5374 resultaten.
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 het regende gedachten
in het droge land
van talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Op wandel
langs de Grote Gracht
verdwijn ik
in de schaduw
van mijn vrouw.
De zon wriemelt door de blaren
en geeft nog milde warmte af.
Er is gefluit van vogels
her en der.
Gaaien krassen.
De lucht is blauw.
Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.…
Aaneengestikte akker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 Aaneengestikte akker
Waar eens Friezen
Met afgezakte kousen
Schouder aan schouder
In zweet geknoopt
Land in voor trokken
Verstilt een vergeten pad
Geboren uit platgetrapt
Weggewaaid naar voort
Rafelende gang
Versleten zigzagloop
Gegroeid in schaduw
Van verloren karrensporen
Boerenslootjes waterlint
Tussen velden aaneengedraad
Stoppelland…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schaduw opent
geen deuren
als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon…
Misbruik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
813 oeroude bron
zoals alle zwervende kinderen
van zoveel dagen geleden met
de herinnering aan overgave en vergelding
Wie onderweg zo is gekwetst en denkt daardoor
te zullen sterven verdraagt de belasting niet
als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij
te worden ingezet
met het vuil de virussen en
al wat men niet weet in
de schaduw…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Leg uw schaduw op de zonnewijzers,
en laat over akkers de najaarsstormen los.
Beveel de laatste vruchten, zich te volmaken;
geef ze nog twee zuidelijke dagen,
maan ze aan tot rijpheid, en schiet
de laatste zoetheid in de volle wijn.
Wie nu geen huis nog heeft, zal zich er ook geen meer bouwen.…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Het leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar
in de volle maan
pas in donkere
schaduw…
Klaasje Zevensterstraat '60
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
587 Voor even is hij weer verrezen
School met de Bijbel uit mijn jeugd
Het was voor mij een tijd vol vreugd
Het rekenen, het schrijven, lezen
Ik heb er altijd van genoten
En las de juf een keertje voor
Dan was de klas een en al oor
En werd de dag fijn afgesloten
Één iemand kon een schaduw leggen Over de dag op weg naar huis
Hij joeg…
Slinger in het uurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 toen ook de zon
probeerde te
schuilen voor
zijn eigen schaduw
kon ik wel huilen
omdat geboorte
en dood de
cyclus zijn van
het leven in ons
universum
ik weet nog
dat zij warmte
licht en volop
energie scheen die
in haar bron leefde
zij bleek de
gangmaker te zijn
die als slinger in het
uurwerk van aarde
het leven weg tikte
tot…
Mick
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
441 Ik ben geen echte diehard fan van Mick
Ook nooit geweest, maar had wel sympathie
Voor duivelse ritmiek en
melodie
Originaliteit gaf mij een
kick
Net als hun eerste single, satisfactie
Nu rest er van hun schaduw
slechts een fractie...
.…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
Thuis zonder ziel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
543 haar thuis
voelt zich dit weekend
een dakloze zwerver
Ziel zonder huis
onder zijn arm
redeloos radeloos
twenty four seven
Kan een bohemien
zijn hart verlichten
beter, dan schuilen
in zijn gedichten
Ziel zonder soulmate
lichaam en geest
waren te lang van
haar weg geweest
Is hij een schim
een donkre nomade
een duistere schaduw…
Einde van de weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik wist
dat als ik
jou zou raken
jij bij mij
alle knoppen
los zou maken
ik ongeremd
mezelf zou
kunnen zijn
ook al blijft
de schaduw
dicht bij mij
de ontbrekende
stukjes pasten
naadloos nadat
ze al een tijdje
gemist werden in
de volwassenspurt
jij en ik
eindelijk in
gesprek zonder
woorden verliefd
zonder rem en
terughoudendheid…
September
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
593 Nee
de zomer was niet groots
zoals in het gedicht van Rilke
nu schaduwen langer worden
en dagen kort
ik moet geen huis meer bouwen
ben alleen wanneer ik het wil
zal lezen en - waarom niet-
misschien oldschool Briefe schreiben
en wandelen in lanen en parken
zien hoe daar
die Blatter treiben
en alles weer voor najaar zwicht
mijmerend over…
Deze compositie
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
631 jij wist als
geen ander
lijnen kleuren
en contrasten
samen te voegen
met hun schaduwen
zo dat zij in een
oogopslag de ander
totaal van stuk konden
brengen door het
subtiele samenspel
waarvan jij als
kunstenares
de regie hebt met
twee uitgangspunten
waarvan basic en
sprekend verbinden
voor zichzelf spreken
eigenlijk had jouw…
Muze's onderdanen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
405 leven elk van mijn kompanen
geleid heeft in de strijd om mijn bestaan
maar van hun schepper kon ieder op aan
Apollo's zonen, Muze's onderdanen
Zijn zij ontheven van hun fundamenten
ontkomen aan compulsie en obsessie
of keren zij weer, in lyriekmomenten
postuum, in een herkenbaar zinsverband
in echo's van hun oude pseudoniemen
als schaduw…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 En zie de lichtval op mijn handen
hoe zij breekt op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten…
‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
432 Het achtergebleven chagrijn
aan de mondige mondingen
van doorstromende rivieren;
boomwortels als schaduwen,
door overmoed verkeken op
vloedgolven als boemerangs.…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Knopen in mijn borst
die in de schaduw lagen,
tijd gleed traag
over mijn rug.
Toen brak iets.
Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 .
__2__
Deuren sloten ramen
licht dat meebewoog
gelijk met het vertrek
maar de schaduw bleef
hangen aan haar haakjes
in die verstilde hoek
waar ik nog altijd zit
blijf vasthouden
aan trouw.
Sloten ramen deuren
onbewogen
te donker wacht ik
op een andere vorm
van verschijnen
een volgende
zij.…
'T IS GEEN FEEST VOOR HET BEEST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
194 En dan duidt mijn man
op onze bruinharige hond
onze labrador van 10
Mika met z'n lieve snuit
hij loopt nu met hem buiten
als het maar even kan in de schaduw
hondenbakje water mee
en natuurlijk veel in de zee
rennen doen ze met mate
het zijn doorgewinterde maten
dus ook in de zomer met hittegolf
wordt er geen balletje gegooid…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
134 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…