3517 resultaten.
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 Die houdt meer van glinsterende ballen
van sneeuw, sterren en engelenhaar
mandarijntjes mogen er wel tussen hangen
en kleine pakjes niet te zwaar.
Het was lente in december
daags na Kerstmis een koude inval.
Aan het oude muurtje staat groen de lavendel.
het ijs is voelbaar in de stal.…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 Vannacht bijt de wind met ijzige tanden
Tekent de bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt,…
Laat me nooit meer vallen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.613 Ik hoop dat hij
me nooit meer vallen laat
Hij belooft me dat ik nergens veiliger leef
Zolang ik maar onthoud
wie hier de broek aan heeft
Wij vliegen hoog
We kijken naar de wereld
die ons passeert met een boog
Wil er nooit meer komen daar beneden
Wil met m'n voeten nooit meer die grond betreden
Laat me nooit meer vallen…
Zie de sterren…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar, uit den hoge, 't heimvol duister,
doorzilverd van de sterrenluister,
neerzinkt als dauwvocht zoet en lavend;
waar sterren liefdevonken wekken,
en, in den weeldevolle avond,
onze armen zich ten hemel strekken.
1889…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 gezicht
een gil
bent u
ik bedoel
jij
gezwicht
De nacht brengt duister
waar alles uiteindelijk
uit begon
zij zong
Ik huil
om alles en iedereen
zo hard
ja ja
gemeen
De roos is geboren
nee
niet ik
ik ben
onbezongen
uitgehangen
als de zwaarte kracht
Dit even in levenslicht
maakt zwaar
alles is zwaar
als waarheid in de sterren…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt
schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan.
De gedachte aan de dagen vol van gunsten en verlangen
schenk je mij, de drager onthult haar blik vooruit geworpen.
Ontluiken toont kracht verborgen, eigenwijs en zoet geurend.…
Ik laat het licht aan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 kapot van binnen
Snij mezelf om mezelf te voelen
Laat ik het licht aan
Eenentwintig en op de vlucht
Van mijzelf en iedereen
Laat ik het licht aan
Omdat ik liefde wil
Ook al weet ik er niet veel van
Ik het nooit gehad heb
Niet wetend wat te doen
Kan de pijn ongedaan worden
Ik zwoer God, dat ik nooit zou worden wat ik nu ben
Vallende sterren…
de vleugels
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.950 alleen dat je er heen gaat, na de dood
zo opeens en onverwacht
zo plots, in de diepte van de nacht
heb je, je vleugels uitgeslagen
om je ziel te laten dragen
door de hemel, door de sterren en de maan
maar niemand weet het zeker...…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Avond zwart, sterren helder.
Plotsklaps vormt zich de muur,
gegil van staal op staal, brekend
glas dat naar binnen is gedrukt,
in een flits staat de wereld stil,
mijn blik opzij, zij (god zij dank)
heeft niets, ze roept je bloedt, ik
voel het lopen van het hoofd
en wangen over mijn gezicht.…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 schemerzone - aan de hemel hecht
Slechts een komeet of een monoliet,
doorklieft een schijnbaar leeg heelal
dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat ik Saturnus’ ring mocht dragen
of de drietand in Neptunus’ zee
Tussen het zachte ruisen van sterren…
Bruisend zwalpt
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.019 En de sterren verzwinden, verslinden elkander.
Gans in gloed staat 't heelal,
Doodsgebrul, angstgeschal,
Klinkt overal!
De zon alleen, die hemelsalamander
Vonkelt tevreên op mijn vreeslijke val.
Uilgekras, slanggesis mij begroet,
't Spuwt naar mij, al wat kruipt, al wat wroet:
En de nietige mensen verwensen mijn pogen.…
'k Stond midden in het land...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 De zon, de maan, de sterren, dat was ik
en langzaam kwam de nevel om mij heen.…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 het zuiden van frankrijk
wordt zonniger dan zonnig
wanneer in moulin saint-martial
greet als hollands glorie
haar arena neemt
des arcades kraai
zingt voor volk en vaderland
in het geheugen wakker
van en uit de hemel
de sterren van weleer
johnny's jordaan
als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de…
Sonnenborgh - Sterrenwacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Regius in de plantkunde; Buys Ballot in
de meteorologie en meer recentelijk
sterrenkundig professor Cees de Jager
fundeerden in de Sonnenborgh hun
wetenschappelijke pretenties, die de sterren
niet doen wachten voor iets van aardse sympathie.…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 De sterren van de nacht waren al weg gegaan
toch klonken er vrolijk wel ganzen vannacht
voorzichtig tikte ik nu naar hem op het raam
zwaaide ik olijk als verassing uit volle kracht.…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Elke dag liggen er van die lammeren klaar
om 's nachts te tellen , bij volle en reizende
maan, bij het zien van al die verre sterren.
