Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

De dood

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Angstkreet klinkt op uit de donkere massa. Schimmen deemsteren tussen uiteenbarstende slierten rook, alles vermorzelend op hun pad. Een lichtstraal wordt langzaam gewurgd: nooit bereikt hij zijn doel. De zwarte nevel trekt op en laat kale, grijze muren achter: duisternis, leegte en kille dood.…
Katty28 november 2010Lees meer >

De hazelaar

gedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 14.157
Trillend dwaalt van boven 't fijne wolken los; en met bloei bestoven in het naakte bos blijf ik in een beven teruggehouden staan, en ik raak nog even 't donker stamhout aan. ------------------------------ uit: 'Het Veerhuis', 1980.…

Schrijfdans

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
wanneer schemering begint bij het geluid van vallend sneeuw zijn onze armen als molenwieken die smeltwater laten stromen ondergedompeld en ontboezemend wakkerend in tijdloze liefde tussen donker en licht de oude tijd voorbij zal ik je zoeken al zou het anders kunnen ik zou niet weten hoe ontembaar vuur ten tijde van onze schrijfdans kent…
Elinora14 januari 2011Lees meer >

Stervend meisje

poëzie
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.920
Kind van wonden, Dat een stonde Als een bleke sterre beeft, Voor wier luister ’s Werelds duister Gene nacht meer olie heeft; Kind van vrezen, Teder wezen, Kind van louter liefde leed, Wier geflonker Uit de donker In dit droeve dagen gleed; Kind van zorgen Met de morgen Van uw leven leven moe, Gaan uw ogen Als de hoge Bleekgeworden…

Gemiste kans

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
Ik had moeten weggaan, zei ze Toen het nog kon Maar er was altijd wel iets: Te laat, te vroeg, te koud, te donker Ik had moeten weggaan toen de dooi intrad en het smeltwater in beken stroomde naar het dal Waarna de katjes van de hazelaar Kwistig met hun stuifmeel strooiden Ik had moeten weggaan nog vóór de zwaluwen weerkeerden uit het…

SLEEPING FAWN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen, Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot: 't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen, Als vroeger in de donkere moederschoot. - Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen, Dat iets, uit u geboren, in mij rust, Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen, Op lichte voeten, langs…
P.N. van Eyck30 augustus 2011Lees meer >

Besluit

gedicht
2.7 met 81 stemmen aantal keer bekeken 25.253
De kamer was donker; het raam alleen hield nog een licht, dat te sterven scheen. Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat, en uw haar zo wild om uw gelaat?…

Hen die ik heb gekend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
In het zwakke schijnsel dat nachtelijke vlakte vult zie ik dromerig de velden met donkere silhouetten en wacht zonder te weten wie mij licht zal brengen om het pad niet te missen dat ik niet vind zonder flambouw zie tussen de bomen schimmen van verleden hoor ook hun stemmen door de kruinen reeds gaan voel hun ademzachte streling reik…

Haar stem zong licht

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
zij nam mij mee tot in de hoogste regionen haar stem zong licht een donkere blik deed mij duiken door blauwgroene golven drijven naar het strand haar hand liet zand in zachte tonen door mijn vingers glijden in haar ogen streden woorden van geluk met wat er vroeger was geleden niet alleen verdriet ook hoop en liefde in het lied…
wil melker23 december 2011Lees meer >

Waar is de maan?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Wat overblijft is een donkere holte, tot het eind der nachtelijke tijd.…
Iniduo20 februari 2012Lees meer >

Ik leef, ik mens

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 588
en ik denk ik schrijf ik droom schep mijn wereld zonder vragen dicht ik het licht door het lommer de kruin van de bomen want, er wonen vogels in geweven nesten van gevonden resten tal van takken ik teken de zon in 't hemelsblauw en als het donker is laat ik de maan een stukje zakken ik dans mee op de golven van mijn kostbare…

Onbekende benen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
eindelijk ben jij het donker ingegaan om uit te zoeken wie je bent je trof een hart hoofd en onbekende benen maar keek jezelf in de spiegel aan je schrok had anders verwacht een nieuw mens uit de kast door je ogen ben je al jaren bedrogen het plaatje van vroeger staat vast je hoeft geen evenbeeld te breken om te worden wie…
wil melker9 augustus 2012Lees meer >

de val

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.154
ik val weer diep, recht in die donkere afgrond mijn laatste hoop op beterschap werd mij gisteren ontnomen, in één seconde, in één zin, een klap recht in mijn gezicht het beeld van mijn toekomst niet bepaald rooskleurig is dit voortaan mijn leven? hoe moet ik hiermee omgaan?…
Ingrid27 oktober 2012Lees meer >

Jarig

gedicht
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 23.720
Ik dacht dat ik mezelf een boek ging geven, maar het werd een plant Ik had geen plaats voor een plant, want ik had er al veel te lang aan gedacht Soms word ik 's nachts wakker en kijk ik of mijn buik nog plat is Meestal is het te donker om iets te zien Dat is niet gek, het is nacht Meestal is mijn buik vol Zo vol als een buik nadat…

In felle bliksemflits

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
zacht vlaagt een eerste koele wind langs de verdroogde haag het donker stapelt zich ontlaadt in felle bliksemflits nog is het drukkend stil de laatste vogels vluchten met een verbaasde gil dan opent hemel in opkomend suizen haar grootste sluizen het begeleidend gedonder overstemt al snel dit regenwonder waar het droge land…

Kleurt het leven fel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
met kleuren getracht de kracht van leegte te breken het is me niet gelukt wel heb ik ruimte geschapen door grenzen te verleggen maar het onpeilbare bleef bestaan die ruimte hebben wij gevuld met een levenslange competentiestrijd en het ontwikkelen van engelengeduld ik zie de vuren doven uit naamloos diepe kloven sluipt langzaam donker…
wil melker26 augustus 2014Lees meer >

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
tegen de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden het niet droog beloven donkere…

Moment van mijmering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
zacht fluistert kristal zijn transparante tonen fonkelen in rode wijn de vlammen van het vuur lentekoelte vleugt door openstaande deuren bezwangerd met de donkere geuren uit het late avonduur een moment van mijmering die in knusjes samen zijn weer herinneringen roept uit lang vergeten tijden zonder haast en stress rampspoed van berichten…

Een stralend kind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
de boom een groene waas met rode schittering een stal in mos wat beesten en de grote donkere os jozef en maria rond een stralend kind dat in eenvoud zijn geboorte vindt die herinneringen uit het kerkelijk erfgoed warmen nog altijd mijn bloed met zang en gebed heiligen langs hoge pilaren die sfeer is niet te evenaren helaas…
wil melker23 december 2015Lees meer >

Van dood hout

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
ik zag takken breken wist ze van dood hout vluchtend voor de wind die ze jaren wiegde in het groen als kind nog weerspanden zij al buitelend zijn kracht caprioolden op de vlagen maar grondden roemloos tussen het gevallen blad waar klein grut zijn onzichtbare bestaan krioelde in het donker van de nacht en volle maan om blad en takken…
wil melker26 december 2015Lees meer >

Haar stralend gelaat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
Geïllustreerd in mist met sterren door lantaarnpalen verplaatst jouw verlichte glimlach in de schemering met jouw schaduw in het aanstaande donker theater voelt je vredig stralend gelaat als verrijkt handreiking.…

vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
er is een waarheid van de getallen en een van de menselijke maat ze bestaan al die onzichtbare jaren maanden uren van de waarheid onze huid die geen licht verdraagt is van overal en van alle tijden de zon brandt traag in dit polderland geharnast schuilen we achter donkere wolken brenger van het leven de menselijke maat zegt…
J.Bakx5 februari 2016Lees meer >

Het laatste blad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
ik was het laatste blad dat de herfst bijna liet hangen heb met bladeren geruiseld een zomer lang alle koelte gevangen stormen getrotseerd zag takken breken waarvan het einde nog niet was geformuleerd nu somberend in een wereld vol vergrijzen donkere dagen die in de ochtend al verijzen ik val en vervolmaak het kleurig…
wil melker17 november 2017Lees meer >

Guur

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Vroege duisternis In deze dagen Omarmt mij Als een ziek geschenk Haalt de diepte Weer naar boven Op plaatsen waar Ik niet aan denk Herinneringen Lang vervlogen Teleurstellingen Nooit verwerkt Mijn zwarte ziel Stelt alles open De pijn van toen Wordt meer versterkt De sombere dagen Zo vlak voor kerstmis Donker, koud En onbemind Voor…
Hookie9 december 2017Lees meer >

Woorden

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 584
Wat kunnen woorden meer doen dan verrassen met wat schoonheid verwonderen met een lichte lach verbazen door een onverwachte vondst een verborgen gevoel aanraken de realiteit even relativeren een lichtje ontsteken in het donker een zakdoek bieden voor tranen boosheid weer doen ontwaken bevestigen wat je al voorvoelde ja wat meer eigenlijk…
geeraardt21 december 2017Lees meer >

Zwemles

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Dat het soms nog donker was en er kunstlampen op lange palen stonden te schijnen, pijnlijk sadistisch. Hoe ik rillend van de kou naar huis terug gereden werd, waar mijn moeder dan een dampend bord met Bambix en verstrooid suiker klaar had staan.…

Leegte is

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Wat is Leegte is Een geluid dat langzaam afsterft Een holle galm Een herinnering aan een geur Voortvluchtig en kort Een pijnlijke kramp In je bed, in het donker Een zachtjes geritsel Achter je ogen Een timide gezoem Dat uitgroeit tot een geraas In mijn hoofd, in mijn handen, Die sluiten om lucht Die snakken naar lucht Leegte…
Robance15 januari 2018Lees meer >

Vlijmscherp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
licht en schaduw streden schemerend hun wedstrijd waarbij contrast de tijd als zwaard hanteerde zij blonk vlijmscherp het eindsignaal in de laatste flikkering van deze heroïsch gespeelde ronde zacht duister legt zich tevreden neer op de bereikte plaats maar donker kent nog een laatst flits verweer ongezien door velen koestert…

Wat licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik heb wat licht genomen om ook in het duister van donker te kunnen dromen iets van contouren te zien minieme nuances in vormkleuren die contrastisch beklijven waar zwart in massaliteit existeert wordt wit na deze schepping als wereld geaccepteerd het is de zon die als eerste bron van licht het bestaan aan ons heeft geopenbaard…
wil melker7 januari 2019Lees meer >

Hand op je hart

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
wij spreken dezelfde woorden maar in jouw letters wonen andere tonen als jij mij temperamentvol iets wijst kleurt landschap zijn zuidelijk pigment in je ogen donkeren sprookjes uit de duizend en een nacht verpakt in je lach wij verwesteren in het klip en klaar maar vergeten de warme momenten van familie en haard toch smaak…