6347 resultaten.
De familie Piggelmee - tiende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Die op de hellingen eeuwig
nagloeien in hun lichtgevend en brandend
bestaan.
Zo beleefde het mannetje Piggelmee zijn
vreugde in het zuidelijke Vuurvogelparadijs,
Van ontvoering tot ontroering werd hij
getroffen door wat noodt tot exploitatie
van een ontdekking op zijn gedwongen
overzeese reis.…
Natuurlijk voorbij, nooit meer over
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Spreek ik niet; zeker niet voor 'k staak
Als 'kind van' en ongeneeslijk
Ben ik niet meer die 'k was
Blijvend veranderd door duur
Structureel veranderd door dus niet voorspeld
Tijd, naar men dan zegt, heelt alle wonden
maar van die hele diepe nooit voorgoed
Blijvend veranderd door coma
Uur na uur opnieuw gingen dagen maar niet voorbij
Eeuwig…
Slaap meisje slaap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
397 Dan ben je officieel overgeschakeld
naar het grote eeuwige uitloggen.
Dan is het mos niet meer zacht
maar je bovenverdieping.
Geen zon meer.
Geen vogeltjes.
Geen poëzie.
Alleen het stille gekreun
van een regenworm die zich afvraagt
of dit alles wel de moeite waard was.…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 Blijft mij alles hier begeven;
Voortgeleid door zijne hand,
Schouw ik uit dit nietig leven
In mijn eeuwig Vaderland.…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen
36.965 Zijn schip trotseert koppige golven
die hem schuimbekkend vervoeren
naar gapende muilen die verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen
zal jou aan hemel
eeuwig…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
Geschenk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.081 glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar
schaduw heeft geen vat op ons
de rivieren meanderen stilletjes
terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid
beginnen de aarde en hemel ons te schenken
waar een generatie mee zal worden verrijkt
tederheid is niet de juiste beschrijving
want dat zou de perfectie verloochenen
driemaal…
** gestrand **
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.165 mijn ogen dicht
Ik blijf maar van je dromen
In de nacht kom je naar mij
Dan voel ik me zo gelukkig
Voor eventjes heel dichtbij
Soms ruik ik opeens je geur
De liefde voelt dan zo intens
Maar jij bent echt verdwenen
En enkel nog maar een wens
Diep van binnen zit je nu
In mijn hart en ziel beland
Je naam je stem je tederheid
Voor eeuwig…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend op enkele tellen
schrijnend gehouwd
in mijn grafsteen van ooit
wil ik dat nog voelen
dit eeuwig…
De man uit mijn dromen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.813 Ik zie jou
In de verte
In gedachten
In de mist
Ik hoor jou
Stille klanken
Zachte tonen
Alsof ik wist
Alsof ik altijd
Heb geweten
Dat jij bent
Dat jij bestaat
Mijn liefste
Niet nu maar eeuwig
Jij die niet opgeeft
Jij die nooit gaat
Ik wil je kennen
Jouw warme fluister
Jouw zachte lichaam
Mijn mooiste nacht…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen
liefde
die voortleeft
onder de sombere sparren
de eeuwige…
Immor(t)aliteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Godsdienstwaanzin loopt dood,
maar zelfs de dood blijkt leven
van eeuwigheid tot amen:
onsterfelijk, maar in vlammen.
Zijn zwaard der gerechtigheid,
in verdorvenheid geheven,
laat hem branden als de hel,
als destijds het WTC.
Geen traan blust zijn inferno:
dat is aan God, of aan Allah.…
belofte aan jou
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.861 als een lach in jouw ogen
mijn tranen beroert
het zachte van jouw stem
stilte brengt
jouw omhelzing in de nacht
mijn verlangen wekt
jij in al jouw pracht
mij de sterren schenkt
beloof ik jou elke morgen
dat vlinders nooit verdwijnen
sterren eeuwig schijnen
dromen in het leven
een bloem die niet verwelkt
licht door het duister…
Zintuigen
gedicht
2.4 met 44 stemmen
17.838 .
----------------------------------------------------
Uit: De eeuwige dag, 1964.…
ONTMOETING
gedicht
3.2 met 42 stemmen
16.335 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.370 god had je dit vonnis gegeven
en getekend was je
voor je zo korte leven
ik wil leven
had je tegen mij gezegd
en je hoofd op mijn schoot neergelegd
open je ogen
en kijk de wereld rond
maar nu is alles afgerond
je bent er niet meer
met je liefde en je pijn
god alleen weet nu
hoe het met jou zal zijn
ik blijf achter
met mijn eeuwige…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend geeft zij zich over aan de roep
van de eeuwige…
verliefd zijn is een bloem
hartenkreet
4.1 met 88 stemmen
7.991 Zal eeuwig bij me blijven !…
'Het bewustzijn van de Zeldzaamheid'
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.599 Dit zal een eeuwigheid gaan duren…
Want dan pas, durf ik te spreken,
nee, dan pas…durf ik te vragen….…
Alle jaren
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.443 Bedankt voor alle jaren
Van liefde en verbondenheid
Waarin wij samen waren
Hopend op de eeuwigheid
Bedankt voor alle dagen
Van vertrouwen en van kracht
Mooie dingen die wij zagen
Onze band, zo sterk en zacht
In jou en onze liefde
Heb ik steeds opnieuw geloofd
Maar het vuur wat er ooit was
Is langzaam uitgedoofd
Onze wegen…
Hartkloppingen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
953 De stilte had haar plaats gekregen
Een eeuwigheid sinds korte tijd
Om in een gekaderd vacuüm te bewegen
Het pad van relatieve zekerheid
Plots de wanden die trillen vol venijn
Een roep om een teken van leven
De cirkel is verworden tot een lijn
Een hart dat heftiger is gaan beven
De eerste aanraking teder en zacht
Vier lippen komen…
Dimensie X
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
831 Het gaat niet over, omdat het nooit begon
Dit is eindeloos, zoals de warmte van de zon
Een voorgeborgte van geborgenheid
Eeuwige warmte die mij geleidt
Gedragen door een onaards zweverig zijn
Noem ik jou, mijn!…
Eigen wereld.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 Eeuwig verdoofd,
Niet meer van deze tijd
Bescherming zoeken in je hoofd,
Raak jezelf kwijt,
Stop te verschuilen,
Kom terug uit je schuilplek,
Leer te lopen over kuilen,
Vallen en opstaan maakt je niet gek.…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen van de tijd
koester je het moment
dat eeuwig…
Vliegen zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 we vliegen zonder vleugels
spreiden armen in windstil
moeten lopen zonder passen
omdat de voet geen wegen wil
met mijn liefde zal ik pijn doen
van je houden met mijn haat
eeuwig zijn in jou begeren
als je ooit voortijdig gaat
samen dagen zien als morgen
iedere blik een andere kijk
verschillend in elkaar beleven
respect als ik je niet…
Den ouden, laffen kubusch
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.221 Ziet, daar gaat de oude pen
Hij is erg in touch met zijn Zen
Heen gaat de carnivorische bloembollenteler
En toch lijkt de linkerkant geler
De rolstoelcoureur met 34 wijzers
Maakt iets merkbaar, iets donkerders en grijzers
Oh, een bril, in polonaise van waterhoofden
waren de enigen die een paddentrek uitdoofden
Waar blijft nu die eeuwige…