7931 resultaten.
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 een hal opgelapt tot nest
hoog en kaal in het dal
leunend tegen de bergflank
één ruimte die open staat
ramen knipogen hoekig
als ik het ijzeren gordijn sluit
één kier laat één bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt
als een pronkstuk op tafel…
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Gerrit ik schrijf je het wordt lente,
er ligt bros ijs op de tafel - gaan we
dit jaar weer van rotsblokken springen,
vrolijke rookvanen wegblazen, verdwenen
dichters bezingen? Nu, het wordt lente,
het schrijnt waar zij weggescheurd werden,
de onzen, we staan nog te trillen; veel
vocht verloren, pijn onder de kleren.…
Tweedehands
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Tweedehands winkels ik ben er vaak
Vergeten spullen voor een grijpstuiver mee te nemen
Oude jasjes keurig op de haak
Afgeschreven zijn de boek en plaat
Letters die vragen om nog één keer
Vanuit een luie stoel te worden bekeken
Rijen liedjes op gekrast vinyl
Waar tikken voelen als een warme deken
Tafels staan op elkaar gestapeld…
De verborgen prestatie
gedicht
2.9 met 69 stemmen
46.371 Midden in de piste dekken zij een tafel,
compleet met voorgerechten, wijnkaarten, brandende kaarsen,
voorbijschuivende gezichten en stadsdelen
terwijl olifanten, leeuwen, tovenaars en paarden
achter de coulissen moeten wachten
tot de twee verklede mannen ook deze voorstelling overleven.
----------------------------------------------------…
Trudie en Henk
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.150 Daar waar de voeten op tafel mogen.
Winden laten, zonder jou stinkerd te noemen.
Zonder schroom naar het toilet.
Je niet generen voor de geur.
Bij Trudie en Henk kan dit allemaal.
Henk en Trudie zijn dus goede kennissen.
Ik bezoek hen eigenlijk meer voor Trudie,
het is eenvoudigweg, een heerlijke vrouw.
Henk, is een beste kennis.…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 .
-------------------------------------------
uit: 'De tafel van wind', 2001.…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 na een broeierige treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een…
hersenschim
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
688 plótseling zie ik een kind staan,
een klein kind staat in de hoek
van de klas, het fluistert wat,
het is maar stil en droomt niet,
het staat maar met z'n handen
op de knieën en de rug gebo-
gen, 't valt helemaal niet mee,
en op de lege tafel ligt nog een
enkel zwart schrift, zachtjes
in de wind te wapperen.-
ik denk er aan terug…
ingeboren tweespalt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
509 paar vingers
ingehouden spanning, woede of flauwte
het teveel aan zweet onder zwarte nagels
de lijven stijf getrokken onder de dogma's
en de was d'as weer een ander verhaal
voor de duur van een paar propere sokken
wil het linkeroog het rechter wel gedogen
op het aambeeld van de absolutie wordt
het duister en 't licht ingezeept op houten
tafels…
vreemd toch
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.281 Dat is toch gek, denkt de caféhouder om de
hoek en legt de krant neer, gaat dan door
met het schoon boenen van de tafels ,
zonder op z'n horloge te kijken, zonder
gedachte over de rivier die vlak achter
hem ligt, maar een lichte rilling gaat
door hem heen.…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 melancholie
op tafel ligt alles klaar
de kerstkaarten
de postzegels, drie velletjes
mijn balpen
als altijd voel ik me wat verloren
op dit moment
tja ik heb drie adresboekjes
in mijn hand
ik kan me er niet toe zetten
om namen te schrappen
van hen die ik aan de dood verloor
dus zijn er altijd tranen
die weg geslikt moeten worden…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot
gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren
en anders blies wel de wind overal door kieren
hier en daar lag het service op de grond kapot
de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten
omgeven door kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond…
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 jankhond hangend aan afgezakte pyjamabroek
insulinespuit lekkend, dus twee keer prikken
negen verschillende pilletjes, uit doordruk
rampverpakking rollen gierend over tafel
...................zucht...................
Het is dat ik me zelf gewoon lekker voel
anders bleef ik in bed…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 .
--------------------------------------
uit: 'De tafel van de wind', 2001.…
De techno beat van idolen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 dromen
waar verlangen
de hemel altijd heeft gesierd
en in hoop muziek was te horen
zal nu uitbundig feest worden gevierd
niet op de laag bij de grondse manier
waar het aardse zichzelf verliest
in boertige grollen en grappen maar
waar het hoofse cultuur en beschaving verkiest
eindelijk zal nippen
het eeuwige zuipen bedwingen
gedekte tafels…
De gewone dingen, verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
531 We leerden tafels dreunen
tot we ze dromen konden
niks mis mee,
wat we er toen dan ook van vonden!
Dan iets later komt het bericht,
een rekenmachine
mag mee naar school
wat een licht!
