Alle inzendingen

Een auto start een hond blaft een deur klapt een kind lacht De ketel fluit de koffie loopt papa schreeuwt mama huilt Een vogel danst het water glanst een boot zinkt een ijsbeer smelt De kachel brandt de vloer kraakt een roos bloost het vuur laait De koek is op de schaal is l...

Terwijl de tijd door al je vingers glipt loop je steeds vaker achter jezelf aan omdat alles meer moeite kost sluipt dat wat je liever wilt negeren toch langzaam dichterbij voel je dat de wereld stilaan kleiner wordt omdat er meer mensen verdwijnen dan bijkomen zit je soms klem in ...

Leugens en bedrog Ze komen altijd boven Na verloop van tijd De ergste leugen Is de 'goede bedoeling' Voor de 'goede zaak' Hoe goed die zaak ook Het doel heiligt het middel ook dan niet. Nooit niet. Waar de waarheid zwijgt Wordt ieder doel een leugen Het middel een las...

in de lieftallige boog die jouw oog beschreef als een hoela hoep voelde jij je eindeloos goed in de cirkel van bewegend verlangen weet jouw gratie zich nooit gevangen wat uitdagend leek bleek een tot in de puntjes geregisseerd spel van kan ze het niet of lukt het haar wel waar...

we zullen naar de toekomst kijken de hoop vasthouden in de bevroren tijd, ook al zijn we het zwoegen de onzekerheid moe 't licht op ons gezicht zal 't niet doven noch de vreugde' blos van onze wangen roven het gaat in de nacht met ons mee och schoonheid zo liefdevol teder ...

De reiziger reist heen en weer Van Amsterdam naar Wormerveer En ook wel eens naar Krommenie Naar Beetsterzwaag en Middellie. Hij leest zijn krant in de coupé En neemt altijd zijn koffer mee Hij draagt een witte hoge boord En als hij zit zegt hij geen woord Hij praat nooit met een ander heer...

Oranjerode tinten in de parken, En blaadjes van de boom in elke kleur. En ik word groen en geel van de terreur Van lui die niet handmatig willen harken. De buren bakken het behoorlijk bruin, Ik erger me dan blauw in onze tuin.

Geen kop of staart meer te zien: een hoopje veren Geplet als deeg in een wafelijzer. Er is amper iets dat een weinig aan de dood doet denken, De naam oproept van een duif zo dun als een hostie. -------------------------- uit: 'Blind Vuur', 1995.

buiten bloeien planten bomen worden groen en alles wordt zo zacht binnen pompt het kleine onvervaarde hartje bloed door het lichaam en alles komt tot leven de langste dag dient zich uitbundig aan de nacht trekt even aan het kortste eind het hart groeit als gras klop...

een bloem in de loop van een geweer een hand op het hoofd van een kind een arm om de schouders van een zwerver een woord tot hen die worden doodgezwegenå water voor de dorstigen bedden voor vermoeiden brood voor hen die hongeren welkom voor hen die vluchtten maar ook begrip voor hen die b...

Nu de getouwen zijn gestorven Eens liep ik in de schemer door de straten En luisterde naar een geweven cadans Als vermoeid van overpeinzing werd ik Bevangen door deze industriële dans De straten ademden een zacht dreunen Een mechanisch kreunen van staal dat leefde Het wrong zich gestaag ...

We hebben iemand nodig die ons troost… We kunnen niet zonder elkaar want je bent elkaar te dierbaar. Bloemen kunnen niet zonder water… Ze hebben het nodig om te kunnen leven. De wereld kan niet zonder zuurstof… Anders gaat alles en iedereen dood. Een last op onze schouders nodig…...

o God wat een dag de zon schijnt het bos toont zichzelf in z’n kleurrijkste herfsttooi dat ik dit weer beleven mag mijn hart jubelt en ik lach wat is het leven toch mooi thuis ligt een grijs omrande envelop: kleurloos ijskoud te zijn opgevangen op de stekelige deurmat: hij was nog jo...

Ik zag in mijn oude tante De trekken van mijn moeder . En van een oma en een opa, Die ik nooit echt heb gekend . Hetzelfde bloed stroomt door mijn lichaam dezelfde oogopslag gelijkt. De verbeten trekken om haar mond. Het in zichzelf gekeerde staren in de leegte van een landerige dag, waa...

Ik zie je door dikke druppels op de ramen, mijn engel van lijn 8. Jouw profiel zo afgetekend en toch zo zacht, slechts de spiegel en het donker brengt ons samen. Ik staar naar natte stadse straten, naar mijn buitenwereld, spiegelend vervormd. Een regenspoor dat mijn beeld misvormt laat ong...

O, waar moet dat nou toch henen Sint heeft een schimmel tussen zijn benen Dat komt, hij is constant aan het rijen Op het dak en op de keien 't Zit van zijn kruis tot aan zijn tenen

ik voelde jouw vingers langs mijn huid glijden de kleine stops in het even verwijlen voor intensiever contact je volgde de wegen van wind en de zon raakte reacties die bruinend gezondheid gaven ogenschijnlijk bleek de verdediging goed maar onder de huid verscheen de kleine s...

och, nog even en we zijn er aan gewend de tot nader order uitgestelde tijd en de moeilijke dagen zijn alledaagse dagen geworden

Ik kijk naar mijn leven: het wordt kleiner ik houd mijn ogen er vlakbij: ik kan al niet meer onderscheiden tussen goed en onwaarschijnlijk, tussen zien en ontwijken tussen mij en iedereen... wat zeg ik nu weer... mijn leven groeit, woekert, grijpt om zich heen en ik kan alles ondersche...

Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen al roert de hand daarbuiten luide de huid hun klank in zich gekeerd blijft dof Mijn ogen zijn omfloersde tamboerijnen maar heb daarmee geen medelijden

De Sint is weer in Nederland onthaald, Maar ik heb er al jaren niets meer mee, Zo’n patriarch, zo’n bisschop is geen pré, Wat mij betreft heeft deze man gefaald. Nee, voor diversiteit maak ik me hard: De Sint moet vrouw zijn, lesbisch en liefst zwart!

Als ik niet meer kan lopen help me als je kan Als ik niet meer zelf kan eten voer mij dan Als ik niet meer kan praten praat dan honderduit tegen mij Als ik in mijzelf gevangen zit maak mij vrolijk en vrij Als ik niet meer wil laat mij niet verloren staan Als ik dodelijk vermoeid...

jouw nu heeft een agenda een verwachting en filosofie voor en van het goede leven een open oor ook voor echo’s van de lessen uit het verleden een hart en hoofd vol wensen voor de wereld om jou heen die jij nodig hebt zoals zij jou in alles wat je hebt en bent dankbaar voor de ontmoeting...

Krats. Auw. Inktvlek. Stroman. Adempauze. Blut. Vecht. Lont. Geknapt. Brand in mijn hoofd. Blussen met benzine.

een ijsvogeltje steelt de vis van mijn hengel - mijn dag is volmaakt Foto van © Robert Moeliker!

Heb ik eindelijk een altijd online electrische auto gekocht. Ontdek ik ineens dat vanaf dat moment ook al mijn ritten waar ook naar toe, hoe vaak ook uitgevoerd , verworden zijn tot kostbare data.

Ik lig in het lied, het lied van liefde en tijd – een stille uithoek.

’s nachts zijn alle wolven grijs en willen dat tot elke prijs maar al te graag zo houden ze lopen met hun ogen dicht ’s nachts zijn alle wolven grijs iedereen is dan gelijk iedereen is te vertrouwen of wordt opgelicht ’s nachts zijn alle wolven grijs en huilen dan bij volle maan ...

Een nerveus gevoel bekroop mijn hart, want ik zag hem staan. Verlegen knikte hij naar mij, waarop ik aarzelde en hem een ware glimlach gaf. Het werd liefde op het eerste gezicht en we kwamen tot een mooi gesprek waarin ook liefde ter sprake kwam. Eigenlijk ging het allemaal best ...

Wie nemen moeten, wat ze niet kunnen krijgen. Wie machtig en rijk willen zijn. Wie het spel niet meer spelen willen, omdat ze hebben verloren, verliezen aanzienlijk. Verliezers verliezen hun supporters niet, omdat ze zelf graag winnaars willen zijn, die niet verliezen willen totdat. Totda...