15404 resultaten.
bank aan zee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 een man
een vrouw
aan zee
alleen
hij ziet de zee
kijkt naar de zon
die er niet is
zij ziet de storm
die aantrekt
in het westen
hij kijkt naar haar
zij kijkt naar hem
een vrouw
een man
op een bank
aan zee…
Onverwacht weerzien
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
557 Mijn zonen kwamen zomaar naar beneden
Ik had ze al in weken niet gezien
De griep wellicht? Of uitdroging misschien?
Het bleek een nog veel ernstigere reden
Voor mij als vader is het een bekoring
Zo'n wereldwijde gamersnetwerkstoring…
Vaderdag
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
714 Ik hou normaal vooral van het gewone
Vandaag ben ik dus best tevreden met
Die sokken en die schroevendraaierset
Jaloers ben ik toch echter op mijn zonen
Ik wou dat ik op deze Vaderdag
Ook eventjes mijn eigen vader zag…
LOFLIED
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
972 stegen met mos
waarin karrensporen
gesleten in stenen
stegen stijl
tussen oude muren
waar eens het leven
drentelde
en het kind de klank
van zijn lied ontdekte
in de armoe
verscholen onder
een deken van grauwe
schaduwen
waar de zon niet kwam
Licht op kronen
van de kathedraal
waar de zon speelde
en rijk geklede heren
geen stegen kenden…
Godin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.114 Iedere avond als de heldere zon ondergaat
en de volle maan opkomt
zit ik op haar te wachten
op de enige en echte godin van de liefde
en ik zal dat eeuwig blijven doen
want ze heeft mijn hart.…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 het - in zand - gespreide lichaam
draait haar handpalmen
in een groet naar de afrikaanse zon
brullend slaan woest wilde golven
hun lied van verlangen op de kust
getemd water waaiert uiteen
likt gretig het gestrekte lichaam
onder afrikaanse zon
tussen zee en rivier
raakt het teder aan
neemt het woest in bezit
lanque de barbarie !…
Een vallende ster verslonden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.653 Op straat liep zelfs geen mierenbeest:
het zou die hete zon verwensen.
Na een paar uurtjes zon en strand
kwam ik gebruind weer thuis
zette wat rommel aan de kant
en leven werd weer lekker pluis.
Na heerlijk eten en wat drinken
liet ik me in een slaap verzinken:
de uren liepen rustig rond.…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Verdwijnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.312 Maar het einde komt altijd,
De zon die komt weer op,
En ik zie de waarheid,
Niemand raakt in vergetelheid!…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 in
Krachten der natuur spelen
met het water wind en zon
De herfst nadert met wilde schreden
zij sluit de oogst van zomer toe…
Het Dal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.061 hij moet weten waarvoor hij staat
en zich niet laten verslinden
welk pad hij ook gaat
Zal ooit de winter voor de lente zwichten
zal ooit de zon hoog genoeg staan
om de bodem te belichten
om verder te kunnen gaan…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
gewoon
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.999 Het is vanaf de oudste tijd
van heel ver terug en van dichtbij
zodra het kindje er dan is
tellen we er een vader en een moeder bij
een zoon
of even blij
een zij
zo heel gewoon…
Lokroep achter tralies
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 Als een vogel, gevangen
in wrede onderdrukking,
snak ik naar de zon,
de wind en de wolken,
mijn vleugels zijn verlamd
van niet-begrijpen,
mijn geest gebiedt te vluchten:
sla je vleugels uit en
snik je doodskreet langs
de vredig-blauwe lucht,
opdat de zon haar voedt
tot storm en de wind
haar uitstort over
de slapend in
niet-willen-weten…
Ik zal je omarmen
hartenkreet
3.2 met 41 stemmen
5.594 Dus laat de wind je gezicht strelen
en de zon je huid verwarmen,
zodat wanneer ook jij je ogen sluit
je voelt hoe ik je zal omarmen.…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Vanmorgen om 10 u 10
ontmoette ik de man
die de zon heeft verduisterd,
drie minuten lang.
