Alle inzendingen over emoties

Ik voel het leven in een vloed van zangen met wanhoopswieken om mij henenslaan, 'k voel 't wilde leven mij het harte prangen en rozedromen in dat hart vergaan. Arm kinderhart! bang-turend in 't verlangen, smart-glinstrend ziet het levenslicht u aan; laat mij in eenzaamheid uw schoon erlangen opdat ik moge in bloesems openslaan.…

ik droeg ze allemaal op handen één voor één zij glansden, toen haar glimlach straalde in de breedte van de dag het mag – er zijn - zei ze en ik ik boog en sloot haar woorden in mijn hart samen waren we samen groeiden we en samen lieten we de tijd vol kostbaarheid voortdurend rond de tafel gaan “zo waait de wind” sprak ik haar…

De ochtend raakt je aan in licht en nauwelijks merkbaar gapen ik stop je in gedicht omdat ik wil bewaren je adem en zoals je ligt nog eventjes wilt slapen. -------------------------------------------- uit: De geur van natte meisjesharen (1987)…

ik zag ze in je ogen ontwaken de herinneringen die jouw leven maakten scenes en fragmenten in wisselend gevoel die het gebeuren in tijd en omgeving kleuren iedere keer weer het vertellen en weten om ook de kleinste details niet te vergeten zwart is de schaduw scherp het contrast waarmee jij hun impact op jouw leven hebt neergeschreven…

Heeft u zich al voorbereid Op meer billijkheid? Voortaan meer slikken En billijken, Dus meer genegenheid. Ook al bent u al met pensioen, Je moet het toch gewoon maar doen.…

er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed zelfs nu luchten zwaar op daken leunen ik doe me aan schijngestalten te goed teneinde op rauwe voet te steunen luister, daar krassen zielen zich een weg langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen gezang, hun aller koppen boven de heg misschien om te zoeken zonder te vinden vroeger waren er nog eens tijden…

Wanneer 'hoogmoed voor de val' komt, Men niet naast de schoenen loopt van hetzelfde Hoe hard is dan de klap, vooraleer men ter aarde stort?…

Blijdschap is een lach alles wat je aanraakt krijgt hem mee als in een koor buldert hij van je gezicht alles is zomaar vrolijk ieder voelt zijn bloed vrijelijk in zich stromen en een gedachte springt op aan zonneschijn aan spelende kinderen en natuurlijk aan boterbloemen.…

Heb je geluk, Dan kan het haast niet stuk. Heb je meer met pech, Dan is geluk ver weg En sta je onder druk. Ik heb ervaring met alle twee En ben daar gewoon gelukkig mee.…

Geduldig wacht de oester in de branding op de golf die haar liefdevol openen zal Maar de meeste golven beuken ongeduldig tegen haar aan en zijn haar parel niet waard…

Voor mijn vader is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan wie weet heb je het in je huis vergeten of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier zal ik eens goed rondom me kijken misschien zie ik het wel ergens liggen kom…

Het hing al jaren in de lucht, Het herinvoeren van tucht. Maar kan men niet beter proberen, Om zelfinzicht aan te leren, In plaats van gevloek en gezucht. Want zit je lekker in je vel, Dan volgt al het ander meestal wel.…

Er zit waanzin in mijn hoofd Dat komt omdat ik in mijzelf geloof Nee, het is niet naïef Ik denk ieder moment positief Soms is het geestelijk een strijd Dan ben ik mijn eigen lichaam even kwijt Omdat, deze dan staakt En de pijn mij teveel raakt Waanzin nee, dat is niet het goede woord Ik ben ik, de enige in mijn soort.…

Een tien als dank, Door de reclame, werd ik volslank. Om dit te bereiken, Moest ik naar de calorieën kijken, En bruin brood op de plank. Maar straks betaal ik de tol, Dan ga ik van volslank weer naar boordevol.…

Het voelt dat het lijkt of het kan maar vraag niet hoe ten koste van wat op welke termijn wil je er over denken ooit over praten hoe het voelt als we elkaar zouden verwarmen in de kou…

Wat schreeuwt het hart in een oceaan van teleurstelling een zee van angstige verwachting een vijver van piekende hoop Het schreeuwt van hulp en alsjeblieft wat begrip misschien een beetje hulp een duwtje in de rug Niet de overweldigende depressie van slagende anderen en angst om achter te blijven waar de rest maar verder spoelt Ik…

