5765 resultaten.
Conclusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 De bloemen zijn geplet.
Uit wat voor vaatje je ook tapt,
de bakens zijn verzet.
Ik heb je te hoog ingeschat
als zelfbewuste vrouw.
Nadat je me had liefgehad
verdween de passie gauw.
De zelfkant van jouw eigen ziel
zat meestal goed verstopt,
tenzij er wat te zwijgen viel
als jij iets had verkropt.…
Vreemd lichaam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.896 Het woont weer in een te zachtgroen land:
gras dat lispelt,
gelogen bloemen.
En hier dit vreemd maar natuurlijk toch
eenzaam lichaam tegen mij aan:
wanneer de morgen komt,
sla ik mijn ogen ervoor neer
en slaap maar
en slaap.…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 alleen wat schaduw tegen de hitte
over een tuinstoel met een boek
meer dan genoeg om zo’n lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
sneeuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
574 Kristallen bloemen dwarrelen neer
traag meegevoerd met de wind.
Ze vleien zich behoedzaam
op de bomen, hangen als een witte slinger.
Het gras wordt de nacht voor hun dromen,
morgen kunnen ze al verdwenen zijn,
In de warmte van een lichte zonneschijn.…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.…
Fuchsia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.380 Zij gaf hem taartjes, zoete taartjes
maanzaadkoeken en sigaartjes
koffiekaatjes en likeurtjes
Jonge klare, sterke drank
en Irish coffee om te zoenen
echt teveel om op te noemen
want zij kreeg van hem steeds bloemen
die zij aannam met veel dank
Hij gaf haar rozen, wilde rozen
fuchsia's en gladiolen
sanseveria's, cyclamen
gentianen, druivenrank…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.…
Lentevriend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 Alles is aan verandering onderhevig
de therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
in het stedelijk landschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
van ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
lentevriend…
Uit de schaduwkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 met een handvol slaap
dek ik de wereld toe
wens ieder goedenacht
zelfs bloemen sluiten
zacht hun knop onwetend nog
van duisters pracht
in edelstenen fonkelt
leven uit de schaduwkant
als licht na schemer strandt
ook zonder zon
bruist pure levenskracht
langs oevers van de nacht
met open oog en lach
zullen de kleine uren
weer…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets droomt zij nog
tenzij een vlucht
wanneer hij -nadien-
bloemen…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar de zon haar hitte stuurt
en waar
jouw bloemen…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen…
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 witte golven
nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat…
waan zinnig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 (the closest thing to crazy)
ik voel me klein
als kinderen in zomerzand
de handjes bloemen vormend
naar de zon
hoe komt het, dat ik zo verward ben
terwijl mijn hart in sprongen juicht
en jij deze emotie buigt alsof ik als een kind
geen uitweg vindt
in wat te doen
terwijl jouw zoen zich opdringt
aan de mijne
wil verlangen slechts…
tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 een paar tellen
en de trein gaat
midden in de nacht
tel ik de uren
van de zomertijd
en van alle vogels
die nu kwetteren
in het Amsterdamse Bos
het seizoen zo vroeg
overal de bloemen en de bloesem
dan zie je die oude wijzerplaat
met een secondenwijzer die telt en telt
stel dat je die wijzer ziet stilstaan
precies op de klok…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 boven groen slechts zuiver wit
een oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend…
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 ik oordeel niet
maar wil het licht
weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen…
Voor hen die vielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 We plukten allemaal één bloem;
bevrijden doe je niet alleen.…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.
Bedankt voor wie je was voor velen,
leef nu maar verder, in het Licht
dat wenkt en rust schenkt, vol van vrede;
je hebt hier prachtig werk verricht.…
Voor mijn lieve moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.084 Voor Moederdag zocht ik altijd naar de mooiste kaart
vergezeld van lieve woorden in een mooi gedicht
een bos bloemen en altijd een kado
en was je altijd blij en kreeg je een glimlach op je gezicht
Deze Moederdag heb je niet meer meegemaakt
doet dat zeer
Niet alleen met Moederdag denk ik aan je
maar alle dagen in het jaar des te meer
Rust zacht…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Dat sommigen toch zo gemakkelijk dichten,
'k begrijp dat niet, want mij lukt dat maar nooit
en enkel in ’t seizoen dat bloemen strooit
komt soms de muze mij wel wat verlichten.…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 Op mijn akker zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 ik heb het bed
met twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent…
Leven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.626 - Een dier in de zonneschijn -
Te koekeloeren,
Zo ene bloem zien staan,
En een beestje voorbij zien gaan,
Zo lekker te loeren!
En als een kind te zijn!
- Een kind in de zonneschijn -
Iets liefs te zingen,
Zo vol van kindervreugd,
En van dartele jeugd,
En simpele dingen!
En een wijs mens te zijn!…
De huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
778 niet de ochtend of de avond
maar de middag valt mij zwaar
groente schoon aardappels geschild
vlees gebraden alles staat klaar
huis geboend kleding gestreken
boodschappen binnen wassen gedraaid
vuilniszak buiten bloemen geschikt
wat knoopjes aan een vest genaaid
dan neem ik even een rustmoment
voel moeheid in ieder gewricht
zet mij neer…