Alle inzendingen over angsten

5051 resultaten.

Sorteren op:

Gered

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.342
angst begon later te tanen, vooral toen de meester eens zei: bekeringen gaan gepaard met tranen. Ik had gehuild, was dus gered. ----------------------------------------------- uit: ' Wat blijft komt nooit meer terug', 2002.…

In de nacht

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.635
En angstig zoekend - want in lijfsgevaren, Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u - Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren; En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet - Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed! In dromen voorgevoeld had ik uw dood.…
W.L. Penning12 november 2026Lees meer >

Bloedbaan

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
Pijn en angst vervagen in de tijd. Het beest dat niets ontziet, heelt alle wonden, van vlees en verdriet. Vogels in de morgen. Huilend van geluk en hartzeer, naast haar. Ik ben er weer. Nog wel.…

De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.959
geschikte verdwenenen wier blikken voor een vergelijk nog blijven haken in de schemer als wij in een flits naakt door de mazen het donker in vallen of verdwijnen we samen in een vuurstorm, een fluistering in de laatste ademtocht van de zee in het uitputtelijke oor van de aarde --------------------------------------- uit: 'Van alle angst…

Water

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.363
regendruppels springen op spetters rimpels kringen ik knaag gaten in een rots vuur houdt mij niet tegen dampig ben ik zacht en nat of hard als ijs zwart en glad ik schiet als hagel val als sneeuw ik kabbel klots en klater ik kaats van zon en maan het licht en spiegel je gezicht - water --------------------------------- uit: 'Hoe angst…

Mijn liefde

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Mijn leven gaat nu doelloos heen, Ik leef, doch ach, in vrees alleen; In kwelling, onrust, angst en nood, Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…

Mis mij

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 13.582
. -------------------------------- uit: 'Hoe angst klinkt', 2012.…
Hans Hagen18 december 2013Lees meer >

In het oerwoud

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt is daar aan de dood gewijd, en liefde zwerft argeloos en naakt door ons donkere hart en de tijd en wij kunnen niet redden, het leven is wreed en het lot een verscheurend dier en angst om zijn liefde is ’s mensen leed door al zijn dagen hier.…
Augusta Peaux20 december 2013Lees meer >

Haat me niet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Met angst in het hart zit ik te wachten op einde wedstrijd want zeker en vast gaan er op slagveld voetbal weer mensen sneuvelen! Leuk hè? Sport!…

Vitaliteit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
De klimop klautert, klimt zo graag, zo veel wil ze omhoog ze loutert mijn luie deel, ze spoort me met haar kracht aan in te grijpen, haar te begrijpen want hoewel ik haar telkens snoei, aan haar nieuwe scheuten trek uit angst dat ze mijn bomen, struiken bedekt en wurgt, trekt zij 't zich niet aan, laat mij begaan en wortelt, klimt onbedaard…
Ralameimaar18 augustus 2014Lees meer >

Met oranje tintje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
in wederopbouw zijn zij uit beeld verdwenen toekomst dooft stukjes verleden herdenken met oranje tintje heraldiek en romantiek de stoere jongens van het pintje vrijheid is ons hoogste goed gebleken maar de zekerheid is wel gesleten langzaam zijn zij weer tot leven gekomen gezichten uit mijn dromen namen krijgen nu een stem angst…

IN VOGELVLUCHT

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Tragisch langzaam Gaan de dagen Dodelijk De stiltes om mij heen Tijd genoeg Om af te vragen Wat is mijn lot Hoe zwaar mijn steen Wat mag ik Van mezelf verwachten Loodzware vrachten Vol angst en pijn Slopende dagen Eenzame nachten Weer lang alleen Te moeten zijn Gedoofde vlam Verdoofde massa De tijd gaat slepend Overal door De dag…
Hookie25 juni 2015Lees meer >

Het blauw perspectief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
wolken pakken samen verduisteren in vele talen het blauw perspectief naamlozen roepen de wind te gaan liggen proeven de stilte van angst hun bewegen wordt gedreven door een passie voor gaan en stormenderhand overspoelen nog maakt het niet uit land en plaats om het even voor slaap eten en leven maar gezichten herkennen baarden uit…
wil melker22 september 2015Lees meer >

Niet gestelde vragen aan vader

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik denk ik moet hem vragen wat zijn levenswaarden waren wat mijn moeder hem vertelde waar zij beiden in geloofden of ik hen niet dikwijls kwelde of door angst zij nooit verdoolden. Ik denk ik moet hem vragen...…

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
er speelt winter in bevroren takken die wit besneeuwd naar de hemel reiken je lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

De Eerste Preekstoel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
De eerste preekstoel was een steen die amper was weggerold afgedaald van boven zat er een Engel op hield daar zijn preek op Gods gezag zijn stem klonk zacht eerst waren het vrouwen die juist uit angst nog waren weggehold zij mochten luisteren naar die Goddelijke woorden die klonken op deze eerste dag als muziek accoorden…

