26999 resultaten.
als de ramen zijn gesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
789 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
een seriemoordenaar misschien
die gedachte kwam steeds boven
een mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
hij zal me eerst gaan boeien
de kamer is te klein
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans verkleint
als de ramen zijn gesloten
ik wil…
Soms .....
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
718 zelfverwijt
Soms, maar heel even
denk ik na over 't leven
er schiet van alles door m'n kop
ik vlieg van dal naar top
en wil alleen nog maar geven
Soms, eigenlijk zelden, dus soms
doe ik wel eens iets doms
Oh, dan is daar weer dat gevoel
niemand weet wat ik bedoel
en doe ik weer iets stoms
Soms, word ik niet echt verstaan
dan wil ik met deuren…
dansten in het stilstaan van de tijd
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.197 we stopten waar
de anderen verder
gingen en dansten in
het stilstaan van de tijd
je keek me aan
ik zag het blauwe
van de IJssel in
je ogen stromen
ik zag het staan
het huis, de lage
dijk, stil leunend
tegen onze dromen
we openden de
kamers naar ons hart
het rood kleurde apart
versierde alle deuren
we vrijden in
het gras…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
Twee rechten, Twee naadjes
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.000 Ooit kwam jaarlijks de marskramer
die langs de deuren z'n klanten bezocht
stalde zijn waren uit in de kamer
moeder die strengen wol van hem kocht.
Ze breide voor ons allen sokken
in twee rechten, twee naadjes
onderbroeken en borstrokken
van grote tot kleine maatjes.…
Meer dan getuigen (2)
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
802 Zitten er mensen gevangen achter potdichte deuren,
omdat ze 's nachts in hun oren
de schoten nog horen
en zo slachtoffer blijven van zinloos geweld.…
geluk wensen
netgedicht
2.3 met 138 stemmen
28.804 geruisloos opent
deze witte dag
de blauwe deuren
en mijn neus ruikt
nog flauwe geuren
van koffie met een
versleten lach
de afgelopen dagen
zijn zo mild geweest
omdat de vrienden
weer zijn,
komen kijken
en achteloos
meewarig lieten blijken
dat ik nog welkom ben
op 't jaarlijks feest
(goed wetend dat ik
toch niet…
(on)schuldige ogen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.684 de muren zijn te hoog
om uit te kunnen breken
ze kan hen enkel smeken
geef mij mijn vrijheid terug
de wanden zijn te dik
om haar te kunnen horen
dus zal het niemand storen
de striemen op haar rug
de deuren zijn te zwaar
om in te kunnen trappen
haar weerstand zal wel knappen
nog voor zij wordt gered
de tralies zijn te hard
om door…
Aan de liefste onbekende
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.292 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 ZONDER JOU
Ik was zo gek van jou
Je moest eens weten
Je gaf mijn leven kleur
Hoe vreemd het is dat ik je ga vergeten
Langzaam sluit zich nu die deur
Ik leefde echt voor jou
Ik was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb…
Slapen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.586 deur staat op een kier,
Ogen moeten even wennen,
lekker donker hier
Blonde haren op het kussen
Dekbed lekker hoog
Buiten miezert het een beetje
Binnen is het warm en droog
Alle spieren goed ontspannen
Lekker warm en loom
Ogen schieten heen en weer
bezig zeker met een droom
Ik kus je zachtjes op je lippen
die zich vormen tot een lach…
verhuizen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.619 zolder
rustig valt het stof daar neer
sommige dingen moet je bewaren
heb je tijd dan kijk je wel weer
na lange tijd is daar die tijd
als je opnieuw gaat verhuizen
wat zat er toch in al die dozen
geen tijd gehad om uit te pluizen
oude boeken en tijdschriften
stof en een vergeten geur
als vuilnis, het doet pijn,
staat het nu buiten de deur…
afscheid
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
2.487 Ik ben niet zo goed
In het nemen van afscheid
En langzaam
Draai jij je om
Geen hand
Ook geen kus
Geen tot ziens
Of adieu
Geen bedankt voor de tijd
Ik zeg niets
Jij kijkt me niet aan
Je grijpt naar de grond
Pakt je koffer
En loopt naar de deur
Ik wil nog iets zeggen
Iets doms als tot ziens
Maar er bestaat geen tot ziens
Ik zeg…
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 Een meeslepend verhaal, een ontroerend gedicht
Ze is veel meer dan een brochure voor een vakantie
Niet slechts een een-dimensionale garantie
Ze is vooral de beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het poolijs
Ze is niet alleen de vrolijke uitnodiging van lokkende kleuren
Nog veel meer is ze het feest achter de deuren…
Gebroken belofte
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.294 en schuldgevoel
