Alle inzendingen

Dat privé ook volledig privé is, stoort nieuwsmakers vaak niet. Wat ze mensen al doende aandoen, is met geen pen te beschrijven. Wat nieuwslezers gaan lezen, moeten ze zelf maar zien. Wat feiten zijn. Wat niet. Wie slachtoffers worden. Wie daders zijn. Schending van privacy is nieuws,...

is de dag van intens verlangen naar samenkomen en omarmen naar het aanwezig zijn bij elkaar het is de dag van de verklaring voor wat affectie ons betekent als bron van het bruisend leven het is de dag van de ervaring dat koude dagen warm blijven waar passie zich vlammen laat het is de dag...

een Valentijn krabbel het alledaags gemis van dingen waar ik niet zonder kan... jouw warmte bijvoorbeeld het behaaglijke van dicht bij elkaar schuilen in een abri voor de storm... en in het vroege voorjaar 't reikhalzend uitzien naar het allergroenste groen samen de voorjaarszon vo...

die mooie dagen van weleer ze zijn voorbij komen niet weer de mooie dagen van voorheen ze bleven achter in een zweem van onvolmaakt geluk... geluk bleek toen een zomerbries die zachtjes blies in zwoele nacht een nacht die goed was te verdragen en met een vorm van welbehagen zomerloomt...

Liefde doet toch geen pijn Liefde hoort juist fijn te zijn. Maar op een dag breekt de liefde je hart Het rood van liefde wordt diep intens zwart. Vloeken, schreeuwen en huilen Van ellende onder het dekbed schuilen. Dagen, weken of maanden echt ziek Een gebroken hart en een hoofd in pani...

Vlak boven de tafel, zie ik jouw ogen. Vanaf jouw portret, kijk je me aan. Ja, ze lachen een beetje, vormen de vreugd in mijn bestaan. Jouw blauwe ogen, het was het eerste wat ik van jou zag. Ik was een kind van zestien en wist er van de liefde niets, tot ik in jouw blauwe ogen keek, die ...

Ik weet het nog ik heb het vaak gezien aan hun gezichten, hun eis een grote meid te zijn niet tomeloos te komen zeuren om aandacht .....Ontplof maar, je bent sterk .....het woedende bewijs .....van ons gelijk niet te hoeven zorgen voor mij, ze hadden recht op hun eigen leven dus ...

Vanaf de allereerste blik Vlinders in mijn buik En iedere keer weer Als ik je zie, hoor of ruik Gaat mijn hart tekeer En overmand door geluk Dat ik jouw vader ben Kan niks meer stuk

ik zag je wieken op vleugels van hoop langs de fundamenten van geloof en liefde scherend op weg naar de droom het waren de drie oefeningen uit een vaag verleden die ooit aan het bestaan de nodige spiritualiteit wisten te geven hun spirit en glamour zijn verdwenen in de oppervlak...

de forse broeder met de harde handjes de trippelbroeder met de wollen wantjes de hoofdzuster, imperatief, vult massief de kamer dreigend met haar zwarte hamer gejaagd telt het infuus 66 druppels per minuut een half uur lang onrust een nieuw infuus: 7 druppels per minuut traag geruststell...

Het wordt een prachtig weekend om te schaatsen Dat gaan we dan ook doen, vandaag en morgen De BOA’s maken zich nu ernstig zorgen Dat het te druk wordt op een aantal plaatsen Ook op de schaats blijft afstand houden wijs Zo niet, begeven wij ons op glad ijs

Nadat de zieke man, zowat vier jaren door, door iedereen was verwend geweest, door iedereen zacht behandeld en zacht was aangesproken, en gewassen en in bed gelegd, gekrabd, in bed gelegd, geraden, gestreeld, gelaxeerd, in bed gelegd, en iedereens zachte wil, vier jaren, tot eigen heil had ...

het is mistig geworden de wereld een cirkel waarin jij rondjes loopt je voeten liegen je slaat de damp weg klampt je vast aan water zoekt naar iets onzichtbaars ogen van glas de spiegels gebroken dan hang je aan de zon wil de nevel optrekken handen van was armen te kort je valt u...

