7646 resultaten.
Wolkenvlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 De plek is gebleven
maar jij bent opgelost
spoorloos verdwenen
Zelfs de braamstruiken
met hun scherpe doornen
herinneren zich jou niet meer
In de holte van een boom
groeien drie paddenstoelen
in de bast daarboven,
gekerfd een hart en twee namen
hoog boven het hoofd gegroeid
niet meer te lezen
De warmte van de zon
is onder je vleugels…
Dichter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Je zult maar dromen
dat je later dichter bent
dat is toch je reinste nachtmerrie
al die herrie in je hoofd
je zult het maar zijn
niemand die aandacht schenkt
aan wat jij creëert
of misschien word je juist geëerd
krijg je alle aandacht
als je dichter bent
ben je een mooiewoordenfabriek
je overdondert gewoon jouw publiek
met de…
Een NET, een kreet, een zieleroer?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Wanneer een hartenkreet ter ziele gaat
en net niet als NETgedicht wordt aanvaard
is de ziel een tikje aangetast, net als
het hoofd, alwaar de roerselen zich
volbrengen.…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind vlaagt hoofden…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
Moest je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 dan steun ik mijn hoofd tegen je hals
Verloren in de warmte van jou lijf
kijkend naar de horizon
Zo staan en je zorgen doen vergeten.…
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Waar geen geluid heerst
koestert zich de stilte
wij horen haar niet
niet in hoofd in hart
zij is het wisselgeld
te betalen om onze
huidige welvaart
binnen te kunnen halen
krassen kraken
graaien schrapen
jachten jagen
wanhoopskreten slaken
het kan niet zonder
wat maakt het uit?…
Wees een bron
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 Zet je voordeur op een kier
Laat het haardvuur branden
Wees een bron op die manier
Voor lege, koude handen
Bouw een kamer om tot thuis
Voor hen die kilte leden
Hef je hoofd en sla een kruis
En luister naar hun beden
Wijs de wegen naar het pad
Waar zij weer zullen bloeien
Nog een warme woordenschat
En... hun hart zal weer gaan gloeien…
Na de romantische jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
798 Zinloze boosheid laat ik maar
rondstormen in mijn hoofd
de deur dicht smijten
achter mijn verdriet
een weg zoeken
uit jouw onbegrip
dat ik niet verdraag
Ik lijd, wetend geen kind
te zijn, jij mijn moeder niet
die open of gesloten
mijn gezicht lezen kon
We moeten moeite doen:
getrouwde liefde, samen
onder een juk het leven door…
Ja, ik ben ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is rustig beneden in de put
alleen echo's uit mijn hart
die herhalen wie ik ben
tot mijn hoofd zich neerlegt
bij wie ik ben, keer op keer
ja zeggend
zonder mij namen te geven
van Goed, Slecht, Minder
en Vooruit dan maar
ik moet verder
met mijn eigenschappen
die ik nodig had en
die alleen in tegenwoordige tijd
gewogen dienen…
Haiku Liefdesverhaal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 Onrustige nacht
Passionele gedachten
Dagen verstrijken
Weken vervliegen
Vlinders fladderen in 't rond
Dromen behagen
Maand na maand passeert
Beelden spoken door het hoofd
Niet te ontwijken
Jaren gaan voorbij
Doen verlangens verwaaien
Dromen vervagen
Een leven verder
Nieuwe kansen, nieuw begin
Cupido treft doel…
de mens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 voeten, benen,
een gat te dik of wat te dun
een lijf vol genen
met een kloppend hart
elegante hals of een dikke nek
een hoofd met een gezicht
kronkelende hersenen
ogen die dwingen of stralen
het goede of het kwade
alles gezien in het ware licht
de mens leeft of tracht
te overleven in zijn kort bestaan
werkt het zo niet...…
Toet-Ank-Amon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Een unieke relikwie
uit de dynastie
van Achnaton,
farao die Aton,
de zonnegod,
behaagt:
op het paneel
aan de achterzijde
van de sarcofaag
zit zijn opvolger
en schoonzoon
Toet-Ank-Amon
gezeten op de troon
de goddelijke koning
door zijn vrouw gezalfd,
elk op het hoofd een kroon
een zweem van ingetogen
tederheid doorbreekt…
Ik leg wel bloemen op je graf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Ik leg wel bloemen op je graf
als je dood bent, overleden
bij leven wil ik geen contact meer
omdat we elkaar niet liggen
met die realisitische woorden
‘omdat we elkaar niet lagen’
leg ik het mooiste boeket neer
en buig mijn hoofd diep voorover
en mocht je worden gecremeerd
dan koop ik verse rode rozen
pluk honderden rozenblaadjes die…
Toch weer gevallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Het hele verhaal tig keer in mijn hoofd afgespeeld.
