5661 resultaten.
Literalis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Ik heb de bladzijdes gekoesterd en gestreeld,
gewandeld op de ritmisering van de zinnen
en de woorden geproefd als zuiver goud.
Eén betekenisvol woord was genoeg
om de kilte van de belevenis te verstommen,
hoewel zij strelend kan zijn en verleidend
kent zij geen waarheid die mij paait.…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 mijn wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
796 Tussen de schotsen
van gebroken ijs
branden blikken
van gouden glazuur.
De kou van de morgen
laat in een roes
van verrukking
zijn klamheid los.
Stralen glinsteren
vanuit ontloken dagenraad
tussen de reten
van halfgesloten gordijnen.
De wereld neemt
een nieuw begin,
maar droomt
nog even door.…
Kleren maken de man
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.405 Ik kijk tv op mijn pc
een documentaire over een boot
die naar een eiland vaart
en terug: Idjwi
zoete aardappels, maniok-
door het bos vervoeren
vrouwen hun oogst op het hoofd
ze bewerken hun grond
met handwerktuigen
et voilà
op de boot kleurige kleding
de kapitein en zijn stuurman
in smetteloos wit overhemd
met gouden strepen…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 Haar ogen boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind…
Au bain-marie
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
471 Het is wél te doen
al gaat eten met mes en vork
ook niet altijd vloeiend
geld speelt geen rol
nooit écht gebeurd
verkoopt hij nog steeds
katten in plastic zakken
de gouden lepel
past niet meer geluidloos
in elke opengesperde mond
echter heftig borrelend
verliest zelfs het fijnste gerecht
zijn smaak na een slok teveel
proostend proesten…
Surrender
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
927 aan de voet van de loreley
gaf jij mij meer kleur
stilte tastte
niet jouw schoonheid aan
nee, jij liet mijn stem spreken
op wind en water
door te luisteren van twee zijden
naar de breekbare schelp
jij behekst mijn liefde
sinds ik jou ken
vertel het niet door
over de klip van taaltonen
kom speel voor mij de melodie
van het gouden hart…
Wijsheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Vroeger schreef ik als een erudiete vorst
met een gouden pen
op de duurste perkamenten. Nu kras ik,
armer dan de armsten, in de basten van
bomen mijn roemloze klachten in de natte
modder van verpauperde dromen.…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
So wiert dat landt reyn wit end klaer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 ontzagwekkend
boven binnenstadsdaken
een zwenkend eskader
duiven: het spat van ze af
zilverwit en geelgroen goud
meneer jeronimo 11
foto: erwin haasnoot
http://bit.ly/ijB9YC…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.019 Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal,
want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat.
Er zijn geen uitzonderingen op de regel.
Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord
de einder tegemoet waar hoog de albatros
geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken.
Kijk niet achterom want wat je ziet is meer
dan voor je ligt.…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Met een sierlijke boog
duikt mijn wezen in haar vloeibare goud.
Mijn vreugde huppelt juichend
over de witte spetters van haar deining.
Ademloze stilte
in de schaduwzijde
van haar overkoepelende kracht
waarbij erosie
de ruwste parels verzacht.
In het donkere jou
omhels ik de stilte
in haar mooiste vormen.…
Poetisch aids
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Levende poezie
zuurwrang vruchtloos ontoegankelijk
hoog glanzende culturele poepdoos
beschamend lijkenwaad
rechtstreeks uit diepe zielencultuur
vingerrijk verleden
verzuchtend het nodeloos weten
hoogmoedig steekspel
der gedrochten
de gouden spoelbak verblind
oogwaarschijnlijk
op dwarshout gericht
stinkend het riool indrijft
wetenschappelijk…
Meiboek II
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.076 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Epke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Epke Zonderland uit Lemmer heeft goud gewonnen bij het turnen.
In zijn oefening zaten veel vluchtelementen verwerkt.
Epke Zonderland greep in Peking naast de rekstok en naast de medailles.…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn !…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een gouden…
lichtblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 toen de zon de wolken droeg en goud omrandde
blonk geluk steeds dichterbij
het klonk al in de zuiverheid van
wat een wonder wensen kan: de eerste adem
van een kind
mijn hart vindt blauw in oude ogen
opgetild door wat zijn moeder gaf
de staf waar ik op leun
vernieuwt zich, boven elke pas
die zeven mijlen kent
snel als vlinders stuur…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
Hoe ver wil ik gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 staan mijn lach nog in de weg
Wil ik zijn waar ik hoop te komen
Is het misschien toch beter in mijn dromen
Is er aan het eind meer lach dan verdriet
In de toekomst kijken kan ik niet
Ik durf dit pad zonder twijfel aan
Maar wil ik langs deze weg blijven gaan
Een tevreden leven met een teleurstellend eind
of een pijnlijke tocht naar een gouden…
Aangelicht door eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 waar wij in kleur
het leven in balans houden
ontstijgen gouden momenten
onverwacht het bestaan
als zwart en wit
bij gelegenheden samengaan
straalt soms de gloed
van een stukje hemel ons tegemoet
tussen diepe stilte
en overdonderend applaus
bloeit de saamhorigheid
in wederzijds respect en trouw
zij zijn niet weg
maar aangelicht door…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Op hol geslagen
raast de waan
langs Hoofse Vijver
waar hoge bomen
gouden vruchten slijten
vanuit hun schimmig rijk.
Onthutst smaakt hij die hapt
het rot van
huichel en verlak
omsluierd door een schil
van ijdele woorden
en theatraal verdichtsel.
Voor de bühne blaast
het kat- en muisorkest
vrolijk valse noten.…
Verlangen in de winter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.277 Schemeravonden met gloeiende zonsondergang
verlangen naar twinkelende lichtjes,
gouden kerstbomen met pakjes en lintjes
spelende kinderen, warme glühwein en chocolademelk
Boekenruilkastje aan de muur, afwachtende voorbijgangers
niet wetende wat ze hiermee aan moeten ...
toch even kijken?
of is dit een te intiem gebaar?…
Op de versafdeling: gedicht voor Leo Vroman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 Of toch een Goudse balling
Met heimwee naar de Markt
Een onuitspreekbaar leed
Zwarte humor
Hoe dan ook een eerbetoon
Aan Leo, dubbel held
Welbeschouwd een gedicht
Het kortste ooit…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 het blingbling
was volledig in
verblindde jou
door uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even…
Een trammetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 geen roze schoenen
dit keer maar zilveren
al brachten zij
geen stom woord uit, nee
dat deden de roze sneakers wel
waar zelfs wieltjes onder zaten
en ze iedere keer net niet mee
op haar smoel ging
haar moeder maande
haar nog tot stilstand
en lachte haar gouden
hartjes-tand bloot
de invloed die ze ooit
dacht te hebben
bleek haar…