3942 resultaten.
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele rust
verleidelijk liet jij je vatten
ik kaal geen bomen
voordat de herfst ze zal schonen
dus siert jouw oogst de volheid
van nazomerdromen en kan
een lange koude winter…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein
we hebben lente
laten komen, nooit het
prille groen gesnoeid
zomerden tot aan
de herfst, toen was
hartstocht uitgestoeid
hand in hand
gaan we de kou in
voelen vriendschap
voor elkaar, om de
winter…
Massale dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.146 Onvermoede Dood kom dichterbij,
herinner Elcerlyck zijn pelgrimage er is
een invallende winter er zijn
veel eksters op het land
Tekenen waarvan ook al weer…?
Vanuit besneeuwde woestenij
en vanuit water bereiden snelle vogels
trektocht voor.…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.724 De bomen dorren in het laat seizoen,
En wachten roerloos de nabije winter...
Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er
Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên.
Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen,
Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er
Te sterven zonder dees?…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Geen kind wat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.
De avond komt reeds zwaarder wegen.
Uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen.
Nog even blijven, of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…
Schemerbos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.145 Er dwarrelen
verdorde dennennaalden op mijn kraag
terwijl op fluwelen voet een vroege vos
mijn pad kruist over de flanken van het bos
Mijn achtertuin leunt tegen dit woud
waarin de vrije loop van de seizoenen
voorziet in het natuurlijk onderhoud
met in de winter karige noodrantsoenen
en de zomer de overdaad verzwelgt
ook ieder mensenwerk…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 hibiscusdonker warmde mij
met bloemenstof en meeuwgeschreeuw
als was ’t mij voorraad voor de nacht
en wordt dan dit de laatste herfst:
dan leg ik mij een sterrenspoor
doorheen mijn slaap
kraanvogels verzamelen zich op velden
hun grijs is in de avonden
net als de reuk van het verkoolde lover
die draagt mij weg
naar d' allerlaatste winter…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal vergaan.…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Een winter lang op je gewacht.
Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig.…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter…
op zoek naar jezelf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
662 stel je komt niet lekker
uit de winter buiten
wat was je een eitje
je vreet je te barsten
aan lelie van dalen
denkt ik popje prachtig
ben zalmrose nimfachtig
terwijl jij engerling
met je eigen slijmschijt
al je brede rug besmeert
zodat je meer lijkt
op ‘n hoopje vogelstront
maar als je dan doorschiet
naar je imago zwarte kop
verder…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 vluchtig ontmoette ik een tere bloem
wiegend op lentewinden die op weg
door krimpend weideland een fris
koele winter ontvoerden
ze leek op een mens in doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt slecht met één vinger
en schrikt mij op uit ’t winterlijke…
Kinderen die leren lezen
gedicht
2.3 met 130 stemmen
30.036 kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto's
op parkeerkerreinen
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 De bomen zwaaien de winter uit,
buigzaam zwiepen de bevrijde takken
op een victorie zaaiende zeewind.
Pulkend is het plezier van bottende twijgen
die zweren en puisten van het groene pus,
uitgeknepen door een kloppend kussen
van gonzende stromen lentewarmte.…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij voor nu
kleef aan mijn lippen, luister de avondfoor
op met uw dovemansoren, hoor hoe ik
uw stilte preek
bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
die past bij alle uren, die hard maakt
wat u 's winters…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.
Maar dan rolt april
de zon over de evenaar
zwaait de westenwind
weidse warmte toe
ontkiemt de aarde
duizendvoudig leven
vlechten boomtakken
een groen bladerdek
slaan katten klauwen uit
en bejagen ze vlinders
bemin ik je buiten
van de weeromstuit.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 ik hoor het lied
van knoppen die
nu openbarsten
vogels die snel uit
hun ei verkassen
om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt…
hartslag
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
830 mag ik jouw tuin lenen
om de stilte te horen
en de wind
traag en met geblazen wolken
terwijl de witte rozen
langzaam slingeren
rond de groeven op de grond
voordat de winter
met verschraalde vlagen
de maannacht laat betranen
op woorden van steen
en de wilde wingerd likt
aan het slapend rood
mag ik jouw tuin lenen
zodat ik…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Daarop kan ik de hele winter teren.…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen spoor
en vallen samen op een einderlijn
Wat wil jij, Dood?…
Gestolen ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 En dat ik,
met het zicht van jouw gestolen ogen
mijn geloof weer had gevonden
om de bladzijden van het boek
met geluk in mijn hart uit te lezen
voelde ik,
herinner jij je nog de bittere armoede
de dagen dat we in de winter vloekte
met handen zo koud en verloren
stonden we op straat te bedelen
zo jong en toch reeds vergeten
daar sprak…
Rokjesdag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
909 De winter lijkt meteen heel lang geleden.
Hoera, het is weer rokjestijd! Maar ach…
De Bilt voorspelt voor morgen alweer regen.
Dan is het met de rokjes weer gedaan
en lang niet meer zo leuk op ’s Heeren wegen.
Och Weergod, hoor mijn smeekbede toch aan
en geef dit fraaie kledingstuk Uw zegen,
U ziet toch ook hoe mooi die rokjes staan.…
Zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
725 Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd
Waarin de aarde z’n gewas weer geeft
Door Gods trouwe zorg en goedheid,
Zodat mens en dier de winter overleeft
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid
Maar toch springt de zomer er uit
Het geeft warmte en vrolijkheid
Waarbij de vogels met hun gefluit.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 als ik weer eens over akkers stap
door de brede voren diep bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 De bladerdeken van de herfst
is verscholen onder de winter.
Mijn handen blijven bibberkoud.
Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.
En ik ging uit de kleren.
Want Israël was naakt en nat en geil
terwijl Rome, met een kussen tussen de benen,
verlangde naar warm en zacht.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 Haar hemd bestond uit zacht satijn
als ‘t lichtblauwe van een lentelucht
Om haar zweefde het requiemrefrein
en erdoor soms een wanhoop zucht
Haar gelaat bestond uit dodenbleek
gelijk het winters witte sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste…
In Lapland is de eerste sneeuw gevallen
gedicht
4.1 met 28 stemmen
11.140 In Lapland is de eerste sneeuw gevallen
Zo maakte ons de nieuwsdienst openbaar
De winter klopt, en in de rendierstallen
Hoort men een querulant gebrul weerschallen
De eerste sneeuw.…