8894 resultaten.
vuurvogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 assepoester veegt en veegt
alle as veegt ze bij elkaar
hier en daar ligt een donzig veertje
uit een ver verleden
zacht
wit
kwetsbaar
vermengd met zwarte as
zachte as
witte aarde
kwetsbaar wordt kracht
nu het vuur gedoofd is
kan de vogel herrijzen
deze keer geen struisvogel
maar een adelaar
die vliegen kan…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Zij was zijn zonsopgang
de opkomende maan
het licht van Halley
de zekerheid van de ochtendkrant
van de vers gezette koffie
van het klaargelegde kloffie
dat verdween toen zij sprak van afwas
ramen lappen waar geen vuiltje zichtbaar was
dagen die aan elkaar waren geregen
hij hoorde het aan woord voor woord
zijn ogen dicht geknepen…
Staan...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Ze staan
er maar te staan
soms in het water
op de oever ook
Ze gaan
waden in het water
langzaam
een statig gaan
Ze zitten
goed in hun vel
beter
in hun veren
Hun halzen
reiken tot diep
in het water
voedsel in de snavel?…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
AAN EEN VADERLOOS KNAAPJE.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.102 Want u vergeten kan Hij niet,
Hoe ver ook de afstand zij;
Zijn troost is u in 't bangst verdriet
Het allerdichtst nabij.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 is vandaag
als stilgevallen
Geen grote aantallen
auto's, geen motorlawaai
alleen kinderstemmen
die een glijbaan maken
winters genoegen
de zinnen verzet
louter sneeuw
dat
wil kraken
De wereld
is vandaag
bedekt met vrede
Oorlog, strijd en ruzie
een dag lang
ver van m'n bed.…
Dans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Mijn lijf danst ginds
aan de verre horizon,
onbereikbaar ver
van mij vandaan
Uitgestrekt reiken mijn armen
kracht huist in
diepgeworteld stil verlangen
dat mijn liefste wens versterkt
Mijn leven roept me
ginds aan de horizon
onder die grote
volle maan
Onomwonden stem ik toe
Ik roep, ik brul
ik kom er aan!…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
Anne(online.nl): Alle Nederlanders Naar Energieneutraal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Anne’s kippen
Er zitten 3 kippen op stok
in de nok van hun hok
op en top
te slapen tot de morgen
en dat midden in het hartje
van ecologisch, economisch Nederland
URECHT
Maar bij het krieken van de dag
vroeg vlot uit de veren
“Aan het werk, sta maar op, sta maar op”
roept Anne voorop
en na wat koffiemokken
tokken, tokken, tokken…
besluipen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 ik schrijf je
al weet ik
niet waar ik
beginnen moet
je plukt aan
mijn warmte
die met de
dag verzwakt
je neemt met
tergende
regelmaat een
hap uit de zon
je weet hoe
je het licht
van de maan
verduistert
je werpt je
schaduw ver voor
me uit zodat ik
voel dat je er bent
je verstikt
de koele bries
waardoor ik
naar…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Scheldedijk fietsend
Wedren tegen levensloop
De stroom kan ver leiden
Maar maar een eind meegaand
Blik op de loop
Getrokken naar de diepte
Vissen voelen zich niet meer thuis
Zuivere lucht, vervuild water
Zuiver geweten, vervuild inzicht
Vervuld verleden in de toekomst?
Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
De ochtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 De zon, ver achter
het wolkendek.
Verstild ontwaakt de
natuur.
Vogels hoor je cirkelend
in de lucht fluiten.
Nieuwe impulsen, momenten
mag je tot je nemen.
Neem de dag zoals die
komen gaat.…
De ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Eindeloos ver is de hevige mist,
het maakt je onzeker.
Een waas voor je
ogen.
Een sluier van mist
omtrekt de kleine
wereld.
De route ligt in
het verborgen
einde van de onbekende
brug.
In stilte heb je de mist
nog nooit zo beleefd.…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
Z
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 de altijd dronken
tweelingbroer van N
kon niet meer
op z’n benen staan
had zoveel gezopen
was weer veel te ver gegaan
hem rest alleen nog het kruipen
hij kon geen stap meer lopen
noem het nu schuivend sluipen
N schaamt zich: dat ik daar
toch familie van ben
niemand die nog op hem let
want hij blijft nu voor altijd
achteraan in het…
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
Schuld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Haar drang naar harmonie
In ‘pleasen’ gehuld
Ontlokt ergernis en jaloezie
Schuld
Haar troost aan één
Die het hardste brult
De ander in de steek
Schuld
Haar eigen grenzen ver voorbij
Om iedereen te beschermen
Obsessief te ontfermen
Hun zelfredzaamheid vermoord
Subliem in de kiem gesmoord
Schuld
Al haar levenspatronen
Gehuld…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Het mag niet gebeuren,
dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut-
de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder
zacht getik levenloosheid is ingetreden, van het ene
momemt op het afwezige andere.…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Dwaze bij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Mediterraans soep yoga visgerechten
vers voedsel hapsnap wandelen met honden
respectvol pittig eten city trip
wellness tv ben altijd optimistisch
pilates bioscoop en liefdevol
betrouwbaar koffie op z'n mexicaans
grieks koken avontuurlijke vakantie
jij pensionado ik een miljonair…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem
op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025
hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem
tot de bodem dus en ver daar onder
naar de doden, doch vooral om de doden
te duiden, te laten lichten, op te lichten
tot opluchting van mij als levende ziel
en bijna onzichtbaar toen ik boog…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Kwantumtheorie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.139 Niets zeggend
Grensverleggend
De theorie van
De kwantum economie
Versnelt exponentieel
Zo zijn er niet veel
Momenteel zijn wij te traag
Ver van banaal
Een stomp in de maag
Gisteren nog gemeten
Dat wil je niet weten
Hebben er nog nooit
Zover naast gezeten
Tracht je te richten
Op de hogere cijfers
Die zijn te gek
Zo ben je…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.349 Te dichtbij,
ben je gekomen,
te dichtbij en nu ver weg. Want samen
kan ik, mezelf niet zijn. In jouw leven
hoor ik niet thuis. Alleen in de stilte
kan ik nog wonen,
met mezelf onder één dak. Vergeet me
en laat me gaan. Ik verdwijn
in de angst voor samen. Zoek verder,
maar niet meer naar mij, want ik,
ben al verloren.…
Schapen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.203 één is er niet
twee wel en drie
en honderd maar
dat ene is verdwenen
ravijnen dorens duisternis
geen antwoord op haar roep
kuilen huilen droefenis
een halo in de troep
de weg gaat hoog en ver
weg van twee tot honderd
maar liefde klautert verder
de berg af tot verwonderd
voeten vallen over
waar was je…
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 O-
ver de zee, lichtend pad
zuiver zout in leven.
2
Er is geen ondergaan, enkel
een warme hand over velden
van muziek. Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten.…
Weer een stapje...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.865 Volkomen ongeinteresseerd, legt ze haar
benen op de stoel,
té ver heen, om geïrriteerd te zijn.
't Voelt zo verschrikkelijk verkeerd
om te zeggen wat je voelt.
Elke keer als je denkt, je leert ermee
om te gaan, wordt je teruggesmeten.
Omdat in wérkelijkheid één stap vóóruit,
in 't écht je twee stappen áchteruit
laten gaan.…