5107 resultaten.
tegenspraak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 gekneed door het vak
door de jaren heen
wringt rechtvaardigheid
met mijn opdracht soms
hoever moet ik gaan
met lastig confronteren
durf ik dwars te liggen
om fouten te voorkomen
in het stil van de nacht
golft angst mij af en aan
woelt wild het geweten
tot een zompig moeras
om eerlijk te blijven
moet ik vrijuit spreken
om loyaliteit…
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
Verlossing...?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.980 wrok, woede
angst, armoede;
hij kent het gevoel…
starend naar zijn lege glas
wenst hij dat het ten einde was.
Gekweld door gedachten
geveld door het wachten
zich van zijn voornemen bewust;
“Doe het dan, lafaard!”
zou hij willen schreeuwen.
Het lijken wel eeuwen…
De confrontatie met dit leven
kan hij niet meer aan.…
De grens voorbij...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.041 Dus begin je zonder angst of beven
je diepste gevoelens bloot te geven;
kortom: Grenzen verleggen……
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 Doodgaan van angst kan niet meer
want het verleden heeft mijn
ziel allang vermoordt.
Gevochten en gestorven in een strijd
tussen de dood en
het leven dat ik niet wil.
Ik besef dat ik niet meer
gered kan worden
zie geen licht meer
opgeslokt in het duister
leef ik alleen verder
in mijn donkere wereld…
Rits dicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
810 Kom maar
dan vouw ik
jouw angst dubbel
scheur het doormidden
en deel leven
wanneer jij het dan
in dat donkere jack
stopt en jouw handen
gestoken in de zakken
het duister zoeken
misschien, ja heel
misschien vind je
daar dan diep verborgen
nieuwe hoop zonder
dat de rits pijn
buitensluit
ik wandel even
met je mee en
geef je…
Verder dan het leven
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.556 Jouw angst en onvermogen
Mijn tranen, droog en zwart
Ik draag je in mijn hart
Tot ik wakker word
Morgen
Misschien
De haat diep in jouw ogen
Het vult mij met jouw vuur
Blijf bij mij tot het uur
Dat ik wakker word
In jouw dromen
Misschien
Of misschien ook niet
Voor eeuwig of voor even
Zo leeg maar vol van leven
Tot…
Innerlijke dwaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.016 In beslagen wanden van getemperde krachten
kerf ik namen die ik als mijn koestering erken
voordat ik van de mijmering wordt verdreven
Tastend in de weke delen van duisternis
die met vochtige vingers de lucht omsluiten
zwoeg ik naar de kern die rust in mijn gewelf
Gehavend gevoel stuwt het schrijnende gemis
heldhaftig verban ik mijn angsten…
Tot liefdeslang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
993 Mijn tranen dronk je
mijn mond, mijn huid
jouw liefde schonk je
volop, voluit
Mijn woorden zocht je
mijn hart, mijn stem
mijn liefde mocht je
geen halt, geen rem
Mijn angsten zweeg je
mijn pijn, mijn zeer
mijn liefde kreeg je
zo veel en meer
En liefde groeide
van hoog naar top
en liefde bloeide
hoog en hogerop
Maar liefde en…
Altijd en overal
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
8.804 Mijn ziel voelt aan als nooit tevoren
herkent nu eindelijk compleet te zijn
gered door verstrengeling zonder pijn
of angst voor `t levenslang bekoren
In dit was ik al snel verloren
je liefde zwervend door dingen klein
die veelvuldig herkenbaar als rechte lijn
zijn getrokken tussen mijn slingersporen
tot zelfs het kaf zich van mijn koren…
LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
2.262 Liefde deel je samen,
zonder angst of schoom.
Het is een hart met twee namen,
gekerfd in een boom.…
Bang voor de dood?
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.515 Ik zie de angst in je trouwe ogen.
Volgens mij ben je bang om dood te gaan.
's Nachts voel je je niet meer veilig.
Je bent dan zo alleen.
Ik hoor je dan wel soms janken
en ga dan naar je heen.
12 Jaar lang was je m'n trouwe vriendin
en je zo te zien doet me pijn,
maar ik beloof je echt,
jouw laatste periode zal ik er voor jou zijn.…
Nevelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 Langzaam vorderen, meer kan ik niet,
geen herkenbaar punt om me heen,
angst omsluit mij van kop tot teen,
niemand die mijn worging ziet.
Het einde lijkt plots heel nabij,
de strijd bijna gestreden.
En dan een puntje, eerst nog klein,
komt nader, dan sneller dichterbij,
een botsing nog net vermeden,
blij weer met zijn twee te zijn.…
Duikdiploma
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.240 duiken
In de put waar ik me af liet slachten
door al mijn eigen duistere gedachten
die me wilden verkrachten en misbruiken
ik voelde me meer min en een kuiken
me opzadelend met ladingen vrachten
waar jij die last juist trachtte te verzachten
maar ik kon al niet anders meer dan duiken
mijn liefde verpakken tegen mogelijk verstuiken
in de angst…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…
De Schommel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.562 een vogel,
Met vertrouwde bewegingen
Op weg naar de wolken
De zon, ver weg
Speelt met de schaduw
En knipoogt omlaag
Een vrolijke lach
Vanaf de schommel
Die steeds hoger gaat
Maar dan…
Een scheurend touw
Gevolgd door een klap
Verbreekt de rust
De wolken onbereikbaar
Naast het hoofd op het gras
Kleurt de wereld rood
De angst…
Foto met achterachterkleinkind
gedicht
3.7 met 85 stemmen
16.838 Tien minuten,
vader,
voordat de blokkade
in je halsslagader
de hersenravage aanricht:
je spraak
meedogenloos
ontwricht
je rechterkant
van mond tot voet
verlamd,
voordat het ziekenhuis
je thuis brutaal verdringt
en jou herleidt
tot te voederen
te verschonen kind,
voordat de angst
dan weer verdriet
bezit nemen
van je geest…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
Probeer het niet meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.179 rood
gevoelens bestaan niet meer
mijn hart is koud en dood
het doet zo schrijnend zeer
De zoveelste klap te krijgen
terwijl je me iets had beloofd
begin je weer met bedreigen
van vertrouwen ben ik beroofd
Waarom moet je manipuleren
om te krijgen wat je graag wilt
is het leuk om mijn leven te ruïneren
kick je erop dat mijn lichaam van angst…
er was eens...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.503 een tijd van vriendschap
tussen mens en dier
van elkaar gedogen
samen daar en samen hier
dieren aten soms uit de hand
van de mens die voedde
er werd niet zomaar gedood
geen angst of constant op je hoede
er was eens...…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.657 de peuter
huilde elke dag
wanneer moeder
uit het zicht verdween
zijn ogen zochten
gevuld met tranen
om zich heen
hij brulde en stampte
op de vloer
denkend dat mama
hem achter liet
de puber claimde
uit angst
ging zeuren
dreigen
en volgen
pijnigde zich
met de gedachte
dat zijn geliefde
hem verachtte
de man…
HOU ME VAST
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.926 Laat mij in je armen mogen rusten
laat me gewoon een mens mogen zijn
werk op mij als een medicijn
draag met mij de angst en pijn.
Maar geef me bovenal je liefde
een beetje moed en ook wat kracht
laat me rusten in jouw armen
ook in deze donkere nacht.…
de wereld
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
12.778 zijn soms wel ver
niet zo ver is de weg naar ons
een brug die men dan bouwde
werd gevoed door met de plons
de werelden vertrouwde
een vlucht van zwanen zwierend
de schemering omlijst
hetgeen je zag die nacht
mooier alles dan het lijkt
maar wat wat wacht
in het bos ruikt het kabouterig
smeulende geuren dringen binnen
met zweet van angst…
Een VN militair
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.629 Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende,
De stekende kou van angst gevoeld,
Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven..
Ik heb gehuild, geleden, en gehoopt,
Maar bovenal meegemaakt wat anderen liever willen vergeten.
Toch zal ook ik ooit kunnen zeggen, dat ik trots ben op wat ik was..…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Wat is het verschil tussen lafheid, angst
of verzet met zoveel duizend doden?
Duurde eerlijkheid wel het langst
in het duister oord van de oorlogsnacht?
Alleen, met de oude vrije geboden
heb ik het tot mijn eigen eind gebracht.…
Duisterhuizen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.304 Kom ga mee naar sprookjesland
daar kun je over water lopen
laat mij je eerste kaartje kopen
een gratis tripje overkant
De zon is er in `t meer gebrand
en kleur lijkt rouwen na te jagen
je hoeft alleen de sprong te wagen
vertrouw een oude fabelkrant
Geen angst dat het je overmant
wat is er mis met helder dromen
eens lekker op verhaal te…
een soort fantoompijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
823 (voor Harrie de Jonge)
'de verschrikkelijkste beelden
laten mij niet meer los
zei hij met angstige ogen'
slapen doe ik allang niet meer
want zelfs het dromen doet mij zeer
en dat was hem aan te zien ook
vanaf die dag in zijn bestaan
heeft hij geen treintje meer gereden
zijn angst werd werkelijk tot fobie
dat hij met niemand durfde delen…
Voor en Tegen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.818 Alleen God is het die het rechte antwoord weet
met al je leed en angst in het leven
mag daarin toch een antwoord zijn gegeven
je vragen en met al je pijn en diepe zuchten
men kan alleen in HEM nog vluchten.…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…