6043 resultaten.
Wapenstilstand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
802 De euforie die jij zo stemmig voelde
naar aanleiding van jouw vileine opmerkingen
is als een hersenschim in droeve mist verdwenen
nu je weet dat ik de wapenstilstand verkies
boven de concurrentie in scherpzinnigheid
zijn er geen pijlen meer voor jouw liefdesboog
die dikwijls op mijn somber hart gericht
zijn ziel verloor in paternalistisch…
Het dondert niet meer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 nergens vind ik luwte
zelfs niet onder een boom
of in holle gebouwen
overal die ongure schaduw
van vunzige vlerken
die aan me kleven, in me klauwen
het dondert niet meer
vreet me, ontleed me
tot mijn haveloze torso
de bodem raakt
laat er gras over groeien
en krijs, krijs dan
om wat de aarde heeft buitgemaakt…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik schrijf de schreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel
en beadem eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.
Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
ik wit de kleuren van
zwartgalligheid, de lach
gestold in geharste tranen
van kleinschaligheid…
Zonsopgang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
497 Roodkoperen zon die
Opgaat boven mijn verdriet
En door welhaast onzichtbare
Kieren en spleten binnenkomt
In mijn verijsde hart
Geef nieuwe hoop,
Geef nieuw levenslicht
Waar het oude reeds voorgoed
Verdwenen is…
oog in oog
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
548 en zie
de dichter dicht
.
zijn gesloten circuit
biedt vensters
uit één oog draagt de tweede uitzicht en
het derde
laat zijn voorhoofd spreken
alom een droom
altijd een gelaat
in gesprek met zichzelf
en buitenwereld
proeft
de stof van zijn lippen
ontwaakt
in pijn…
Ik breng je naar de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 In de krochten zag ik hem,
in schaduwen slechts een stem.
Een 'verwerker', gevoelig
en geruisloos, van alles wat gebeurt.
Als een slaaf gaat hij voort,
verdrongen naar de eenzaamheid.
Vervloekt en gehaat
door alle slapeloze nachten.
Vannacht herkende ik hem.
Niet zozeer zijn stem of gezicht.
Ik had medelijden om zijn eenzaamheid
en om…
Te strak bit?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
542 Uit het duister van de
nacht draven kudde
vermetele veulens, ze
slaan helse vonken uit
de met leer beslagen
edelstenen, hoeven
trekken strepen vuur
over dat vermaledijde
uur, drijven massa’s
wolken terug achter de
streep van mijn horizon.
Alles wat geweest is heeft
het tij beweend, de zweep
en het scherpe bit van de
gelopen…
klimop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
587 en als van parelmoer
het licht onafwendbaar in knoppen
ik kan niet langer meer dralen
het blijde zal weer verhalen
zo hemels en zo aards
er is geen duisternis meer
waaraan ik moet weerstaan, geen ruw gescheiden
maannacht waarin ieder vers eindigt
met een optocht van ondoorzichtig cellofaan
ik sterf niet meer om de wonden van wind
die,…
Ontwaken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 Ik strijk de zorgen uit de morgen
laaf me aan wat hemelse thee
snij dikke plakken zonlicht
in mijn haar neem ik wolkenbrood mee
Ik verf de noen secuur zacht groen
klop daarna mijn dromen uit
hang verlangen aan de waslijn
schrijf verzen in 't fluitenkruid…
PRATEN....en luisteren.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ik wil best met je praten, graag zelfs
maar ik wil ook dat je luistert
Ik ben geen hol vat en jij ook niet
dus communiceren: zenden en ontvangen
uitwisselen zodat onze inhoud indaalt
En ontvang je teveel, geef dat dan aan
dan vervolgen we ons gesprek later;
jij laat indalen wat je hebt gehoord
ik haal uit mijn 'dal' wat ik heb gezegd…
reikhalzen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 rondom zon, maan
en sterren
blik dwaalt
gevoel achterna
het reiken buiten langs
binnendoor
achterom…
terugkijken draagt de jas
van warm herinneren
een hart klopt tweemaal in
dezelfde slag
en ooit-
ooit op een dag
zijn jij
en ik…
zwarte wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 het beeld verdiept splinters
driedimensionaal
ik wil niet terug en draai mijn hoofd weg
van het graf in de spiegel
mond na mond ligt de waarheid uitgestrekt
in een rusteloze slaap
een naam komt opnieuw langs
jaren lopen terug naar achter
ik wil ze niet bewaren
ze bewaren zichzelf, stromen voorbij
tijd tast alles aan
maar…
Over recalcitrant
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Wat was er aan de hand,
Waarom zo recalcitrant?
Waarom niet gewoon
Niet meer uit de toon,
Geen trammelant.
Gewoon door de neiging je te verzetten
Te verzetten.…
onvolkomen weerwerk
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
656 hoe kan ik heel zijn
wanneer een helft
zich niet vertonen mag
als licht moet zijn
dat immer danst
luider dan het ruisen van regen
of ingelijste sneeuwval
hoe kan ik mezelf vervolgen
wanneer ik de waarheid niet versta
en me aan mezelf en aan jou
moet voorstellen
als een glimlachende zekerheid
in een metaforisch hemelbed…
Meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Kan hozend plenzen
Kan gieten zonder grenzen
Het meer raakt nooit vol…
Ik wens u goede gedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 Spreekt de gedaante die
Mogelijk alleen in mijn
Hoofd bestaat - en toch
Hoor ik haar luid en duidelijk
De woorden van deze zin
Articuleren, ze gaan vergezeld
Van een warme, menselijke
Ondertoon - en het is nog
Maar de vraag of ze in staat
Zijn uit de ijzige ondergrond van
Mijn gedachten het beangstigende
Denken te verjagen dat voor…
de laatste Mono Lisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 laat de wind stil gaan liggen
wanneer we het vlees van elkaar
afschrapen
niets meer gaat van mij naar jou
naaktheid tot op het bot
geen kracht meer
geeft
verberg regen in stenen
de verwarring van gedichten in een lichaam
dat zichzelf verdrinkt
zwalkend door verlamming
laat het stil zijn
tot in het meest argeloze woord
ik ben de…
En een vader die het allemaal niet aan kon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geluk zit in vaste gewoontes
Zegt de klinisch psycholoog -
Rot in het vak die waakt over
Menselijke kwetsbaarheid -
Hoe anders is het voor Marja
Die vaak niet weet hoe ze
Met onverwachte schuivers in
Het menselijk leven om moet gaan -
Als kind al kwetsbaar geworden
Door een grillige moeder die
Aan een verstoorde stemming leed
En…
gekleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 niets veegt zichzelf
weg
onder de mantel der liefde
ligt een lichtend
voorbeeld
bijééngeraapt ben ik
de uitkomst van
mezelf…
Angsten van een vader
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
866 daar ik nog maar een guppy was
die veilig door het water zwom
van een verwarmde vissenkom
wist ik nog niets van ’t mensenras
dat zich beter, hoger waande
een hersenstam, volstrekt uniek
-zo wreed en moordend hun tactiek-
regerend over het bestaande
toen ik allang geen gup meer was
en voor de lieve vrede vocht
er alles wist van brandend…
Moeras van goede bedoelingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 Probeer voortdurend
Het leven leefbaar
Te maken door het
Goede te doen en het
Slechte te laten, om
Er dan achter te komen
Dat ik vóór ik er erg in heb
In het moeras van goede bedoelingen
Ben weggezakt…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Zonder uitzicht op beter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Te lang al heb ik naast je gestaan
Zonder uitzicht op beter
Verdraagzaamheid die langzaamaan
Verloren ging en wij die alleen
Nog schimmen waren
Die elkaar bestreden
De toekomst die nog
Voor ons lag is gestaag
Uit het zicht verdwenen…
geen rozen aan het hek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 steeds meer
vult de schaduw van het huis
zich met verhalen
la vie sans rose
signeert de sombere vragen
die nog roerlozer dan ooit voordien
de zon schuwen
ik laat mezelf los
vastgebonden aan het bord
- te koop -
en zink onberedeneerbaar
in de transparantie
laat niets achter
dan een liefde en een kat
die zich vasthaakt…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Verlangens, vernuften
Onder rationeel belang
Kan de vreter enkel ruften
En is het beestje enkel bang
Het beestje kruipt zijn weg
Naar daar waar het veilig is
Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje…
Moed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Versleten in het leven,
Was het ongeschreven opgeheven.
En mocht men gaan schrijven,
Waar liefde hen toe zou drijven.
Niemand wist wat er gaande was,
Enkel degene wiens innerste de les niet meer las.
Opgeslokt door het leven
Bleef daar zijn hart beven.
Het spel in zijn hoofd werd langzaam
Uitgespeeld en schade werd ongedaan.
Zijn hoofd…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Zwart is het duister
Waarmee 't gewaad
Van 't middernachtuur
Onze aarde omslaat.
Hecht zich de ellende aan onze schreên,
Dan is het donker om ons heen.
Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
De knotwilg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.616 Wie 's levens moker maar getroost laat beuken,
doch in zich 't beeld bewaart, dat eens hem blonk,
die voelt wel eindlijk in zijn oude tronk
een vastheid groeien, die geen lot kan deuken.
Al staat hij krom en armelijk ontwricht
ergens alleen, ver van de blanke vlieten,
door iedre nieuwe lent gedreven schieten
lenige twijgjes naar het…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 hoe zou een woordsculptuur
eruit zien
zou het zijn
zoals de vlakte
van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van…
Spelenderwijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Voor Els de Bruin
Waar zieleroerselen doorgaans
Hun plek op de gedichtensite
Weten te vinden is de bron
Van alle teksten onzichtbaar
Opgeslagen op de site van
Het innerlijk geweten -
Broedplaats van de mooiste
Van alle gedachten die spelenderwijs
Hun dichtvorm aannemen als een
Warme jas die als gegoten past
In dit ijskoude land…