In de vroege ochtend mist vindt ze niet terug hetgeen haar hart zo mist. Bij het kleuren van haar ogen tekent de spiegel alle jaren zonder kleur. In de mand vol vuile was kreukt haar hart bij de herinnering aan wat ooit was. In de stroom van een orkaan meegesleurd door dagen is het haar liefde die nog stroomt Bij het dichten van…

Ik wil dat je me verlaat, Ik wil dat je vergaat, Ik beveel je: ga weg uit mijn leven! Traan, verdriet, woede, kwaad. Jij verwoest me, Verwaarloost me, Jij maakt me kapot. Verbittert me, vertrapt me, Ik wil dat je me verlaat, Ik wil dat je vergaat. Het is een oceaan van zielsveel pijn, Zonder eb en vloed, Ik verban je uit mijn…

Het is maar een vreemd ding, De zelfverheerlijking. Zeg nu eens eerlijk, ik zelfverheerlijk, zolang het nog ging. Maar waarom geen zelfvereerlijking i.p.v. zelfverheerlijking.…

Mam, ik ben er klaar voor... Mam luister, echt, Ik vind mijn weg. De hemel staart met open wolken, tekent een hart met vraagteken. Mam, mama zeg wat ik doe, is goed of slecht? Mam, mama zeg moet ik blijven, of moet ik weg? Mam, mama zeg Liefde is toch een geschenk? Mam luister jij zei altijd: "volg je hart" maar mam als ik dat…

Op deze envelop doe ik geen postzegel dan weet ik zeker dat hij gaat zwerven adres onbekend of zo hij komt vast bij de onbestelbare poststukken misschien wordt hij wel geopend maar hij zal niet worden bewaard hij zal tot stof worden en daarin verschillen wij dus niet.…

Hij was altijd zeer gedreven, Had hij in zijn C.V. geschreven. Gedreven in wat?, was toen de vraag. Wat doe je dan zo graag? Toen kon hij geen antwoord geven. Waarschijnlijk had hij misschien Het overdrevene ervan in gezien.…

Alles went, Zelfs consequent. Door je zo op te stellen, Heb je het zelf voor het vertellen, In je eigen tent. Maar je bent pas echt consequent Als je ook jezelf kent.…

Laat me je weer zien, je lichte tred, je blik, je ogen die zoeken naar diepte, verleden je houding laconiek alsof er niets terwijl er zoveel hoe je tovert met krachtig omhelzen je handen mijn lijf raken, mijn mond de jouwe smaken, jouw kreet horen slaken ik zal je ver weg laten en terug bij jezelf, los of met verstrengelde vingers ons…

Als larve leven zij in zichzelf gekropen schimmen in een schild tegen de buitenwereld die weet dat zij zich ooit wel eens zou kunnen mogen laven in een schulp vol charme Traditioneel met een hoed en rode neus grappenmakers met echt veel te grote schoenen die hun afdruk in een langzaam maar zeker moedeloze enggeestige (wereld) zetten…

Hoe kan het je zo raken Dat de ander niet is te genaken. Hoe je het ook probeert Het gaat steeds verkeerd. Om van slag te geraken. Let wel, het zaligmakende Is ook niet altijd nakende.…

met gedachten, In gedichten, Eenzaam... Maar niet alleen.…

Dwalende gedachten door de oude perenwijn op een dag zo mooi als vroeger zal het ooit weer kunnen zijn in de boomgaard met die dromen en het uitzicht over de rivier maar mijn gedachten snoeien bomen slechts de fruitschaal is nog hier met oude foto's van jouw glimlach zie ik terug mijn vergeten dag in de luwte van oude perenbomen…

Ik kijk terug en ja, alles ging vlug opgroeien, studeren, het belangrijkste, door het leven leren waarheen te gaan weten wanneer stil te staan en dan je vleugels uitslaan ontdekken dat de wereld veel te klein is in zijn grootsheid waanzin vinden in de snelheid van de dingen en rust in het zingen van de vogels.…

Verzwolgen door een zee van bloemengeur en etensresten panoramisch uitzicht op de bergen een tafeltje voor twee gehuil van de wolven vrij ver bij ons vandaan natuur is hier op zijn best herinneringen komen terug in golven alle overdenkingen ten spijt leeftijd laat zich thans gelden vage herinneringen uit een andere tijd nog eenmaal…