Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Dankbaar

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Ik weet het niet exact Slechts een ding was zeker Ik had mijn koffers al gepakt Het leven verlaten Ik stond er zeker achter De sprong weloverwogen De landing bleek wat zachter Te zacht om te sterven Te zacht voor mijn wens Te zacht volgens planning Dus bleef ik toch een levend mens ‘n Tweede overweging, ze bleef uit Ik wil ook niet…
Jos1 juli 2003Lees meer >

Omarmen

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.719
Al kronkelt hij nog zo door mijn hart ik heb geen enkel verweer Straks laat ik het wel weer regenen en fladdert er terug verdriet in mijn keel Een vergezicht wordt dan weer één geheel een storm zal zich opnieuw ontketenen Dan verdrink ik in een moeras van pijn waar een oase terug verandert in een woestijn waar bomen kermen onder een verlaten…

In De Wolken

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.374
De kilte overvalt me Net alsof ik bij je ben Het sfeertje en de warmte Alsof ik je niet ken Heeft alles je verlaten? Is alles nu bij mij?…
Mandy28 oktober 2003Lees meer >

Beuk en Bos

netgedicht
3.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 20.466
bij ochtendschemer kuierend in een poëtisch uitgemolken beukenbos kil, verlaten en leeg of ligt dat aan mij?…

Modderregen

netgedicht
3.9 met 104 stemmen aantal keer bekeken 37.724
laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel herdenkend, maar vooral vervloekend De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen Het gevoel verlaten…

KINDERLOOS

poëzie
2.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis is uitgestorven; Zij heeft noch zorg, noch rust.…

de Haagse beek

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.386
tussen loze duinen welt het water door moeder aarde voor het laatst gekust nog helder, van geen zorg en kwaad bewust een kalme stroom -timide, geen geklater- vervolgt zijn weg langs dromerige straten een pelgrim op zijn doelgerichte reis na Zorgvliet en een vredig oud paleis besluit hij om het daglicht te verlaten z'n diepe dal is nu volkomen…

Een vriend!

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.803
is Een vriend die voor je vecht Een vriend heeft veel betekenis Een vriend waar je je aan hecht Een vriend om van te houden Een vriend om mee te delen Een vriend om vast te houden Een vriend om mee te spelen Een vriend om je blij te maken Een vriend om mee te praten Een vriend om nooit meer kwijt te raken Een vriend zal je nooit verlaten…

O, al de balzalen

gedicht
3.2 met 114 stemmen aantal keer bekeken 41.018
O, al de balzalen van mijn jeugd zijn nu bestoft en verlaten. De vrienden die er bleven zijn mij vreemd, maken geluid door de barst in hun gelaten. Onder de slingers en het licht van weleer zetten zij de polka verder van de dromen, de quick-step van het verjaarde zeer cirkels dansend om nooit aan te komen.…
Jotie T Hooft15 februari 2022Lees meer >

De maandelijkse cyclus van de man

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.233
En als op de allerlaatste dag van de maand mijn wederhelft mij weer verlaat weet ik zeker dat op de volgende dag een nieuwe wederhelft weer voor mij staat. Zij is dan wel slechts van een stuk papier maar zij mag er absoluut wel zijn zij kijkt altijd zo verliefd naar mij ook al weet ik haar glimlach is schijn.…

Kerstzwerven

netgedicht
2.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.933
lente (2) De ballen liggen weer in etalages te glanzen zie mij bol gespiegeld in vele kleuren hoor me de inwendige kou betreuren voel de afkeer voor het gebrek aan nuancen kerstliedjes klinken door de volle straten gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken de drukte verschijnt opnieuw in de kerken en ik glijd mezelf naar mijn stil verlaten…
oepsie16 december 2002Lees meer >

kust

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.448
nul ik durfde niets te wagen voelde me een sul en jij leek zoveel ouder terwijl je dat niet was je handen werden kouder verborg ze in mijn jas en zonder iets te zeggen heb jij mij toen gekust er was niets uit te leggen stelde jij mij gerust nooit vergeet ik meer die avond vier voeten in het zand we zagen duizend sterren op een verlaten…

Modderregen

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.255
laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel herdenkend, maar vooral vervloekend De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen Het gevoel verlaten…

mijn echte vader

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.780
Brak alleen de band mijn wortels,jouw woord tegen dat van mij Ik zie feller dan de ogen naar de bliksem gewend doffer dan de plek waar de donder klinkt Daar waar jij je spoor hebt gelaten zijn de plaatsen waarin ik jou in een wervelwind zal gaan verlaten De stilste stilte is ........na de storm...…
noa12 oktober 2002Lees meer >

Zoveel verdriet

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Hoe kan ik ooit nog deze cirkel verlaten, als ik niet eens meer hierover durf te praten? Liefste kan ik wel bij jou terecht, voor, dit in mijn ogen, verloren gevecht?…
Frans19 oktober 2002Lees meer >

macht

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.420
heb iets wezenlijks gemist ik reageerde alleen op waar jij je bevond nam geen enkel initiatief daar had ik redenen voor, zeer gegrond want jij opende het offensief maar wanneer ik verder wil gaan zal ik je moeten tonen wat in mijn hart omgaat en dan kunnen we beiden bepalen waar we nu staan ik kan alleen maar hopen dat je me niet weer verlaat…
kaatje28 juli 2004Lees meer >

