4280 resultaten.
Soms jij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
697 Zalf jij de woorden die
mijn lippen nooit verlaten.
Soms geef je me
de tijd,
ben jij de klok
waar wijzers ontbreken.
Wijzers breken waardigheid,
zeg je.
Soms schenk je me
je borsten
die de mooiste zijn en je lacht
als ik zeg dat ze
een plaatsje waard zijn
op de Werelderfgoedlijst.…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos verlaten…
Opluchting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Het vertrouwde woonkasteel verlaten.
Een korte reis vol springende vrees
van een beloerde, weerloze koolmees.
Bemoediging mag slechts flauwtjes baten...
Een vreemde gang in, wachtend _ gelaten,
omringd door gefluister, onvatbaar en hees.
Vastgebonden worden aan ziel en vlees.
Stinkend gas ruiken: het bewustzijn laten.…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Bezinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat…
Trouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 Negentien ben ik
Als ik het nest verlaat
Al het vertrouwde
Achter me ga laten
Aankomst in een
Onbekende stad
Waar alles nieuw is
Waar vertrouwdheid
Nog groeien moet -
Vlak voor het grote viaduct
Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.
De zon was mij nooit opgevallen als hij niet
steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 als ik verbroeder met de smaak
die mij het leven leidt, me musiceer
met klanken die me raken, me geef
aan de lusten die ik verzin
dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Wij weer samen, ik verlaat jou nooit…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Aleppo en de oorzaak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Onze lieve vrouwen
daarvan moet je houden
Evangeliewoord
houdt hen in de gaten
ga ze niet verlaten
heb ze lief dan ooit
zalig zij, wiens harte zij
openstellen voor de ander
zich aan hen verwarmen
Mag ik u dan wensen
dat wij zijn als mensen
Evangeliewoord
val elkander niet zo aan
vul elkander met de liefde
liefde meer dan ooit…
Schittert hoog kristal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
702 schittert
hoog kristal in statig
stille kaarsenvlammen
de sfeer van kerst is overal
in welkom zingt
zacht op vinyl nog
de maastreechter staar
het lied van stille nacht
alles lijkt compleet
als het glas geheven wordt
de gastheer vrede spreekt en
niemand van de aanslag weet
verontrustend is
het eerste nieuws
tafels zijn allengs verlaten…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 ik aarzel in dit licht
dit stilgevallen licht
taal of weerstand
alles van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van…
Nog eenmaal...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Hij wist reeds dat die avond de laatste was
En dat ze Hem allen zouden verlaten
Verraden ondanks dat Hij vrij van zonden was
Door één van hen die bij Hem aan tafel zaten.…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof het past, ontspruit
aan een zachtgroene steel
de frêle knop die zich langzaam opent
bij de oplichtende dageraad;
haar dracht is in tule ballet, doux
terwijl ze danst op schone tellen
en ik me op haar bevalligheid verlaat…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Die paar lippen verlaten in de nacht;
het licht verduistert in zijn laatste
kracht. Oh, waarom heb ik niets gezien?
Is spijt een hartstocht die nimmer meer
zal zien.…
Trouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Liefdesbloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 En weer gaat een geliefde
een geliefde verlaten
weer laat de een de ander
of omgekeerd alleen
Spat wat twee eens waren in
niet te lijmen scherven uiteen
Weer heeft de liefdesbloem haar werk gedaan
Mensen bedwelmd met haar geur
te veel verblind
met een roze wolk omkleed
Echter steeds fletser werd haar grandeur
het roze wat steeds verder afgleed…
Volksvijand nr. 1
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
659 Wie werkt voor een klein loon
en het ouderlijk huis verlaat
is in dit land een prooi
als het om huisvesting gaat
Urgent zonder baan gaat vóór
zei de overheidsdienaar
Blijf nog maar even thuis
Uw wachttijd is 8 jaar!…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
Zoektocht of queeste?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Zintuig, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid van papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt tot de laatste strofe,
streven naar de inhoud waarvan
ik de essentie nog niet doorzie,
te veel op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
820 waren afhankelijk
wilden elkaar niet veranderen
hadden een verhaal
samen beleefd
Jij en ik
hebben
alle diepte en hoogtepunten
echt doorleefd
hielden vast
wat we hadden opgebouwd
zagen de dood in het zicht
Geloofden
in het einde
als doorgang van het licht
Zo kon ik je in liefde en vertrouwen loslaten
toen je de aarde moest verlaten…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef
De lege plekken met de hoge grassen
Vertellen dat de tijd veranderd is
Men kiest voor rouwmis noch begrafenis
Maar gaat in vlammen op om te verassen
Ik fluit als ik het stille hof verlaat…
Gecondoleerd met het verlies van je vader, gefeliciteerd met de komende geboorte van je zoon!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 proost je ook op hem, op zijn leven
en op beider herinneringsleven wat blijft
‘t diepe gevoel van vader en zoon wat beklijft
met de komende geboorte van je eigen zoon
zal je vader nog meer indalen in je ziel en zijn
niet bij leven maar wel voelbaar de grootvader
van het kind, wat je vrouw draagt en zal bevallen
overlijden en geboorte
verlaten…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als hier.…
EDR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ems Dollart Regio
met doel en wens
meer samenwerking
over de grens
Eems Dollard Regio
hun kantoor ligt er zo
verlaten bij, want
op een leeg bedrijventerrein
tussen Bad Nieuweschans
en de grens met Duitsland
ganz interessant
wordt geadviseerd
Europees gesubsidieerd
bedragen, hoge getallen
voor activiteiten waardoor
landsgrenzen vervallen…