28806 resultaten.
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert…
ode aan Johnny the Selfkicker
netgedicht
2.6 met 66 stemmen
13.529 'een zaal in de branding'
waar wij bijna verdronken
in zijn zee van poëzie
Lejo van Kuijeren…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs.
--------------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…
Zo zeer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.090 Ik kijk toe hoe golven breken
Op de uitgesleten stenen
Mijn gedachten blijven steken
Bij alles dat is verdwenen
Hier aan de haven vind ik rust
En herleef vervlogen dagen
Ik zie hoe zee de kade kust
Golven diepe groeven zagen
Hun liefde gaat gepaard met pijn
Zoals ook die van ons mijn schat
Maar het is en zal altijd zijn
Zo zeer heb ik…
Hemelse reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Thuis in het wolkenparadijs
zoekend naar zijden rust
een zwevende hemelse reis
zich van geen kwaad bewust
Vleugels ademloos gespreid
vliegend over land en zee
nooit gebonden aan de tijd
gewichtloosheid reist mee
Eeuwige bagage is het uitzicht
weer en wind als goede vriend
zoekend naar het puntje van licht
maar ook in het donker helderziend…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.
Zo ook ...
de " LIEFDE "
Zij is onpeilbaar
ondoorgrondelijk
en toch...
Zo... ONMISBAAR…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 Ik onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze…
Voeten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
893 En daar aan de blauwe zee,
waar nu ook lippen groeten,
begint heel stiekem een cliché.…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
Windkracht tien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
598 ze voelt de stormwind
door haar haren wapperen
ziet de metershoge golven
aankomen brullen
windkracht tien
haar ogen stralen
haar hart bonst
ze voelt de hartstocht
van de wind
die haar optilt met wondere kracht
laat me meevliegen
fluistert ze zachtjes
neem me mee
de wind lacht
de zee huilt
en zij geniet
door de storm gedragen…
Warm
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.012 Vingers die me volgen in een zee van kleurende golven
uit een droom die op jou lijkt
zoals je weer ontwaakt.…
Ontwortelde boom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 Glibberig nat kleeft het bladeren tapijt
bleek onder mijn voeten
ik huiver van kou
terwijl de winter nog moet komen
zij beiden dreven mij
storm en schuimbekkende
woede van zee
in stilte van nacht
schrijf ik over het verzamelpunt
van geverfde krijsende papegaaien
met stinkende kromme snavels
een tortel vastgebonden
aan een boom
bloesem…
Hoogmoed ?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
459 Waar de zee
zich in liet bewonen, stolt
het bloed van anemonen in
een hoogmoed van de tijden
en laat overtollig moraal zich
verleiden tot een niet te stuiten
vloed om dijken te doorbreken.…
De wegen der vrijheid
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.325 Zee is bedrieglijk en veel te diep
al ligt zij daar en lijkt een dier te wezen
want rillingen van schuim gaan overheen
haar luie lijf dat ademt als een stier zo luid.…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
Nehalennia vertrapt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
679 Langs de zee van Domburg
zat zij op een bank, zij was
een en al goedheid en juist
dat krijgt voor een godin op
aarde de meeste tegenstand.…
Geesteskind
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
671 Het geesteskind uit ons geboren
is van uitzonderlijke bloede
in onze doofheid kan het horen
hoe God een stille dood verhoedde
het draagt de waarheid van ons leven
over een zee van zijrivieren
waarin de liefde is verweven
met brute kracht van wilde dieren
het overstemt kwetsbare klanken
in het concert van overleven
wij hoeven nooit meer…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
levende aarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 Leven ontstaat omdat eigen-
schappen van het atoom het
technisch mogelijk maken,de
aardkorst zit vol leven; het
kruipt over het oppervlak tot
diep in de aardkorst, stroomt
met rivieren mee, zwemt in
zee, zweeft op de wind hoog
in de lucht; 't aardoppervlak
is 'n gelei van leven, mantel
van Gaya, godin der aarde.…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Donnerwetter
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
478 Oudhollandsche waarden, schemerlampen, bloemetjesbehang, ganzenborden, negermuziek, poffertjes, verre reizen naar Egmond aan Zee, Stalin, de Gruyter, Abe Lenstra, Snip & Snap, melkchocoladehagelslag, benzine 14 cent per liter, warme anijsmelk, Douglas DC6, schorseneer, formica salontafel.
Welkom in 1951.
Mensch erger je niet.…
Duisterling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
472 Ik ben een duisterling geworden
in zwijgende stilte van jouw dromen
ver weg op het eiland in woeste zee
voel ik soms jouw verlangen in ochtendgloren
strijk ik de plooien van mijn overhemd weg
opgewekt, goed gehumeurd, en renteloos
beweeg ik stilte naar gedroomde bergen
maar die zijn er niet op het vlakke land
van jouw onbeweeglijke, stoute…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
Lied van de wijze kinderen
gedicht
3.7 met 6 stemmen
15.335 Zij aten
hun buiken rond in de honingboom
en gingen varen op de vrolijke zee.
Trof de bliksem hen niet van de dood?
Welnee - zij ademden eenmaal diep
en vielen in lachen uiteen.
---------------------------------------------
uit: 'Al ben ik een reiziger', 1959.…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band
hoe machteloos het reiken
over zee…