3724 resultaten.
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Toch grijpt Hij in vele levens in,
In menige vorm zoals het betaamt een God.
Geeft de mens voor het zijn een zin,
Met een gevoel dat niemand ooit werkelijk bedot.
Zal Hij antwoorden op eenieders vragen?
Dat ligt verborgen achter van doodgaan de grens.…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Samen vormen zij een kalender van edelstenen. Dat moest het onderwerp voor een gedicht zijn. Bij mijn sterrenbeeld, Stier, hoort de edelsteen Rozekwarts.…
de zoektocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
860 behoefte het te benoemen
ik niet alleen mijzelf verloochen
het kennen zonder te heten, geeft haar naam betekenis
niet bij machte haar te herkennen stond zij vlak naast me
zonder dat ik het wist
ik kon niet geloven nog te mogen hopen op een liefde
die zich niet laat vangen in de taal die wij spreken
een liefde die zich niet door fysieke vormen…
Warm onthaal van taal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.006 Of ‘mooi’ of ‘snap t nie’ of ‘wat een rare taal…’
Of schrijf iets over vorm, of betrekkingsniveau
Wat dat ook moge zijn,
Of bezeur een komma of schrijf: ‘wat een slecht begin’
Of over hoofdletters, ongeacht constructie, altijd vooraan in mijn zin…
Want schrijven…is als kijken in mijn ziel.
Woorden spiegelen snel terug.…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 Loopt stapsgewijs omhoog
Maar kilometers lang
En eindeloos rechtuit
Naaldbomen tientallen meters hoog
Als zwarte gestalten
Aan weerszijden van de weg
De maan schijnt zwak
Verft de hemel donkerblauw
Het einde van de helling komt in zicht
De bebossing houdt acuut op
En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal in
In de vorm…
Dubbele liefdesfractuur
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.509 Weten elkaar onophoudelijk op te beuren
Lentegevoel begint in vernieuwde vorm
in onze opbloeiende harten te geuren
Wij hebben elkaar met woorden verwarmd
IJzige kou uit gebroken harten verdreven
Hebben elkaar in treurgedichten gevonden
Beginnen een hartverwarmend nieuw leven…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Geen gewoon dagelijks ritueel,
Maar sprookjesachtig grillige vormen:
Bladeren zacht als fluweel,
Warme diepgroene kleur,
Bloemen te kust en te keur.
Onze armen strekken omhoog,
Onderweg naar geheim opalen licht.
Een vogel nipt van het frisse nat
Op het tapijt van vochtig mos.…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 het litteken
waar eens mijn vrouw zijn was
zal me vormen de rest van mijn leven.
moge god het me geven
ik wil deel zijn van de levensloop.
ik noem het een litteken van de hoop!…
Verdrietig Water
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.355 In de stromende regen
Zie ik jou in tranen
Regen en tranen op je gezicht
Over je wangen vormen ze banen
Adem stokt bij elk woord
Maar bij elke snik van jou
Heb ik het verhaal al gehoord
Je lippen trillen van de kou
Nog even en je was gezonken
Een kleine minuut later
En je was in je verdriet verdronken
In donker zout water
Verdrietig…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt zich
staat bevallig op
tipt haar rechtervoet
vanonder haar nachtblauwe rok
op de keien van het slop
als listige slangen
bewegen haar armen, haar dans
roept de steeg tot leven
zwijgend komen ze, de mannen
in wijde zwarte broeken
ze vormen…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 Er bloeien wat bloemen rond spelende makkers
die ver in hun groei en ook bloeiwarmte zijn:
ze vormen een zonnig en kleurig refrein
in dit windig weer over gortdroge akkers.…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 overrijp tot
kinderhand ze plukt
nog stopt een
vlugge vrouwenhand
wat bollen in de grond
dan, zand erover
en haar teed`re blik
gaat nu van boom
tot struik en plant
nog eenmaal rond
dag zomer dank voor
alles wat je schonk
wees welkom herfst
haar blik dekt liefdevol
de tuin nu toe
en wenst het
ondergronds gedoe
een krachtig vormen…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 de herfst, die elk klimaat krenkt dat ze aanraakt
de nog altijd niet getekende vorm van een landkaart, of
die van daarvoor,
de voor altijd ontekenbare...
