5020 resultaten.
Hallucineren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Maar waar ben jij als ik mij weer onzeker voel voor het slapen
dat de angst overheerst en ik alleen achterblijf in mijn droom
met de kilte om mij heen als een sprong in het zwarte gat
met het verlies dat ik je in rook zie opgaan als een fantoom.…
Hypochonder
gedicht
2.9 met 18 stemmen
5.632 In mijn slaap dansen mijn armen
en benen tegen elkaar in.
Hier staat gelukkig veel tegenover.
Ik bezorg met regelmaat volle bushokjes
de zenuwen door grijnzend mijn hart
omhoog te houden voordat ik het
met zuigend geluid terugstop
in mijn hersenpan. Af en toe lach ik
met tanden van kaas.…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Het was een zomerdag, een slap begin
voor een gedicht dat me verwonden wil.
Maar niets zo onbedaarlijk als de spin
die in haar web zit. Dus ik houd me stil.
Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Huizen staan om diep ademen,
een zwaar ruisen op lichte grond,
dromen haperen dan weer overgaand
in het vast ritme van onaantastbaar
slapen onder stille daken.
Langzaam wordt het weer licht op de weg,
de hand heeft de koppeling verzet.
Tussen waken en dromen ligt de horizon,
de motor gonst een mededeling om.…
Ochtend
gedicht
1.0 met 1 stemmen
8.216 Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich opdringt aan de ramen.
Op zo’n ochtend zal het zijn dat zij,
van wie wij de uniformen niet kunnen raden,
zullen komen en zeggen: jullie gaan mee.
-------------------------------
ui: ‘De binnenplaats’ (1987)…
Voelde niet eigen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 er was iets
aan de pijn dat er
nooit echt mocht zijn
het voelde niet eigen
waar oorzaak gevolg
een geruststellende
logica was liep dit vreemde
gevoel volledig uit de pas
het stak en vrat
in een zeurend herhalen
en zo dat je ook in de
slaap zijn prijs moest betalen
rust en ontspanning
gaven geen enkel soelaas
met afleiding en drukte…
Schapen tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Er brandt altijd een lichtje
Naast mijn grote bed
Als jij niet bij mij bent
Een kaars, een lamp, een ledje
Heb moeite met alleen zijn
Zo vreemd en ongekend
De stilte is geen pretje
Stoeien met de slaap
Onrustig en onprettig
Hersens die maar malen
Er valt ook niks te tellen
Buiten loopt geen schaap
Geen kruid helpt mij op weg
De gekte…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Ik wist hem in mijn slaap en ik ontwaakte.
Ik ried hoe hij de ander daar aanraakte
en hem het zwaar vermoeide hart stil lei.
Gespannen keek ik in de duisternis
en luisterde naar waar hij was gelegen.
Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.…
Gek op wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Van elke wolk maak ik een dier
een vogel, hond of schaap,
alhoewel ik de laatste het liefst
tel, als ik weer niet slaap.
Maar wolken, een prachtig fenomeen
al schuiven ze soms wel,
voor het zonnetje heen,
toch blijft de stille verwondering.…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 tederheid, trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn
deelbaar door twee, een limiet
neigend naar oneindig, voortijdig
te laat om in te grijpen
op tafel staat een schaal
alleen door handen neergezet
wat niet wegneemt
dat ogen veranderen in slaap…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Verleden dood
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.767 Gebakerd slapen,
de vleugels gevouwen in een lied. Nachtzwarte aarde.
Er vielen er veel die zomer. Uit schaduwbomen
vielen ze, van manen waar het ijsde. Het kind
een pop van nog geen meter hoog. En zo veel
gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen met balsem van water?…
Het perfecte plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 ik koester een romantisch beeld
van zoete kindjes, moegespeeld
die 's avonds netjes slapen gaan
en pas weer naast hun bedje staan
wanneer de wekker is gegaan
er wordt niet aan mijn hoofd gezeurd
het plaatje perfect ingekleurd
zonder schreeuwen, zonder slaan
worden schoenen aangedaan
en kunnen wij de deur uitgaan
vermoeide moeders snap ik niet
zie…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak subtiel begin
tot moeheid zijn
activiteit verving
terwijl de lach nog rond
zijn mond en ogen hing
en hij nog tegensputterend
toch zachtjes in slaap…
Moordschool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
667 De scheppingsmythe Gods, geloof ik niet
de zesde dag had Hij de mens geschapen
vermoeid ging Hij daarna een tijdje slapen
en had geen weet van Allah’s islamiet.
