5517 resultaten.
Ik laat je nooit meer gaan..
hartenkreet
3.6 met 37 stemmen
3.014 En als ik 's nachts ga slapen,
kruip ik dicht tegen je aan.
Ik weet het heel erg zeker,
....ik laat je nooit meer gaan!…
haren vonkten in mijn streling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.580 al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste licht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
ik had je handen vast
een lach liet jou
mijn witte tanden zien
je raakte mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid aaide fluweel
haren vonkten in mijn streling
ik opende zo dicht…
Weg
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.399 Ik ga nu maar, en trek de deur achter me dicht.
In de verte brandt al weer een ander licht.
Maar toch kijk ik nog even om.…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.431 Toe,...kom nu even zitten,
dicht tegen me aan.
Ik wil jouw warmte voelen,
en wil je gadeslaan.
Kom, laat me je iets zeggen,
het is van groot belang.
Ik moet het je vertellen,
"toe liefje, wees niet bang!"
Ik kan bergen trotseren,
en doorkruis de zee.
Ik durf weer te leven,
want jij leeft met me mee!…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.419 Toe,...kom nu even zitten,
dicht tegen me aan.
Ik wil jouw warmte voelen,
en wil je gadeslaan.
Kom, laat me je iets zeggen,
het is van groot belang.
Ik moet het je vertellen,
"toe liefje, wees niet bang!"
Ik kan bergen trotseren,
en doorkruis de zee.
Ik durf weer te leven,
want jij leeft met me mee!…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 Een geriefelijke stoel
straks misschien de bank
ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht…
Morgenstilte
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.132 te kijken of de zon werkelijk
- zoals ik zei -
op jouw lach was blijven wachten
je pakte dan m’n hand
en keek
met diep ontzag
naar het natuurlijke ontwaken
van de nieuwe levensdag
maar opeens was alles duister
nergens scheen een helder licht
de morgen zweeg
mijn handen leeg
want ons zonnetje bleef slapen
God hield de gordijnen dicht…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld
tussen hier en de horizon
de spiegeling dicht…
De eerste dag
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
931 Ik voel de naaktheid
van de nieuwe dag heel dicht,
als was de wereld
pas deze nacht geschapen.
Een tortel drinkt zich leven
aan een waterplas
en breekt het frêle spiegelbeeld
van hoe het eertijds was
of moet geweest zijn...een koor
van kinderstemmen, fris en uitgeslapen.…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
Drenthe
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
879 Bentegras en heidestruiken
De geur van zand ruiken
De adder helemaal opgerold
Genieten leuk hier buiten
Kraaien kraaien bij het bos
Ik vlei mij neer op het mos
Ik hoef niet op rijm te dichten
Maar nu voel ik mij lichter
De meeuwen krijsen rond
Maken de herrie bont
Je hoort geen vogel fluiten
Mieren bijten in mijn ….…
Geboeid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.900 hoe ik een kasteel om jou bouw
daar hebben wij geen last van buren
met slotgracht zonder ophaalbrug
niemand zal ooit naar binnen gluren
de ramen zijn van ontsnapvrij glas
vanaf de toren tot aan de kelder
de wanden worden driedubbeldik
behang en schilderwerk blijft helder
jij houdt van licht maar ik van jou
daarom metsel ik jou dicht…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Maar wacht, er komt ook weer wat licht
van mensen die echt willen helpen;
dus sla niet zomaar deuren dicht,
en laat je niet eronderdoor gaan.
Vertrouw, 't is alles wat nu moet
en durf ook nog te lachen,
wat humor opent echt je blik
en plots zie je weer kleine kansen.
Het helpt, je ziel kan toch weer dansen!…
De onbekende dichter (sonnet)
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.725 Haar doel bereikt, zij werd vergeten
De muze werd haar enig brood
dichten, droom, vergat te eten
sterk vermagerd ging zij dood
zij was niet dom; altijd geweten
beroemd word je pas na je dood.…
de nachten droom ik korter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 mijn angst heeft vingers
van een droom gekregen
ze aaien teder en ik lach
onverhoeds verkrampen ze en
scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag
ze graaien buiten zinnen
met nagels in mijn geest
wat heel voorzichtig
was geheeld blijkt nooit
echt dicht te zijn geweest
ik gil de werkelijkheid te hulp
jank badend in mijn zweet
verbijsterd…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 ik schreeuwde pijn
liep rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.298 ik me heel alleen
Ik heb je oh zo goed gekend
Iemand zoals jij was er maar één
In mijn gedachten ben je nog in leven
Stel ik het moment uit dat je ging
Wil nog veel dingen samen beleven
Maar nu rest er slechts mijn herinnering
Jij zult wonen in mijn hart
Ik houd een plaatsje voor je vrij
Het is het noodlot dat ons tart
Toch blijf je dicht…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 Dichte mist als een wollige deken,
beschermende bedekking,
maar de onbekende verte verschuilt zich,
laat zich niet kennen,
verborgen, maar toch aanwezig.
Als een dreiging, onbestemd,
of een onvervulde belofte...…
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er kwam een leegte in mijn leven:
een gat dat ik maar niet kon dichten
verdriet waarvoor ik telkens zwichtte
maar dat ik steeds weer weg kon weven.
Er kwam een stilte in mijn leven:
een vaag gevoel van nog behoren
tot mensen die ik had verloren
maar die ik alles wilde geven.…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Wil je...
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.959 Wil jij vannacht weer
het bed met me delen
en heel liefdevol
m'n lichaam weer strelen
Wil je me even kussen
voordat we slapen gaan
en kruip je dan voorzichtig
heel dicht tegen me aan
Wil je me nog heel even
zeggen dat je van me houdt
of slaap je als ik boven kom
zo snurkend, zo vertrouwd
Mag ik je nog heel even
voorzichtig wakker…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem in zich
met de pulp meegroeiend
als een spons twijgen
in een nieuw bestaan
ontginnen van wegen
in de oudste oorden
van het geboorteland
als het proppen
van vergane dichten…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren, vervoerd
in fijne vingertoppen
van innerlijkheid, van klank en lijn
blozen mijn wangen
terwijl je dichtbij jezelf blijft
dicht…