Alle inzendingen

ik weet zeker papa dat je me horen kunt daar aan de overkant dagelijks via ons hart je weet dus lieve pa dat ik elke dag weer even bij je wezen moet zoals jij bij mij zijn wilt het maakt niet uit hoe oud ik ook word altijd zal ik jou horen zoals ook jij mij luistert in gedachten bi...

ik heb een nieuw fotoboek gepakt waarin ik jou op het gladde papier visualiseer in een paar spraakmakende scenes zoals de boom die jij vasthad aan de bast met die lange treurende takken en jij hoopvol kijkend naar het nest waar de kleinen wachtten het bankje dromend aan de vijver...

Eindeloos doolhof waarvan je wenst dat je nooit naar binnen vluchtte...

Gedichten schrijven wordt beroerd betaald. Toch wil ik mijn contract een jaar verlengen, opnieuw mijn blijde boodschap bij u brengen, dus aangebeld en euro’s opgehaald: ‘De beste wensen en veel lezerspret, van de bezorger van uw snelsonnet.’

Broers beschermen elkaar met messen en stenen. Ze zijn jong en groot, op zoek naar een vijand en vinden hem, dagen hem uit. Ze maken hun jongere broers vroeg wijs, met hun kleine gezichten waarop veel geschreven staat. Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders. Op een bewolkte va...

Voorgeslacht Ruige borst en brede schouders, Leeuwenhart en aadlaars oog: Rijzig kroost van reuzenouders Vorstlijk zaad, in adel hoog: Onvergeetbaar voorgeslacht. Nageslacht Bleke kindren, kranke moeders, Neven met een breukband aan, Schele zusters, bochelbroeders, Vaders, d...

Zat van zelfbevrediging sluipen de loerende ogen als makke schapen langs elkaar. Inwendig kookt de paringsdrift en rukken zij het liefst de maskers van hun lijf om elkaar heftig op de mond te pakken.

0,01395402% van alle Nederlanders ligt met Covid 19 in het ziekenhuis. Het percentage dat op de IC ligt, telt dramatisch lager. Het percentage dat lijdt tot angst, ligt dramatisch hoger. Maken die getallen ons gelukkig? Of helemaal niet!? Hoe dan ook, vergeet niet te leven. Blijf verstandi...

In schaduwen op de muur herken ik vervlogen gezichten. Zij veranderen steeds, elke keer als ik mijn ogen wil oprichten. Hoe langer ik kijk, hoe meer zij lijken te bewegen. Levend geworden zijn zij, in een stuwende herinnering aaneengeregen. Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewoge...

zie je de schoonheid schitteren in de scheefheid van ons allemaal

Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken. Bijzonder g...

Nodig heeft het niet haar lief te hebben in de roes van haar afwezigheid. Het wordt een zee die niet wil ebben, strandt bevroren in een karst van de tijd, bevrijd van licht en zonder helderheid. Het staat vernietigd in haar zwarte vuur, het kent geen waar meer, wat of om welk uur, want niets ...

wie had ooit gedacht dat deze dag komen zou dat jullie kijken kunnen in de ogen van jullie zoon vandaag is dat gebeurd met alles erop en eraan is hij eindelijk af en klaar jullie jan de kleine man dit mannetje is de voltooiing van wat liefde groeien laat als passie tussen mensen zich...

men hield mij voor een standvastige eik zo'n onschendbare koning der bomen toch mijn hele leven heb ik over de flexibiliteit van een rietstengel liggen dromen

... en ook deze herfst zal voorbijgaan een herfst in lockdown geleefd... onze plannen met herfstblaren opgeveegd kijk ik angstig op een harde winter aan zie een bos met zwarte skeletten staan daar heeft het virus zich gretig uitgeleefd en ook deze herfst zal voorbijgaan een herfst in ...

Shows druipen hun slijk van het scherm, tot we vol zijn – en niet meer bruikbaar.

nog zijn we druk om het puin en maatschappelijk schuim van maanden weken en dagen te ruimen uit het afgelopen jaar waar chaos voor niet aflatend nieuws heeft gezorgd holde de menselijke meute kritiekloos agressief vol adrenaline achter hen aan door een snelle en gruwelijke man...

