de mooiste tijd van je leven?…
Priapus hopseflopst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
550 De ochtend begint koel aan de benen
de tuindeuren opengezet en ieder
behalve ik mag binnenkomen en jij
gaat zo foto's maken met dit licht
Van de bloemen en van jezelf
zo vat jij de dingen samen
elk beeld geconcentreerd verhaal
ik mis je stem en klankvolle vocaal
Jij noemt de dingen bij hun naam
kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs
als smurfen…
Wolken kunstsneeuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Koud en onvruchtbaar
als de polen wordt mijn
glazen aardbol
gevuld met winterlicht, in
de draaiende bewegingen van
de mooiste wensen ontkiemt
het noorderlicht.…
IJskoud warme vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Min zoveel
Is het,
Een behoorlijk
Aantal graden
Onder nul -
Ongeveer zo
Als mijn hart
Zich van binnen
Toont op dit
Moment, bevroren
Tot in alle hoeken
En gaten -
En dan zie ik
Plots jou hier
Voor me dansen
In de ijskoude wind
Je vleugelslag
Verraadt zoveel
Gratie, beweging
Die als vanzelf
Lijkt te gaan,
Zonder…
kinderwagenview
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 nu het kindje slaapt, zijn handjes
rond het lakentje gevouwen
slechts de vingertjes wat zichtbaar
door beweging waar
de mouwen van zijn jasje als
twee kokertjes omringen
lieve dingen in mijn hart, mijn uitzicht
overstemt de smart van toen
voor even
in dit leven is geen plaats meer voor
een grote beer die grommend grauwt
de weg voelt…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Nu dat wij naar buiten treden
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.656 Nu dat wij naar buiten treden
vredigen in het nieuwe heden
nu hangt de lucht vol van waaiende
lichte dingen, onbeladene
ademen kostelijk gedragen
op vlakgestrekene windvlagen,
wazen, half beschaduwde lanen
aan weerskanten van zijden vanen,
rozerode kreukbehangen
in rimpelingen en met gangen
van blije bewegingen, een mist
bezijen…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan.
Ik denk aan het belang van de gedachte,
de verwezenlijking en het resultaat.
Ik ben ontslagen van het langverwachte.…
Alleen de liefde nog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 Als zinnen al uit elkaar vallen
Voor ze gevormd zijn, als woorden
Betekenisloos verdwijnen aan
Mijn horizon, als letters
Niet meer dan holle tekens zijn
Die zichtbaar verwaaien in de wind,
Blijft alleen de liefde nog
Die geen woorden nodig heeft,
Een blik, een beweging is genoeg
Om elkaar woordeloos te verstaan,
Diepgevoelde liefde…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Alvorens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 we wilden de tijd herlezen en
woorden afwegen, of anders
de laatste trein naar het
voorportaal vertragen, of
desnoods verdoofde oren
door ringtonen verzwijgen
we zouden nog van landschap
wisselen, tussen korenvelden
noch urinewegen, daarna
dwalen langs prettige omgang
die we altijd hadden en die ons
ruimte gaf om vrij te bewegen…
Graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 Daar ga je dan, de lift komt in beweging,
ik draai me om kan er niet meer tegen.
Dag lieve vriend, in je houten kist,
oh als je nou eens wist,
de zon schijnt met bleke stralen
en ik sta met enorme uithalen
te janken als een kind.
Dag vrind.…
Zoektocht in verf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Probeer me een beeld
Van jou te vormen,
Nu ik je al zo lang
Niet meer gezien heb,
Ga in mijn hoofd
Terug naar vroeger,
Naar herinneringen,
Bewegingen, het ritme
Van onze muziek,
En wil je van daaruit
Opnieuw construeren,
Neem dan mijn toevlucht
Tot de verf die mij nog
Nooit heeft teleurgesteld:
Laag over laag breng ik…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
Verstild
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 Ze spiegelt hemelblauw in licht bewegen,
schittert en verdiept zich zonder reden,
met alleen een klein verdwarrelt licht geruis..
Het water zingt.
Zachtjes, wat alleen,
het zwijgen horen kan.
En wie, het echt nog wil..
Stil..
Krakend, onbedaarlijk, stil.
Zo vlijt de winter zich langs haar gezicht.…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 ik staar vertwijfeld naar
de sterrenhemel
zie je gedaante als het ware zitten
achter het stuur van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig…
Wie is het?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Zie de grond, op en neer bewegen
ze laten zich niet zien.
Waar gisteren nog twee hopen waren,
zien we er nu vier, zouden ze 't erbij laten?
Ik denk van niet en zo kijk ik telkens weer
naar de grasvloer, die gaat op en neer....…
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Ze ziet het ongelovig aan
Ze komen uit donkere stegen
Helaas kan zij zich niet bewegen
Ze zou fel alarm willen slaan
Ze kunnen haar taal niet verstaan
De kruisridder greep ooit de degen
Streed tegen Alláh, nee veel zegen
Bracht dat niet Bijbel versus Koran
Uit roosvensters stromen de tranen
Het lichaam toch heilige tempel
Werd smerig…
Zonder besef
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 als de grens die Adam trok vervloog
En daarmee alle innerlijke strijd
Verging, de mens geen weet meer had van tijd
Van dag en nacht, zaken als laag en hoog
Hij samenviel, weer één met de natuur
Zonder bewustzijn was, blanco en puur
Niet bang voor sterven was, omdat de dood
Niet wakker worden was meer uit de rust
Door zonlicht tot beweeglijkheid…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
De verslaving aan pijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
530 het voelde zo goed
die strijd met je lijf
de verslaving aan pijn
als je weer bereikte
wat je zo graag wilde zijn
je sportte steeds meer
had maling aan mensen
hun voorzichtige wensen
legde jij naast je neer
wat jij wilde deed zeer
om hen niet te voelen
heb jij je doelen niet
goed verkend in bewegen
daar heb jij te veel van
je eigen…
Kringen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
646 Naast ons en
In ons
In ons vaart de ziel
ons hart
Onze geest
Boven ons
Beneden ons
En in ons
Is Het heelal
ER is geen toeval
Er is een som der dingen
Er zijn miljarden verhalen
De stralen van de mensheid
Zijn kleine lichtjes
Op weg
Ergens naar toe
afscheid
en welkom
Dat is het mensdom
In het heelal
zijn geheimen
Die ons in beweging…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 ik heb ze
zien lopen in
het licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
als stenen vallen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
798 ik kan je in deze vervallen kamer
tegen het licht houden
in het zwijgen fluisteren
dat je de terugkeer kan omhelzen
je kan ook blijven schuilen
in de donkerte van november, treuren
omdat je alleen maar
de stilte hoort
die jou berooft van vlinders
zoals een weeskind, op zoek naar verbinding
kan je niet een beetje bewegen
naar leven…