3338 resultaten.
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 De horizon strekt zich uit,
grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij
als gedachten zonder haast, het warme zand verwarmt mijn
blote voeten, terwijl de milde zon haar gouden vingers door de lucht weeft.
Tussen bloemen die zachtjes
meebewegen in de fluisterende wind, vind ik
kalmte om diep te ademen en te zijn, hier verdwijnen zorgen.…
Geen tijd (bis)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Vrijdagnamiddag
Op tijd valt niet te jagen
Wachtend op de bel
Minuten lijken dagen
Jij knijpt in mijn vinger
Ik met ontroering vecht
Jij bent mijn papa
Is wat je daarmee zegt
Is er een plaats op aarde,
waar er geen tijd bestaat?…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 waar poëzie en het echte leven verweven
raken in eenvoudige noch verheven zinnen
die betekenissen binnenlaten of het zaad
uitstrooien om ooit door deze danwel gene
ineens ontdekt worden kan tussen de regels
strak als tegels uit de natte vingers gegleden
op zaterdagochtend die voelt als een zondag
het past binnen de kaderloze ruimte waar ik…
Rabies over 1 dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
492 stempels, nummers,
een waarheid in vakjes gedrukt
maar ergens diep in de nacht
reed angst mee over de grens
Rabies verschoof van datum
één dag maar —
één ademtocht voorbij de wet
van dierenartsen en regels
die strak willen blijven staan
later
een sticker eroverheen
netjes
bijna liefdevol geplakt
alsof papier vergeten kan
wat vingers…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 De sombere dag crepeert in het rottende riet,
zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon
met ijzeren hand en sterke vingers.…
Hemelsbang
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.901 Ik ben bang, hemelsbang, liefste,
van hoe dan ook deze dans zal haperen, zal stokken,
van hoe onze vingers zullen vertragen,
onze lippen krimpen,
en alle tongen zich weer zullen terugtrekken
in hun eigen oude monden.…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 vind ik
Een verre trekker, rinkelrammelend over een brug
het geronk van een sproeivliegtuig in stille rust
kaatst langs oude boerderijen naar me terug
een gelukzalig gevoel maakt zich van me bewust
Opa kijkt op, lacht, en zwaait me toe
en zet zijn schoffel aan de kant
klompend, schuifelend, een beetje moe
Gaat naast haar zitten, kromme vingers…
Ouds
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.048 Bladerend door een vergeelde krant
Strelen mijn vingers de vloeken
Nee, met geen lijk voel ik me verwant
Koppen die van ramp en nood kermen
Altijd trager, vager dringt het door
Hoe wij ons gelaten afschermen
‘Na mij de zondvloed’
‘Het zal mijn tijd wel duren’
Als een makke zucht in koor
Het tandwiel draait verder
De planeet heeft zo haar…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 zacht strelen
en de warmte van haar mond
in gedachten wil hij
geen seconde verliezen
weldra moet hij gaan
om onverdacht thuis te komen
in zijn armzaligheid
plagend beroert zij
zijn lang vergeten plekken
en zijn verhitte oren
die zij, zachtjes ademend,
verwent met kleine woorden
als zij uiteindelijk
nauwelijks rakend
met één vinger…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 Slanke vingers strelen zware oogleden zacht tot wimpersluimer
verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot…
Opvoeding+ Zwemles?
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.385 Nou dán kon je op je vingers natellen,
dat de tikken niet waren te tellen!
Ook de moeders konden er wat van...
deden niet onder voor hun echtgenoot,
als zíj vond dat je straf verdiende,
leek het wel of ze genóót!
Van 't gezegde "ga de mattenklopper"
maar halen, nou dan wist je 't wel,
hoefde niemand te vertalen!…
Gekke dingen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.606 Duizende lichtjes onder m'n voeten
jong, vers gras tussen m'n vingers
katoen net voor m'n ogen
en een koude windvlaag langs m'n buik
Gekke dingen wil ik met je doen
met z'n twee-en alleen midden in de nacht
op je handen staan in het park
Zand tussen m'n tenen
wind door m'n haar
het zout op m'n lippen
en de grote Schepper spelen…
psalm 4 vers 12
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
965 de kegel van haar snavel hakt de schors open
met de tong likt ze bosmieren uit de pulp
morst ze melk over de deinende navel
soms peutert ze met geveilde nagels aan zijn gulp
scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas
over de blonde wrong, de ontstoken knopen
in de broeikas van een etterbuil, een wonde
dan kietelt zij de tulp…
Sexplosie
hartenkreet
4.5 met 40 stemmen
4.355 waanzinnig tempo vibreren
Ik hijg mijn hart haast uit mijn lijf
Lig hier een orgasme te creëren
Kriebelvingers wat doen jullie
Nee nog even op dat plekje blijven
Ja ga door niet stoppen niet nu
Mmm, ja nu even zachtjes wrijven
Kriebelvingers wat doen jullie
Ik explodeer lig van genot te hijgen
Damn dit was weer een hoogtepunt
Om lamme vingers…
Bevreesde overgave
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
603 mijn lijf schuift schurend
langs de bast van de eik
vingers krabben traag de
nagels zwart
tot scheuren toe bereid
als ik door het dragen zijg,
naar overgave neig
voir la mort en face;
tussen hemel en aarde
gevangen in een grijze waas
met een loodzwaar hart
voel ik me te zwak
weerstand te bieden
aan deze omvangrijke
dijk van houten…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 genoegen
waar in het stille ven van de geest
vreugdevolle vlinders zoeven
in zonnige zomerse rust
kom op mijn feest
waar een wit gesluierde fee
ons in verkwikkend dromen kust
we zweven dan tesamen
over wonderlijke vlakten
vol van kleur
luisteren naar geluiden
van de gouden lier
en mogen ruiken
aan een zalige fleur
onze vingers…
hoe je met woorden speelt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.362 zij zegt: natuurlijk schat
het ligt eraan hoe j’ ermee speelt
haar haar glanst als donkere kastanjes
in kleur van bonte herfst
koud waait het binnen, ‘t deert me niet
wind waaiert met papier en vele
duizend donkere haren op gebruinde huid
bevend de vingers met kunstige nagels
samen bekijken wij het lege veld
met ver naar achter bomen…
De polonaise kan beginnen.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.568 Voor de paal van het bord prinsjestraat,
Sloeg de vader op de vinger van zijn maat.
