Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

In de diepte van de herfst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 49
Dagen bewegen trager door mij heen; het wijde landschap verschuift zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
CB23 oktober 2026Lees meer >

In de diepte van de herfst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
Dagen bewegen trager door mij heen; het wijde landschap verschuift zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
CB17 november 2026Lees meer >

Avondgoud

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8
De avond verstilt een merel zwijgt op een tak goud rust op het land De avondzon legt koper over het open land, waar schaduwen langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest.…
CB20 november 2026Lees meer >

Beatrix en haar z(o)on

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van': "Kon je maar even bij me zijn" Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…

LIEVEHEERSBEESTJES

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Mijn God waar zijn ze lieveheersbeestjes of houdt hij ze liever thuis…

Amalgaam

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Imperialisme is geoorloofd Opdat niet iemand elders het gaat doen Is een sofisme dat volken heeft beroofd En werpt een smet op ons erfelijk blazoen Gekomen zijn we tot de ontdekking Dat de mens volwassen is geworden Dat dit de allerlaatste stuiptrekking Zij van een conflictueuze orde Één aarde, één toekomst, één familie Beklemtoont de…
Henk Jonker19 november 2024Lees meer >

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Ik voel de vleugels van vergetelheid mij omarmen, als een warme deken op een koude nacht. Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten, waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld— een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag, eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend. Maar ik ontwaak, als uit een boze droom: naakt in mijn schande…

rij vrij om komkolom

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.036
tot de slotsom dat qualitate qua het concept kolom meer ruim bood op rijm bemeten dichters van groot gezag logen er niet om een bijkomend voordeel van rij terzij was de naamsverand’ring van G.Komrij voortaan weledele heer G.Komkolom in samenzang raakten we bezopen schreven fado’s als kromkolom lachten ons letterlijk in de from als padden…

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

requiem

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.980
mijn wangen voel ik mij langzaam zakken nu ik niet langer zwem terwijl de koude zee mijn woorden doet vergeten die ik je ooit eens zei of minstens één maal dacht laat jij mij zachtjes los omdat je hebt geweten dat ik het wel zal redden geheel op eigen kracht terwijl de lage zon mijn ogen doet verblinden tel ik nu mijn stappen op het pad…

zoals die anderen

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.984
Zonder anderen is ze niets haar mening is zoals die van hen ze kan niet kiezen, ze wil niet kiezen ze is zichzelf niet meer geen moeilijke keuzes wil ze maken en zonder haar mening gaat ze op pad ze laat zich leiden door die anderen ook al is ze hun mening zat wil jij ook zo worden???…

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.023
gekleurd Jij maakt zoveel emoties in me los Rode krullen dansend in de storm Slanke handen teder en zo fijn Een trui onhandig omgeslagen Trieste ogen vervuld met pijn De rust van de natuur zo mooi en zacht Het gefluister van de wind in mijn oren Gevlucht uit de drukte van de stad Waar ik even niet meer bij wil horen Weet niet waar de paden…
car16 september 2004Lees meer >

Door ’t kreupelbos

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.802
Wie in zijn jeugd op gladde baan Te lang aan moeders handje stapt; Geen strobreed hoeft ter zij te gaan Of op geen steentje trapt, Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt, Eer ’t pad voor hem is schoon gevaagd, — Hij heeft het zeker kalm en goed, Maar blijft, bij ’t minst verlet, een bloed.…

de reis

hartenkreet
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.660
ons leven is een avontuur vol bergen en met dalen meedogenloos is de natuur zullen we ooit het eind wel halen liefde en vijandigheid doorkruisen ons het pad wat vroeger ooit een vriendschap was wordt nu zwaar overschat maar de reis moet verder en hoe dichterbij we komen zie ik niet meer hoever ik ben door massaalheid der bomen…

Binnenste buiten

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.022
ik ben meer dan het gevoel dat jij me geeft jouw woorden dreigen, zijn gericht op open wonden doch met eigen onmachtig speeksel doorzeefd avec toi, la basse opinion mourit en même temps nog steeds de strenge vroege akkoorden, aldoor onderweg, waar op het voortschrijdend pad het genot zelden bekoorde; een kinderziel is met verwarring…

Meibloesems I.