tergden zijn hoofd
De loden last
van een gebroken belofte
drukte zwaar
op zijn hart
Uit liefde voor haar
bekent hij zijn schuld
en hoopt op vergeving
Hij stottert
Zij zwijgt
ademloos stil
Hij ziet hoe haar ogen
hun glans verliezen
Trillend draait zij zich om
en loopt weg van hem
Hij weet
Hij voelt
Hij hoort
de deur…
Vroeger
gedicht
3.2 met 188 stemmen
49.854 Lang geleden, maar wel na de oorlog
- Want die ken ik slechts van horen zeuren -,
Die tijd die heette toen het heden nog,
Kon het navolgende octaaf gebeuren:
'De huizen klappertandden met hun deuren,
In elke hoek zat een ontstellende Moloch
Jongens van mijn leeftijd te verscheuren
En aan mijn bed waakte een krom gedrocht.…
Het lontje van mijn hart
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.303 Ik open deze deur
voor de laatste keer
en kom hier nooit meer terug
dit hoofdstuk is afgesloten
over en sluiten
geen slotpleidooi
En het lontje van mijn hart
is voorlopig niet ontvlambaar…
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 In het water van deze haven lopen
geen schepen meer binnen, zacht wier
wiegt rustig in de hoeken, oude mossen
schilderen het vale hout van de deuren
dieprood en donkergroen, mengkleuren
van de bladeren die rottend oplossen.…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 (engels gras, engels gras
hoe groen ik was,
engels gras geeft mijn leven kleur
eens was alles grauw en besloten
maar mijn hart is nu een open deur)
Mijn kleren verwaaien los in de wind.
Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.
Hooguit een merel of een mus in de heg.
Er was ooit iemand maar ik sluimer al weg.…
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…
Hout, smeerolie en verf
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.085 de schuur met ingevallen schedel
wacht al jaren op een nieuwe huid
haar roestige klink kraakt schor en
luid aan de vergroeide deur
binnen hangt de geur van
hout, smeerolie en verf
in de getekende werkbank vangt
het vale licht een vergeten scheur
Zundapponderdelen op de plank
een slagorde van sleutels aan de wand
verfblikken kleurig op…
Specie
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
3.867 niet tegen maar naast
versterkend wat samenhang bevordert
monden praten oren luisteren
ogen kijken hart bereikt
bouwstenen stapelend
stapelend tot een gebouw
van solide vriendschap
met specie van aandacht en liefde
daar mogen de stormen des levens
aanval op aanval waaien
zon en regen vat op hebben
maar ramen bieden uitzicht
en deuren…
Bouwvergunning
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
886 Ik heb de blauwdrukken
in brailleschrift besteld
in cryptogrammen omgezet
en met geweld ontdaan
van wat de wet als richtlijn stelt
Komaan
laat ons een huis in vrijheid bouwen
met hoge ramen voor het licht
En zonder sloten
want in blind vertrouwen
doen wij geen enkele deur meer dicht
De kamers hebben ijle witte wanden
met een plafond…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
685 losgescheurd
door wat er lang geleden is gebeurd
-vanmorgen dus bij ’t eerste ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur
de hemel openreet, hoe daar een kruis
de godenwereld opende als deur…
Polderliefde
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.606 fietsend over de dijken
mijn dag kan niet meer stuk
met een blik over de polders
voor mij het ultieme geluk
sloten glinsteren in de zon
zwanen zitten op hun nest
een reiger staat op de loer
windmolens doen hun best
prachtige oude polderhuisjes
met hortensia’s naast de deur
de boomgaard met laagstam
verspreidt een heerlijke geur
een…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na
de kachel,
met de vonkjes vuur
die mij uren in verrukking brachten,
laat de gloed na
van een liefdevolle jeugd
voor 't laatst
sluit ik de deur…
Dag JIJ
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.698 Ik draai me nog
een keer om,
Zacht streelt
je stem mijn naam
- dag jij -
Ik doe de deur dicht,
de stilte barst het huis uit.
De wind verweeft zich
met mijn tranen.
- Niet huilen –
zeg JIJ
- Ik draag je mee in mij -…
mijn kettingen in paren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.909 gebonden als we waren
de jouwe blonken fel
mijn kettingen in paren
een nieuwe wereld maken
het vermijden van de pijn
om anderen te raken
schakelde voorzichtig zijn
in woord en beeld
ontsnapten zo de dagen
liefde werd in kus gemaild
wachten was niet te verdragen
we droomden kleur
schermden warmte af en
met het sluiten van die deur…
Hetzelfde lot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.082 Toen de schemering de mensen naar binnen riep
en het licht gebroken deze dag verliet,
opende ik met groeiend verlangen de deur
die een toegang tot het onwaarneembare schiep.…