stemhebbende letters die de stemloze
tot elkaar brengen
in je stem zetten kenners hun tent op, verhuist
de tijd naar nu
en onteindigt zich daar....…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 Die winter
was het koud in Amsterdam
Ik zag onduidelijke vormen
zich oplossen in de mist
vage lichtschijnsels de schoonheid van de dingen
overstromen
de regen de rest wegvagen
De eenzaamheid heeft smaak
de smaak van de kou
die in je lichaam binnendringt
een trieste smaak
als van de dag na een feest
Hoe kan ik nog denken
het water bevriest…
Ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 kameleon in het brandende zand van de pijn,
die voor een mens te zwaar was en bovendien
de trigger tot zelfdoding (ook met analyse
resteert de zelfhaat), dus zwoer hij bij
veertig procent alcohol, zolang zijn lichaam
de aanslag weerstond, en dat was langer dan
men dacht, troubadour bij straatkillers en
caféhoeren, vrijheidsstrijder in alle vormen…
brief
gedicht
3.3 met 32 stemmen
11.041 zag in de spiegel acht brieven liggen allen
door hemzelf verzonden terwijl hij er toch maar vier
dacht te bezitten
precies op het moment dat hij ze alle twaalf wilde gaan
posten, werd er gebeld en overhandigde een gebaarde man
hem 24 spiegeltjes, even groot en even wit als de brieven, echter niet
vierkant maar rond, echter toch van dezelfde vorm…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 Graag aan je lippen gerust
om de woorden te vormen
die je sprak
Aan de borst gelegen
om gevoed te worden
tot de tepels gingen bloeden
In de warmte van je blonde haren
van rijkdom en goud gedroomd
tot jij verlangen werd
een valkuil voor een bloedend hart
onze voorhoofden tegen elkaar
lippen onbereikbaar ver
Alsof we hart en ziel konden…
De kast
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
617 aangedaan
door wisselingen
over generaties heen
ik leg mijn gedachten
onder in het flatgebouw
met beelden die ik niet wil zien
ze dragen mistige vermoedens
die zich nog laten verstoppen
ver uit het zicht van morgen
wat heet,
zolang ik al veel verleden ken
ik berg ze wel
maar kan ze niet omranden;
het zijn bespiegelingen
in vormen…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de natuur tovert haar kleuren
in oranje, rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet…
Mijn allerliefste meisje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.212 Samen vormen wij een gezin, vol liefde voor elkaar:
papa, ik, je broer en zusje, er is één grote maar...
Mijn liefde voor jou, mijn mooie meisje, is zo ontzettend groot,
niets kan dat veranderen, zelfs niet de dood.
Jij bent in mijn gedachten, elke dag maar weer.
Ik troost me met de gedachte: jij bent bij de heer.…
Grand Canyon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
938 onze gids
begon zijn scheppingsverhaal
over het ontstaan van leven, hoe
ooit de moleculen zich
geleidelijk en ordelijk
asymmetrisch met elkaar verbonden,
hoe levenslicht vorm aannam, een
spiraal, zichzelf oneindig
repeterend, gedoopt in eiwit,
gevoed door enzymen, beschermd
door membramen, verkwikt door
zout water, bewapend door kalk.…
Maz(z)elen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 Zijn oorlog, strijd en ziekte
extreme vormen van het weer
ruzie en andere misverstanden
allemaal vooropgezet
of zijn wij als mensheid zelf
in al ons doen en laten, zelf
geheel verantwoordelijk
voor de teloorgang van veel
of misschien wel alles dat in
al zijn gecompliceerdheid
onze pet te boven gaat?…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 In een late schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
innerlijke omstrengeling van vele herinneringen.…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren;
wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe,
of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken,
ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken,
verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 mijn contouren van jarenlang passeren
liggen verborgen in de spiegel
een raam zonder uitzicht op wat komen gaat
of gepasseerd en vergeten is
alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug
mijn zwanenzang bewaar ik voor later
deze ruit is stom en doof
bewaart discreet al onze intieme ontmoetingen
kent mij in alle dwarse zwarte vormen…
Ik geef LICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
655 Strakjes ben ik niet hyper,
niet BEZIG dus
straks ben ik actief in radio vorm,
niet in de ether,
nee joh betweter,
straks krijg ik voor de zoveelste keer
radioactieve zooi ingespoten
zodat ze foute cellen
die kanker heten
beter kunnen opsporen.…
Woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 Kan taal de ziel van een mens vormen
en daardoor voor eeuwig helend zijn?
In het begin was het Woord en het Woord
was God, zegt de eerste regel van een
bijbelboek zeer schoon, waardoor ik
nog steeds geloof dat woorden op
magische wijze God illustreren,
het is maar hoe je ze rangschikt.…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zij vormen een natuurlijk schild
trotseert de zeeën 'oh zo wild
de golven worden hier getemd
zodat hun uitwerking is afgeremd.
Veel schepen die de Wadden rondden
hebben hier hun graf gevonden
wanneer de Noordwester raast
en de Noordzee tot een kolkende massa blaast.…
Aai!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.063 Een moderne vorm van watjes in je oren;
geen natuurgeluid dat nog kan storen.
Allemaal aardappelbovisten,
verslaafd door ondernemerslisten:
`I'-adventisten; telefooncyclisten; reuze-autisten; beeldschermtoeristen; Basji-Boezoekisten.…
de paddenstoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 ze zeggen dat je ze zo kan eten
de zachte zwammen uit het bos
ik geef toe, ik zou ’t niet weten
pluk je verkeerd, ben je de klos
wat zijn ze mooi van vorm en kleur
in miljoenen variaties
en dan die toch aparte geur
in ontelbare gradaties
onzichtbaar trekken ze in ’t bos
geruisloos en doordacht hun sporen
slim verscholen onder blad en…