4657 resultaten.
Poëzieweek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
616 a-b-c'ers en plebejers
volk van moedertaal en -land
poëzie gaat programmeren
liesje in luiletterland
gaat zij verzen declameren
poetry vocabuleren
kán zij strofen componeren
als een letterdief plagiëren?
leeft zij als die luizeveren ,
die vocaal bereik verwarren
met vocabulaire beheren,
niet te ver boven haar stand?…
Honinglief (Lonicera nixa)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 Ik kan wel rijmend gaan springen
en zwaaien op mijn eiland
met lokroepen 'houd van mij
dan doe ik dat ook'
maar het gebeurt al
want jij komt naar me toe
en je zult me heerlijker kussen
dan ik heb gefantaseerd, ja
zo lief
als jouw woorden, jouw lichaam
zal me laten voelen wie ik ben
jouw Honinglief
jouw nectarkelk wil ik zijn
ik…
Doen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Gewoon proberen.
Niets dat je echt kan deren.
Niemand is perfect.…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Alleen...
de dagen worden stil
geen enkel geluid
je zit weggezakt in je stoel
en kijkt naar buiten.
De mensen zijn bezig.
Ze hebben zo'n haast.
Alles moet vlug, gauw, gauw!
Wie kijkt er naar jou.
De radio doet hetzelfde,
schreeuwerig en fel,
met steeds die reclame ertussen.
Misschien haalt iemand me wel.
Steeds weer die hoop... maar…
Jeu de boules met JPA
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
945 Resumé van week 32
(met Arie Kwikfit, O.Blomov e.a.)
*
Bij "AVONDNIEUWS"
van Alex Huppelrat
Er is, ik geef het toe,
uit Wijk aan Zee
Uit Oude noch uit Nieuwe Pekela
Veel nieuws te melden over Ben van Sta
Men heeft meer op met Ieteke
van Lee
De bijenkoningin van Alkemade
Kreeg van het vlindervolk het heen en weer
En raakte…
Momenten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Ik heb je neergelegd in een bed van zand.
Jouw naam gegrift in steen.
Blauw als het water waar je zo van hield.
Zo lang, zo lang alweer geleên.
'k Beleef nog altijd die momenten,
van hoe ons samenzijn begon.
Ik kan ze niet vergeten, omdat ik toen mijn leven,
pas leven noemen kon.
De jaren die verstreken zijn,
maakten van mij een oude vrouw…
Leven van de wind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
955 Mijn moeder zei altijd:
“Van de wind kun je niet leven.
Laat me eens je handen zien.
Hier, kijk maar even.
In elke hand staat een letter
en als je ze leest, staat daar:
Mens werk.
Het staat daar geschreven.”
Ik keek en begreep,
dat ik moest werken om te leven.
Nu ben ik oud,
in mijn handen staan ze nog geschreven.
Oude handen, wat meer…
JIPPIE, JIPPIE, JEE!!!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
604 Nu kan ik rustig leven
de doodspil is in huis!!!…
[ Mijn harnas, mijn helm ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Mijn harnas, mijn helm,
mijn schild en rimram afdoen --
mijn hand uitsteken.…
Hier in het heden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
649 Hang niet met je hoofd in het verleden
Maar hou hem vast, hier in het heden…
610.000 KINDEREN KLEM IN GAZA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Als er iets of wat verandert
dan is het
het begrip
het besef
van aantallen
Ik lees in het AD
in de Gaza 610.000 kinderen klem
Klem op de grootte
van 2 x het Waddeneiland Texel
met meer dan 2 miljoen inwoners
610.000 kinderen zo kopte het AD
getallen wat zeggen ze ons nog?
Vrede is geen getal
maar een begrip
Maar wat zegt het…
Wolkendek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Ik loop over wolken
Want ik hou van de zon
Ik loop over wolken
Als jij dat eens kon…
Macht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Brullende mannen regeren de staat
zij zaaien angst, verderf en de dood.
Ego op de apenrots in het klein en in het groot
begint al bij dealende snotblagen bij ons in de straat…
Ontbijt op bed
snelsonnet
4.1 met 40 stemmen
726 Patrijspaté, foie gras of sushi maki
Vergeet die magnum Piper-Heidsieck niet
Schrijf zelf een vers, verras haar met een lied
En chippendales die dansen in hun nakie
Dus zoon of dochter, dit is hoe het moet
Verwen vandaag je moedertje maar goed…
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ik leef in een wereld van dromen,
ze gaan maar blijven ook steeds weer terugkomen.
