Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Redding

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
al uw wenen, al uw zielangst is verdwenen, dankend ziet ge uw kroost weer aan; in uw tranen, angst en zorgen, aangegroeid bij ieder morgen, lag wat u thans streelt verborgen; ‘Wat God doet, is welgedaan!’…

OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
") kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap ik haalde hen met mijn cursor in tot ze plotseling verdwenen waren een algoritme had de gezichten geblurd (zelfs van een hondje) zoals de tijd alles langzaam wist ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed (ik durfde dat te denken)…

Mijn stille zijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 390
Waar ik viel uit tijd en vorm, waar leegte sprak,mijn kou enorm waar zelfs mijn naam geen bedding vond daar was zij, mijn zachte grond geen vraag gesteld geen eis,geen moeten geen taal om mij te groeten maar ogen die het niets verdroegen waar ik verdween in niet-bestaan ging zij daar zwijgend staan niet als vervanging niet als…

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.…

Tot ooit, lieve Danboy

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84
Voor de liefde die nooit verdwenen is, ook niet door afstand, jaren of verdriet. Misschien is er een plek daarboven waar geen tijd meer bestaat. Waar twaalf weer gewoon twaalf is, en niemand ooit meer te vroeg gaat. En als wij elkaar daar ooit weer vinden, dan weten wij meteen wie jij bent.…

De schaduw van een boom

hartenkreet
0.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Een boom, kaal zonder bladeren Winter heeft de wereld in zijn macht Bittere vrieskou teistert de velden Bevroren rijp kleurt het landschap De warmte voor even verdwenen Een boom eenzaam in een veld Verborgen tussen anderen Boom, waarom blijven je takken hangen? Boom, waarom richt je je niet op?…
JRH8 augustus 2008Lees meer >

Gedachtes...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Misschien maak ik wel een nieuwe, eentje waar de kleur nog niet verdwenen is, waar er nog hoop is, een tweede kans. Ik verzin mijn eigen figuren, zie ze al rondlopen over straat, onzichtbaar voor al die mensen die voor zich uitstaren, doelloos. Onuitgesproken gedachtes, vervlogen hoop, hun ogen zijn leeg.…
Nikki20 augustus 2008Lees meer >

DE NAVOND KOMT ZO STIL

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.297
Het speit, de steen rondom, en, uitgestrekter schenen, zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor, in ‘t zwijgend goor verdwenen!... Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn bezitten nu de zanger mijn: noch nachtegaal, noch ruit noch muit, en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
Guido Gezelle16 februari 2006Lees meer >

haar stekels in haar hart

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
En hemelen over haar heen verdwenen. Vol moeilijke sterreconstellaties die ze niet kon begrijpen. Vol tekens, vol kometen met staarten die ze niet kon duiden. Uiteindelijk werd haar eigen geest een donkere nacht. Haar ziel groeide vol met distels en stekels. Uiteindelijk begreep ze dat de dood op alle vragen die ze had antwoord gaf.…
c10 oktober 2010Lees meer >

Het gebarsten kannetje

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.707
't Was een gebarsten kannetje, Hier pas op dit plekje verschenen Toen d' oude en deftige melkkan Van 't wereldtoneel was verdwenen. Ze had, al deed ze haar arbeid nog puik, Een barst en een scheur in haar kleine buik.…

De laatste zwaluw

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.522
vlucht dees streken, Door al uw zustren reeds ontweken; Zet u in betere oorden neer, De lente is hier al lang verdwenen, De lieve zomer ook is henen, Hier zijn geen schone dagen meer! Geliefde, vlucht!…

Ik ben te moe

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 682
moe Daarom slaap ik met blote billen alleen onder een deken Zet ik niet de wekker Denk ik maar niet aan morgen,aan tandenborstel of zorgen Aan zeep,water en eten zo lekker Want daarvoor ben ik te moe Lieve mama ik ben moe En daarom leef ik na verloop van tijd in een vissenkom Ik heb geen vrienden of vrouw meer Ze zijn als poezen verdwenen…
cornil15 november 2015Lees meer >

DE NAVOND KOMT ZO STIL

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.773
Het speit, de steen rondom, en, uitgestrekter schenen, zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor, in ‘t zwijgend goor verdwenen!... Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn bezitten nu de zanger mijn: noch nachtegaal, noch ruit noch muit, en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
Guido Gezelle28 september 2017Lees meer >

Pedagogisch-didactisch concept

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 811
Er werden wenkbrauwen gefronst bij 't horen der dreigend omineus klinkende woorden Want langzaam maar zeker verdween zo de leerkracht steeds verder uit beeld, totdat niemand meer zag Dat híj die de kennis bezit als expert het afleggen moest tegen 't fnuikend concept: Zijn rol bleef beperkt tot het coaching-gebeuren dat niet hem,…

Amerika

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
los in de gekte van de tijden laat hij ieder individu opnieuw voor zijn rechten strijden een rit los van het spoor van de historie een blanke amerikaanse vuist een miljonairs baas is hij geniaal of een dwaas een dwaalspoor op aarde zomaar vanuit het niets je kunt denken hij doet tenminste iets de glorie van het oude amerika verdwenen…
ebba30 maart 2018Lees meer >

De nieuwe drankwet

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.752
Als hij dus zo'n karreweitje Bijgeval een paar maal dee, Dan verdween zijn tapperijtje En hij tapte op de plee.…

BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Aan ene stille vliet gezeten Waar 't avondrood mij zacht omschijnt, En langzaam aan de effen hemel In telkens bleker stralen kwijnt, Denk ik de jaren, die verdwenen Als de eeuwig voortgestuwde baar En tranen zwellen in mijne ogen, En treurig eenzaam zit ik daar.…

Ik lach me dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
omhoog als artiest optredend voor de achterste rij slapen gaat slechts op een zij de andere moet ik echt ontzien van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen Narcissen heb ik ook buiten het seizoen Bloemen vrolijken vooral mijn geest op M'n volle haar valt nog niet uit de rode kleur is wel verdwenen…

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Kom, Vrienden, kom, doorwandel straat bij straat, Bemerk het volk dat hupplend, lachend gaat, En zegt u dan: Ja Rubens’s faam is groot, Twee eeuwen zijn verdwenen sinds zijn dood, En zie, hij leeft in ’s volks geheugenis Als of hij pas van de aard verdwenen is!…

Mijn vriendin

hartenkreet
4.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Onze fantasieën over oude huizen aan italiaanse kusten verdwenen in de stilte waarin wij elkaar gingen negeren. Allebei misten we de zorgeloze middagen in een veranderend druk leven. Ze was een vriendin van mij.…
L20 oktober 2002Lees meer >

Hup Holland Hup

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 899
. ---- We kwamen weer vol goede moed het veld op na de thee De Denen brachten onverwacht nog een kadootje mee Want Poulsen toonde even zijn perfecte balgevoel Hij kopte hem naar binnen maar stond voor z'n eigen doel Zo zie je dat het vreemd kan lopen in de voetbalsport Ineens die nare 0 verdwenen van het scorebord…
trawant14 juni 2010Lees meer >

De Nederlandse taal.

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.466
En nu - nu nacht en schand verdween; Nu Neêrlands schildleeuw, als voorheen, Met fierheid schudt de gouden manen; Nu 's ad'laars klauw hem niet weerstaat, En voor de glans van Neêrlands vanen De maan van Mekka ondergaat; Nu Neêrlands onbesmette Maagd Weer schatting van de volken vraagt, De zege aan onze standers snoerend'; Nu Neêrlands…

MH 17

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Vele gezichten,handen en voeten verdwenen uit de lucht Nu zijn we weer stil Het is er nog stiller op geworden De rampplek wordt steeds stiller Niemand ademt daar meer Gelovigen bidden daar Poppen en paspoorten worden verzameld voor nabestaanden Gelovigen bidden daar Kaarsen worden aangestoken voor de zielen lieve liedjes worden er gezongen…
cornil18 juli 2015Lees meer >

Jeu de boules met JPA

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 945
Doch wijkt hij te zeer van de norm Sportief en joviaal, Verschijnt het vrouwvolk, loopt het storm 't Is 't oud bekend verhaal ****** Bij "SEXJUWEEL" van Guus Maris Het was een ritueel Als Mauve's fijnpenseel Maar zelfs een bal van meel Verdween in diepe keel Één slok werd hem teveel Maar hij genas, werd heel Erg…

Adem mijn adem

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 241
nachtzwaluw hebben behoed voor uitroeiing door de roodkopklauwier en groene specht, broedzuchtig aan de Lethe Dank zijn wij - duizendmaal - dan ook verschuldigd aan schutspatroon heer Raza van Weimar vrouw Groenvrede in zuidoost-flevoland voor kemphaanstrijd, de klucht der polderfeesten in emmelwoude aan de leliezee Die mogen dan helaas verdwenen…

Degeneratie

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Ik kom uit een gek geslacht Ik heb geen goede genen Ik heb aanleg voor depressie Vrolijkheid is zo weer verdwenen Ik vecht tegen mezelf Word chaotisch van de pijn Ga dingen vergeten Ik wil niet emotioneel zijn Van de tranen raak in paniek Van het denken word ik ziek Ik haast maar rond en doe feitelijk niets Niets is veilig, alles leidt tot…

Mijn kinderhoofd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 788
En mijn hele gezicht verdween toen. Ik werd vele jaren later weer alleen wakker op bed. Geen kindergedachten, geen mogelijkheid meer tot dagdroom. Zelfs de eenvoudigste gedachten mochten niet meer in mijn hoofd bestaan. Met mijn hartje kon ik met pijn en moeite nog denken. En op mijn hals draaiden twee vrouwenbillen.…
cornil15 februari 2012Lees meer >

Toen o toen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Maar dat vredige – dat gevoel van wij samen is voor altijd verdwenen.…

NONKEL

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 615
Een paar doodskloppertjes staken verschrikt hun kopje even uit de wormstekige spleet en verdwenen weer razendvlug in hun veilige uitvlieggaatjes, toen ‘Nonkel’ grizzlyachtig brulde, als een vooroorlogse, verroeste stoomlocomotief, die men probeert aan de praat te krijgen en waaruit nog wat, in ‘zijn geval’, pijprook omhoog kringelde.…

De Zwanenridder van Kleef

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Elias schrok zich bijna dood; een door zwanen getrokken boot kwam gevlogen om hem te halen, woordeloos en zonder dralen, nog voor hij afscheid nemen kon, verdween hij aan de horizon. En Beatrix haar hart dat brak, ze wierp zichzelf toen van het dak, overmand door verdriet en spijt over haar grote stommiteit.…