“Had ik nou maar, was ik maar dan zou....”
Mezelf toch weer teveel ingebeeld.
“ Sorry” ,zegt ze ” het wordt gewoon niet meer”.
Toch weer gevallen, gebroken blijf ik maar liggen deze keer.
Voor K.…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 in het oog
met het gekneusde hoofd
klopt en bonst de pijn
hoe zeer bedreigend ook
rondom mijn hart grijpt
de ontroering
om wie mij nabij zijn
in het beklemmend heden
waar wordt gebeden
duldend waakzaam
volhardend gestreden
aan de sprankelende
rivier
daar trekt
het zachte levende water
met ons op
opnieuw geboren
strijdt…
ongemakkelijke schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 is het aangeboren als
je naar iets blijft kijken
waar je meestal het hoofd
schaamtevol van afwendt?
pastelkleurige kussens in
de vorm van benen liggen
als rijkgeborduurde zachte
protheses om je heen
jij en je zeldzame lijf
vangen me in een onverbrekelijk
web van dromerige beelden
mijn ogen blijven haken…
In mijn gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
565 En leg je je hoofd zachtjes tegen mijn been.
In mijn gedachten.
Omhels ik je nog steeds.
En voel jij je geborgen.
In mijn gedachten.
Hebben wij nog steeds eindeloze gesprekken tijdens onze wandelingen.
En koesteren wij onze verbondenheid.
In mijn gedachten.
Zitten wij nog steeds naast mekaar op een bankje.
En staat de tijd even stil.…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Til je hoofd op van de tafel,
jaag de meute naar hun hok,
weg de wortels, weg de sla,
en geef Flappie aan de kok.
Stop met tobben, geef niet op,
ga nu maar gewoon uit eten;
en als je met Pasen koken wil,
laat dat dan niemand weten!…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Dagdromen in de toren
van beton, het kantoor
bemannen, dat gaat wel
op een zonnige dag
Ik hoef alleen maar mijn neus
naar buiten te laten wijzen
de schoorstenen te tellen
en niet op wolken te letten
Er komt toch niemand
alleen ik, 's ochtends
met een lunchpakket
en een leeg hoofd
voor nieuwe ideeën
over de mensen in de huizen
beneden…
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
knap lastig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
476 mensenkind in de wieg gelegd
om aan rust en roest te knagen
is de krib al gauw te krap
enfant terrible dat in
beweging groeit als de
verst afdwalende tak
van een stam
de dwarsdenker doet
de wereld kantelen
scheurt zich los van alles
wat altijd al zo was
een bevlogen rebel
overstijgt de kasseien
ontregeld schudden
thuisblijvers het hoofd…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als de lucht niet meer drukt
en het gras niet meer zwijgt
zal ik gaan,
zonder om te kijken,
zonder lijstjes in mijn hoofd.
Maar nu nog heel even -
nu de stilte zo zacht is,
de drempel zo groot,
en de dag nog net
niet begonnen is.…
Elke dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Alleen d’herinnering aan haar blijft,
Zit gegrift in hoofd en hart,
D’eeuwige bron van mijn smart.…
Tempel van houvast
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
291 Hier komen maar af en toe mensen
Ze brengen geld, dag en nacht
staan de voordeuren open
versierd met vergulde sneden
Ik heb gehuild bij het afscheid
Papa's handen op mijn schouders
Mama's kussen op mijn hoofd
Een uitverkoren kind was ik
maar ik huilde niet van vreugde
ik huilde om al de jaren
die ik wijd aan het vuur
in deze tempel van…
waar ik vandaan kom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
348 armen langs de rivier
mijn lichaam stroomt
waar ik vandaan kom
zal alles anders wezen
de hoofden in wolken
verdwaasd vervlogen
waar ik vandaan kom
is ieder wezen anders
op de verkregen benen
heel kort als evenbeeld
waar ik vandaan kom
in wezen anders niets
harten achter alle dijken
tegen klotsende vloeden
waar ik vandaan…
vervagen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
244 Dat je jezelf helemaal
Zult verliezen in de tijd
Beetje bij beetje weet je
Dat de weg die je moet gaan
Almaar kaler en schraler worden zal
Beetje bij beetje weet je
Dat het licht in je ogen
Zachtjes zal doven
Beetje bij beetje weet je
Dat de muziek in al zijn pracht
Je dansen niet meer zal leiden
Beetje bij beetje weet je
Dat in je hoofd…