6019 resultaten.
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
plannen en dromen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.276 Nooit heb je erbij stil gestaan
dat het leven zo vlug zou gaan
altijd had je plannen en dromen
waar je nog heen zou gaan
en nog zou komen
plannen bleven plannen
dromen bleven dromen
nooit aan je plannen en dromen toegekomen
nu in je stoel ongelukkig te zijn
je gezicht vol ongeloof en pijn
je handen over elkaar gevouwen
heb je verloren…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 Hier liep ik ook als kind
zo gelukkig en tevreden
waar zijn al die dromen
in de tijd verloren gegaan.
Maar steeds vind ik de plek
terug van mijn jeugd als ik
naar de stilte zoek in mijzelf
en mijn hoofd vol zit met vragen.…
Verwoestend
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.178 je trots bent
op wat je hebt bereikt
Mijn hart door jou gestolen
Mijn ziel voorgoed omdijkt
Nooit meer zal ik geven
Wat jij gekregen hebt
Nooit meer komt terug
Wat jij hebt weggemept
Nooit meer doe ik open
Wat door jou gesloten is
Nooit meer het verlangen
naar iets dat wordt gemist
Getekend door die tijd
Mijn kijk op alle vrouwen
Verloren…
Eenzaam enigma
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
636 vijver
waarin jouw spiegelbeeld verdronk
nog naklinken in mijn geest
leef je met mij mee
we blijven dromen
zullen nogmaals onzichtbaar vrijen
of gaan eindelijk samen slapen
in dat zachte bed van stilte
dat dichterlijk genoegen heet
er hangt een mist over mijn leeftijd
een geheimzinnig gevoel van eenzaamheid
vreemdsoortig raadsel in verloren…
alleen wat lief is kan zo raken
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
793 alleen wat lief is kan zo tergend schrijnen
en zo meedogenloos diep
aan oude wonden rijten
dat 't waait en reutelt in de ziel
waar zekerheden splijten
alleen de raakbaren die wonen
in het aller-diepste diep
kunnen zo verloren drijven
en in volkomen weerloosheid
zich spiegelend - in leven blijven
alleen wat lief is kan de ziel
zo in verwarring…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 Hou mij vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond…
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar nog verhoren kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
haar aangeboren
schroom verlaten kan,
alsdan,
zij onze tranen weegt,
mijn wind die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
planeten in
elkaar verstrengeld
raken tot regenbogen
in de ochtendstond
alsdan,
kleurig als…
VERLIEFD...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.074 Wij waren zo verliefd
verliefd waren wij
alleen oog voor elkaar
rest uit het oog verloren
De paadjes
breed of smal
weggetjes achteraf
ze konden ons bekoren
Maar vooral
de bankjes bij
zon en maan
maan en zon
Het is daarmee
dat het allemaal begon:
het spel van handen
van vingers die zochten
Het wringen...…
reizing van mijn droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 Klokken tikken op het ritme
van het kloppend hart, want het
paradijs heeft geen verloren tijd
als het hart al is veroverd.
Dromen schijnen als de fluwelen maan
die mij zachtjes stilt met deze nacht
tot ik weer ben verwezen naar het leven
van de verlangde nieuwe reis.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
885 pijn zoals zwart
zwart zoals een nacht
vergeten
verloren
als de pracht van
het gloren
van de ochtend
na een nacht
zo warm
zo wil ik zijn
voelen
tot in jouw hart
streel
omhels jouw smart
tot in het donkerblauw
van mijn hemel
ons bestaan
kom
laat mij verdergaan
verder
dan de nacht
dan de hemel
ik ontwaak
in de morgen
in…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Ik ben mijn lach verloren
heeft iemand hem gezien?
ik loop hem steeds te zoeken
zag u hem wel misschien?
Hier buiten vallen vlokken
ik bibber van de kou
en zit te koffie-mokken
waar is mijn glimlach nou?
Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?…
Wensen en 2011
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
583 Dag oud, welkom nieuw,
dag 2010- welkom 2011,
dag oude dagen, welkom nieuw begin,
dag geliefden die ik verloor,
welkom nieuwe vrienden,
afscheid doet vaak barstens zeer
’t went niet, geen enkele keer.
Afscheid van het oude jaar
bevestigd nu alleen nog maar:
dat we ook dit jaar
weer een jaartje ouder worden.…
Adempauzes ( Haiku’s)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
646 Winterzon tekent
mist op een bladloze tak,
schildert zonder kwast
Mijzelf verloren,
kwam de dood tegemoet, ook
hij scheen de weg kwijt.
Gaf haar twee rozen,
dankbaar gaf zij mij één zoen
houd nog wat tegoed.
Stilte tussen woorden
in brede zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren,
in 't licht vergaan,
in U ik word herboren!…
Traan
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.043 Met mijn tong proef ik de bittere smaak van het
eindeloze stromende verdriet
van verloren liefde.
In de weerspiegeling van mijn tranen
zie ik jouw gezicht en alles wat ik zo liefhad in jou.
maar dan spatten
de druppels vol geweld uiteen …………
Ik voel me leeg vervuld met pijn
maar vooral zonder jou……. zo vreselijk alleen…
Nu en Ooit
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
999 in me los
iets waar ik voor huiver
Ik zoet me met een zweem
uit de parfumverstuiver
Bruine ogen die glimmen
mijn handen die zweten
In het hol van de leeuw
ik had het kunnen weten
Ik kijk naar je gezicht
en voel het is nog daar
De liefde van nu en ooit
mijn grote levensgevaar
Jouw handen die strelen
ik zie alles door een waas
Verloren…
Bewustwording
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
680 Puberhanden vormden hem
jaren geleden
de tijd heeft hem
vervolgens aangetast
toch is zijn charme
al die tijd gebleven
ontstoken in zijn gulle
brede lach
de paarse poten
zijn wat verf verloren
het groen zit meer
in de vernis
de zwarte ogen
op zijn kop verankerd
tonen een blik van
olijkheid en list
het kikkerbeest weerkaatst
iets…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan halen
de zon ontfermt zich over elk blad
een bestendige glans schikt zich
tussen de diepste nerven
dat wat er nog verloren…
Zomerhartstocht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
760 waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van de avondvogels
ijler, steeds maar ijler wordt
tot een zwart en grillig silhouet
dat danst met zachte pastel,
daarheen vlucht mijn zomer
vol van onvervulde dromen,
mijn lijf verstart, verstijft,
want verloren dooft elke lust,
doodt elk genot, elk verlangen
van het hart, mijn hart…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Ontoereikend, onbegrepen,
op mijn vleugels der wind,
verloor ik veer na veer,
liet het maar aanslepen.
Hoop in innerlijk verlangen,
op mijn vleugels der wind,
fluisterde hij mijn naam,
in zijn stille lofzangen.
Een herkenning welbehagen,
op mijn vleugels der wind,
neem mij eindeloos mee,
in liefde.. verslagen.…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.…
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 als langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 die kortgeleden haar moeder verloor.…
Slot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
644 de wedstrijd was verloren
de zege mij ontgaan
hoe maakt’ ik onvernederd
deez’ afgang ongedaan?
ik zei: ‘hier blijven slapen
lijkt mij geen goed idee
jouw fiets kan niet op slot
straks nemen ze hem mee.’…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 Ze vindt haar gezicht in de wrange spiegel
van verloren momenten.
De tijd is de dood die wel kan wachten.
Wanneer ze zoekt naar sporen die geen gebeden vragen
maar haar geven wat ze nog kan dragen met haar laatste trots.
Barsten zijn haar littekens van herinneringen
die in elke stilte bloeden.…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
jongensdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 als langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen…