Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Je glimlacht raadsels

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 589
ik heb je stilte gezien de weggeduwde zorgen er is voor jou geen morgen je bent bang voor flitsen in je ogen zag schimmen die bewogen je glimlacht raadsels en je stem is toonloos door langdurig zwijgen ik fluister je een rode roos je luistert naar mijn dromen een vogel die voor vliegen koos als handen langs je lichaam…

Ik schrijf je nog

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 873
Tot voor kort heb ik gedacht ik dicht niet meer ik schrijf geen woord meer neer de merel stopte het fluiten katten zwerven roofzuchtig in mijn tuin ik zag er eergisteren nog een hoog in de bomen klauteren vogels cirkelen in de lucht krassen krijsen om ter luidst ik pers de druiven drink de jonge wijn er is geen medicijn voor…
delius16 juni 2009Lees meer >

Reclame

hartenkreet
3.5 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.729
De vroege vogels hebben ’t weer voor mekaar de schappen liggen vol, met raadt het maar pepernoten, taaipoppen en marsepein ’t zou elk jaar een beetje vroeger moeten zijn. maar: hoe leg je de kinderen uit, dat Sint zich alleen op 5 december in ons land bevindt?…
An Terlouw2 september 2009Lees meer >

Fluister je een rode roos

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 669
ik heb je stilte gezien de weggeduwde zorgen er is voor jou geen morgen je bent bang voor flitsen in je ogen zag schimmen die bewogen je glimlacht raadsels en je stem is toonloos door langdurig zwijgen ik fluister je een rode roos je luistert naar mijn dromen een vogel die voor vliegen koos als handen langs je lichaam gaan keer…
wil melker11 september 2009Lees meer >

Vingerafdrukken op het venster

gedicht
2.2 met 378 stemmen aantal keer bekeken 44.258
Vogels vinden in de smidse van hun geluid uit, uit, uit. ------------------------- uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…

dans en genees me

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 875
vergane hartslag van de tijd er is hier en er is nu maar maak me wakker als de stilte me ten dans vraagt daarginds aan de waterkant ik zal in zee lopen steeds verder en verder tot ik haar spreken kan dragen op mijn borst moedig over rotsen en diepte heen misschien eindigt daar het zijn het sterven de pijn en word ik een vogel…

dorp in lentestemming

gedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.106
Nu de wijven Schutteldoeken uit het telraam Van hun mager a b c Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel Bij donker alleen met de rook Het gebaar voor de spiegel De baltsende vogel vergaat In het vuur van haar bloot Ah de muis in haar hand de beminde Die klautert en klimt In haar adem Het lichaam staat groot…

In de regel breekt de zon door

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 650
Net als de vogels. Het wordt zomer. Ik hoor en zie mijn vader. Hij plant afrikaantjes. Mieren verleggen in colonne hun weg. Even roert de wind een wolkje door mijn beeld. Oh, mijn zusje. Haar blonde krullen blauw gestrikt, in de armen van mijn vader, die haar draagt naar waar de zon doorbreekt.…
Hanny14 april 2010Lees meer >

je zong

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 781
hoe zuiver was je lentelied teder van toon en vastberaden in de liefde zoals mijn vroege vogel zong je stokte tegen zomertijd alsof de schoonheid van je lief je al je adem nam te kwetsbaar over zo veel liefde later met diepe klank, doorleefd de pieken en het dal het late bloeien in de herfst voorbij het verre schamen maar winter kwam…
annabel14 april 2010Lees meer >

onweersbui in huis.

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
twee vogels komen thuis in haar gezicht. ze pikken van het putje zomer geuren naar honing warmte, halen een prille glans op, armen sluiten een regenboog om haar tenger middel.…

Alle begin heeft een eind

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
– wie weet is mijn dans altijd geweest en het zwijgen het moment van nu daarentegen vluchten vogels niet maar verplaatsen ze zich om de wereld van nu te kunnen aanschouwen zoals het is…
elze16 mei 2010Lees meer >

Proficiat zomerkind

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.015
als bomen konden spreken liepen er statige heren zij aan zij met jou al babbelend zouden ze je omarmen hun stam zou jou dragen de bladeren zouden jouw tranen drogen en knapperige twijgjes zouden je zacht in je zij porren tot er een glimlach verscheen jouw troostbomen zo statig als heren hun kruin fier in de lucht met nestelende vogels…

misschien noem ik het varen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
ik tekende vogels en werd blind vouwde het water open alsof ik er bij hoorde maar werd onzichtbaar in deze stilte golven overspoelden, dun en donker het voelen opnieuw onleefbaar tot aan de hals ik legde mijn hart naast voetstappen, op ribben van het kale zand hoorde regen praten, nog smaller dan anders ik sprak van beminnelijkheid…

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze grote vogels…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 701
afscheid nemen van de oude pijnboom doet zijn bast rillen naalden op het klinkerpad steken hem, weg moet hij, ver weg van de opgefokte straten in een zieke stad waar dood normaal schijnt bloed en blauw door aders razen vogels met een scalpel de nacht opereren weg moet hij, ver weg, op zoek naar die plek waar witte windveren wedijveren…
Hanny6 september 2010Lees meer >

Jij bent zo jij

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.683
zoals een vogel die onbegrensd vrijmoedigheid wenst op vedervleugelslagen dromen mee kan dragen een lichtschelp eindeloos stralende zelfs als in de schemering de aarde lijdzaam wacht op een donkere nacht jij bent zo jij de waterdruppel die achterblijft liefdefleuren wrijft op schaduwblaadjes van een dorre bloem het dansende…

de som van vragen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 801
ik dan de pijn op vragen kleven, niets meer geven aan de waarheid, het wachten op en nog eens opnieuw als dat niet wordt gevoeld of zal ik verder blijven dromen zoals een maan in volle dracht wanneer jij uit steeds meer ramen mij in iedere naam vergeet zal je me ooit verstaan het afgeknotte en de steile heuvels waarrond papieren vogels…

Ik heb de winter begraven

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…
Hilly Nicolay27 februari 2011Lees meer >

Dreigende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
heb de wind niet gevraagd golven zo hoog op te stuwen dat de zee tot de duinen staat een front van dreigende wolken in buienlijn langs te sturen dat zich met onweer ontlaadt vroeg zomerse dwarrels vol stuifmeel en licht geuren van bloemen zon op mijn gezicht dansende vlagen van warmte en lucht trillende einders met vogels loom…

Met andermans rijkdom

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
gevuld met andermans rijkdom schaar ik me ergens waar het licht geen bijval kent, het ontmoeten of het ontmoedigen ervan herkent de tijd die ik in mijn zakken draag leeg zoals de kruin waar geen vogel in rust is de ruimte onbeperkt aanwezig, geen afbakening die me kent al hoor ik wel het schreien van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
elze6 juli 2011Lees meer >

Kleine dingen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Mijn dromen gaan over meren verder dan schepen kunnen gaan valt mijn hartstocht niet te keren tot aan de horizon van mijn bestaan zweven wil ik over bergen en dalen stil genieten van een vergezicht zelf mijn vrijheid te bepalen dat mijn levensdoel verlicht met de duizenden vogels zingen in bossen en bomen her en der van het geluk en nog…

Stille morgen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
En de held're klanken van vogels met vleugelen zijn op velden en stranden te horen. Ze laten zich door niemand beteugelen en verlaten hun stek om elkaar te bekoren. En op deze prille gewilde morgen, op dit verstilde moment; is 'r niets wat onzuiver is verborgen, zoals we soms bij mensen zijn gewend.…

luchtig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
vanuit een zelfgesponnen buitenkant zweef ik als de jonge zomers en ik laat dit leven aarden, in de grond van mijn bestaan er vliegen vogels mee hun zachte vleugels zingen van de zwaluw in een ranke luchtbeschrijving lijkt hun dans de ondertoon van gaan ooit, als de seizoenen kruisen trekt mijn lijf haar sporen mee maar haar frêle…
switi lobi12 augustus 2011Lees meer >

Carpe Diem...

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.043
De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen Het zachte licht kleurt de randen van deze dag Vogels ontwaken en doorbreken de stilte Ik kijk door het venster en glimlach Deze dag is weer een nieuwe verschijning Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad Ik kijk door het venster en ruik de…
Gurien Kwantes13 september 2011Lees meer >

Voor dat de wolken wenen

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.197
Als de zomer zich terugtrekt komt de herfst aan de deur, - de vogel die een veer laat - neerslachtig Een windstoot werpt mij omver ik voel mij ontredderd koorts op mijn voorhoofd.…
Halil Gür25 oktober 2026Lees meer >

Een nacht in Parijs, 1995

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
( Een herinnering ) De stilte hangt in de Dood van kalende takken De vogels zingen zo frivool niet meer Ik mis de smaak van een nieuwe lente en wist niet of je nog komen zou Je foto’s zijn verkleurd in de schemer der herinnering De kamer is verlaten, het bed ligt er onberoerd Ik veeg mijn tranen van een versteende vloer…

verwachtingsvol

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.310
inde verte zingt een vogel zijn ijlste lied heel verfijnd verwachtingsvol als een ouverture op dat wat komen gaat is het dan toch nog niet te laat?…

Nachtelijk dwalen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
of omdat het nachtelijk denken het dromen verdwazen zal en mensen in gedachten samenkomen om zich aan de mist te ontrekken ontsponnen in gedachten zonder duwen, of hekken het doet er niet toe dat het eiland zonder roeiboot ook met de fiets is te bereiken of dat de poort van het park overdag de mensen lonkt er zijn geen grijnzende vogels…
Jaap Smet21 november 2011Lees meer >

De voeding in onze natuur

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
het jaar is nieuw vol mogelijkheden al zijn de eerste dagen al overleden we genieten slechts het nu moment dus wacht niet alleen op zo'n weekend kijk nu op dit moment eens naar buiten dan hoor je zelfs de vogels fluiten omdat jij het met een glimlach doet Voelt de natuur haarfijn aan oh zo goed Juist die zonnestraal op je gezicht…
Henk3 januari 2012Lees meer >

Een ongeoefend refrein

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
er zal geen leegte blijven in de stilte zal er hoop te vinden zijn rond het aller-diepst verlangen zal misschien een twijfel hangen schaduwen zullen dansen met het overwonnen licht boomtakken zullen kraken toch, de rustende vogel zingt hij zal niet in verwarring raken maar kent de storm die zwicht voor de zon, die zonder schroom…