Hij droeg een colbert van krekels,
een dorp als een monocle in zijn oog.…
Het schilderij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.322 Verdriet is mijn inspiratie
Tranen de verf
Mijn gedachten het doek
waarop ik mijn gevoelens in landschappen ontwerp
Velden van groen hebben een betekenis
Rozen staan voor liefde en zorgzaamheid
Die soms uit de zon worden gehouden
door hekken die in het veld staan
Seizoenen zijn de tijden
die bepalen wat sterft en blijft
Terwijl de zon…
MIJN NIEUWJAARSWENS
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.632 Een ticket naar de zon?
Mocht u het ook niet weten,
wat u het liefste krijgen zou,
denk dan: ik ben u niet vergeten!
'k hou onvoorwaardelijk van jou!
De zon zal meteen schijnen
op een jong of oud gezicht!
Verdwijnen zullen pijnen,
het leven wordt weer licht!…
Uitgevlogen
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
582 Iets deed mij uit dit wrede beeld ontwaken
een tamme duif landt schurend langs mijn raam
mijn zoon, ik roep tot drie keer toe je naam
om met die klank je aan te kunnen raken.…
een licht-rijk 2004 toegewenst ......
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
3.177 warm-geel licht
dapper vechtend
moe gestreden
na een lange herfst
zonne-kracht
haast ongemerkt
verworden
tot zwak schaduw-spel
laagstaand
aan de hemel-grens
bijna uitgedoofd
mid-winter zon
juist nu
zo zonder
zon-geschonken
warmte
dat mensen
willen zijn
iets van dat ene vonkje licht
in elkaars gedeelde dromen
elk jaar weer…
Reiziger reist
gedicht
3.1 met 15 stemmen
13.251 niet
je loopt een droom in de spanne
van ontwaken denkt aan liefde
je koopt schaduw van de zon
voor een goede prijs dat wel
--------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 over haar heen
waarna die bolle me toen zei
dat ik er ditmaal van zou lusten
en hij nam haar in de tang
waarna ze in een zak verdween
De zon die mag je dan niets kosten
sprak hij snauwend er nog bij
maar een Tom Poes kost hier twee vijftig
met of zonder vrijerij…
Nog net geen rokjesdag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
762 Maar de zon die schijnt zo heerlijk,
op een echte voorjaarsdag.
Warmte net te koud nog:
nog net geen rokjesdag.…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
in memoriam
van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
Hemellichaam
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
625 stilte een zomerbriesje was
weet je nog hoe ik jouw gelaat
met houtskool op papier zette
de scherpe lijnen uitveegde
zonder precisie
zichtbaar werd
wat houden van betekende
ik droom je nog steeds
als de zon en als de maan
thuis…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Een streepje zon en ver van hier
een vogel die probeert te zingen.
Hoe wil het leven ons omringen
met wat geen woorden ooit omvatten?
Het heimwee naar een warme tijd
waar plots weer zoveel bloemen bloeien,
hoe is dit toch niet uit te roeien
maar komt elk voorjaar ook tot hier.…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 genoten en zonder
veel woorden onze boterham aten
louter tezamen in zon en wind
(over een van de vele wandelingen
met mijn vader in de Eifel)…
op kleur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
477 het liefst het zwijgen
van een windstille dag
wetend,
dat de zon, het rood en ook het goud
zich immer glanzend zuiver
laat vertellen, door mijn lach…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 onder schotsen koel en kil
zonder wanhoop
omtrent oorlog en oorlog en oorlog
in stilte stikken in geluk
terug in de tijd
ademen zonder geluid
laat mij verdrinken in het moeras
van deze ondergaande zon…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 nu zon is vertrokken
zitten wij met de brokken
door sproeien en rook
hebben wij de nachtvorst
bevochten voordat hij
lente grote schade berokkent…