Weemoed

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 880
hand geen kloppend hart geen blik geen woord geen liefdevol gebaar het bed blijft koud en eenzaam lang de nacht De sluimer van de zoete slaap komt heel zacht naderbij dan ziet zij hem die zij verloor hij komt alleen voor haar zijn warmte schenkt het kleumend hart een zee vol hoop op leven De dag valt hard en koud op een verlaten…
Lena29 juli 2004Lees meer >

zomerden in vollemaanse nachten

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.122
ik heb je tot vrouw gestreeld je wonden zijn geheeld je was eens het verlaten kind dat in de liefde nooit zichzelf meer vindt we kwamen samen in een dubbelleventijd lente bloeide zomaar eeuwigheid we zomerden in vollemaanse nachten, kregen van elkaar wat we verwachten maar je wilde pijn in drempelloze vlagen om dat van vroeger…
wil melker8 december 2004Lees meer >

VIRUS

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.146
De ruften verlaten oorverdovend mijn anus, als zijn het schoten aan boord van Hare Majesteits m.s. “Zus of Zo”. Het snotteren is evenzeer frustrerend. Menig zakdoek kan daarvan getuigen, alsmede de lege pot kamille en Dampo. Het rochelende hoesten doet het ergste vrezen, één nachtvorst slechts en het is gedaan.…

fotoboek

gedicht
3.5 met 217 stemmen aantal keer bekeken 27.596
een hard maar ook vertederend portret zijn stille ogen naar geluk op zoek donker Den Haag, ruim een eeuw geleden lang voordat Drees zijn zegeningen bracht met kerk en kapitaal nog aan de macht een sloppenwijk zoals in vele steden de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld van sleetse panden in te smalle straten van het zonlicht en van god verlaten…

stemmen

gedicht
3.1 met 86 stemmen aantal keer bekeken 27.727
de blije kinderstemmen mee maar liet de echo tussen kale muren de straat lonkt om de leegte te ontvluchten op zoek naar iets, naar God mag weten wat zo sjok je uren doelloos door de stad in plaats van sterren pluk je wrange vruchten verloren in de overvolle straten met duizenden maar altijd nog alleen de echo wil zijn gastheer niet verlaten…

machteloos!!

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Ik voel me soms zo machteloos,soms zo verdrietig en soms zelfs boos, soms zo verloren en soms zo verward, soms zo verlaten en soms zo verhard. Soms zo vol verlangen, verlangend naar een hug, verlangend naar de liefde de blijdschap en geluk. verlangend naar het leven, het leven met een lach, met af en toe een traantje, want AF EN TOE dat mag.…
kimberly262 augustus 2007Lees meer >

Droeve Pythia

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 601
ze stamelt geluiden en klanken waarnaar geen sterveling met aandacht wil luisteren haar eigen woord vertelt van pijn omdat haar hart verscheurd is en haar ziel voor eeuwig gewond alles wat zij heeft verloren brandt gaten in haar wezen, de taal heeft haar verlaten ik zie haar dwalen door deze tuin der dwazen, gelijk de Pythia spreekt…
Tjoke10 augustus 2007Lees meer >

Eén brok liefde

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.805
verandert de dorre bodem in vruchtbare grond en laat haar oevers er landen Ik stroom mee op haar liefde en draag haar op handen Als één brok liefde Ze verkent m'n innerlijke vertrekken loopt langs gevoelige snaren littekens en blaren zet de ramen ver open en laat de zon binnen om mijn gemoed op te klaren Ze neemt plaats in de lege verlaten…
Namasté24 september 2007Lees meer >

dát kind

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen onwerkelijk is het hier en koud en grijs door God verlaten, zielenloos de prijs voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen ik huil om ’t kind dat hier eens droomde vol van het leven en in een fantasie streed tegen draken met een zuivere magie dat lachte, huilde, elke angst weghoonde waar is nu…
sunset24 oktober 2007Lees meer >

Zonder Fee

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.285
lag ik daar in het koren bloedend in het ochtendgloren spontaan een tweespaltig verleden verliezend ten doele een richting -een plotline- te vinden uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde stond daar een reiger roerloos in het bloedend verschiet sneed het riet -dramatisch een fluist’rende ode zo zacht en gesluierd uit verzen verlaten…
wiron1 december 2005Lees meer >

de geboorte van de eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
geboren uit het paradijs van warmte en overvloed teloorgang van de wezenlijke verbondenheid ben ik afhankelijk geworden en gebakerd mijn ziel is gescheiden, de Heelheid kwijt hier is mijn eenzaamheid geschapen de mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos…

Schoot

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
jaren toen passen nog veerkrachtig genoeg waren om de echte wereld buiten te houden en terwijl het grind krijst onder de zooltjes van haar wit gevlochten zomersandaaltjes waarin roodgelakte nagels eigenwijs vooruit willen lopen kijkt ze naar links ziet bronzen letters bijna dansen tussen bloemen in kleuren van elk seizoen verlaten…
metha21 juni 2008Lees meer >

Parel van schoonheid...

hartenkreet
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.915
mijn huid en laat haar stralen gloeien Het land waar tijd niet toe doet Waar olijven rijpend bloeien Voor altijd wil ik je proeven Lief Kreta, land van eenvoud Heimwee vult mijn gedachten omdat ik zoveel van je hou De bergdorpjes dompelen zich in witblauw en steken sierlijk af in een deken van rust Lief mooi eiland ik moet je weer verlaten…

zondagsrust

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
zo druk en zo vol het in Zoutelande was zo stil en verlaten oogde het naburige dorpje Biggekerke enkel een versteende Walcherse boerin staarde onbewogen langs me heen terwijl ik ‘n eenzaam rondje om de kerk reed leek in de verwaaide geur van een oude smederij en bakkerij bij het zogeheten ‘klokhuus’ de tijd voorgoed verzonken daar…