Smerig licht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben daar niet zomaar gekomen Eens nam ik de benen Heb van alles gevoeld Stopte opeens met dromen Smeet de deur met geweld dicht Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd Angst en pijn werden niet verdoofd Licht werd donker, donkerlicht smerig licht, donkerrood Ik wandelde, rende mijn eigen voeten voorbij Leven kan altijd beter…

ontwricht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
we zien de verlaten huizen de bomen die aan hun wortels rukken om zich los te wrikken van de aarde we voelen de grond openbreken onder onze voeten geen gaas op de grillige slingergang van onheelbare diepe wonden we horen de angst in zwarte verhalen in het boomloze landschap waar elke beweging dodelijk is en licht zich verbergt…
J.Bakx8 december 2016Lees meer >

Een volmaakt samen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
het was de man met de donkere ogen waar jij voor viel hij sprak en zong over liefde en geloven raakte jou tot diep in je ziel zijn innemende lach nam je mee naar verre bossen en golvende zee in zijn verhalen kon je verdwalen maar zonder enige angst ging je mee bij het vlammende vuur speelde hij zacht het warm verlangen van het…
wil melker19 januari 2017Lees meer >

Gedichten die ik mis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet. Hun meningen niet over kwaad en over goed. Hoe zij moesten vallen en weer opstaan, temidden van de strijd om het bestaan. Niets weet ik over hun gevoelens. Wie en wat ze hebben liefgehad. Hoe ze dachten over trouw. De laatste tijd doe ik niets liever, dan gedichten schrijven.…

Het onbekende gif

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik struikelde over een slang op de grond die als stok vermomd zo het warme wegdek vond angst verlamde mij was doodsbang voor het onbekende gif dat ik in hun scherpe tanden wist toch moest ik mijn hand uitsteken om de val te breken al sissend schoot hij weg pas later kwam de schrik ik bibberde begon me licht onwel te voelen in…

Het leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Ik werd door angst aangerand. De ogen waren hun glans kwijt, ze werden geteisterd door tranen. De glimlach was gaan liggen, zonder troost. Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten. Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen. Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…

In talloze decors

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 445
ik heb ze zien lopen in het licht van weten hoe ze eruit zagen ben ik in pure verbazing vergeten lichtende vormen kleurrijk in voortdurend bewegen kon hun warme empathie voelen zonder angst over hun bedoelen zij openden dimensies die ik nog nooit had gezien onbenoembaar in woorden maar alles voelde zo eigen ik speelde…
wil melker28 augustus 2017Lees meer >

Genezen?

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
De onverschrokken psychopaat, gespeend van enig empathie, kent geen angsten, voelt geen haat, heeft voor niemand sympathie. Leeft voor zichzelf en zijn lusten, zijn slachtoffers verkracht. En zal niet eerder rusten, voor hij ze heeft afgeslacht. Maar wij kunnen hem genezen, voor een terugkeer in de maatschappij.…

FB

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Geheimen heb ik praktisch niet Ik heb echt niets te verbergen En dat iedereen mijn ponem op FB ziet Zal geen sikkepit van mijn privacy vergen Wat doen er veel mensen geheimzinnig En angstvallig over hun privacy Je leeft toch openbaar en ’t is onzinnig Wat heb je te verbergen aan ’t strand in bikini Maar als gewoonlijk jaagt de media De angst…

oversteken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
ring van het oog van de orkaan de Dood getooid met hoed kantelt in de tollende wind weggaan is een beetje sterven in ieder uur en op elke plek verlies je iets van jezelf rites de passage de uitgebluste Dood vertrekt een trage rit naar Nergensland hij kijkt achterom de goede Dood en ziet het verleden heb geen geen angst…
J.Bakx21 december 2018Lees meer >

Donkere kamer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Angst, schuld, twijfel en verdriet, huizen hier tot het jou weer vind. Negeer de donkere kamer niet! Laat blijven al wat hier bevind. Ruim het, het brengt liefde aan het licht.…
San28 februari 2019Lees meer >

Ode aan het huis

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 878
zo is dit huis mijn tweede huid zuiver als het witste licht spelen kinderen met het kleine weinige in hoopvol klarende kleuren als een groot verrukkelijk geluk het huis uit het interbellum ooit in angst…
Guy Aarts10 september 2019Lees meer >

Kanker

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
jij hebt de pijnen ervaren van verdrogende boombast en de oogst van leeg gele aren zag hoe klei scheurde tot een rafelig patroon in uitgewoonde beddingen voelde hoe verlammende angst brekend krampte in een al zwaar geteisterde wereld ongezien zijn de natuurgebeurens van een al zwaar uit het lood geslagen stervend bestaan geen…
wil melker26 december 2019Lees meer >

Scandeerden fel haar naam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
nog hield zij hun blik gevangen maar als in een vertraagde film bleef hun glimlach hangen onzekerheid was al bereikt in de discontinuïteit van het anders zo bekende en soepele protocol angst lag op de loer in de ongecontroleerde decibellen die in de menigte al bezig waren koppen te snellen toen nam zij met ferme armzwaaien…
wil melker15 februari 2020Lees meer >