3205 resultaten.
Redding
poëzie
4.0 met 1 stemmen
833 al uw wenen,
al uw zielangst is verdwenen,
dankend ziet ge uw kroost weer aan;
in uw tranen, angst en zorgen,
aangegroeid bij ieder morgen,
lag wat u thans streelt verborgen;
‘Wat God doet, is welgedaan!’…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 Waar ik viel uit tijd
en vorm, waar leegte sprak,mijn kou enorm
waar zelfs mijn naam
geen bedding vond
daar was zij,
mijn zachte grond
geen vraag gesteld
geen eis,geen moeten
geen taal om mij te groeten
maar ogen die het niets
verdroegen
waar ik verdween in niet-bestaan
ging zij daar zwijgend staan
niet als vervanging
niet als…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.…
Tot ooit, lieve Danboy
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
84 Voor de liefde die nooit verdwenen is,
ook niet door afstand, jaren of verdriet.
Misschien is er een plek daarboven
waar geen tijd meer bestaat.
Waar twaalf weer gewoon twaalf is,
en niemand ooit meer te vroeg gaat.
En als wij elkaar daar ooit weer vinden,
dan weten wij meteen wie jij bent.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een boom, kaal zonder bladeren
Winter heeft de wereld in zijn macht
Bittere vrieskou teistert de velden
Bevroren rijp kleurt het landschap
De warmte voor even verdwenen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Boom, waarom blijven je takken hangen?
Boom, waarom richt je je niet op?…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Misschien maak ik wel een nieuwe, eentje waar de kleur nog niet verdwenen is, waar er nog hoop is, een tweede kans.
Ik verzin mijn eigen figuren, zie ze al rondlopen over straat, onzichtbaar voor al die mensen die voor zich uitstaren, doelloos.
Onuitgesproken gedachtes, vervlogen hoop, hun ogen zijn leeg.…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 Het speit, de steen rondom,
en, uitgestrekter schenen,
zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor,
in ‘t zwijgend goor verdwenen!...
Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn
bezitten nu de zanger mijn:
noch nachtegaal, noch ruit noch muit,
en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
haar stekels in haar hart
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
820 En hemelen over haar heen verdwenen.
Vol moeilijke sterreconstellaties die ze niet kon begrijpen.
Vol tekens, vol kometen met staarten die ze niet kon duiden.
Uiteindelijk werd haar eigen geest een donkere nacht.
Haar ziel groeide vol met distels en stekels.
Uiteindelijk begreep ze dat de dood op alle vragen die ze had antwoord gaf.…
Het gebarsten kannetje
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.707 't Was een gebarsten kannetje,
Hier pas op dit plekje verschenen
Toen d' oude en deftige melkkan
Van 't wereldtoneel was verdwenen.
Ze had, al deed ze haar arbeid nog puik,
Een barst en een scheur in haar kleine buik.…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 vlucht dees streken,
Door al uw zustren reeds ontweken;
Zet u in betere oorden neer,
De lente is hier al lang verdwenen,
De lieve zomer ook is henen,
Hier zijn geen schone dagen meer!
Geliefde, vlucht!…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 moe
Daarom slaap ik met blote billen alleen onder een deken
Zet ik niet de wekker
Denk ik maar niet aan morgen,aan tandenborstel of zorgen
Aan zeep,water en eten zo lekker
Want daarvoor ben ik te moe
Lieve mama ik ben moe
En daarom leef ik na verloop van tijd in een vissenkom
Ik heb geen vrienden of vrouw meer
Ze zijn als poezen verdwenen…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.773 Het speit, de steen rondom,
en, uitgestrekter schenen,
zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor,
in ‘t zwijgend goor verdwenen!...
Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn
bezitten nu de zanger mijn:
noch nachtegaal, noch ruit noch muit,
en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
Pedagogisch-didactisch concept
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
811 Er werden wenkbrauwen gefronst bij 't horen
der dreigend omineus klinkende woorden
Want langzaam maar zeker verdween zo de leerkracht
steeds verder uit beeld,
totdat niemand meer zag
Dat híj die de kennis bezit
als expert
het afleggen moest tegen
't fnuikend concept:
Zijn rol bleef beperkt tot het coaching-gebeuren
dat niet hem,…
Amerika
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
657 los
in de gekte van de tijden
laat hij ieder individu opnieuw voor zijn rechten
strijden
een rit
los van het spoor van de historie
een blanke amerikaanse vuist
een miljonairs baas
is hij geniaal of een dwaas
een dwaalspoor op aarde
zomaar vanuit het niets
je kunt denken hij doet tenminste iets
de glorie van het oude amerika verdwenen…
De nieuwe drankwet
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.752 Als hij dus zo'n karreweitje
Bijgeval een paar maal dee,
Dan verdween zijn tapperijtje
En hij tapte op de plee.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 omhoog
als artiest optredend voor de achterste rij
slapen gaat slechts op een zij
de andere moet ik echt ontzien
van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn
Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen
Narcissen heb ik ook buiten het seizoen
Bloemen vrolijken vooral mijn geest op
M'n volle haar valt nog niet uit
de rode kleur is wel verdwenen…
Sapientia
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.495 Kom, Vrienden, kom, doorwandel straat bij straat,
Bemerk het volk dat hupplend, lachend gaat,
En zegt u dan: Ja Rubens’s faam is groot,
Twee eeuwen zijn verdwenen sinds zijn dood,
En zie, hij leeft in ’s volks geheugenis
Als of hij pas van de aard verdwenen is!…
Mijn vriendin
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.052 Onze fantasieën over oude huizen aan italiaanse kusten verdwenen in de stilte waarin wij elkaar gingen negeren. Allebei misten we de zorgeloze middagen in een veranderend druk leven. Ze was een vriendin van mij.…
Hup Holland Hup
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
899 .
