3836 resultaten.
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 Donker was het onder een hoge den
duisternis heerste altijd in haar hart
Ze was van zichzelf geheel geen fan
onder de den schreide zij haar smart
Kilte heerste rond de kring om haar
koude voelde ze en de eenzaamheid
Op haar ziel bloedde een open blaar
van het meisje wat zich vaker snijdt
Somber woonde in haar moede ziel
verslagenheid beheerste…
Een nieuwe morgen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
926 ik ben de dag zo moedig moe
als de nacht zwerft door mijn bloed
en ledematen zijn verzuurd
die door zwaartekracht worden beboet;
heeft deze enkele reis te lang geduurd
komt mij nu enkel nog rusten toe
ach nee, de woestijn kent soms overdaad
gesponnen over jaren heen
verdronken soms in oude glorie
ook al zijn ze voor de ander van steen
mijn…
" Het "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
590 Hét is een schrander
dier dat mijn bloed
besluipt, hét is de
kus van een vruchtbaar
lichaam wat willig
openslaat, hét kruipt
door hét oog van
tederheid, hét stuit
me op mijn vlucht,
hét noemt zijn naam
in de dageraad en
laat ‘hét syndroom’
me tijdloos zijn.…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 zonnevuur
de open schaal vol bittere as
de lans doorboort het pentagram
haar mantelschelp is week en zacht
de levensschenkster leeg en lam
verliest haar toegewijde kracht
bipolair in eigen kosmos
de lingam wordt zijn eigen kruis
Wodan hakt zich uit de grot los
torenhoog troont nu zijn thuis
diep verzegeld in de bron
van het menstruele bloed…
Waf waf waf
gedicht
3.0 met 10 stemmen
7.522 En dat octaven biceps buitenspel erfdienstbaar
gaan, mits bloed gescheten foute formulieren
bij? Dat scheelt geen hol. Maar hou van mij.
Zing één voor één de nagels uit mijn poten,
hák. Geen jarretellen luxe geitebrij vol sap
ontstoken lippen meer, geen molleblinden eetgerei
of ellepijpen dood getij. Geen rollen
meer.…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 Onder een dak van vals licht
plaveit de nacht haar sinistere adem
over verregende paden
en lacht grimmig naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 De huid is warm, die een rijp bloed doorvloeit.
Het sterft, zo weinig nog vermoeid?
Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.
Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land dat de eerste mens baarde
geeft haar innerlijk geheim niet prijs
de genen blijken verankerd in bloed…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Bloed klopt in het uurwerk van
een meetbaar wiel, het recht
bronwater te tappen uit een
naderend seizoen, te voegen aan
de ziel van mijn koninkrijk, nu nog
ontzegd, zodat ik ongestoord verder
droom, misschien wel levensecht.…
Ontmoeting?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 Aan een dunne lijn tussen
twee gedichten, staren de
bevroren letters van twee
verschillende gezichten op
een kier van de dag,voordat
hij wordt dichtgeslagen, ik
ontmoet daarin een ander mens,
ook slechts van vlees en bloed
en toch alles in zich heeft, ik
erken de eerste woorden die in
schouwspel levend zijn ontvouwd.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Geloofsbelijdenis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 Ik leun tegen de aanblik van het leven: mijn bloed
pompt voor de generaties na mij!
Ik geef alles voor waar ik wìl leven.
Dit gegeven moest een keer komen.
En ik sta hier, vraag me af: 'Waarom eindelijk geluk, nu?'
