5288 resultaten.
Je glimlacht raadsels
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
589 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
Reclame
hartenkreet
3.5 met 44 stemmen
2.729 De vroege vogels hebben ’t weer voor mekaar
de schappen liggen vol, met raadt het maar
pepernoten, taaipoppen en marsepein
’t zou elk jaar een beetje vroeger moeten zijn.
maar: hoe leg je de kinderen uit, dat Sint
zich alleen op 5 december in ons land bevindt?…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee lopen
steeds verder en verder tot ik haar spreken
kan dragen op mijn borst
moedig
over rotsen en diepte heen
misschien eindigt daar het zijn
het sterven
de pijn
en word ik een vogel…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Net als de vogels.
Het wordt zomer.
Ik hoor en zie mijn vader.
Hij plant afrikaantjes.
Mieren
verleggen in colonne hun weg.
Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.
Haar blonde krullen
blauw gestrikt,
in de armen van mijn vader,
die haar draagt
naar waar de zon doorbreekt.…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
onweersbui in huis.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
617 twee vogels komen thuis
in haar gezicht.
ze pikken van het putje zomer
geuren naar honing warmte,
halen een prille glans op,
armen sluiten een regenboog
om haar tenger middel.…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 – wie weet
is mijn dans altijd geweest en het zwijgen
het moment van nu
daarentegen vluchten vogels niet maar
verplaatsen ze zich om de wereld van nu
te kunnen aanschouwen zoals het is…
Proficiat zomerkind
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.015 als bomen konden spreken
liepen er statige heren
zij aan zij met jou al babbelend
zouden ze je omarmen
hun stam zou jou dragen
de bladeren zouden jouw tranen drogen
en knapperige twijgjes zouden je zacht
in je zij porren tot er een glimlach verscheen
jouw troostbomen
zo statig als heren
hun kruin fier in de lucht
met nestelende vogels…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze
grote vogels…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
Jij bent zo jij
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.683 zoals een vogel
die onbegrensd
vrijmoedigheid wenst
op vedervleugelslagen
dromen mee kan dragen
een lichtschelp
eindeloos stralende
zelfs als in de schemering
de aarde lijdzaam wacht
op een donkere nacht
jij bent zo jij
de waterdruppel
die achterblijft
liefdefleuren wrijft
op schaduwblaadjes
van een dorre bloem
het dansende…
de som van vragen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 ik dan de pijn
op vragen kleven, niets meer
geven aan de waarheid, het wachten op
en nog eens opnieuw
als dat niet wordt gevoeld
of zal ik verder blijven dromen
zoals een maan in volle dracht
wanneer jij
uit steeds meer ramen
mij in iedere naam vergeet
zal je me ooit verstaan
het afgeknotte en de steile heuvels
waarrond papieren vogels…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
Met andermans rijkdom
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
517 gevuld met andermans rijkdom
schaar ik me ergens waar het licht
geen bijval kent, het ontmoeten
of het ontmoedigen ervan herkent
de tijd die ik in mijn zakken draag
leeg zoals de kruin waar geen
vogel in rust is de ruimte onbeperkt
aanwezig, geen afbakening die me
kent al hoor ik wel het schreien
van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 En de held're klanken van vogels met vleugelen
zijn op velden en stranden te horen.
Ze laten zich door niemand beteugelen
en verlaten hun stek om elkaar te bekoren.
En op deze prille gewilde morgen,
op dit verstilde moment;
is 'r niets wat onzuiver is verborgen,
zoals we soms bij mensen zijn gewend.…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
Carpe Diem...
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.043 De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen
Het zachte licht kleurt de randen van deze dag
Vogels ontwaken en doorbreken de stilte
Ik kijk door het venster en glimlach
Deze dag is weer een nieuwe verschijning
Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur
Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad
Ik kijk door het venster en ruik de…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
- de vogel die een veer laat -
neerslachtig
Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.…
Een nacht in Parijs, 1995
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
560 ( Een herinnering )
De stilte hangt in de Dood
van kalende takken
De vogels zingen zo frivool niet meer
Ik mis de smaak
van een nieuwe lente
en wist niet of je nog komen zou
Je foto’s zijn verkleurd
in de schemer der herinnering
De kamer is verlaten, het bed
ligt er onberoerd
Ik veeg mijn tranen
van een versteende vloer…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 inde verte zingt
een vogel
zijn ijlste lied
heel verfijnd
verwachtingsvol
als een ouverture
op dat wat
komen gaat
is het dan toch
nog
niet te laat?…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 of omdat het nachtelijk denken
het dromen verdwazen zal
en mensen in gedachten samenkomen
om zich aan de mist te ontrekken
ontsponnen in gedachten
zonder duwen, of hekken
het doet er niet toe
dat het eiland zonder roeiboot
ook met de fiets is te bereiken
of dat de poort van het park
overdag de mensen lonkt
er zijn geen grijnzende vogels…
De voeding in onze natuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
597 het jaar is nieuw vol mogelijkheden
al zijn de eerste dagen al overleden
we genieten slechts het nu moment
dus wacht niet alleen op zo'n weekend
kijk nu op dit moment eens naar buiten
dan hoor je zelfs de vogels fluiten
omdat jij het met een glimlach doet
Voelt de natuur haarfijn aan oh zo goed
Juist die zonnestraal op je gezicht…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…