7884 resultaten.
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben geheel tot niets in jou vergaan:
ik ben als niemand die nooit ergens was.…
De vlucht uit Egypte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Met lichte tred ging ze,
frivool maar vastberaden nu,
de nacht in die verhullen en vergeven kan,
wat losse noten en één schamel dekentje
nam ze met zich mee.…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
Maanvlinder
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
459 Dacht dat jouw stem klonk
wegzonk in toevalligheden
waar ik bij volle maan
de gulle liefde dronk
het droomkompas
opnieuw geijkt
Dacht dat ik
bekoring voelde
opnieuw beginnen
in beminnen
omdat ik je had losgelaten
en gekoesterd
gevoelens opgepoetst
in fris verlangen
maanvlinder
hoorde ik jouw naam
in de echo van de nacht
hoorde…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Ik dacht over de naam van ridderspoor
terwijl ik naar buiten keek,
het regende en 'k
een mager katje oversteken zag,
het dan vlug beschutting onder auto zocht.
Terwijl 't in mijn hoofd speelde,
dat ik als ridder, goed
voor een spoor zorgen moet.…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
Niet-omgekeerde narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 anarchist
die accepteert de geile maagd
en schenk aandacht aan iedereen
met mijn ingetogen populisme
Nog niet opgejaagd
door overspel
van focusverlegging naar mijzelf
Ik ben de nog te ontpoppen bloem
in de grote weide langs de Styx
met equivalente buren als lotgenoten
Ik niet hou van gekleurde vloeistoffen, echo’s, kapsels Afro of Dite naam…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
TEGENGESTELDE EMOTIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
541 toen de held
haar eindelijk in
z’n armen nam en kuste
kon ze haar tranen niet
bedwingen en pinkte
menig traantje weg
net op dat moment
zag hij op z’n tablet
z’n club een beslissend
doelpunt maken
en juichte:
‘Wat een fraaie goal zeg.’…
DIE BANAAN VAN EEN JORDAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Geef mij maar Amsterdam
en dan met name de Jordaan
met straatjes rechttoe rechtaan
en dan ga ik met een banaan
straatjes strekken, benen rekken
niet meer mekken, maar als de gekken
van noord naar zuid straatjes dekken
met van oost tot west gezonde bekken
in het knikkie geen stickie maar 'n stukkie banaan
zie mij als JordaanDichter nou…
Sneller dan louche Bert schilderen kon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 De mannen namen elkaar flink
in het ootje; met tongen sneller
dan louche Bert schilderen kon,
vlogen de stoutste woorden rond.…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe
ik was
een schaduw
zonder zon
een stroom
zonder bedding
en toch
in het niets
een naam…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 meer dan een classicus als oppaspapa
en een ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren
een bocht nam…
Het Kampioenschap van 1959
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
321 Het Kampioenschap van 1959
Om nooit te vergeten
Alle Spartanen weten hoe ze heten
Tinus Bosselaar Ad Verhoeven Hans de Koning Piet de Vries
Andries van Dijk Tonny van Ede en vele anderen
Het waren legendarische namen
Die het Kampioenschap toen binnen gingen halen
Het Kampioenschap van 1959
En het feest in de Rivièrahal
Want ooit komt…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 De vrucht, ik zo graag proefde,
die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde.
Deze zoete vrucht met een smaak om
altijd te proeven en te herkauwen.
Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.
Zelfs in dromen is de smaak niet meer
zoals die was, mij herinner van eer.…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 een vonk valt in het donker
niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
Ademteug
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
142 De dingen verliezen hun naam
een weg schuift onder de tijd
ergens ademt metaal alsof
het zich iets herinnert
een hand raakt aan wat
nog geen antwoord verlangt
onder de huid vindt
verschuiving plaats
,
het denken valt
een ogenblik uit zijn oevers
de wereld staat er nog —
vreemd genoeg dichterbij
tot midden in het voortgaan
iets…
Oosterse markt
gedicht
3.0 met 86 stemmen
35.540 Toen hij de markt bezocht
zag hij juwelen
een schat van linde
purper en smaragd
en zijde
om rondom zijn hoofd te winden
tot turban van zijn tanende gezag
en ook een kleine parel
die daar lag
en steeds vergeefs opglansde in de weelde -
die nam hij op
en glimlachte en streelde
mijn dofheid weg
ik zag hoe hij mij kocht
met blijdschap…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Succes en mislukking
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.306 Zet na wat je eens verdiende
al hun namen op een rijtje.
Als je nou een weesje baart
en je krijgt maar niet verklaard
waar die vele vrienden blijven
Kijk dan grondig in je hart
om te zien hoe die met smart
hevig op je staan te kijven.…
Doorbreek de stilte
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.202 Wachtend in een lege kamer
Leeg maar vol van eenzaamheid
Wachtend op een stem, jouw woorden
Op de hand die mij bevrijdt
In vrijheid maar beperkt door dromen
Gebonden in mijn diepste wil
Spreek mijn taal, ik ben jouw luister
Wachten... maar het blijft reeds stil
Roep mijn naam, doorbreek de stilte
Lief en zacht maar nimmer zoet
Al…
COBRA
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.172 Als we samen gaan exposeren
onder een krachtige naam
onze werken combineren
verwerven wij Wereld-faam!…
Vleugels
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.540 Je naam staat
in de regen geschreven,
even geen woorden,
omdat je gevoelens
worden begrepen.
Ik wil zo graag slapen
om je in mijn dromen
nooit meer los te laten.
Je hebt me
vleugels gegeven,
je wordt mooier met elke dag
die ik met jou
mag beleven.…