Vandaag dus even niet of juist denken aan
dagen van hunkeren en liefde keer op keer.
In hand en hart ligt nog smart, die laatste groet
die ons steeds weer fragiel herinneren doet.…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten
de geraniums bloeien nog alsof het zomer is
gaat er met de natuur dan werkelijk iets mis
de vorst gevoelige planten staan nog buiten
en geven een zomergezicht achter de ruiten
de sterren…
Blanke pit of..?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 het in goede aarde valt
zoek de sporen in een verklaring naar die
oorsprong als pril begin van oorzaak
en gevolg, vertolkt in causale feiten
van instinct, goed of slecht gezind, maar
door onbewerkte aarde dieprood getint,
geweten wrikt zich uiteindelijk naar boven,
schiet wortel tot aan een denkbeeldig glazen
dak, waaruit je de sterren…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk
van korte duur zal zijn
zal ik sterven zonder reden
in het reiken van mijn hand
dat naar de jouwe zoekt, ik
had je eens gevonden
en ik blij me dat de warmte
van je liefde me telkens het
pad laat zien waar vloed
en eb gepaard gaan
onder dezelfde sterren…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Ik zag alleen de maan en sterren mistroostig daar staan,
voelde leven gaan naast erge pijn bij die opnamevaan.
Deze grijzere voorjaarsdag toen het nog geen lente was
gaf beelden van vervlogen kinder- en volwassen tijd,
liefde glansomspreid, bij de gouden kim met dat beeld erin.…
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 Al zijn we sneller dan de wind in het avondrood
en komen we morgen dichterbij de sterren,
gedreven tegen de stroming in van licht
wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood,
het maakt niet hoeveel we rouwen, met
zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis,
niet alles camoufleert de verschraalde tijd, die ons
de les laat lezen uit de geschreven…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 over mijn oorhaartjes blazen, me oorsprong influisteren
een hels geluid maakt het gefluister
roept me terug naar een kamer, een bed
een tafel wit gedekt waaraan verzadigd wordt gepraat
een toekomst uitgestippeld
als gestreken hemden, levenslang
ik verlang niet naar een toekomst
kijk niet uit naar het verleden
zoek het warme hol onder de sterren…
Liefde overwint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Eeuwig: de zon, de maan, de sterren.
Misschien ook liefde, of gedachten.
Geen dingen die gemakkelijk te betasten zijn.
De dingen die we zien, zijn eindig.
De dingen die we niet zien... eeuwig.
Maar waarom zou dat beter zijn?
Het geeft een besef van ruimte.
Daarin is de mens ontzettend klein,
wriemelend als mieren in hun nest.…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere
sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op
lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt
tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 ./
geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N)
of ik geen ogen heb doen schreien (A.N)
tranen heb opgedroogd (A.N)
geen weemoed op een wezen lei (A.N)
hertenwater heb gedorst
Het is goed in alle rust te verblijven
Alles te verspreiden
Zoals sterren verschijnen
Uw loflied tegemoet
Eureka
Bron;'t is goed in het eigen…
lichtjesavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 hen die we missen blijft het licht branden
een sprankje hoop dat altijd ons hart leeft
elke kaars vertelt een eigen verhaal
van lachen, van tranen, van een geliefd leven
een zachte herinnering, een stil gebed
een teken dat de liefde nooit verdwijnt
lichtjesavond, een moment van rust
laat verdriet en hoop zacht samenkomen
we kijken naar sterren…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Een leven gevuld met ontroerende
optredens, applaus, maar ook stilte, de glans van
sterren die langzaam dooft, maar Rob de Nijs blijft, onmiskenbaar,
in ons hart, een iconisch geluid dat nooit verdween, zelfs niet in de schaduw van tijd.…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 En als jij je aan mij toevertrouwt,
zal ik je niet vasthouden maar omhullen als een
sluier van licht, zoals de nacht haar sterren draagt zonder ze te
bezitten, en jij zult weten: dit is geen grens, maar een terugkeer naar wie wij altijd al waren.…