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.117
'k Voel me als een kindje, dat een volle kelk Langs diepdoorploegde paden zoetjes draagt, Zó bang voor 't storten van de blanke melk, Dat nauw 't de voetjes te verzetten waagt, Die dartle voetjes, rap genoeg voor elk Gevleugeld diertje waar de hand naar jaagt!…

Regenboog 1

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
Wij gaan zitten midden op het pad, Jou bruine ogen ontmoeten de mijne. Niets hoeft, alles kan en mag. Niemand die iemand wil opeisen, Liefde laat zich niet bewijzen. Onze ogen zuiver en helder- Zoals het water uit de bron, Als de blauwe lucht en als de zon- In elkaar dieper en verder kijken.…
jasmien2 december 2007Lees meer >

Duisternis

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 885
Langzaam gaan mijn ogen open En zie een lichtje daar op het pad De handen uitgestoken Stemmen overal om me heen Ik pak de handen en voel me geborgen De stemmen stellen mijn gerust Van ver weg ben ik gekomen Toch lieten jullie me niet alleen De kracht die me is aangeboden Helpt me nu, door de duisternis heen Ik heb jullie nodig, ik was…

De trol die niet kon schrijven

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.068
niemand speelde met hem waar moest hij heen als de zon nou eens schijnen zou werd hij vast liever net wat trol wou maar door de bomen kwam geen zonneschijn ze hielden 't licht tegen als een gordijn trol wilde nu de zon een brief sturen maar hoe o hoe hij dacht vele uren schrijven kon trol niet wat toen gedaan hij ging op pad…
Channanja26 februari 2006Lees meer >

Lichte tred

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 776
Op de frêle schouders draagt ze een ransel met de elementen, de wind, de regen, en haar fantasie, die de vragen van dit kind laat wegen, op het gezicht de zon, haar niet verblind, die haar en de verlichte paden in passtele kleuren tint, het haar als vers geschoren hooi doet geuren, verstuiven stappen zich in zand, waarna seizoenen…
pama9 december 2008Lees meer >

Moeizaam op zoek........

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel een zee vol herinneringen en vele frustraties hobbelige duistere wegen,oneindige velden grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop die mijn…
De Regge29 december 2008Lees meer >

Hoe je geliefde te herkennen

gedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.693
O, zacht licht op paden langs manmoedig gras, o, zicht op het dociele kroos, de prudente koeien. ------------------------------------------------ uit: 'Hoe je geliefde te herkennen', 2006.…
Tomas Lieske26 november 2020Lees meer >

Niemandsland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Hoeveel adressen heb ik nu gehad, hoe vaak ging ik als slak met mijn rugzakhuis op pad, waarom ging het telkens mis, deed ik wat ik niet wilde maar toch gebeurde als iemand zeurde over mijn verstopt verdriet of degenen die op mij letten mij volplakten met negatieve etiketten waardoor ik zelf maar amper zichtbaar bleef, gerechtigheid verdween…

Niet stuk

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.973
wil eigenlijk helemaal niet weten Dat jij weg bent Dat ik je nooit meer zie Niet meer in het echt althans Het is beter zo Ik weet het Niet voor mij Maar wel voor jou Ik zie nog beelden Ik hoor nog ons geluk Nog steeds kan ik ons van iedere dag nog proeven Maak mijn beelden alsjeblieft niet stuk Achter ons de welbekende paden…
Maikel dE Bont29 september 2009Lees meer >

Door 't Kreupelbos

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Wie in zijn jeugd op gladde baan Te lang aan moeders handje stapt: Geen strobreed hoeft ter zij te gaan, Of op een steentje trapt, Wijl hij zich nimmer voorwaarts waagt, Eer 't pad voor hem is schoon gevaagd - Hij heeft het zeker kalm en goed, Maar blijft, bij 't minst verlet, een bloed.…

Het jaagpad

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 625
Aan heimwee toegegeven ben ik voor even in m’n oude dorp, loop langs het bruine water over het jaagpad naar de dreven, zie nog m’n oom hangend in z‘n zeel op ‘t oude pad en tante die aan de helmstok staat; mijn god wat voor leven was dat.…
Custor8 april 2010Lees meer >

De tijd gaat door

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
geopend in mijn woonkamer blijft de vrijheidstune luiden bij die gedachte voel ik me vrij van dag tot dag de natuur leidt me ook zonder jou ik zeg tot ziens op het ritme van de wind de tijd gaat door in een wereld vol realiteit laat ik je gaan, ik laat je los omdat ik om je geef ‘ons’ bestaat niet meer zo neemt ieder zijn eigen pad…
Quicksilver31 augustus 2010Lees meer >

sneeuwruimen

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 753
Of denken zij dat, net als thuis, een vloerverwarming alles redt wanneer zij chillend voor de buis zich storten op hun nieuwste Pad? Dit alles minzaam overpeinzend schuif en veeg ik lekker door ‘k heb koude voeten, ’n kop vol snot en rode konen en ik hoor het “dankjewel” al van de oudjes; da’s genoeg; dáár schuif ik voor!…
Zeni9 februari 2012Lees meer >

Kent gij het land?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad? Het muildier baadt zich in der wolken nat: in holen woont der draken zwart gebroed, de rots stort neer en over hem de vloed. Kent gij het wel? Dáárheen, dáárheen, gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Blij met de geplette egel op het pad. Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin en mezelf nog één wandeling alleen gunde. Ik kan het schreeuwen van de daken, alsof dronken van blijdschap. De belachelijke glimlach op m’n gezicht, bezorgt me kramp in mijn mondhoeken. Ik barst van de metta, voor mezelf, het bos en alles er in.…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >