11282 resultaten.
Spinrag
gedicht
3.5 met 23 stemmen
9.920 Maar straks, als wij al weg
zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben,
straks rukt wellicht in deze zelfde heg
de wind nog aan dezelfde spinnenwebben.
-----------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
Nooit verloren
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 Bloemen groeien
De wind blaast
De tranen vloeien
Ik sta er hulpeloos naast
Jouw hart en het mijne
een knuffel, zo zacht
ik zie jou misschien verdwijnen
Maar ik weet dat je daar op me wacht
Jouw hand houd ik vast
tot in de eeuwigheid
het zal blijven als het was
voor altijd
in mijn hart…
Het kaf en het koren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
640 Verliefd en gevonden
Wie blijft vlinderen
Zonder te hinderen
Als het samen telt
Verliefd en verloren
Wie mag verliezen
Blijft altijd winnen
Vanzelf het behouden, beminnen
Gedragen door een eigen wind
Wie hem kan zien én horen
Waait nooit meer weg
Met het kaf van het koren…
Heengevlogen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.424 Je was wat moe,
Toen nog wat meer,
En op een dag,
ben je stil heengevlogen;
Zo plots,
Als wind,
Jouw leven en jouw kracht,
Waar zijn die nu gebleven ?
Maar in ons hart,
Ruist nog heel zacht,
De woorden uit jou stem.
Die gaan niet weg
Ze blijven eeuwig leven;
Als jij, mijn lieve papa…
Atlantische Oceaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.083 Ik laat mijn gedachten vrij,
ze buitelen door wolkenvelden
en spelen met de wind.
Op het koude schip
bedek ik mijn hart met as
om de gloed ervan te bewaren:
licht sijpelt door
opengesperde patrijspoorten
naar de diepte van de oceaan.
De scheepsbel luidt.
De horizon kleurt rood.
Ik wacht.…
Golven van wolken
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
661 het landschap
is mijn eenzaamheid
de vlucht waardoor
een vogel zwijgt
het vergezicht de stilte
als sneeuw op mijn winterlijf
ik vind een blauwe wereld
van golven en van wolken
en ik heb je razend lief
wanneer zee en wind
ontstaan in het oneindige
van wat ik zie
over schuchterheid van gisteren
en te magere regenwangen…
De Engelse Sonnetten, 6. De klim
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
742 De wolken maken jacht
op de maan vannacht
en de wind
versplintert de sterren.
Ik aarzel,
alvorens de trappen
naar de grimmige
ruïnes te betreden.
De stenen onder mijn voeten
lijken zwart,
ik sleep me hoestend omhoog,
de smaak van bloed
doet het hart
in mijn borstkast stoppen.…
Overal zoek ik jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
4.292 in de bladeren van de bomen
in een zucht van de wind
in de vorm van de wolken
in de ogen van een kind
in de kleuren van bloemen
in de pracht van 'n regenboog
in het blauw van het heelal
in duizend sterren hemelshoog
in de nachten die mij ontvoeren
in de morgen met haar dauw
in de spiegels van mijn dromen
overal zoek ik jou…
Baantjes glijdende mijmering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 is koning winter
tot prins verworden
regen en wind
vervangt sneeuw en ijs
in geen jaren
sneeuw gezien
alleen zwarte
zwans ik maar
heimwee claimt
naar die harde
sneeuwkoude ijzelige
winters uit mijn jeugd
baantjesglijdend
Hieronymus
07 december 2007…
Het huisje aan de overkant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 scheef staan de houten luikjes, waaien
heen en weer met de wil van de wind
scharnieren piepen hoorbaar schor
haast in koor met het druppen
van decemberregen op de dakpannen
waar een vervallen nest onbewoond
nat op een zwangere lente wacht,
meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
De winter
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.911 De Winter komt met wind en kou.
Mijn rode beuk ziet woest.
Ik weet wel wat me troosten zou,
als iets mij troosten moest.
Ik weet wel wat verheugen zal
wen alles keert tot smart:
der schone liedren peerlenval,
klaar op mijn hart!
-----------------------------------------
uit: Het boek der liefde (1921)…
de nacht braakt schaduw
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
617 mijn ziel
liet zich niet vinden
op zolder
en later, toen ik voor
het eerst besefte dat het huis
vele kamers had
herhaalden mijn ogen
de ononderbrokenheid
van het kwaad
uiteen gebogen door
stilzwijgende schaduwen
die mijn onbekend gezicht
naar de wind droegen
voorbij maanlicht en
kindervertrouwen
ik zweeg toen alles…
Jazzclub ‘Het Papavertje’ nadert een zwart gat
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.018 Narcissus de leider
van het gele blazers ensemble
schudt zijn meeldraden
op het ritme van de wind.
Bijen in gangsterpakken
zuigen bedwelming
uit bloemen aan de rand van
het slinkende etablissement.
De merel gaat onder met stijl
en zingt de blues
terwijl hij in de keel
van het zwarte gat glijdt.…
De riool kan het niet meer slikken
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
821 Duizend regendruppels heb ik geteld
In een mum van tijd stond de straat heel blank
Huizen roken vreselijk naar de stank
De wind sloeg krachtig neer met veel geweld
De brandweer vergat toch wel zandzakjes?
Hierdoor stonden we met natte pakjes!…
Zomaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.766 Toen de nacht nog vol beloften was
(je lippen zacht, een stil gezicht)
en er zich uit onze liefde
hevige verlangens hadden opgericht
(en ik mij reeds in tweevoud waande)
Toen de wind zich door de muren drong
om onze naaktheid te doen beven,
wenste ik met jou niet groots
maar ontzettend KLEIN te leven.…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Opluchting
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.099 Zwart in een kleine ruimte
Wazige vlakken door het raam
Druppels rollen langs mijn wangen
Het wordt te warm
Mijn ogen sluiten en openen
Adem in mij nek
Weg uit deze beklemming
Wapperende haren
Tranen rollen over mijn wangen
Van de harde wind
Uit het geopende raam…
als ik huil
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
975 Als ik huil
wuift de wind in me zacht
de twijgen van mijn hart
dan zweven de zaadvleugeltjes
van cel naar cel
en bouwen een waterpaleis
met torens van zilvergrijs
Als ik huil
verdampen de woorden
met elke ademtocht
tot wolkjes wit en grauw
maar nooit stroomt het
gezien en zo lieflijk
als bij jou…
zwarte paden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
666 helling op
over afmattende
zwarte paden
in onberekenbare wind
door huiverende duinen
terwijl het bedrog
van té wit voorjaarszonlicht
bang maakt
dan helling af
voorbij flitsend
gapen langgerekte
grauwe gaten
opnieuw té hard
in de remmen…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Olie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.147 Hier groeien slechts
distels en kreupele dieren
want een bittere wind
en kleurige golven
verstikken het land.
Het Mariabeeld in
La Linea de la Concepcíon
huilt zwarte tranen.…
Milan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
4.675 zo klein, zo teer, zo vol belofte
nog bijna alles in 't verschiet
zo hulpeloos en zo volmaakt toch
hij maakt je blij als je hem ziet
zo groot, zo weg, op eigen wieken
de tijd een zuchtje in de wind
juist daarom heel intens genieten
van Milan, jullie kind…
onder milde twijgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 dolgraag speur ik
in de hoeken
van de wind
niet dat ik
een of ander antwoord
vinden wil
eigenwillig
tast ik
tussen citrus en hibiscus
ja de geur
van wilde kruiden
snuif ik op
op mijn lippen
bijt een zoute smaak
gevuld zijn de olijven
maar zachtmoedig
zal ik je ontvoeren
nu dat ik je
onder milde twijgen vind.…
Zielen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
760 Vanaf het strand kijk ik omhoog
Naar regen en wat zonneschijn
Aanschouw de flauwe regenboog
Hoor en zie een krijsende meeuw
Natuur in al zijn schitterende vormen boven zee
Draagt deze door wind gedragen witte vogel
De ziel van een verdronken zeeman met zich mee…
Blues
gedicht
3.4 met 40 stemmen
17.270 waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
Boos
gedicht
2.7 met 199 stemmen
45.443 (De wind kamt de heg
liefdevol in model, kinderstemmen klinken
alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht
en ver weg.)
Niemand kon hem meer iets doen:
hij had alles zelf als vernield.
-----------------------------------------
uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2001.…
" De eenzame fietser " Haiku's
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
816 Langs borden van de dijk
tegenwind van spruitjes
in doodlopende wind.
Labyrint van rails
ijzeren ijsbanen
de erven van de stad.
Chromen bellen blinken
een zonnestraal maakt
de lange schaduwplat.…
Waarom niet ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.083 De adem
van de wind
verstrooit snel
mijn gedachten,
maar ik blijf ze
koesteren hoor,
totdat ze mij toelachen.…
Losgelaten rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Zomaar spreekt de nacht in stemmen
die duisterend spreekt in een taal
van beloftes en slapeloze liederen
ofschoon de nevel roerloos de
nacht bevolkt schim ik mee
met de tekenen die de wind
mij grieft
losgelaten rafels krijten
de ramen witter dan het wit
van angst…