4375 resultaten.
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan
dan zullen ze allemaal in de zomer
in volle glorie in het zonlicht staan
en zullen alle bijen met hun willen vrijen.
Zo anders vergaat een mensenleven.
Het kent wel een lange volle bloei,
maar daarmee is het ook gedaan.
Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Op je schouder...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
894 Mooie nacht, zalig zacht en zwoel, zomers.
Romantiek in de lucht, echt iets voor dromers.
Iets vertelt me, zo is het goed
In gedachten tover ik een glimlach op je liefste snoet.
Een gloeiend hart, ligt bij je in bed en geniet stil
Dat is toch wat je wil...
Al wonen we beiden in een ander land
Liefde kent geen afstand.…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Het grazige verzuurd
door de aanzwellende zomer
onder romige luchten zwenken zwaluwen
door de geopende gordijnen
van het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen bloeien
wuiven als parapluutjes
de zomer…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Wie maakte zomer en het zalige genieten,
herkenning in de open blik van ’t kind?
Een hart dat zoekt en soms heel even vindt
wat heimwee stilt en vreugde kleurt bij ’t groeten.…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Een zomer sterft weg,
gedaan met het buitenleven.
Een spin wacht geduldig in haar web,
het doodskleed is reeds geweven.
Zomergasten vluchten,
de schaduw van de avond
werpt zich gulzig op de late dagen
alsof de julimaand nooit bestond.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
Ze is zo groot
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.439 Ze haalt haar wijsheid uit een land
waar vuilnisbakken zijn beverfd met bloemen;
's zomers zeilt zij op haar houten ledikant.
Haar lach vliegt zeer omslachtig
als een fazant bijvoorbeeld door het lokaal,
zo kleurig ook; zij houdt van allemaal
en niemand is alleen gelaten.
Ze kan niet haten.…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen
daardoor de zomer…
Recycling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 Des zomers staat zij rijpend op het land
te wuiven in de warme droge wind.
De haver, vijftig kilogram per are.…
Bitterzoet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
458 Wanneer ik aan zo’n lekkernijtje zit,
genietend van wat mijn papillen proeven
-wat mij in hoge sferen doet vertoeven-
bedenk ik af en toe ook wel eens dit:
Voor bijen is het toch een heel gedoe,
ze vliegen zich een zomer lang de blaren
om al die zoete nectar te vergaren;
na zeven weken zijn ze stervensmoe.…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 wij waren blij na het zien van de tjiftjaf
die een voorbode van het voorjaar was
het wachten was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
de ellendelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand
het toelaat in het woord dat geprezen
de waarde vult met riet en aanverwante
persoonlijkheden,
steeds nog reist de zomer in het kader
van herfst langs lijsten die zonder silhouet
mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer
met jaartallen van al mijn late oogsten
en dampt het woord tussen mijn…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor de rovers
of anders heel hard kunnen rennen
een seizoen met heel wat regen
paradeert nu door het land,
wist alle sporen uit het zand
van wat een hete zomer…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
Winterrreise door Coen Honig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Zijn vertolking van "Die Winterreise"
voelde vooral als de macht en de kracht van
een lange stevige koude winter te doorstaan
door vooral door te gaan en niet op te geven
en door zijn vertolking voelde ik spontaan
de lente, de zomer en de herfst in mij opborrelen
ook mij wachtte zo´n lange barre winter
maar als ik denk aan de bariton Coen…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
Leeftijd der grijzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 ooit zal ik
met je mee gaan
samen op reis
een zomerse ochtend
je hand die me
met liefde leidt
het perron
tussen schaduw en zon
rondom statige bomen
eerst koffie voor
de trein arriveert want haast
is aan ons niet gespendeerd
de bestemming
is bekend maar gelukkig
bepalen wij tijd en verblijf
het is een genoegen
om ongedwongen…
ovulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 dat de zomer een vrouw
is van het Rubens model, mooi
gevormd en gedurfd
om gepenetreerd te worden
door elk exotisch wonder?…
Groei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze zeggen dat rozen verwelken en dat bomen groeien
Ook al zijn rozen het mooist wanneer ze bloeien
Op een zomeravond bij een heldere blauwe lucht
Die de werkelijkheid maskeert waar men voor vlucht
Omdat we niet open staan voor gecompliceerde zaken
Het is ons eigen om eerst te gaan voor makkelijke taken
Maar als er geen zomer is genieten…