4571 resultaten.
roveraar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
477 zo voorzichtig mijn gezicht zouden liefkozen
en je grof gegroefde gelaat
zo prachtig kon verzachten in geloken genot
ben doordringend geraakt
dat je volkse grote bek
zo verstomde in stamelende woordjes vol lievigs
dat je grote Vikinglijf
zo omzichtig mijn kleine feestheid omknelsde
dat je gretig zuipende lippen
zo behoedzaam mijn mond…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een volprezen goed
wat uit monden…
Ezeltje strek je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 daglang heeft meegesjouwd
nee die laat het achter
daar waar het moede kopje
ten rusten werd gelegd
fris en fruitig in de pootjes
dorst gelest
honger gestild
genietend van het leven
op een zorgboerderij
stapt kleine Elizabeth
geborsteld en fier aan de hand
van haarbegeleidster
richting bejaardenhuis
daar waar de mensen met de grootste mond…
Verliefdheid blijft
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
740 haar keuze valt op groene thee
met die geur van jasmijn
Vervolgens geroosterd brood
met avocado groen en geel
wat peper en zeezout, maar
eerst wil zij nog een kus
omdat het haar nooit went
iemand van wie zij
het meeste houdt tot nu
Ik plooi me om haar heen
houd haar vast en begin
met de smaak van haar mond…
De voet uit het verleden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.212 in de luwte van de lindeboom
schrijf ik liefdevolle gedachten
draag een stukje in mijn hart
van de ontmoeting
de herkennende ogenschittering
en vreugdevolle monden
in momentjes van beleven
samen zittend rond tafeltjes
soms als span apart
in een stil verstaan
wist ieder onbetwist
van de tere plekjes, de traan
onder houten binten…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Zoek mijn mond niet
op jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 plotseling zegt zij:
"Drink, nu ligt de zon in je glas",
en alsof zij het eeuwige leven gaf,
giet ik de brandende zon in mijn mond. -
Zij daalt in mij af,
zij gaat vurig en fonkelend in mij onder,
zij verdeelt zich over mijn aadren,
zij wordt een deel van mijn bloed.…
Alles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
877 -Onze eerste kus was in de schuur, hij miste mijn mond en raakte de muur.
-In zijn ogen verdrinken , je hart verliezen , en dan maar zeggen dat liefde gezond is.
-Spreken is zilver zwijgen is goud daarom zegt je vriendje nooit dat hij van je houdt.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Een ogenblik
poëzie
2.2 met 5 stemmen
4.134 'k Heb mijn oor tegen zoveel stemklokken geleend,
mijn mond is door zoveel winden gegaan,
ik heb toch zoveel lachen meegemeend,
bij toch zo heel veel dingen heb ik stilgestaan
-
tot ik bij u kwam, o mijn schitterlief,
mijn edelsteenhand, u mijn oogelief,
mijn vonkend rad, mijn vogel vliegend vuur,
mijn schitterlief van altijddoore…
Hobbyzolder
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.021 Als vaders mond ter sprake komt zwijgen radio’s.
Monotone mantras doorklieven dan harten en oren:
"hij die boete doet, hij die boete doet, hij die boet"
Na een uurtje dutten houden Jan's trotse ogen
steeds meer van matadoren en druipsteengrotten.
Zijn lippen omklemmen dan scherp geslepen tanden.
.…
STILTE IN MIJN HART
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Ik hoor het schreien van mijn hart
om ‘t allerwegen verdorren van mij
Mijn mond fluistert zacht verward
zou van mij nog wel iets bestaan?
Ik proef de stilte van ’t oude hart
diens laatste klop echoot in mij na
Vandaag ziet morgen minder zwart
doordat ik door eeuwige stilte ga…
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 Geef mij uw mond en zie mij aan:
lang voor de zon, lang voor de maan
verzinken in de wereldmist
zijn onze namen uitgewist.
