Alle inzendingen over verloren

6019 resultaten.

Sorteren op:

- Replica's der poëzie-

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 693
Betrouwbaar de getrokken zwaarden, handgeschilderde replica der legendarische ziel Excaliburs de originele replica's verloren hebben ze de schittering en glorie, hun waarde de officieren met hun trotse grote sabels geloven niet meer in sprookjes en poëzie stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…

plannen en dromen

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Nooit heb je erbij stil gestaan dat het leven zo vlug zou gaan altijd had je plannen en dromen waar je nog heen zou gaan en nog zou komen plannen bleven plannen dromen bleven dromen nooit aan je plannen en dromen toegekomen nu in je stoel ongelukkig te zijn je gezicht vol ongeloof en pijn je handen over elkaar gevouwen heb je verloren…
Anouk9 april 2010Lees meer >

De kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Hier liep ik ook als kind zo gelukkig en tevreden waar zijn al die dromen in de tijd verloren gegaan. Maar steeds vind ik de plek terug van mijn jeugd als ik naar de stilte zoek in mijzelf en mijn hoofd vol zit met vragen.…

Verwoestend

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.178
je trots bent op wat je hebt bereikt Mijn hart door jou gestolen Mijn ziel voorgoed omdijkt Nooit meer zal ik geven Wat jij gekregen hebt Nooit meer komt terug Wat jij hebt weggemept Nooit meer doe ik open Wat door jou gesloten is Nooit meer het verlangen naar iets dat wordt gemist Getekend door die tijd Mijn kijk op alle vrouwen Verloren…

Eenzaam enigma

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 636
vijver waarin jouw spiegelbeeld verdronk nog naklinken in mijn geest leef je met mij mee we blijven dromen zullen nogmaals onzichtbaar vrijen of gaan eindelijk samen slapen in dat zachte bed van stilte dat dichterlijk genoegen heet er hangt een mist over mijn leeftijd een geheimzinnig gevoel van eenzaamheid vreemdsoortig raadsel in verloren…
mobar13 juni 2010Lees meer >

alleen wat lief is kan zo raken

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 793
alleen wat lief is kan zo tergend schrijnen en zo meedogenloos diep aan oude wonden rijten dat 't waait en reutelt in de ziel waar zekerheden splijten alleen de raakbaren die wonen in het aller-diepste diep kunnen zo verloren drijven en in volkomen weerloosheid zich spiegelend - in leven blijven alleen wat lief is kan de ziel zo in verwarring…

Als er niets meer is...

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 706
Hou mij vast als er niets meer is om van te houden kom met mij praten, drinken en zingen in het huis van weemoed en verloren herinneringen laat de bloemen lachen in hun vazen gooi de glazen stuk voor wat geluk dansend door scherven van dromen langs de rand van de afgrond waar ik zo lang alleen stond voordat iemand mij vond…

Alsdan,

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 730
Dat ik haar hand die zoekt nog vind, alsdan, dat mijn verloren mond haar nog verhoren kan, alsdan, dat ik droom dat zij haar aangeboren schroom verlaten kan, alsdan, zij onze tranen weegt, mijn wind die van haar spiegels veegt, alsdan, planeten in elkaar verstrengeld raken tot regenbogen in de ochtendstond alsdan, kleurig als…
pama26 augustus 2010Lees meer >

VERLIEFD...

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Wij waren zo verliefd verliefd waren wij alleen oog voor elkaar rest uit het oog verloren De paadjes breed of smal weggetjes achteraf ze konden ons bekoren Maar vooral de bankjes bij zon en maan maan en zon Het is daarmee dat het allemaal begon: het spel van handen van vingers die zochten Het wringen...…

reizing van mijn droom

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 860
Klokken tikken op het ritme van het kloppend hart, want het paradijs heeft geen verloren tijd als het hart al is veroverd. Dromen schijnen als de fluwelen maan die mij zachtjes stilt met deze nacht tot ik weer ben verwezen naar het leven van de verlangde nieuwe reis.…
MiTcHeLL12 september 2010Lees meer >

Zilveren tranen

netgedicht
4.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Jij kon zoveel geheimen bewaren achter de glimlach verborgen verdriet ogen staren, de spiegel van morgen herbergt een schaduw die niemand nog ziet uit liefde voor leven werd angst geboren niets meer te geven hoop ging verloren toen jij als vogel, moegevlogen, zoekend naar die bron van licht in grijze mist verdween...…

dag

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 885
pijn zoals zwart zwart zoals een nacht vergeten verloren als de pracht van het gloren van de ochtend na een nacht zo warm zo wil ik zijn voelen tot in jouw hart streel omhels jouw smart tot in het donkerblauw van mijn hemel ons bestaan kom laat mij verdergaan verder dan de nacht dan de hemel ik ontwaak in de morgen in…
i28 oktober 2010Lees meer >

Lach gezocht

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Ik ben mijn lach verloren heeft iemand hem gezien? ik loop hem steeds te zoeken zag u hem wel misschien? Hier buiten vallen vlokken ik bibber van de kou en zit te koffie-mokken waar is mijn glimlach nou? Mijn vers heeft koude voeten van 't vriezen in mijn hart kan jij wat vreugde brengen een grimlach voor mijn part?…
Chatfant15 december 2010Lees meer >

Wensen en 2011

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
Dag oud, welkom nieuw, dag 2010- welkom 2011, dag oude dagen, welkom nieuw begin, dag geliefden die ik verloor, welkom nieuwe vrienden, afscheid doet vaak barstens zeer ’t went niet, geen enkele keer. Afscheid van het oude jaar bevestigd nu alleen nog maar: dat we ook dit jaar weer een jaartje ouder worden.…
An Terlouw31 december 2010Lees meer >