Want het " uit 't hoofd rekenen,
was er ineens niet meer bij,
zoals bij jou, bij hem
en ook toch wel bij mij!…
Vier en twintig uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 verhaal van de koe,
het prikkeldraad waaraan schapewol,
de haan die kraait,
het knusse koepeltje waarin je terugwil,
en wij die jou volgen
en je daar kijkt naar de ondergaande zon,
naar je inslapen ga ik terug,
hoe ik je dan lief vind,
zoals een slapend kind je vertedert,
hoe je kadootjes in mijn tas gooit,
naar jouw gedrevenheid op tafel…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 Ze zaten wat verderaf aan een tafel,
zwijgend in hun eigen chagrijn.
Een knappe vrouw, niet zo jong meer,
boos starend in haar glas wijn
en een wat rossig uitziende heer.
In het conflict dat er duidelijk heerste
werd niet gepraat maar kwaad gezwegen,
het “eigen gelijk” was kennelijk erg groot.…
Wat wens je dan nog?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
511 overvloed gelukkig wel
de humoristisch waren er veel
daarop teren kun je wel
gelukkig
In het heden dat van NU,
bol van overdenken, bedenken en overzien
ben ‘k dankbaar dat de tijd me leerde inzien
dat ware rijkdom en liefde zit:
in de mensen om ons heen,
in de aarde en de lucht
in de vogels, vogelvlucht,
in de maaltijd daar op tafel…
LEVENSZIJPAD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 Een kind vindt zijn vermaak in huis
schijven vol verhaal en toonkunst
het alwetende scherm
dat welke verklaring ook geeft
de woelige woonkamer
van tweehonderd jaren terug
galmt vol opgewonden kreten
verliest zich soms in
geheimzinnige stilte
langs wanden onder tafels
speuren kinders naar rovers
maken zacht rondkruipend
grote ontdekkingsreizen…
Seance in handlijnkunde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
616 maten trokken
de aandacht met
diensten en
koopwaar
die zij te bieden
hadden in de mêlee
van wat kermis was
en altijd geweest is
uitbundige
vrolijkheid
met gezang in
een jubelklank
omdat er overal
zoveel moois is
via een geheime
wat morsige entree
kwam ik in een met
stilte beladen ruimte
met twee waarzegsters
de attributen op tafel…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 pennen binnen handbereik
in lijn met de typemachine
haaks op de stoelpoten
die kaarsrecht geschoven
aan één zijde van de tafel
met vier kanten staan
gebrand om elk spiertje
precies te laten trillen
zoals de wil het beveelt
met licht op juiste sterkte
geluid tot een minimum
teruggebracht in vrijwel
volledig platte golven
ieder onwelkom…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 nergens meer in zee
die is vanmorgen doodgegaan
die leeggeviste zee liet na als bijvangst
een overmaat aan bruinwiersla
voor bij de babi pang pang
Dan zijn er eindelijk de desserts
in residu van pfas-pesticiden gekonfijte
aardbeien en een levend geplukte peer
Voor wie nog niet genoeg
koffie verkeerd of geparfumeerde thee
Aan tafel…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 We openen de kranen verder,
stapelen de uren en de smaken op,
tot de tafel buigt onder het gewicht.
Maar ongemerkt kantelt de wet.
De honing op de tong wordt bitter,
het warme licht schroeit de ogen blind,
en de overvloed die moest beschermen
sluit de vensters naar de buitenlucht.…
Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Aan tafel viel stilte, roze als de avondlucht,
toen een stem oude liefde uitsprak en verlangen
de huid deed tintelen van gemis dat even
de kamer vulde met jong vloeibaar licht.
Tussen de huizen bleef niemand in die grens
waar het licht van gemis landschap en huid
niet meer scheidde, maar elders riep.…
Men zoekt...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Men zoekt woorden en naar de betekenis
ervan en valse hoop koestert men aldoor...
Ogen kijken niet, maar staren naar iets
dat men niet verklaren kan.
Men zoekt het leven en misschien ook wel
de moederschoot, terwijl de huid prangt
om zich heen.
En in het hart doet het pijn als bij geen
een en zo balanceert men op de grens van
zijn en…
Ze huilt deze Kerst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
967 De dagen zijn lang, te lang voor haar
Nog ampel twee weken tot kerstmis
Ze denkt vooruit: aan 't nieuwe jaar
De lege stoelen, het zware gemis.
De dagen zijn lang, te lang voor haar
De nachten vol kommer en kwel
Ze denkt vooruit aan 2016
Ach: eenzaam, verdrietig en wel:
Geen boom, versiering of anderszins
Geen vrede in haar hart
Geen kerstbrood…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Kunnen sprekenden begrijpen,
zonder misverstanden?
Zoals blinden met handen zien,
wanneer ze liefde voelen.
Doven geluk horen spreken,
met hun beide ogen open.
Zoals éénogigen koningen zijn,
in verre liefdeslanden,
waar ze leren zien.
Kunnen pratenden zwijgen,
temidden van emoties?
Zoals woordeloze muziek,
verhalen vertellen kan.
Dichters…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 een koele hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide…