4462 resultaten.
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren
mijn hand was anders
dan je dacht de warmte was
niet minder ze had meer kracht
dan dat je had verwacht
ons kind is nu een vondeling
ze kijkt met open ogen
als ze lacht zie je de zon er in
zullen wij haar toekomst…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 Paranormaal alternatief
trommelgeroffel wierook
brandende kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.481 Oud nabij in de toekomst,
maar bewust van het nu, steeds bewust van het heden.
Dan waren daar turbulente en de jachtige jaren
De kracht van de liefde deed de drukte bedaren
Steeds geboeid van je zoektocht
naar die allermooiste oorden,
Inzicht oogst je het leven, universeel zijn jouw woorden.…
Superheld te laat
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.421 In de toekomst ligt verslaving
evenals in die goeie ouwe tijd
De uitdaging van het heden slaat
je als altijd opgewekt in het gezicht
maakt alert, aan pijn niet gewend
Jij wil niet bitteroud en verzuurd
zo een die zich aan dieren hecht
op de vlucht voor menselijke intimiteit
het raakt te hard en gaat voorbij
Alleen muziek heeft je verzoend…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 In haar wervelden
de muzikale klanken
omhoog
alsof ze opgetild werd
gedragen naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 voor de laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 niet
meer te verlangen, ook niets
meer te verwachten, dit
niemandsland kan ik niet ruilen,
voetstappen hangen als gedempte
geluiden in de mist, onbekende
stemmen van vroeger vrienden
dringen tot mij door, waarom
zou ik antwoorden om met hen
weer te huilen of te vrezen boven
houten kisten, daar ontbindt het
verleden zich in de toekomst…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Nu rijst de zon boven de doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de weg geblokkeerd
een oude man staat aan de zijkant
zijn blik naar de toekomst…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 Je legde het eerste puzzelstukje en ging
verwoed op weg om uit jouw gruzelementen
verleden te komen en schoon schip te maken,
een nieuwe tekening voor jouw toekomst.…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang
toekomst…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm der ontkenning
Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden
De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid
Want waar de herinnering aan beter ligt begraven
rest slechts het kruim…
Thuisloze
gedicht
3.8 met 9 stemmen
4.588 hij leeft zijn dagen stuk voor stuk, losbladig,
hij doet niet iets gerichts in een beroep,
hij ziet geen toekomst, hoort niet bij een groep,
heeft voor de dag van morgen niets voorradig.
hij loopt maar wat te lopen langs de stoep.
de meesten kijken langs hem, ongenadig.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 De bodem is nog niet bereikt
omdat ik de toekomst niet overzie,
eindeloze put van medelijden, wat
ik niet bedoel, gedempt, gestut en
gevoed door lief en leed, de jaren
liggen grijpbaar in een open schaal,
de bron waarin ik de kwetsbare
verlangens koel, waaruit ik ademhaal
en samen met het licht en
schaduw het leven deel.…
Allure
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Stedelijke ruiten van de meest diverse materialen
Geheel in de geest; kinderlijke onschuld samengebald
Een schuchter eerherstel gedijt beter dan ooit
Die met een paling converseert op maat
Dat overwegend gedomineerd wordt door donkere schoonheid
Ik ben buitenproportioneel, laag na laag
Ik zweer erbij en dat is er één
Zo zo in verwondering en de toekomst…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 teleurgesteld
In wezen was ik toch een hoogtepunt
De dag dat eensgezindheid werd gegund
Te zien hoe waardigheid werd opgespeld
Bij Alexander, welgesteld en held
Verdeeldheid bleek die dag dus uitgedund
Werd terugbetaald en met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet beschutte
Schreed een toekomstig…
Vredespaleis 100 jaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
623 het lijkt een onbereikbaar ideaal
toch strijdt men hier hartstochtelijk voor vrede
de wapens heten wijsheid, recht en rede
geen oorlogskreten, doch juristentaal
de stenen van dit trotse tribunaal
zijn dienstbaar aangereikt door mogendheden
die lessen trokken uit een wreed verleden
de toekomst kreeg een zonnig voorportaal
de witte duiven…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 O geef me wijsheid en vertrouwen, moed en licht
om toch die ene stap te zien die ik moet zetten,
om met een kinderhart de toekomst tegemoet te gaan
al ben ik dikwijls dwaas en ijdel, traag en boos.
De naam mij ooit gegeven was toch roos,
Op de avond van mijn verjaardag.…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 is het wellicht mijn hart dat
het voortouw neemt om in het
verdwijnen de toekomst te voorzien, of
laaft de dooi aan verkeerde winters
en draaft de tijd ongehoorzaam
aan het leven de juiste richting voorbij?…
de Ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Tijd leert ons het verschil
tussen nu en later
Over wat te laten
juist te doen
(L)even terug is geen optie
Vooruit daarentegen
soms zwaar, daar toekomst
biedt wat wij nog niet weten
>>>
Neerslag van verleden
tussen toen en heden
geschiedenis herhaalt
zich nog eens
Gelijk route van de trolley
Keren beelden verknipt
in waas…
Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 voogden,
Kind zonder ijkpunt,
Kind zonder anker -
Toch heb ik mijn
Eigen koers gevolgd,
En iedere keer de
Uitgang gevonden
Die onvindbaar leek -
Het toneel werd voor
Mij het anker waarop
Ik kon bouwen,
De planken werden
Mijn vader, mijn moeder,
Mijn gezin, door hen
Kon ik mij richten
Op wat onvermijdelijk
Mijn toekomst…
Een tijdloze beleving?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
verhult de toekomst
in nevelen, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden.
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat het
geluk niet zal benijden.…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Toekomst, zonnedag, verleden
nog eens halfbewust doorschreden,
Heerlijk niets, mijn levensreis.…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 eerder dan stilstaand niets, langs
de boorden
van een wilgenrij in zwartgoud
nog tijd te gaan, toekomst te delen
zonder omzien
of omzichtig slaap af te wegen
voor je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Reden genoeg om voor jou in slaap te vallen
de toekomst koos voor ons een andere weg
jouw lach laat voor mij de nacht snel vallen
dat jij ons universum in perspectief blootlegt.…
Droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Hoe jij je dag hebt doorgebracht
wat jouw idealen zijn
in de toekomst van mijn utopie.
De dauw maakt het beeld onscherp
aan de horizon vervagen de sterren
waarin de merel ontvlamt in melodie.
Achter de schaduw van de zon
mijmeren mijn dromen
verlicht door jouw glinsterende ogen.…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 De toekomst is nu verleden tijd,
een golfje dat verder glijdt.
Onze letters zijn afgedreven,
een lege zoekmachine is overgebleven.
Vroeg valt de schemering
in de haven van de herinnering.…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 als het grijs komt
of kaalte toeslaat
en jong groen verder ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan
ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog…