7557 resultaten.
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
Poezelig
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.509 Je vingertje aait
voorzichtig
het kleine poesje
dat zwartglanzend
langs de bladzijden
schurkt en sluipt
zich verbergt
bovenaan een trap
achter een bloembak
bij een stalletje met fruit
je kleine handje
dwingt de mijne
in je poezelige nekje
je kleine bolletje
vleit mijn hart
onophoudelijk
aaien we
alle zwarte poesjes…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Van boom naar boom
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.162 Ik hield de achterdeur van de zwarte limousine voor je open.
Je was klaar en kon gaan.
Naar een nieuw bestaan.
Ik draaide mij om, om naar de achterblijvers terug te lopen.
Dicht bij de plek waar jij nu rust,
vloog een vogeltje met ons mee.
Het vloog van boom naar boom,
van tak naar tak.
Ongewoon mak en vrij.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
Borderline, en ik..
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.506 Niet grijs, maar alles zwart of wit..
Van goed naar slecht,
van slecht naar goed..
Ik lach, ik huil, ik haat, en snij..
Ik snij, en voel..
Ik leef, ik bloed....…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…
kruit van liefde
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
674 zwarte strelende wimpers
omringen haar ogen
die ontwapenend blikken
zij schieten kruit van liefde
zoeken mijn lippen te likken
al twinkelend worden
edele rozenblaadjes
naar mij gestrooid
en omringen mijn lijf
als in zachte streling
getooid
mijn rimpels verbleken
als glinsterend damp
in het ochtengloren
zo een minnespel
bevangen…
het duurt nog maar even
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
2.872 je breekt me
steekt me
met een mes
een gebroken fles
scherpe glasscherven
die rondzwerven
door mijn hart
voor mijn ogen is het zwart
ik voel geen liefde meer
is dit de laatste keer
dat je me pijn doet
dat je mijn tijd verdoet
ik wil niet opgeven
maar ik kan zo niet leven
je kan me niets meer geven
het duurt nog maar even…
Liefdesnacht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
478 Doordat het kaarslicht
het zwart van de nacht doorbreekt
glinstert het zweet tussen ons
en die geur spoort aan.
Ik word door jouw blik gevangen
en verdrink van liefde
al jouw huid is mijn verlangen
als het kaarslicht langzaam dooft.…
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
Loop geen pion omver
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
561 fraaiigheid in woorden
omfloerst de klankkleur
één voor één
afhankelijk van grenswaarden
is de frequentie zwaar
overtrokken volumineus
wend je hoofd niet af
naar wat je ongeschreven laat
smaken verschillen
kies niet voor
een wit-zwart benadering
om de ander schaakmat te zetten
het kan ook anders
loop geen pion omver
als er geen…
trillingen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
575 trillingen boven het asfalt
links, de Waterweg
schepen gaan aan mij voorbij
naar Engeland of verder weg
trillingen boven het asfalt
rechts, een groene strook
houten bankjes staan langszij
uitnodigend kom toch ook
trillingen boven het asfalt
midden, het zwarte spoor
zachter onder mijn banden
maar ik fiets verder door…
Dozen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Het zwarte gat van de verhuisdoos;
allerlei spullen kwijt.
Spullen in de kast gezet.
Dan die nieuwe vriezer.
Die heimwee niet bevriezen kan.
Hengel hier neergehangen,
maar de oude stek nog niet vergeten.
De oude stek.
Ingepakt.…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Gebed van een vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
utopie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 Met de snelheid van licht
overdonderd
slaat hij in een zwarte dag
Maar ik open deur en
van violengeuren
En achter een ieder
Een zonnelach
Dus beklim ik mijn berg verscholen
Achter nevelige mist
En stort me in pieken en dalen
Als een ware alpinist
dan wordt ik wakker verwarmd
Door het morgenrood
In staat van euforie
Overspoeld door geluk…
Miranda
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Op de Thames bij Miranda
dobberen bootjes van vissers
grijsblauwe heuvels wenken
aan de overzijde
het licht wisselt per minuut
van groen naar blauw in glinstering
zwarte steltlopers strijken neer
in lage ebpoeltjes
doorgroefde boomstammen
vertellen verhalen over
Pakeha's en Maoris
die het land bewonen
Gedicht over Nieuw-Zeeland…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
De Koetsier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
940 Zwarte koetsen
wachten de koetsier
het was wel even wennen
hij hoefde niet te mennen
we verdragen hier
in eerbied de lucht van
dampende paarden
met ingehouden draf
droegen ze de opgebaarde
die ooit de teugels gaf
tijdens zijn ziekte
gepaard met pijn
wist de koetsier
één ding zeker
dat er ook paarden
in de hemel zijn…
Luisteren ( 2)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
515 opmerkelijk gescharrel
rommelig en driftig ritselen
geschoffel en geschuif
het komt als onverwacht
maar ik mag het zo graag horen
het moddert dan nog even door
met stilte en opnieuw geluid
het lijkt gesnuffel, maar hij heeft
toch werkelijk zijn buit
mijn mooie zwarte vogel
het klinkt als door een herfstig bos
je stappen laten horen
najaarsmuziek…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
Voorbij.....?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
978 En heel langzaam zak ik dan
in een diepe zwarte put.
Waarvan ik vermoed, maar niet zeker weet,
dat hij daar ook zit.…
de nieuwe
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
518 een kakker lakt
de wolken zwart
waardig zeker
neem haar hart
draag het weg
zo ver mogelijk hier vandaan
neem de eer
de zon is geen maan
maar neem van mij aan
dat de weg niet recht zal zijn
ga,maar doe het oprecht
voel de strijd
vol van pijn
wie beter is
is beter af
ga en leef
dat is je straf…
Rond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloeipapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Gevogelte van divers pluimage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 Allerlei verschillende
onder andere:
'waarondermeer'
was iets speciaals
dat veel te raden overliet
zwarte
en ook vliegende
welke de lucht ingingen
bij heftige rukwinden
oorschelpen
bloempotten met boemen:
madeliefjes
zonnebloemen
rozen
orchideeën
er waren volières
met pauwen en paradijssoorten
vreemde vogels met hanenkammen…