En wat mijn hand te strelen vond
zal liggen in de wintergrond
en wat mijn stem aan u bescheen
is weggedaan en vindt niet een.…
In Vuur en Vlam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Steeds wordt uit vuur de Feniks weergeboren;
Hij opent hun die doof waren de oren
En legt de juiste woorden in mijn mond.…
Hooglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 kon vinden, het was net of zij mij leidde
naar de plek die ik graag zocht
zij zong een hooglied naar de bomen, iets
wilde zeggen: ben wel zwart maar lief en
heel zachtaardig, strijk maar neer op die
kleine bank: waar ik ging zitten
pen en papier kwamen tevoorschijn
doordacht verlengstuk van de geest welke
woorden mij het beste lagen en mondde…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 leven zag
wist zij alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt lachte zij, daar
zolang ieder haar zien kon
’s Nachts, zo ontroostbaar
dook zij van ’t stil perron
Levendig dartelde zij rond
achter de schijn van de lach
Over pijn hield ze de mond…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 In een intens morgenrood
ontsluiten zich fluwelige monden
als een zwijgzame zee van witte lelies
Jij ontwaakt
bijna tastbaar
diep binnen in mij
als over het nog koele landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…
Ware ik niet zo bang
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.509 Ware ik niet zo bang, schoon liefke,
Stellig zou ik met fatsoen
U genoegen doen;
Alle vreugden u doen smaken,
Kussen u op mond en wang -
En nog honderd andre zaken...
Ware ik niet zo bang!
---------------------------------
uit: Liederen (1868)…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagd
wat zij nog weet van de nacht
is een hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat zij nog weet van het spel
van handen en mond…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Ik word met zachte hand weggeleid;
‘ komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
het is kerngezond, heeft alle zintuigen open,
het heeft uw trekken om de schaterende mond.’
Het zwaait me uit voordat ik weg kan lopen,
in deze broeikas is ze nog wel even, dus rest
me nog wat tijd het een naam te geven.…
ha lekker spruiten!
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
542 aan de deur
nou zal je het gaan beleven met die spruitenmeur
heb je nou je zin boven dat bord groene drab
straks krijgen we een boete en we zitten al zo krap
die spruiten zijn bedorven dat ruik je toch gelijk
het is dezelfde lucht als een van opgegraven lijk
weeïge misselijk als een ouwe natte hond
en haal in hemelsnaam die grijns van je mond…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
Octopus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 minnekunst en dat weten de zoete vrouwen
die zich in jouw domein laten vangen,
zonder kieuwen wagen ze de dieptesprong en
eenmaal op de bodemrotsen van de oceaan gaan ze
vol overgave in op jouw zoutwatervischarmes,
omdat de Chinese landmannen hen teleurstelden
en ze zichzelf niet generen voor hun dierlijke
driften en de zuigkracht van je mond…
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Op wie ik dien te zijn en op wie ik niet mag lijken
hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn
-de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan-
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken,
de boeken geordend in de kast, en…
Appeltaart.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.161 Goedemorgen wereld,
hoe is het nou met jou
Met mij gaat het uitzonderlijk
met mij,
en met mijn vrouw
Appeltaart, appeltaart
appeltaart met rozijnen
appeltaart, appeltaart
appeltaart met kaneel
Jouw morgenstond,
compleet met goud,
jouw geuren en jouw kleuren,
lopen me nu alreeds
als water in de mond
Appeltaart, appeltaart…
Die éne...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.847 ."
Zo komt er nooit iets uit mijn mond,
Dat spreekt als ik het meen,
En vind ik wat ik straks niet vond...
Dan ben ik weer alleen."
-------------------------------
uit: Gedichten (1909)…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Op straat niet op
je mond. Voor werkelijk
echt alles is een eerste
keer. Je bewust zijn van
de allereerste keer geeft
je besef van leven.
Eveneens van de dood. Be-
zoek, bloemen. Troost voor
de eerste keer is zwaar.
Het verschil in tijd is
troost voor dan later.
Balsem voor verscheurde
ziel...…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;
het vluchten tussen zinnen
wanneer woorden smeekten om ogen
of om ergens te beginnen, niets liet los
in deze voortplanting van mens en jaar
misschien ben ik het zelf vergeten van hand
tot mond…
VIJFTIEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Haar jeugd werd haar brutaal ontstolen
vijftien jaar geleden door een gore vent
‘s Avonds fietste zij toen van school en
werd, naar zijn woorden, eens verwend
Haar eerbaarheid werd haar ontnomen
brutaal dwong hij haar op de bosgrond
In acht minuten roofde hij haar dromen
terwijl zij hevig bloedde uit haar mond
Vijftien jaar geleden, dat…