----
We kwamen weer vol goede moed het veld op na de thee
De Denen brachten onverwacht nog een kadootje mee
Want Poulsen toonde even zijn perfecte balgevoel
Hij kopte hem naar binnen maar stond voor z'n eigen doel
Zo zie je dat het vreemd kan lopen in de voetbalsport
Ineens die nare 0 verdwenen van het scorebord…
De Nederlandse taal.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.466 En nu - nu nacht en schand verdween;
Nu Neêrlands schildleeuw, als voorheen,
Met fierheid schudt de gouden manen;
Nu 's ad'laars klauw hem niet weerstaat,
En voor de glans van Neêrlands vanen
De maan van Mekka ondergaat;
Nu Neêrlands onbesmette Maagd
Weer schatting van de volken vraagt,
De zege aan onze standers snoerend';
Nu Neêrlands…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Vele gezichten,handen en voeten verdwenen uit de lucht
Nu zijn we weer stil
Het is er nog stiller op geworden
De rampplek wordt steeds stiller
Niemand ademt daar meer
Gelovigen bidden daar
Poppen en paspoorten worden verzameld voor nabestaanden
Gelovigen bidden daar
Kaarsen worden aangestoken voor de zielen
lieve liedjes worden er gezongen…
Jeu de boules met JPA
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
945 Doch wijkt hij te zeer van de norm
Sportief en joviaal,
Verschijnt het vrouwvolk, loopt het storm
't Is 't oud bekend verhaal
******
Bij "SEXJUWEEL"
van Guus Maris
Het was een ritueel
Als Mauve's fijnpenseel
Maar zelfs een bal van meel
Verdween in diepe keel
Één slok werd hem teveel
Maar hij genas, werd heel
Erg…
Adem mijn adem
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
241 nachtzwaluw hebben behoed
voor uitroeiing door de roodkopklauwier
en groene specht, broedzuchtig aan de Lethe
Dank zijn wij - duizendmaal - dan ook verschuldigd
aan schutspatroon heer Raza van Weimar
vrouw Groenvrede in zuidoost-flevoland
voor kemphaanstrijd, de klucht der polderfeesten
in emmelwoude aan de leliezee
Die mogen dan helaas verdwenen…
Degeneratie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.026 Ik kom uit een gek geslacht
Ik heb geen goede genen
Ik heb aanleg voor depressie
Vrolijkheid is zo weer verdwenen
Ik vecht tegen mezelf
Word chaotisch van de pijn
Ga dingen vergeten
Ik wil niet emotioneel zijn
Van de tranen raak in paniek
Van het denken word ik ziek
Ik haast maar rond en doe feitelijk niets
Niets is veilig, alles leidt tot…
Mijn kinderhoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 En mijn hele gezicht verdween toen.
Ik werd vele jaren later weer alleen wakker op bed.
Geen kindergedachten, geen mogelijkheid meer tot dagdroom.
Zelfs de eenvoudigste gedachten mochten niet meer in mijn hoofd bestaan.
Met mijn hartje kon ik met pijn en moeite nog denken.
En op mijn hals draaiden twee vrouwenbillen.…
Toen o toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Maar dat vredige – dat gevoel van wij samen is voor altijd verdwenen.…
NONKEL
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
615 Een paar doodskloppertjes staken verschrikt hun kopje even uit de wormstekige spleet en verdwenen weer razendvlug in hun veilige uitvlieggaatjes, toen ‘Nonkel’ grizzlyachtig brulde, als een vooroorlogse, verroeste stoomlocomotief, die men probeert aan de praat te krijgen en waaruit nog wat, in ‘zijn geval’, pijprook omhoog kringelde.…
De Zwanenridder van Kleef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Elias schrok zich bijna dood;
een door zwanen getrokken boot
kwam gevlogen om hem te halen,
woordeloos en zonder dralen,
nog voor hij afscheid nemen kon,
verdween hij aan de horizon.
En Beatrix haar hart dat brak,
ze wierp zichzelf toen van het dak,
overmand door verdriet en spijt
over haar grote stommiteit.…