Je leerde me de trucs je toverde met woorden heksensabbat lag aan jouw voeten nu kom ik jouw verzieken met mijn formule: als een python slinger ik rond de strakke panty van het duizelingwekkende zwart achter het zwart waar je de grot van Heimdall de Witte verbergt de donkere geopend...

Ik ben een huis vol goede wil, je bent welkom: sticht vrede met mij.

Mijn boekenkasten zijn overvol. Het zuiveren is begonnen. Boek voor boek. Eén voor één. Boeken die uniek zijn. Bibliofiel uitgegeven. Kieskeurig gekocht. Liefdevol ontvangen. Afscheid van boeken nemen, is me veel te bezwaarlijk. Ik koop liever kasten. Boeken verbannen? Geen denken...

Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem en wat er wriemelt, wat ingewikkeld wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij, weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen: deze wildernis. Wat er aarzelt, wate...

Als ik aan een natuurgedicht denk worden mijn oogleden loodzwaar. Overweeg ik een stilleven dan bekruipt mij de angst bekneld te raken tussen een dode fazant en een tinnen schaal. Pisbakken, dansende letters, fietswielen, uitgerangeerde flessenrekken – kijk eens wat Marcel...

De hemel groots en grauw. daaronder het geweldig laagland met de plassen; bomen en molens, kerktorens en kassen, verkaveld door de sloten, zilvergrauw. dit is mijn land, mijn volk; dit is de ruimte waarin ik wil klinken. laat mij één avond in de plassen blinken, daarna mag ik verdampen al...

kerst voelt dit jaar broos en ongewoon zo heimelijk zweeft er ongerief rond met afstand en een verkapte mond met reine handen bestuur ik een wagen manoeuvreer ik me langs vakken ‘Kom’ zeg ik tegen mezelf ‘Laat de moed niet zakken’ het feest van licht omringt mij ov...

Ik rol een nieuw jaar in, da’s waar, maar hoe kan ik 2020 echt afsluiten, want na dit volstrekt vreemde jaar mag ik nog steeds niet naar buiten. Een virus dat wereldwijd rondwaart en ons in eigen huis doet kluisteren, oud en nu ook jong, niemand spaart, we moeten naar de virologen luister...

Voor een kind in een krib verdwaald boetseerden wij een stukje voor een kaars en devoot leerden wij een lied voor na het kerstverhaal dat dagenlang werd herhaald Ik voelde mij erg klein en eenzaam in deze donkere, koude dagen met of zonder sneeuw en nat met chocolademelk en kerstkransjes...

Je lieve uitstraling. De glimlach. Het verbaasde. Het in gedachten zijn. Vrolijk worden van muziek. Je veranderingen. We kunnen samen kletsen. Ook al vergeet je soms waarover. Soms ben je stil. Je ogen kijken zoekende. Soms dwars door mij heen. Ik vind jou wel mam. Nu, maar ook straks. ...

Hoe noemt men één geodriehoek op het strand? Ik vraag u nogmaals Hoe noemt men één geodriehoek op het strand? KIJK ME MAAR AGWANEND AAN een geokniehoek. Ja, een geokniehoek. Mits een knie bruin wordt door het zonlicht

Er ook aan de langste tunnel ooit een einde komt met licht dit de laatste dagen en de laatste uren zijn van een jaar dat voor het einde zwicht, er plots wat zon verschijnt op een winterse dag en de kou doormidden snijdt, dat er altijd iets overblijft van gisteren en van toen om te bewa...

Ooit lang geleden liep ik vrij Toen kwam zij voorbij gestreden Als hartendief verschenen, Kandidaat waren velen Wachten deden wij een kans om haar te stelen Kwam zelden voorbij Plots was zij verdwenen, Een roos gekregen Niet van mij Ik blijf vrij Een ding vergeten Mijn hart gebet...