Mijn blik wordt vertroebeld door al die rook,
het is een vuur dat dagelijks opnieuw wordt opgestookt.
Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad
En je in Blokzijl,
in ‘t Mauritshuis met koffie
en met soep begint
Dan door niemandsland
in Nederland verzeild
w’ omlopen moesten
vanwege Natura 2000
tussen riet en zon
en schachten, grachten,
waar bootjes,
fiets hun vrachten brachten
Dan Kalenberg waar tweede soep
Verderop het pad
tussen struikgewas…
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken
en er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
waar goed en kwaad konden botsen,
maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
is dit haar einde
en neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
op het goede straatje uit te komen.…
EN DE OUDSTE IS: 111 jaar van de 2500 honderdjarigen in Nederland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
141 In de wachtkamer van de dood
kan je lang wachten op je beurt
eenmaal in de spreekkamer zelf, zeer
opbeurende medische mogelijkheden
oud worden was nog nooit zo makkelijk
en als Christen kan de Messias wel even wachten!…
KLEINTJE POËZIE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
249 zoals poëzie dikwijls
niets meer is dan een
roesje voor het verdragen
wat troostende woorden
die iets kunnen verzachten
maar echt mijn honger stillen
dat doet het nog altijd niet...…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.
Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.
Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets…
jij had alles al
gedicht
3.5 met 4 stemmen
83 jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
-------------------------------------------------------
uit: Vallen en Opstaan, de Bezige Bij (1977)…
De Tao van Charles Darwin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 Lopen in de voetsporen van hen,
die gebaande paden durven verlaten.
Charles Darwin ging ons moedig voor.
Durven we te denken zoals Darwin dacht?
Daarvoor moeten we angst overwinnen
voor wat anderen van ons zullen denken.
Daarvoor moeten we moed opbrengen
om over zanderige paden voort te gaan.
The Sand Walk.
De Tao van Darwin.
De weg van…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 In mijn hoofd stromen gedachten
Gedachten waar ik niks mee kan
En wat ik ook zoek
Het blijft een wankelend evenwicht van afwachten
Jij haalt je schouders op
Wat duurt de tijd zo lang, zo alleen
Het enige wat ik dan wil is lopen
Maar waar brengt dat heen?
Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar…
IK HEB EEN LIEVE HEER?? 'BEESIE' GERED:: GELUK???
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
489 Ik heb een lieve heers 'beesie' gered
hij zat in een 'takkie' groen
vanuit de tuin voor de Kerst
Ik heb hem eens goed bekeken
het was een meissie
terug in de tuin voor na de Kerst
Ik heb een lieve 'meissie beesie' gered! Geluk?…
Stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 Sommige mensen
vullen iedere stilte
met woorden.
Alsof zwijgen
iets is
om bang voor te zijn.
Ik dacht dat vroeger ook.
Tot ik naast iemand zat
die niets zei.
Geen vragen.
Geen verhalen.
Alleen
de rust
dat ik niets hoefde uit te leggen.
Toen begreep ik
dat stilte
niet leeg is.
Soms
is het de enige taal
waarin je je…
De steen
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.323 Doopvontig was hij, een slordige
ster met een mond. Ik liep
door de tuin met een boog om de steen en keek
ervan weg. Toen stond hij op, vernielde
perk en gazon terwijl hij achter me aan
de terp op klom. Ga weg, zei ik nog, of
verberg je desnoods in een kast, ik
krijg gasten en een steen die loopt
schrikt af.…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 ‘K ben dan in mijn nachte den vervaghenden ster.…
Dat meisje Claire
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.381 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
ik noem haar Claire
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote…
Onder de boom des levens
poëzie
3.7 met 14 stemmen
4.140 Allerzij nadert de nacht; in zijn angstig opstandige diepten
Word ik geen hemel noch ster, niet enig pad meer gewaar;
't Is of mijn hart als een blad wegwaait in het gulzige donker -
Lieve, geef mij de hand, want wij behoeven elkaar.…
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Alleen met de zee die ebt en vloedt
Op haar gezetten tijd,
Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt,
Met het gras dat dort en dijt,
Met de avonturen die zijn volbracht
Als de luide klok ze seint,
Met Orion die laat in de winternacht
Rijst statig overeind -
Soms denk ik nog hoe tijden her
Ik eenzaam was
Als zee en zon en maan en ster…