4314 resultaten.
Labrador
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 luister, in bedekte termen klinkt een laatste tureluur
ik laat mij kennen bij stemmen zonder weerwoord
het slijpen van briefgeheimen is van lange duur
op verlaten hooivelden is geen vogel meer gehoord
als ik daglicht ken, hoef ik niet in aarde te wroeten
mijn zwijgende metgezel laat ik op volle zee achter
misschien wel om niet zelf opnieuw te…
Klaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Eens is hij daar
ineens de laatste dag van je leven
zeker als de leeftijd dat toelaat
óók jonger kun je het beleven
Ook al ben je nog niet klaar
met het doen van dingen
zó belangrijk
dat blijft wringen
Je wilt ze nog niet verlaten
zij waar je zoveel van houdt
het idee dat te moeten missen
maakt je ijzig koud
Je hart, het belangrijkste…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 Mijn veilige plek verlaten
Drie dikke muren van steen
Ik probeer de weg terug te vinden
Maar kan er niet meer heen
Teveel prikkels, teveel drukte
Teveel druk kan ik niet aan
Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit
Van mijn veilige plek gegaan
Ik zoek een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het ongeziene is,
er daar geen verlaten…
Soms jij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
697 Zalf jij de woorden die
mijn lippen nooit verlaten.
Soms geef je me
de tijd,
ben jij de klok
waar wijzers ontbreken.
Wijzers breken waardigheid,
zeg je.
Soms schenk je me
je borsten
die de mooiste zijn en je lacht
als ik zeg dat ze
een plaatsje waard zijn
op de Werelderfgoedlijst.…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos verlaten…
Opluchting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Het vertrouwde woonkasteel verlaten.
Een korte reis vol springende vrees
van een beloerde, weerloze koolmees.
Bemoediging mag slechts flauwtjes baten...
Een vreemde gang in, wachtend _ gelaten,
omringd door gefluister, onvatbaar en hees.
Vastgebonden worden aan ziel en vlees.
Stinkend gas ruiken: het bewustzijn laten.…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Bezinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat…
Trouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 Negentien ben ik
Als ik het nest verlaat
Al het vertrouwde
Achter me ga laten
Aankomst in een
Onbekende stad
Waar alles nieuw is
Waar vertrouwdheid
Nog groeien moet -
Vlak voor het grote viaduct
Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.
De zon was mij nooit opgevallen als hij niet
steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 als ik verbroeder met de smaak
die mij het leven leidt, me musiceer
met klanken die me raken, me geef
aan de lusten die ik verzin
dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Wij weer samen, ik verlaat jou nooit…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Aleppo en de oorzaak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Onze lieve vrouwen
daarvan moet je houden
Evangeliewoord
houdt hen in de gaten
ga ze niet verlaten
heb ze lief dan ooit
zalig zij, wiens harte zij
openstellen voor de ander
zich aan hen verwarmen
Mag ik u dan wensen
dat wij zijn als mensen
Evangeliewoord
val elkander niet zo aan
vul elkander met de liefde
liefde meer dan ooit…
Schittert hoog kristal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
702 schittert
hoog kristal in statig
stille kaarsenvlammen
de sfeer van kerst is overal
in welkom zingt
zacht op vinyl nog
de maastreechter staar
het lied van stille nacht
alles lijkt compleet
als het glas geheven wordt
de gastheer vrede spreekt en
niemand van de aanslag weet
verontrustend is
het eerste nieuws
tafels zijn allengs verlaten…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 ik aarzel in dit licht
dit stilgevallen licht
taal of weerstand
alles van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van…
Nog eenmaal...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Hij wist reeds dat die avond de laatste was
En dat ze Hem allen zouden verlaten
Verraden ondanks dat Hij vrij van zonden was
Door één van hen die bij Hem aan tafel zaten.…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof het past, ontspruit
aan een zachtgroene steel
de frêle knop die zich langzaam opent
bij de oplichtende dageraad;
haar dracht is in tule ballet, doux
terwijl ze danst op schone tellen
en ik me op haar bevalligheid verlaat…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Die paar lippen verlaten in de nacht;
het licht verduistert in zijn laatste
kracht. Oh, waarom heb ik niets gezien?
Is spijt een hartstocht die nimmer meer
zal zien.…
Trouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Nu is het niet vanzelf sprekend meer
Men verlaat elkander keer op keer
Scheiden lijkt nu een normale zaak te zijn
Maar toch geeft het vaak verdriet en pijn.
“Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.…
Liefdesbloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 En weer gaat een geliefde
een geliefde verlaten
weer laat de een de ander
of omgekeerd alleen
Spat wat twee eens waren in
niet te lijmen scherven uiteen
Weer heeft de liefdesbloem haar werk gedaan
Mensen bedwelmd met haar geur
te veel verblind
met een roze wolk omkleed
Echter steeds fletser werd haar grandeur
het roze wat steeds verder afgleed…
Volksvijand nr. 1
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
659 Wie werkt voor een klein loon
en het ouderlijk huis verlaat
is in dit land een prooi
als het om huisvesting gaat
Urgent zonder baan gaat vóór
zei de overheidsdienaar
Blijf nog maar even thuis
Uw wachttijd is 8 jaar!…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
Zoektocht of queeste?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Zintuig, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid van papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt tot de laatste strofe,
streven naar de inhoud waarvan
ik de essentie nog niet doorzie,
te veel op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
820 waren afhankelijk
wilden elkaar niet veranderen
hadden een verhaal
samen beleefd
Jij en ik
hebben
alle diepte en hoogtepunten
echt doorleefd
hielden vast
wat we hadden opgebouwd
zagen de dood in het zicht
Geloofden
in het einde
als doorgang van het licht
Zo kon ik je in liefde en vertrouwen loslaten
toen je de aarde moest verlaten…