6445 resultaten.
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven…
Geneurie.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
878 Want als de dichters wenen
Moet glanzen paarlenschijn,
En lachjes willen ze er gene
Die niet van zilver zijn.
Wat mag zo heerlijk blinken
Als eêlsteen en brokaat,
En wat kan heller klinken
Dan schild waar 't zwaard op slaat?…
De beste onder ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Het zijn de beste onder ons
Die vroegtijdig gaan
Die zelf niet meer willen
Die in ons systeem
Oplopen tegen een te harde strijd
En over gaan tot een
Vroegtijdig afscheid
Zijn het niet de wonderschonen
De meest integere
En de meest romantische
Onder ons
Die het afleggen tegen
De hypocrisie
Daar door heen zien
En beseffen
Dat het niet…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 door het gebarsten licht
wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit
het is voorbij
gelieg en belogen zijn
bedrogen willen…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Je kunt wel van alles willen
en weten, maar het is niets
wanneer je wakker bleef
Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.985 genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar hoe heb je onbaatzuchtig lief
ik ben het zat een leven lang
een ander leven te willen…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 ik hou mezelf
stil als een muis
rust doet mij goed
in het grote huis
dat toch de wereld
voor mij steeds is
mij hindert het leven
in een grote menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 precies daar
op de scheidslijn van
kunnen en willen
gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed…
Heel Holland treurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Toevallig sprak ik hem vandaag ik de stad
Hij had zo genoten van Kraay en van Kat
Maar dat ze met ene de Haan heeft gelopen
Hij heeft van dat merk nooit een pot willen kopen
Het huisje stond alweer een tijdje te koop
Ze had het verbouwd en gered van de sloop
Nu piepten de deuren, de waslijn hing los
Er klonken geen stemmetjes meer in het bos…
Gevleugeld bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 zij cirkelden
keerden in breed
gevleugeld bewegen
hongerig gefocust op
begerenswaardige prooi
dan stijgt hij
de winnaar
der slagen zijn
trofee vol trots
vooruit gedragen
tot ook hij
achtervolgd door velen
de strijd moet staken
omdat zij hem zijn prijs
afhandig willen maken
een snelle landing
het nonchalant
spiedend loeren…
Slechthorend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
404 Een ding
is zeker: mensen,
die moeite hebben met
horen willen graag
begrip.
Lieve mensen: heb en
houd respect voor elkaar.
Slechthorend
©Dick Voogd, 25 06
2019…
Graag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zou ik nog even
één lijntje uit willen gooien
eentje naar jou
jouw mooie glimlach
verstopt achter die baard
betovert mij nog altijd
zoals toen
een liefdevolle omhelzing
volgt, om nooit meer los
te laten, ook nu tikt de tijd
jouw hand verglijdt in de mijne
praten honderd uit
over wat we missen
hoe het daar is, in het land
van morgen, uitnodigen…
Mens in gedwongenheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
729 wanneer alles weeral eens tegenzit
en het denken verstoort het evenwicht
zo ook het verdriet verdrijft de blijdschap
dan treurt de lach in gevangenschap
we willen wel maar kunnen niet zo goed
het luisteren naar die gedwongenheid
ons hoofd knikt steevast op en neer
maar het hart wilt juist die ommekeer
we kunnen elkaar in de haren vliegen…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
PIET en SINT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.211 ik mag niet zwart meer zijn
ach wat hebben wij samen met
de Sint gelachen
echt we hielden het voor gein
we doen het immers
voor onze kinderen
welk kind zou ons
dit willen verhinderen
het zijn zij die zelf
ooit kind waren
en er blijkbaar nu alsnog
een complex aan bewaren
of een Piet zwart is of wit
het maakt een kind niet uit…
Wie wij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 We creëren een beeld van onszelf
en denken dat we werkelijk zijn
wie wij denken te zijn
We geloven dat we authentiek
oorspronkelijk zijn
We zoeken bevestiging
in onze mythe van perfectie
Wie wij werkelijk zijn
wordt meestal verward
met wie wij willen zijn
We zijn het spiegelbeeld
dat anderen naar ons
terug reflecteren
We zijn projectie…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 ondeugden:
behoudzucht, zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
in de buik en het hoofd
genotzucht, gulzig
ongevoelig voor hartstocht
en blind voor de wereld
Wat zou je willen…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
De meerderheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Willen vrijwel alle mensen,
dat belangeloze liefde wint.…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 zong hij
zijn Jiddische rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken noch willen…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 heb weer
eens lekker
achterom
gekeken en ben
niet afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil…
Sardientjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zoals mensen willen vliegen,
vinden ze te gek voor woorden.
Mensen doen in onzinnige talen,
die mededieren niet verstaan.
Mensen vliegen zoals sardienen,
niet langer zwemmen kunnen.
Ingeblikt van A naar B.
Helemaal opgesloten.
Onbegrepen dom.
Vaak gecrashed.
Misverstaan.…
Rarm
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
528 Hoe arm kunnen rijken worden,
door nog rijker te willen zijn.
Zie ons economisch groeien.
Zie rijke mensen arm worden,
dankzij zorgelijke bezittingen.
Vanwege armzalige vertoningen,
die gewoonweg lachwekkend zijn.
Hoor ons optimistisch praten.
Zie ons succesvol overdrijven.…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 altijd maar naar woorden en momenten van vertedering
zoeken terwijl je weet dat ze moeilijk te vinden zijn
toch zijn er nog dichters die niet van ophouden willen weten
en blijven dichten tot de dood een punt zet achter het leven…
Oud en wijs genoeg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
456 Willen niet dood.
Oudgeworden gezonde mensen,
worden te vroeg afgeschreven.
Kunnen heel goed luisteren.
Worden slecht gehoord.
De overlevingkracht van de natuur,
is natuurlijk verbazingwekkend.
Wat bomen van nature kunnen,
staat alle mensen te wachten,
wanneer ze geluk hebben.
Mensen zoeken troost,
in bomen en bij elkaar.…
De vonk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik zie de vonk
die overspringt
uit de levendige
communicatie die
langzaam in debat
zijn lading vindt
argumenten kleuren
de toon die als een
droom gestalte krijgt
zichtbaar in gedeelde
werkelijkheid al aan
de oppervlakte drijft
nog zijn het
gedachtenspinsels
die haken naar de
echtheid van bestaan
in verder willen gaan
dan luchtkastelen…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld zijn.
De avond valt in Limburg.
Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
Ik ben het spook
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Te klein voor nieuws
uit heel de wereld, zucht
ik, het spookt in mij
en ik twijfel
aan de toekomst, aan de mens
en aan al de wonderen
die liefde zou moeten
en ik zou willen verrichten
Er spookt gekte rond
in de massasteden, de straten
vol winkels, vol problemen
die de omzet bedreigen
De doden liggen er slordig bij
Ik droom van een…
Jouw hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 je vingers met
dwarse streepjes
die kootjes dragen
nagels die nooit
hebben nagelaten
vuil te willen zijn
de lijnen in je hand
als markering van
spieren en gewrichten
de duim heeft een
oppositionele rol in
dit gevoelig geheel
ringen rond de
pols hebben hun
eigen verhalen over
het vele werk de
vermoeidheden in
buigen en barsten…