4425 resultaten.
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Was er dan toch nog weg
tussen de bakens
zwart van barricaden
waarlangs een voet
nog ongestoord
kon verder gaan?
Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 En zie, in mijn huis zit een wisslaar aan,
Midden in mijn mysteriën, als beidt
Hij mijne komst: opent de poorten wijd,
Strooit lovers, dat mijn voet moog' binnengaan!
Wee mij! straks zal mijn levensmoede ziel,
Droef als een vlam, die half omsluierd gloort,
Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 één uit hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd
De planken onder mijn voeten…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte van het hout, het duister partijdig
van slaap sluipt nu als een dronkaard in
de behuizing van de klok
zelfs daar rateert het ontwaken wanneer
de gestolde leegte zich uit in het rekken
van pees en spier, het onkruid maait het gras
en het gras ligt aan mijn voeten…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Bomen horen buiten
met de voeten in de grond,
niet als een kadaver opgetuigd
als middelpunt van een huis.
Alsof vergankelijkheid
een reden is voor feest,
gelijk wij knielen voor het altaar
met jezus aan het kruis.…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het uit haar keelgat sneeuwt.
De lucht is wattig als een wit schaap.…
Geen vrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
709 Dus, om het nogmaals te stellen,
geen vrouw krijgt bij mij nog voet
aan boord, hoe mooi ook haar dellen
en megagrot, dikke ram op haar snoet!…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 de geur verdienstelijk
geparkeerd in mijn revers
dan bloos ik als je naar me lacht
toch wens ik me soms een andere bloem
een die kan zingen van de straat, dansen
als een honingdraak met de smaak
die mijn papillen overtreft
wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd
aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium
of me behagen aan de voeten…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 vanavond draait het zwaard
in de sterkte van de pees, hangwouden
stangen lange takken aan de waarde
van hun vrees, wie ontmoet ontluistert
zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht
haastige treden ontvouwen de breedte
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich
aan de werkelijkheid die in nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht…
Een geheim met hoge noot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 mag niet voorbij glippen
Lieve woorden lijken simpel voor ons
Bedenken ons geen seconde
Dat zou zonde zijn, dus wil ik dat je bij de tijd blijft
En niet vraagt wat ik heb gezongen
Ik weet dat ik moet oefenen
Zal ik je ontmoeten, ook al blijf ik zoeken
Het was een tijd waar ik geen tranen kon voelen
Maar proefde van vrijheid aan mijn voeten…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Vraag het de Maas onder mijn voeten, de meeuw,
onbevreesd dansend boven de stenen brug.
De overkant is een belofte, komt huizenhoog
me tegemoet, flonkert en lonkt, geeft zich halverwege over.
Wyck of Maastricht, beide badend in de roem van eeuwigheid,
keer ik terug of loop ik heen?…
Gadeslaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Je voeten als kind treden aan
er is veel mee gemoeid.
Ook nu tussen het natuurschoon
zet de tijd als het ware
de etensborden weer op tafel.
In deze stilte van de dag
zie je de boekenkast vol tijd
titels en foto's die intrigeren.
Je gaat wederom
op zoek naar uitroeptekens
naar zinnen die je begreep.…
Hermes sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
664 bergnimf Maia mijn geboortemoeder
niet alleen bode, benoem mij hoeder
der kunsten, lyriek, poëzie en heus
leraar van de schone zanggodinnen
men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los
hoor het gezang alom Epidauros
luister Grieken, laat mij u beminnen
zodat ik uw ontroerend hart beroer
zet u neder op de punt van uw stoel
hef niet uw voeten…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 nu klaar om te vertrekken,
te voet naar het station.
ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.
na een uurtje rustig sporen
met wat lezen en iets snoezen,
in het Brusselse aangekomen
dan roep ik...
leve het werk en de volle bloezen!…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de wolken drijven voorbij
even zweef ik in gedachten
een stukje met ze mee
zij gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde…
Zo Vlug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 even aan
je zult uitkijken moeten
en weten tot hoever je kunt gaan
ga toch voor je eigen bestwil kiezen
nog eenmaal sla ik toe
onverwacht vanuit je rug
helaas weer is het mis
ik raad je maak een verstandige keus
je hebt me geïrriteerd en ik ben moe
ik kijk al rond waar de mepper is
voor je jezelf gaat verliezen
maak je je snel uit de voeten…
Zeven vogels zwart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 langzaam verlies ik mijn veren,
worden mijn vleugels armen en handen,
geef ik mezelf voeten om mee te lopen
in de richting
van jouw stem
Ik ben blij
dat we hier zijn, nu…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen
opgeslagen in de smart
van voor - en tegenspoed
onderschrijft de dierbaarste
herinnering zoals zij was,
ze is niet vertrokken, morgen
kom je haar weer tegen, de
indrukken blijven groot in
de lichtste voet-print…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Voor me, achter de branding,
een zongekroond strand aan de voet van
een slapende vulkaan, zijn adem
vaag zichtbaar tegen de lucht.…
licht in het donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 als stille aanwezigheid nodig is
zijn zij er kalm beslist en zorgend
in de strijd om behoud van leven
zien zij stil begrijpend op ons toe
om hier het verschil te maken
opdat niet het onverklaarbare
ons de adem en het leven neemt
met scherpe geest en snelle voet
redden zij wat er te redden valt
met liefdevol een zachte aanraking
of woorden…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Lopen over schone witte stranden
de zee ingaan en de voeten zien gaan
door het water zo helder als blauw kristal.
In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken
vervuld van verre engelenkoren
zacht klinkend van overal.
Een wereld met maar één taal,
voor waar maar ook op aarde.…
BEDEELD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Zijn voeten hebben voorzichtige ogen,
zien het lichte gespat. Hij geeft te verstaan:
"Jouw handen, door God gezegend, mogen
krachtig reinigend door dit gebouw gaan,
de glans van kunde en vernuft verhogen."…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
Toen jij verdwaalde
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
469 tochtten in
allerlei luchten de
specifieke geuren
van het levend huis
zonder bewoners thuis
muren spraken vanuit
structureel gelid het
gewone natuursteens
soms in het wit van
net even anders
in de belangrijke frames
bij parkeren en markeren
geen uitgebreide
wereldverhalen
van passanten
maar wel hun
tijdloos bestaan
met voeten…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 vandaag
te voelen hoe het is
om in een dunne jurk
op de steiger te staan
wachten zonder noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond
en dat het winterleed vlug mag vergaan
Ik verlang naar ‘( eerste bloemkelkje dat zal openstaan
gewekt uit zijn lange winterslaap
ik verlang om mij te baden in de zon
en de maartse wind mij weer zal strelen
ik verlang tot de lentefee op zachte voeten…