5051 resultaten.
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.
Ik had gehuild, was dus gered.
-----------------------------------------------
uit: ' Wat blijft komt nooit meer terug', 2002.…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.635 En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.…
Bloedbaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
786 Pijn en angst vervagen in de tijd.
Het beest dat niets ontziet,
heelt alle wonden,
van vlees en verdriet.
Vogels in de morgen.
Huilend van geluk en hartzeer,
naast haar.
Ik ben er weer.
Nog wel.…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door de mazen
het donker in vallen of verdwijnen we
samen in een vuurstorm, een fluistering
in de laatste ademtocht van de zee
in het uitputtelijke oor van de aarde
---------------------------------------
uit: 'Van alle angst…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik kaats van zon en maan het licht
en spiegel je gezicht - water
---------------------------------
uit: 'Hoe angst…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 .
--------------------------------
uit: 'Hoe angst klinkt', 2012.…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
Haat me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Met angst in het hart zit ik te wachten
op einde wedstrijd want zeker en vast
gaan er op slagveld voetbal weer mensen sneuvelen!
Leuk hè? Sport!…
Vitaliteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 De klimop klautert, klimt
zo graag, zo veel wil ze omhoog
ze loutert mijn luie deel,
ze spoort me met haar kracht aan
in te grijpen, haar te begrijpen
want hoewel ik haar telkens snoei,
aan haar nieuwe scheuten trek
uit angst dat ze mijn bomen,
struiken bedekt en wurgt,
trekt zij 't zich niet aan, laat mij begaan
en wortelt, klimt onbedaard…
Met oranje tintje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
621 in wederopbouw
zijn zij uit beeld verdwenen
toekomst dooft stukjes verleden
herdenken met oranje tintje
heraldiek en romantiek
de stoere jongens van het pintje
vrijheid is ons
hoogste goed gebleken maar
de zekerheid is wel gesleten
langzaam zijn zij
weer tot leven gekomen
gezichten uit mijn dromen
namen krijgen nu een stem
angst…
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 Tragisch langzaam
Gaan de dagen
Dodelijk
De stiltes om mij heen
Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
Niet gestelde vragen aan vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Ik denk ik moet hem vragen
wat zijn levenswaarden waren
wat mijn moeder hem vertelde
waar zij beiden in geloofden
of ik hen niet dikwijls kwelde
of door angst zij nooit verdoolden.
Ik denk ik moet hem vragen...…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
De Eerste Preekstoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 De eerste preekstoel
was een steen die
amper was weggerold
afgedaald van boven
zat er een Engel op
hield daar zijn preek
op Gods gezag
zijn stem klonk zacht
eerst waren het vrouwen
die juist uit angst
nog waren weggehold
zij mochten luisteren
naar die Goddelijke
woorden die klonken
op deze eerste dag
als muziek accoorden…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker, donkerlicht
smerig licht, donkerrood
Ik wandelde, rende
mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet.
Hun meningen niet over kwaad en over goed.
Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de strijd om het bestaan.
Niets weet ik over hun gevoelens.
Wie en wat ze hebben liefgehad.
Hoe ze dachten over trouw.
De laatste tijd doe ik niets liever,
dan gedichten schrijven.…
Het onbekende gif
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik struikelde over
een slang op de grond
die als stok vermomd zo
het warme wegdek vond
angst verlamde mij
was doodsbang voor het
onbekende gif dat ik
in hun scherpe tanden wist
toch moest ik
mijn hand uitsteken
om de val te breken
al sissend schoot hij weg
pas later kwam de schrik
ik bibberde begon me
licht onwel te voelen in…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 Ik werd door angst aangerand.
De ogen waren hun glans kwijt,
ze werden geteisterd door tranen.
De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 ik heb ze
zien lopen in
het licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde…
Genezen?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
610 De onverschrokken psychopaat,
gespeend van enig empathie,
kent geen angsten, voelt geen haat,
heeft voor niemand sympathie.
Leeft voor zichzelf en zijn lusten,
zijn slachtoffers verkracht.
En zal niet eerder rusten,
voor hij ze heeft afgeslacht.
Maar wij kunnen hem genezen,
voor een terugkeer in de maatschappij.…
FB
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Geheimen heb ik praktisch niet
Ik heb echt niets te verbergen
En dat iedereen mijn ponem op FB ziet
Zal geen sikkepit van mijn privacy vergen
Wat doen er veel mensen geheimzinnig
En angstvallig over hun privacy
Je leeft toch openbaar en ’t is onzinnig
Wat heb je te verbergen aan ’t strand in bikini
Maar als gewoonlijk jaagt de media
De angst…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste
Dood vertrekt
een trage rit naar
Nergensland hij kijkt
achterom de goede
Dood en ziet het
verleden heb geen
geen angst…
Donkere kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Angst, schuld, twijfel en verdriet,
huizen hier tot het jou weer vind.
Negeer de donkere kamer niet!
Laat blijven al wat hier bevind.
Ruim het, het brengt liefde aan het licht.…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 zo is dit huis mijn tweede huid
zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis uit het interbellum
ooit in angst…
Kanker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 jij hebt de pijnen
ervaren van verdrogende
boombast en de oogst
van leeg gele aren
zag hoe klei
scheurde tot een
rafelig patroon in
uitgewoonde beddingen
voelde hoe
verlammende angst
brekend krampte in een
al zwaar geteisterde wereld
ongezien zijn de
natuurgebeurens van
een al zwaar uit het lood
geslagen stervend bestaan
geen…
Scandeerden fel haar naam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nog hield zij
hun blik gevangen
maar als in een
vertraagde film bleef
hun glimlach hangen
onzekerheid was
al bereikt in de
discontinuïteit van
het anders zo bekende
en soepele protocol
angst lag op de loer
in de ongecontroleerde
decibellen die in de
menigte al bezig waren
koppen te snellen
toen nam zij met
ferme armzwaaien…