In een huwelijk zie je ‘t meningsverschil en menig keer loopt dat uit op slaags met elkaar Soms mondt ‘t zelfs uit klappen op de billen mishandeling dat is zelfs helemaal laakbaar Slachtoffers zijn toch meestentijds vrouwen die zich aanvankelijk schamen voor hun man Zij ontvangen herha...

Hij is altijd een onvervalste ochtendmens geweest. Hij was zelfs al een ochtendbaby en peuter. Klaar om zijn melktandjes in een boterham met choco de nieuwe dag in te zetten. Zijn interne wekker staat al van kindsbeen af op scherp en op vroeg. Dat is zo zijn hele leven gebleven. Tijde...

Het sneeuwt, d’ellende is op slag vergeten De burgers voelen zich weer even kind Plezier is het dat hen weer samenbindt Het heeft hen al een tijd niet meegezeten Er stuiven fijne vlokken van de daken Haal alle soorten schaatsen uit het vet Bureaucratie, belastingstelsel, wet? ‘t Is alle...

Water is dunner dan olie en olie is dikker dan bloed.

Elke week met de buurman mee Al riep ik huilend steeds weer nee. De buurman is een vieze man Die mij apart lokt als het kan. Hij zet mij op een krukje in de schuur Of hij drukte mij tegen de muur. Altijd zit hij met zijn handen overal aan Als klein kind moet je dat ondergaan. Thuis g...

In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als ...

De zon, de witte landerijen, De eindeloze horizon Dat is het land waar ik ben geboren Mijn prille leven eens begon De ruime velden bekleed in wit tenue Waar, als straks de seizoenen wisselen, Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt Mijn hart ligt daar in kleine dorpen Ergens verspreid over...

Bedreven stevenend op de thermiek Door een bries kwiek voortgestuwd Mediteren ze als het ware laconiek Op wat hen onzichtbaar aanduwt En geen kik die hun blik niet betrapt Zoals mijn kippen die voor galg en rad Scharrelen in het grasland onverkapt Waarop ze zitten te azen als een kat En ...

Vecht niet Maar beweeg mee Met de stroom Van je eigen Energie

Een hoekige dans: een doos springt over de weg – radslag na radslag.

ik kende de diepte van haar blik maar de schrik om haar te volgen sloeg mij om het hart bleek een vak apart waarbij ik al mijn geestelijke lenigheid in moest zetten om bij te kunnen blijven in samen gaan kwamen wij geven en nemen overeen waar de stemmen staakten telden wij in afwis...

Met langzame maar zekere tred raak ik meer en meer vervreemd van 'vrienden' kennissen maar vooral van mijzelf. Het is nu zelfs zo erg dat het mobieltje mijn vingerafdruk niet meer herkent.

Ik ben van u zo verre, Ik waar bij u zo graag, En zeide u alle de liefde Die ‘k in de ziele draag! Ik fluisterde u in de oren Zo geren een enkel woord! -ik zong het reeds duizend keren! nog hebt gij het nooit gehoord! Ik zong het aan de rozen Wel honderd, honderd maal – Licht heef...

Heeft u het E-woord al zacht uitgesproken Uw schaatsen al voorzichtig uit het vet Verwachtingsvol al dagen binnenpret Uw bloed al bijna aan het overkoken Van IJlst naar Sloten maar voorbij Stavoren Moet u naar Hinde loopen met uw noren

Mijn vader ging dood - ik was toen zeven - dat was heel erg, maar erger was: die ochtend had ik hem geen kus gegeven. Ik kwam die dag voor de eerste maal van school thuis met een tien voor taal: had hij geen dagje kunnen wachten? Later ging ook nog mijn broertje dood. Ik heb geh...

Bij de Petrus aangekomen, boven bij de poort sta ik even helemaal stil alsof stoppen erbij hoort ‘k even niet weet of hij wel wil Dat ik doorloop. Hij vraagt me, wat ik er kom doen of het beneden nog steeds: zo naar is ‘k zeg, het is een gekkenhuis ‘t is op de wereld helemaal mis! H...

Laat mij maar nog even roeien vannacht in hoge baren worstel ik tot de overkant Daar word ik straks wellicht opgewacht op ‘t toverachtig golvend hemels strand Hoor de golven zingen in de woeste zee golven stervend op uitgestrekte stranden Achter een verlaten einder wacht er vree dewelke...