De achtste dag had Allah toegeslagen
hij wrocht barbaren om z’n volk te leiden
dat vol geloof voor de islam zou strijden
en andersdenkenden de dood in jagen.…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Uit de delta’s van mijn
bloedrivieren in mij ruizen,
het maakt mij naamloos in de
diepste slaap van wintertijd
wat bij het verdorren en
verandering hoort, vervelt
het lijf in een eigen cocon,
zodat ik nieuwste stormen
kan doorstaan, deelbaar
van welbehagen zonder pijn.…
De Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 dan de mannen op hun kamer
helpen bij het omkleden
– we zijn streng
als een lieve mama
en doen het lachend voor
– het is een spel
van vrolijkheid in onze herberg
waar de vogels bont zijn en zingen
– madam zet de toon
en mijn zussen leren me de trucjes
van het temperen en hardop dromen
– het verleidelijke
maar ik ben netjes, ik slaap…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.
Ze vinden troost.
Koffie vertraagt de tijd.
Koffie brengt geluk.
Blij lost koffie op!
Koffie schenkt ons vrijheid.…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Als het seizoen vernieuwt
uit de trechter van een kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen.…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig te zweten
Ik weet niet wanneer het rusten zal
Ik ben de zon allang vergeten
Mijn ogen zijn zwaar, ik doe ze toe
Mijn hoofd is volop aan het malen
Ik wil slapen…
stomme mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 slaap je?
je slaapt zogenaamd
toch mama? mama?
je sláápt mama!
stomme mama!…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De meeste mensen slapen.
Zelf waak ik wonderlijk.
Lang leve contrasten.
Gisteren was het licht.
Vannacht is het donker.
Wie kent de morgens?
Wordt morgen grijs?
Dichters vermoeden veel of iets.
Ze willen er graag over schrijven.
Meestal zijn ze erg overgevoelig.
Helaas, NU weten we bijna niets.…
Te dicht op de huid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Ik had me aan haar spinrokken geprikt
Waardoor ik honderd jaren moest gaan slapen
Een toverstaf bleek een gevaarlijk wapen
Het was bij mijn geboorte voorbeschikt
Toen ik ontwaakte, was ik diep geschokt
De wereld bleek bezaaid te zijn met dorens
En prinsen woonden in ivoren torens
Ik leek wel in een hinderlaag gelokt…
HartHout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 gladgeschuurd
met hier en daar een scheur goudgevoegd --
de eenvoud-schoonheid
van het lied van de tijd op de luit
van het leven, jouw leven
Je laat me de kiekjes zien
en rekt de avond, je rekt je uit
tot het welterusten in de gang
In het logeerbed streel ik het hout
van jouw hart, zo graag wil ik
het in vuur en vlam zetten
niet alleen slapen…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 Een blauwgeel rariteitenkabinet
Begon zijn wereldreis ooit in Zuid-Zweden
Bij Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond…
Ik maakte foto's van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars, het juichende
genot dat met duizenden
handen de hemel in spuit
en de morsige vrede van de slaap…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 ik hoorde je al
in het klepperen
van de deur
zag je in het
tochten van
de gordijnen
merkte de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan…
Lavendelmaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
547 lavendelmaan
het was een geurig samen zijn
een nacht met wijn overgoten
een vrolijk dansen in de tuin
lachen van genieten onverdroten
om onze vrolijkheid
en uitgelaten kreten
liefde hebben we gedronken
elkaar schoonheid geschonken
in de zoete gedrochten
van de blauwe nacht
was een innig samenzijn
vrolijk lyrisch door de wijn
samen slapen…
Kelpwoud
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
396 In haar beleving klonken als muziek
De woorden in een onbekende taal
Ze viel in slaap en droomde non- verbaal
De beelden vormden warrig mozaiek
Wat was er eigenlijk precies gezegd
Wie sprak haar toe op liefdevolle toon
Het was voor haar behoorlijk ongewoon Eenmaal ontwaakt, werd het haar uitgelegd
En ze verstond een warm wees welkom…