Het was een pleister op de wond
Die zijn weg vond.
Bij deze vrolijke polonaise
Was er nog meer malaise.
De jonge trotse prins vertelde echter ten spijt
Dat zijn zusje nog in het ziekenhuis verblijft.…
Kennis-dorst.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
985 En ze rekt de kleine vingeren,
In 't zich slingeren
Om de tengre rozentak,
Niet de spits der dorens achtend,
Ginds haar wachtend
Onder 't kleurrijk bloemendak.
't Struikje woelt ze los uit de aarde.
Hoe der gaarde
't Pronkjuweel onttogen wordt!...
Lize!…
Een woord is maar een Legoblokje
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.165 Met vaart vinden mijn vingers
de vakjes met daarin de letters
op mijn iPad scherm
Steeds als ik een aantal vakjes heb aangetikt
stelt zij mij voor een woord
dat vaak dan niet precies is wat ik wil
En het woord in mijn hoofd was al zo beperkt ...
Woorden, wat zijn eigenlijk woorden?…
Burgerlijk bestaansminimum
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.412 Schoonheid spreekt vanzelf als ik mijn handen opendoe
In het ivoor van mijn lievelingsakkoord, zeven vingers,
A, kleine terts, uit de nocturnes van Chopin,
Die teringlijder aan zijn Pleyel in Nohant.
Nee, het ware en het goede en het schone zijn vandaag
Een broodwinning voor ingenieurs, therapeuten en artiesten.…
Gerimpelde handen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
554 Ik heb met mijn slanke, iele vingers
hele bomen aangesleept en hen met een zaag
versneden en daarna met een bijl gehakt
tot bruikbare blokken open haardhout
Ik heb hele akkers omgespit met ijzeren spaden
en de blaren op mijn handen in jenever gedept
ik heb met diezelfde handen mooie tekeningen gemaakt,
knopen aangenaaid, vele bladzijden van…
Als een schim heb ik een bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Te zorgen heb ik dat
ik nimmer mijn vingers brand.
Anoniem ben ik zonder een
eigen gezicht. Ik ben een schim
in het ochtendlicht.
Als een schim heb ik een bestaan.
Beschouw ik op een afstand het
leven met een lach en een traan.
Mijn hart klopt voor het
gelijke recht. Ik zoek de waarheid
waar hij niet wordt gezegd.…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 haar gelaat kleurde plots olijfgroen
Ze hoorde ‘t piepen van haar deur
‘t ademen stokte plots in haar keel
Rook ze ineens niet een zweetgeur
ze dreigde te stikken ’t werd teveel
Handen verdwenen onder ’t water
ze wilde gillen, maar was verstijfd
Een stem fluisterde, houd je snater
ik heb jou immers allang ingelijfd
Tien vingers gleden…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Hoe zal ik vertellen
over mijn gesnoerde woorden
wanneer mijn huid jou wilde zijn
en jouw handen mij deden zwijgen
als vingers op mijn lippen
om in de nacht zwevend uit te rusten
twee lichamen, die bezweet
uitdeinend liggen na te rillen.
Hoe zal ik dan kunnen vertellen
dat ik het minnen
nooit anders zou willen?…
Sprookjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
594 Mag ik 'm roepen, zal ik 't doen
ik deed mijn vinger tegen de lippen
en zei: betalend met een zoen,
hij zou van je schrikken lieve schat.
Dus laat 'm maar, echter vol verlangen
keek het kind steeds weer naar 't puntje
waarom staat ie daar nog steeds?…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 te jong en veel te vroeg tijn
haalde jou de wind van tijd
met de schaduw van eindigheid
verder dan wij kijken kunnen
voorbij de ons zichtbare horizon
nu daarom wij dag zeggen moeten
kleine maar reusachtig grote man
die groter dan groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Maar hier brandt de wereld veilig in een krant met vingers.
Ergens zit een lek, verdwijnen mensen, zakt een tegel weg.
Maar iemand steekt een kind omhoog, een paraplu, een periscoop.
Iemand anders breekt in fluisterzinnen los tegen een rug.
Omdat de tram nog eens begint bij de geboorte, dat kan ook.…
Duet
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.072 Weer raakten haar vingers de toetsen
En speelden 't accompagnement;
En lokkend verhief zich, als vroeger,
Het thema, zo wel bekend.
Het klonk als: ‘.... l'amour qui passe’,
En spottend zag zij hem aan;
‘Saluez! Maar waarom salueren?
De liefde is voorbijgegaan!’…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 als je vooruit kijkt, zie je de toekomst
nu even donker gekleurd, geen vergezicht
als je naar achteren ziet, bemerk je
de zuchten van een aangeslagen bril;
in dracht een zwaar of lichtgewicht
kijk eens naar links of rechts
daar beweegt iets op voeten
kijk eens naar binnen
en schep daar een wereld
die dichter bij je ligt
pak je vingers…