5774 resultaten.
vrouwenpsalm
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.470 in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel…
Stilte van mijn ziel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
841 Ik voel me soms het vijfde wiel
van de stilte van mijn mensenziel
ik droom vaak in de stille nacht
een stilte die reeds op me wacht
die stiller is dan zwijgen alleen
die duistert als een droeve macht
ik lijk wel in de goot beland
door de stilte hier in Nederland
die stiller is dan zwijgen alleen
veel droever dan de duisterkracht
die…
Doodtij
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
964 Om iets zocht hij hier een steen
om korrels van het zand te kloven
en in rijstpapieren regens
door het stille eb te gaan
waar hij dommelde een traan
met opgeheven blik naar boven
want hij bleef steeds weer geloven
dat de wind hem kon verstaan
Om iets zocht hij hier een steen
om zo het springend tij te lomen
maar het ingeslapen eb
zou in…
Geluk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.172 Zoals een steen, te lang
getooid met diepgroen
mos, ineens verschoof in
wind en weer, zo brak
mijn trots bij 't zien van
jouw gezicht in die ene
stille, maangegoten nacht.
Somberzwart lost op in wit.…
Goddeloos Gebed
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.226 goddeloos gebed
En adem het in stilte en zing het in duet
Over een dans op meren bekleed met
zilveren maneschijn
Over een natte doch tedere droom
besprenkeld met rode bessenwijn
Over een tweetal ogen in de blik
van de ochtendrood
Over een paar lippen verheven boven
het sterven, de onmenselijke dood
Over haar handen bereid tot
een stille…
de ontmoeting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.316 de engelen in een stille winternacht
en de herders kleumend bij ’t vuur
zij en oosterse wijzen aanbidden
‘t slapend kind in de voederbak
‘n ontmoeting tussen de mensen
onder een verre stralende komeet
de jonge madonna eenmalig bezocht
door de geest heilig en mysterieus
hemel en aarde beroerden elkaar
goddelijke nederigheid in het…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind
een stille…
Eiland tussen de bomen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Alleen versteend verdriet
en stille angst.
De stolp gaat weg en
maakt plaats voor levend
verdriet en herkenbare angst.
Er is geen keuze meer.…
draden van licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
670 en dat ik jou niet missen kan
heeft niemand in
de gaten
het kleine brokje
in mijn keel of het neerleggen
van woorden met deuren toegeschoven
doen me afdalen in jou
zoals het late middaguur dat langs
de bladeren likt
en poëzie laat ontstaan
in de plek waar ik ben; het ademloze licht
over mijn stille hand
telkens zachter
wanneer…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Vooruit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Als penningmeester van de VSV
Breng ik vandaag het trieste nieuws naar buiten
Dat het beroerd gesteld is met de spruiten
Het zit onze vereniging niet mee
Dus als het laatste spruitje is verkocht
Neemt u dan deel aan onze stille tocht.
---------
Dit jaar minder spruitjes
AMSTERDAM - In het spruitenseizoen…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 groot genoeg
om alle liefkozingen
onaangeroerd te laten
of om de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van het weten
vaak zonder wind of tederheid
of het stille…
verleidingsaanzoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
713 op het keerpunt van een unieke wind
klikte de stille romance goed.
een weldadige dikke boom
keek door het donker raam heen.
op het nachtkastje scheen
warm licht van het ogenblik.
gevel en comfort riepen :
rep je voor het elan,
want met koele, korte golfslag
komt de dagzijde in flessenpost
aangespoeld met een nachtpauwoog.…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…
Oude boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Gebed in de kerstnacht
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.022 In deze stille nacht
staan we rondom het Kind
dat zoveel voor ons
heeft betekend.
Wij kennen het vervolg,
gelezen in Uw Woord,
verbazen ons niet meer
zoals de herders of de wijzen
toch kwamen we hier
met hetzelfde doel:
Hem hulde te bewijzen.
In onze donkere nacht
bidden wij U om schijnsel.…
Vrij van
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
735 Jij bent mijn
stille Toeschouwer
achter mijn ogen.
Vanuit Jouw
zachte schoonheid
groeit een brede
glimlach.
Ja, het zijn er
wel duizenden
die mijn hart
met rozenparfum
onderdompeld.
En alles wat
aan mij vastkleeft
wordt met deze
mooie stilte
schoon gewassen.
Mijn ziel blijft achter
vrij van droefheid.…
onomatopee
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
1.239 ik had eerder
moeten opstaan
om zes uur
of wanneer kraait de haan
om het woord te horen in mijn keel
dat tegen het raam wil tikken
als tijd
zonder knarsen
in stille ochtendwind
wat mag je vragen
wat mag ik vragen
van dit onderkomen
en van wat me ontsnapt;
de stem
waarmee je me roept
om liefde binnen te laten
wanneer kraait…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 jonge loot
het bos zien groeien
in seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst naar een
stille…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
523 Natte stille dauwdroppel
die in haar zachtheid
op d'aardkorst breekt
en haar ziel verliest
bij het goede doel...
Ik wil je proeven
ik wil je voelen
in je vloeibare zuiverheid
terwijl je langzaam
mijn mond mag binnenglippen...…
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Voorzichtig als het levende
water stroomt waarmee je
mij hebt gemodelleerd,
nu aarzelen je lippen nog,
waarmee je eens van mij
zult nippen, mij te zien en
begrijpen als je dat gedurfd
had, anders mag ik alleen
maar hopen dat de heldere
stille bron blijft lopen.…
dagdieven onder de brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 het is fantastisch dromen
in de pijp van een brug
intrigerende takken
bevroede bomen op grasgroene bermen
ze leunen als een beschutting
op de schaduwwand
een schuilplaats, hol maar warm
waar ik stille dromen koester
in de schutting van beton
omsloten en onbeduidend
knieën onder mijn kin
gesteund in de rug
ik zou hier kunnen zingen
de…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…