6661 resultaten.
Tegenstrijdigheden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.043 Om overeind te blijven,
lever ik een taai gevecht om het bestaan;
de dood ligt altijd op de loer.
Soms raak ik bekneld in een
dubbelleven, zoek een uitweg,
om mijn voorsprong te behouden.…
Lammert P
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
632 Lammert ’n altijd blije jongen
met Downsyndroom heeft
‘n engel die z’n jeugd bewaart
hij denkt dat hij eeuwig leeft
Sterven voelt als ziek zijn
als dat eens eindigt in de dood
maakt hij dat niet bewust mee
Hij is wat hij voelt en denkt
de dood verandert er niets aan
zijn geboorte en dood vormen
slechts de kaft van z’n bestaan…
Herlevend
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
712 in verkilde stilte afgedaald
opgehaald uit donkere spelonken
teloorgegane vrolijkheid
hoe blaas ik warme gloed
naar ingeprente beelden
penseel ik kleuren van plezier
in simpel samenzijn
het was zo fijn te fantaseren toen
de wijde wereld openlag
dromen konden echt bestaan
in de koude maan van deze dag
graaf ik een geuzengat
en haal…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 Jachtige sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse kers
“moest ik de reden van mijn bestaan…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
5.575 weet je goed
een lach, een traan
je weet wat er toe doet
slechts 5 decennia jong
denkend aan het verleden
oud nabij in de toekomst
bewust van het nu
steeds bewust van het heden
wie je bent
dat weet je goed
die lach, die traan
je weet wat ertoe doet
ach,
lieve zwaan
lieve "oude" zwaan
pluk de dag,
lang leven
het grijze bestaan…
HET TROMMELVLIES DER MENS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Hij schildert met zijn tong
gevoeliger penseel kan niet bestaan
Ieder woord en iedere klank
hebben een heel eigen kleur
Zijn gevoel straalt door de zinnen heen
heel langzaam of zeer snel
Een achtergrond wordt soms geschetst
een oordeel wordt geveld
En als je al die kleuren ziet
op het palet der geest
dan is een schilderij maar heel…
- Vermoorde onschuld -
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
537 Vermoorde onschuld
in beschonken bestaan
goed georganiseerd en twijfelachtig.
De hele wereld gemotiveerd,
even wordt nog nagedronken,
in glansrijke luxe en eeuwenoude stijl,
de grootse weg rechtvaardig en geschetst,
op karton in plaats van op papier.…
Vrije val
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
544 Dat jij de bodem bent geweest
van mijn lichtzinnige bestaan
heeft mij vertraagd verrijkt van geest
nadat je plotsklaps bent gegaan
sinds jouw vertrek spuw ik mijn gal
met sterke drank in het café
ik leef vanuit een vrije val
en sleur de liefste mensen mee
uit jouw postume aureool
span ik ternauwernood een boog
mijn vogelvlucht uit het…
Stilte in vriendschap
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.523 Wonend in verschillende steden,
verscheidene kanten opgegaan,
levens met andere bezigheden,
erg druk met ons eigen bestaan.
Maar al zien we elkaar in geen tijden,
geen e-mail, telefoon of brief,
toch blijft het lijntje tussen ons beiden
onbreekbaar sterk in superlatief.…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Als ogen zoeken
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
646 je leest dit met kloppend hart
zo is te hopen
nog sterker
je leeft zeker in mijn gedicht
ik schenk je adem en ochtendlicht
mijn bezieling is in jou gekropen
het is wel zoeken geweest
naar het ritme van je bestaan
door luisteren, voelen en kijken
ogen vertellen het meest
zegt men vaak
maar juist die blik te vangen
in zijn fonkelende…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 wanneer je zegt
dat het onzichtbare niet kan bestaan
in dit leven, denk je dan aan de waanzin
in het moe geleden licht
of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet…
Kleine sneetjes brood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.692 in elk geval voor mij
de houdbaarheid nog niet aan datum
en is het zuur te rijp voor deze dag
was het maar nacht en snel maar morgen
dan peuterde ik het etiket van de fles
geniet van het ogenblik zeg je, maar waar
ben jij wanneer ik kromgebogen loop
en met zwarte handen het chroom bedien
om het brood te snijden
op het plankje van dit bestaan…
DE WIND
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
829 gieren om de huizen beangstigt
zo zinloos in ons bestaan
laat de wind zijn gang maar gaan
omdat we hem toch niet kunnen weerstaan
alles heeft een doel
de rust, die daarna overheerst
is dan het compromis…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 nog midden in
mijn bloementuin
vol lentegroei
en zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand…
liefde
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.210 liefde blijft voor zolang je leeft in je hart bestaan,
Zonder liefde kan je niet gelukkig zijn,
Liefde zal nooit bij je weggaan,
Ook al zit je met liefde soms niet op 1 lijn.…
Onvolmaakt?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
645 Kijk mij niet meewarig aan
met een keurende oogopslag
gun mij louter dit ogenblik
even langer dan we nu bestaan
tederheid grijpt me naar de keel
in onuitgesproken zelfbeklag
moeilijk te ademen als ik stik, je
hoeft deze strijd niet te vrezen
in de keuzes krijg ook ik mijn deel,
het verleden heeft dat uitgewezen
verwacht niet dat je mij daarin…
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 zullen nachten zijn
waarin ik jou zal zoeken, je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren het bestaan…
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 Gevangen in een eenrichtings
gang van de kringloop aller
dingen, in de herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg…
Dankdag?
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
793 Zou
er een God bestaan,
ik zou
het willen hopen
wij zouden dan
voor arme mensen
heel geen voedsel
hoeven kopen.…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 het water
onbeschermd en bedoeld voor later
schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen rond de maan
of wil je het noodlot met de nacht verlengen
omdat ook de dood verlangt naar een bestaan…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld ontwaakt
in een droom van doorlopend leven
sluit de nacht zijn ogen
voor eeuwig, voor heel even.…
Ik vertrouw op U Heer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Ik vertrouw op U Heer
U bent de bron van mijn bestaan
Met U kan ik heel mijn leven aan
U zorgt voor mij, steeds weer.
Ik vertrouw op U Heer
Wanneer zorgen mij benauwen
Dan mag ik altijd op U bouwen
Ik breng U daarvoor lof en eer.…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Heb veel van je geleerd
mijn vriend, mijn trots,
rots in de branding
de zin van mijn bestaan
maar met vleugels nog zo kort
kan ik zover niet vliegen
dus lieve schat, ik moet je laten gaan.…
Zonder noorden komt niemand thuis
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
514 Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog
Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon
zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon
ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht…
Zelfgevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
750 Jouw zelfgevoel is ondermaats
door mazen in de fuik ontsnapt
zo leef je vrijwel buitengaats
als ziel die zichzelf open krabt
de pijnpunten van jouw bestaan
slaan wonden in het grootste hart
je hebt jezelf meer aangedaan
dan puur te vatten is met smart
je hebt jezelf tot mij gewend
in spiegels van een blinde vlek
wij drogen op in grof cement…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Als door een engel aangeraakt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 dwarrelend op bloemenhartjes
voorbij een diepe winterkou
Door hun aanraking schenken zij het heilzame,
het wonder met sterrenlichtjes
in zacht kleurige ogen
Hun handen zijn als pleisters
op onze wonden
als het balsem der mededogen
En in een witte wereld
kunnen zij het lief met het leed
door blijdschap verstrengelen
Ja, ze bestaan…