Adempauzes ( Haiku’s)

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 646
Winterzon tekent mist op een bladloze tak, schildert zonder kwast Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Gaf haar twee rozen, dankbaar gaf zij mij één zoen houd nog wat tegoed. Stilte tussen woorden in brede zin, daar put ik de adempauzes uit.…
pama13 januari 2011Lees meer >

De dauwdrop

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.940
't Geheim blijft tot de nacht behoren, waarin ik ben ontstaan, tot, opgeslorpt, in schijn verloren, in 't licht vergaan, in U ik word herboren!…

Traan

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Met mijn tong proef ik de bittere smaak van het eindeloze stromende verdriet van verloren liefde. In de weerspiegeling van mijn tranen zie ik jouw gezicht en alles wat ik zo liefhad in jou. maar dan spatten de druppels vol geweld uiteen ………… Ik voel me leeg vervuld met pijn maar vooral zonder jou……. zo vreselijk alleen…
car19 mei 2011Lees meer >

Nu en Ooit

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 999
in me los iets waar ik voor huiver Ik zoet me met een zweem uit de parfumverstuiver Bruine ogen die glimmen mijn handen die zweten In het hol van de leeuw ik had het kunnen weten Ik kijk naar je gezicht en voel het is nog daar De liefde van nu en ooit mijn grote levensgevaar Jouw handen die strelen ik zie alles door een waas Verloren…
car28 mei 2011Lees meer >

Bewustwording

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
Puberhanden vormden hem jaren geleden de tijd heeft hem vervolgens aangetast toch is zijn charme al die tijd gebleven ontstoken in zijn gulle brede lach de paarse poten zijn wat verf verloren het groen zit meer in de vernis de zwarte ogen op zijn kop verankerd tonen een blik van olijkheid en list het kikkerbeest weerkaatst iets…

Wat een mooie dag

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
verdriet het rode blokjes picknickkkleed gespreid op het warme gras de mierzoete vruchtenlimonade kleurend als de vlinders op het glas een stille alleszeggende wandeling over het steile oeverpad geen schaduw die ons in kan halen de zon ontfermt zich over elk blad een bestendige glans schikt zich tussen de diepste nerven dat wat er nog verloren…
Hilly Nicolay5 september 2011Lees meer >

Zomerhartstocht

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 760
waar het licht van de zon versterft, waar de vlucht van de avondvogels ijler, steeds maar ijler wordt tot een zwart en grillig silhouet dat danst met zachte pastel, daarheen vlucht mijn zomer vol van onvervulde dromen, mijn lijf verstart, verstijft, want verloren dooft elke lust, doodt elk genot, elk verlangen van het hart, mijn hart…
Tjoke24 september 2011Lees meer >

Mijn vleugels der wind...

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Ontoereikend, onbegrepen, op mijn vleugels der wind, verloor ik veer na veer, liet het maar aanslepen. Hoop in innerlijk verlangen, op mijn vleugels der wind, fluisterde hij mijn naam, in zijn stille lofzangen. Een herkenning welbehagen, op mijn vleugels der wind, neem mij eindeloos mee, in liefde.. verslagen.…
Vos Andrea14 oktober 2011Lees meer >

Over het gras

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.113
Smalle schelpen zijn haar handen om een eeuwge zee te horen, in zijn wieg en broze wanden zingt haar hart mijn wee verloren. Handen die mijn hoofd niet koelen met hun sneeuw, de lichte, zachte. Hartklop die ik niet zal voelen onder stergoud, al de nachten.…

ontwaken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
als langzaam de reis begint je afdaalt in je verloren gewaande jeugd komt het ontwaken bij iedere herinnering en ruik je het gras waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur met op de achtergrond de murmelende rijksweg als een zich met water vullende beek de hoge pluimen van de suikerfabriek in Puttershoek het glimmen van…
wim euser4 november 2011Lees meer >

GLIMLACH VAN EEN DOCHTER

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.530
die kortgeleden haar moeder verloor.…

Slot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
de wedstrijd was verloren de zege mij ontgaan hoe maakt’ ik onvernederd deez’ afgang ongedaan? ik zei: ‘hier blijven slapen lijkt mij geen goed idee jouw fiets kan niet op slot straks nemen ze hem mee.’…
G.B.Scipio28 februari 2012Lees meer >

Niet meer

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
Ze vindt haar gezicht in de wrange spiegel van verloren momenten. De tijd is de dood die wel kan wachten. Wanneer ze zoekt naar sporen die geen gebeden vragen maar haar geven wat ze nog kan dragen met haar laatste trots. Barsten zijn haar littekens van herinneringen die in elke stilte bloeden.…

Een vrouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.314
ze was een meisje het kind waar lang op werd gewacht verwend ze was een echtgenote werd moeder man stierf veel te jong verloren ze was een weduwe wilde veiligheid vond een man en zijn gezin geborgen ze was een moeder ontzegde liefde zichzelf misschien het meest alleen ze was een vrouw verzweeg verdriet en angst en drank eenzaam…

de taal die we zochten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
is er nog een zin, een samengesteld woord, dat groter is dan de schaduw van een verloren liefde waarin kraaien zichzelf kwijt willen rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder wanneer de bangste dromen beginnen is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen, dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven met een vermomming…

jongensdroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
als langzaam de reis begint je afdaalt in je verloren gewaande jeugd komt het ontwaken bij iedere herinnering en ruik je het gras waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur met op de achtergrond de murmelende rijksweg als een zich met water vullende beek de hoge pluimen van de suikerfabriek in Puttershoek het glimmen…
wim euser26 augustus 2012Lees meer >