6828 resultaten.
De dood
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.255 Angstkreet klinkt op
uit de donkere massa.
Schimmen deemsteren
tussen uiteenbarstende slierten rook,
alles vermorzelend op hun pad.
Een lichtstraal wordt langzaam gewurgd:
nooit bereikt hij zijn doel.
De zwarte nevel trekt op
en laat kale, grijze muren achter:
duisternis, leegte en kille dood.…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blijf ik in een beven
teruggehouden staan,
en ik raak nog even
't donker stamhout aan.
------------------------------
uit: 'Het Veerhuis', 1980.…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Stervend meisje
poëzie
2.6 met 11 stemmen
2.920 Kind van wonden,
Dat een stonde
Als een bleke sterre beeft,
Voor wier luister
’s Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde leed,
Wier geflonker
Uit de donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen
Met de morgen
Van uw leven leven moe,
Gaan uw ogen
Als de hoge
Bleekgeworden…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
Besluit
gedicht
2.7 met 81 stemmen
25.253 De kamer was donker; het raam alleen
hield nog een licht, dat te sterven scheen.
Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat,
en uw haar zo wild om uw gelaat?…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
Haar stem zong licht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
612 zij nam mij mee
tot in de hoogste regionen
haar stem zong licht
een donkere blik deed mij
duiken door blauwgroene golven
drijven naar het strand
haar hand liet zand
in zachte tonen
door mijn vingers glijden
in haar ogen streden
woorden van geluk met
wat er vroeger was geleden
niet alleen verdriet
ook hoop en liefde
in het lied…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Wat overblijft is een donkere holte,
tot het eind der nachtelijke tijd.…
Ik leef, ik mens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
588 en ik denk
ik schrijf
ik droom
schep mijn wereld
zonder vragen
dicht ik het licht
door het lommer
de kruin van de bomen
want, er wonen vogels
in geweven nesten
van gevonden resten
tal van takken
ik teken de zon
in 't hemelsblauw
en als het donker is
laat ik de maan
een stukje zakken
ik dans mee
op de golven
van mijn kostbare…
Onbekende benen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 eindelijk ben jij
het donker ingegaan
om uit te zoeken wie je bent
je trof een hart
hoofd en onbekende benen
maar keek jezelf in de spiegel aan
je schrok
had anders verwacht
een nieuw mens uit de kast
door je ogen
ben je al jaren bedrogen
het plaatje van vroeger staat vast
je hoeft geen
evenbeeld te breken om
te worden wie…
de val
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.154 ik val
weer diep,
recht in
die donkere
afgrond
mijn laatste hoop
op beterschap
werd mij gisteren
ontnomen,
in één seconde,
in één zin,
een klap
recht in mijn
gezicht
het beeld van mijn toekomst
niet bepaald rooskleurig
is dit voortaan mijn leven?
hoe moet ik hiermee omgaan?…
Jarig
gedicht
1.9 met 14 stemmen
23.720 Ik dacht dat ik mezelf een boek ging geven,
maar het werd een plant
Ik had geen plaats voor een plant,
want ik had er al veel te lang aan gedacht
Soms word ik 's nachts wakker en kijk ik of mijn buik nog plat is
Meestal is het te donker om iets te zien
Dat is niet gek, het is nacht
Meestal is mijn buik vol
Zo vol als een buik nadat…
In felle bliksemflits
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 zacht vlaagt
een eerste koele wind
langs de verdroogde haag
het donker
stapelt zich ontlaadt
in felle bliksemflits
nog is het drukkend stil
de laatste vogels vluchten
met een verbaasde gil
dan opent hemel
in opkomend suizen
haar grootste sluizen
het begeleidend
gedonder overstemt
al snel dit regenwonder
waar het droge land…
Kleurt het leven fel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 met kleuren getracht
de kracht van leegte te breken
het is me niet gelukt
wel heb ik ruimte geschapen
door grenzen te verleggen
maar het onpeilbare bleef bestaan
die ruimte hebben wij gevuld
met een levenslange competentiestrijd
en het ontwikkelen van engelengeduld
ik zie de vuren doven
uit naamloos diepe kloven
sluipt langzaam donker…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 tegen de rafelranden
van de slingerende dijk
Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden het
niet droog
beloven
donkere…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Een stralend kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 de boom
een groene waas
met rode schittering
een stal in mos
wat beesten en
de grote donkere os
jozef en maria rond
een stralend kind dat in
eenvoud zijn geboorte vindt
die herinneringen
uit het kerkelijk erfgoed
warmen nog altijd mijn bloed
met zang en gebed
heiligen langs hoge pilaren
die sfeer is niet te evenaren
helaas…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Geïllustreerd in mist met sterren door lantaarnpalen
verplaatst jouw verlichte glimlach in de schemering
met jouw schaduw in het aanstaande donker theater
voelt je vredig stralend gelaat als verrijkt handreiking.…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 er is een waarheid
van de getallen
en een van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 ik was
het laatste blad
dat de herfst
bijna liet hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
Zwemles
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Dat het soms nog donker was en er
kunstlampen op lange palen stonden
te schijnen, pijnlijk sadistisch.
Hoe ik rillend van de kou naar huis
terug gereden werd, waar mijn moeder
dan een dampend bord met Bambix en
verstrooid suiker klaar had staan.…
Leegte is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Wat is
Leegte
is
Een geluid dat langzaam afsterft
Een holle galm
Een herinnering aan een geur
Voortvluchtig en kort
Een pijnlijke kramp
In je bed, in het donker
Een zachtjes geritsel
Achter je ogen
Een timide gezoem
Dat uitgroeit tot een geraas
In mijn hoofd, in mijn handen,
Die sluiten om lucht
Die snakken naar lucht
Leegte…
Vlijmscherp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 licht en schaduw
streden schemerend
hun wedstrijd waarbij
contrast de tijd
als zwaard hanteerde
zij blonk vlijmscherp
het eindsignaal in
de laatste flikkering
van deze heroïsch
gespeelde ronde
zacht duister legt
zich tevreden neer op
de bereikte plaats
maar donker kent nog
een laatst flits verweer
ongezien door velen
koestert…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…