5126 resultaten.
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo begeleidt mijn passen
weerkaatst in het niets ga ik verloren
zonder de woorden die ik spreek
als een mantra tegen vergetelheid
herinnering bestrijdt de eenzaamheid
luisterend naar de klank van mijn hart
doch stilte beneemt mij de adem…
Ach, ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.544 Nacht
ik zit gebogen,
mijn kronkels reflecteren jou
't is net of 'k jou hoor roepen,
het duizelt in mijn hoofd
Uit de rilling,
die mij opwarmt
vang ik restjes kracht,
die ik meega ombuig,
tot een straaltje zon
ach, ik mis je zo
Vol
je Bordelaise kelder,
leeg, je holle mond
soms voel ik je adem(t),
lik je aan mijn wond…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het doet verdomd zo'n pijn
Te vroeg te veel te vaak dat ongewisse
mijn God, wat zal ik je missen
mijn adem…
Op eigen kracht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
665 op verende turfpaden
steun aan de wallekant
en aan elkaar
Laten we nat van de regen
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
bij een schraler wordende zon
in de stilte van de namiddag
met alle poriën open
en je zintuigen op scherp
niets anders ervaren
dan de ruimte en de elementen
Dan houden de vogels zich even stil
en wij ademen…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
De kim gepasseerd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.599 begrijp
raak ik daar ooit aan gewend
het lijkt doelloos vissen
met aas zonder hengel
en een onbekende
mijn gedachten ment
het is dolen in gewelven,
overvol of door
leegte uitgeput
ik word gedwongen
duisternis te delven
*
achter tralies
van overmacht
hoor ik het orakel spreken
"ken je zelve"
och, kon ik maar ademen…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 verdriet
Stort geen valse nodeloze droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat gehuld in passende kledij
Voelt de warmte van mijn adem…
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.943 Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijven,
groevend nog de lucht die mij omgordde,
krassend nog naar adem die niet bleef
maar verder, langer kwam dan aders waren,
opgeheven boven handgestreef,
uitgegaan waar bot niet zal bezwaren,
wakken latend - wonden uitgeleefd
door wat…
Ik wil je vangen...
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
6.012 Ik wil je buigen
als een wis,
je kneden als klei,
in een woord
dat om je glijdt
als zijde,
een klank
als water
om je heen,
een o
met vochtige lippen
en mijn weke adem,
die je drinken moet,
eindeloos.…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte wolkjes adem…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 ik voelde hoe
het landschap mij verliet
de aarde zo genadig was
me terug te geven aan de
ruimte die ik in me had
de lucht werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was…
Ver van huis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Ik staar zonder ogen,
adem nauwelijks een zucht
mijn lippen gillen stille klanken,
zelfs de eenzaamheid schuwt
verlaten stadsbanken.
Ik spreek zonder mond,
mijn stem draagt geen naam
de nacht valt uit de hoogte,
bedekt me met gestolde lucht,
in duisternis probeer ik verder te gaan.…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 in alle wolken zie ik hemel
kiert de kans op wat geluk
zon weet dat ik om wat liefde bedel
mijn optimisme kan gewoon niet stuk
je pakt me in met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.941 Mijn lief,
ik rook jouw geur weer vandaag,
jouw adem droeg me mee
een zweem van zacht verlangen
hing even om me heen.
Mijn lief,
ik miste je weer niet vandaag,
het lijkt alleen maar zo
maak je geen zorgen lieveling,
ik red het wel alleen.…
Kriebels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 Jij bent mijn eerste kievitsei
en kwikstaart over mijn palet
ik vind je in de lentewei
en in mijn winterbed
Ik voel je gloeien in de nacht
zie flanel en zijden kant
in het schemer fluistert pracht
en alles in mij brandt
Al is de morgen nog zo pril
jij bent er vroeger dan de zon
vredig adem je de wereld stil
en ik nip uit jouw frisse bron…
Zwakte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.096 Door m'n zwakte heb ik de strijd verloren,
dromen...ze bestaan niet meer,
je bent m'n diepste ware liefde,
zelfs ademen doet nu hopeloos zeer.
Mijn zwakte heeft het wel geweten,
al vanaf de eerste avond in het begin,
en of het nu goed of slecht is,
ben voor je gevallen tegen beter weten in!…
VOORJAARSVERWACHTING
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.395 Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen
Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer
Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer
Door een groot ademen, dat met zijn vlagen
Van ijle blankte langs ons henenstrijkt,
En even staat en langzaam witter wordt,
En dat een bal en een geschitter wordt
En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt.…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 hij woont in mijn kamer
kleeft al een tijdje
aan de muur lijkt hij
een wolkje in mijn bestaan
op talloze pootjes
kruipt hij tussen koude kleren
met het vege lijf
of kriebelt langs mijn rug
ondraaglijk lijden wij
sinds ik hem stolpte onder glas
na een paar uur
geklaard en opgelucht
haalt hij eigenlijk adem?…
Hou me vast
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.598 Wil je me even vasthouden
stevig, maar toch heel zacht
laat me wegdromen in je armen
in deze donkere kille nacht
'k Ben zo moe van de dagen
die niet brengen wat ik wil
alleen het geluid van mijn adem
maakt al het andere zo stil
De dagen duren weer zo lang
en ik voel me eenzaam en alleen
dus hou me even heel stevig vast
en sla zacht je…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 -Statig freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken…
roseet een glaasje
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
680 ik zie je ferme passen
de loop van eigen zekerheid
voor even kan het je niet schelen
en gooit de borsten ferm vooruit
toch is er ook berekening
telt de stappen voor de kijkers
voelt de hete adem van buurvrouwen
en de mannen in stil hijgen
als deuren weer gesloten zijn
parasols paraat en luxaflex omlaag
dan voelt simpelfijn het eten…
Een stem in mijn hart...
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.744 '
Ik zwijg en hou mijn adem in.
Maar de stem wil antwoord en haar zin.
De stem komt regelrecht vanuit mijn hart.
Het zegt:'Ik wil een nieuwe start'
Ineens krijg ik een warm gevoel.
Dit is dus wat ik bedoel.
Het voelt of ik een ander ben.
Ik ben nu iemand die ik niet ken.
Aan verdriet en pijn was ik gewend.…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 hoofd
dat in het razen over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw zwijgt
kun je het Bargoens wel zien
van waar je bent
of zal ik het je toe ademen…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
sterren
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.482 Het water volgt een ander spoor
Ik hunker naar je liefde
Maar weet het is voorbij
Wennen zal het nimmer
Het missen van je geur
Je hoofd op mijn schouder
Gevangen in jouw blik
Voort schrijdt de tijd
Nietsontziend en monotoon
Bladerend door mijn gedachten
De liefde langs mijn geestesoog
In mijn hart zit je
Dwaal je door mijn hoofd
Adem…
Ik ben gewoon ik
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
985 Ik leef want ik adem dus ik ben uniek!…
Het laatste maal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 De smerige vlekken deren niemand
soms is het wel een beetje kleurloos
maar het dikke bruin gespannen touw
dat vreemd gedraaid, oerkracht verbergt
slijpt de messen voor het avondmaal
haar luidruchtig zuchten begeleidt
nieuwe adem en breekt stevige vliezen
in nachtelijke uren waar terug naar
de natuur door flikkerende kaarsen verlicht…
Fossil Rose
netgedicht
2.3 met 30 stemmen
2.247 Te be- en
in te ademen
Ten diepste
Tot zij zich
Openbaart*
Roos op termijn. Tenslotte
Gruistranen. Wind. Weg
Tranen. Nat
Herboren
Heerlijk bad
Napijn.…