Ja, het lag vast en ik ga dit hier inademen:
dit is het leven, waarvoor ik al veertig jaren leefde!…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 Ik zie alles wat mij nog toevalt
wat mij wordt gegund
maar als genade
en met name werken
je brood verdienen
“In het zweet des aanschijns
zult gij uw brood verdienen"
Vaak voelt het als
vernietiging van
vernedering van
mijn eigen
mijn eigen ik
mijn eigen wezen
mijn eigen vlees en bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 ik voorspelde je het rood van rozen, wat knellend
werkt in de herfst van minnekozen, ik vervloekte de
dreiging van de overmaat waar het zoet ons voor
liet bloeden waarna je stem wegvloeit uit mijn wil.…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Gehuld in een universele habijt
om niet in het bloed van ongeduld te
verdrinken, vervagen verwachtingen
in onze voetafdruk in de stuifregen
van het vroege voorjaar om deze
herhaaldelijk te laten weer klinken.…
VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.147 'k Hoor niets meer in mijn oren ruisen
Dan uwer stemme zoet geluid;
'k Voel door mijn bloed een vuurstroom bruisen,
Die door geen rede wordt gestuit.…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 regen in overvloed
duizenden druppels, van zowel kou als van liefde
wat niet in woorden is uit te drukken
ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten,
niet kan begrijpen, niet kan vastpakken
niet op kan vertrouwen, maar enkel kan voelen
voelen in heel mijn lichaam, voelen tot op het bot
weet je dat jij mijn hart in leven houdt,
dat je het bloed…
ZWOEL EN KOLKEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
679 Na een kille en dode winter ontwaakt al wat ademt, de kille sleur doorbroken
Mijn bloed stroomt en kolkt, rode roos volledig ontloken.
Een magisch zinderend lichaam in al haar praal
Schitterende vrouwelijkheid dankt in haar warme taal.…
MIJN MOEDER
poëzie
4.3 met 3 stemmen
982 Haar kinderen schonk zij het brood uit haar mond,
tot het laatste bloed uit haar warme wond....
Mijn moeder!... Zoete gedachtenis,
beheers wat er goeds in mijn leven is!…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel drinkt het eerste glas wijn
van de dag als de schrijver droomt van
z’n onvoltooide werken als baken,
getooid met rouwkrans van de inkt
uit de sprakeloze fles van gisteren,
dwaaltocht door dit broze licht
die het bloed…
DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.259 Had ik Uw stof niet gevoed,
Nù met het merg van de man,
Nù met de klop van mijn bloed,
Zuster, wat restte mij dàn?
------------------------------------
uit: Opvluchten (1922)…
T I J D
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 groot
uitlopend op bloedtransfusie
of dood in de goot
voor het "groot"
doordat dat te tekort schoot
in nood
maar zichzelf afsloot
voor de gevolgen
en dan ook nog verbolgen
durft te zijn
over andermans pijn
die nooit de hunne zal zijn
macht gekleed in geld
heeft zichzelf steeds meegeteld
als zijnde held op het slagveld
van andermans bloed…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht
Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen.
De tuindeur waait open. Beginnende regen doorritselt de bomen,
Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken,
Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 gehuld in een ruim gemeten jas
om niet in eigen bloed te verdrinken,
vervaagt de verwachting
die geen hout meer snijdt
Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet willen
kennen, wat scheidt is ingezaaid
louter door vanzelfsprekendheid
naast de angstige gedachten om samen
door de deur te gaan, die alleen voor
verandering…
Het winterkoninkje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
795 In de serre had ik jou gevonden
ik zag geen bloed en ook geen wonden
je ademde, maar veel te snel
de pootjes krommen ging nog wel
ik heb je op een doekje gelegd
en iets van "stoute poes" gezegd
die ons van dichtbij gadesloeg
en zag hoe ik je binnendroeg.
Of heeft het zonlicht je bedrogen
en ben je tegen 't glas gevlogen?…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven op het veld
van hoop, de grond gedoopt in bloed…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Er loopt..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 vertrouwd de mediterraan in een eeltige palm
plooien beken eigenheid, put helder water van
genegenheid, voedt genot uit gezond verstand,
Er loopt een vuurtje over mijn hand
het verzamelt het zout der aarde
diepste oase van het kloppend hart
dringt door tot beide kamers van de ziel,
voelt de smart van onmacht in elke vezel
in geronnen bloed…
Nacht-liedje
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.301 Dan zong mijn bloed zo sterk en blij,
Mijn arm omving je glanzend lijf;
Zo voegden wij ons leven beî
Tot één bedrijf.
Wij ‘schermden roerloos in de nacht,
Elkander: één geklonken beeld
Van schoonheid en bezonken kracht,
En soobr’re weeld’.…